ตอนที่แล้วWDQK Chapter 3 : "กำปั่นเจาะทะลวง"
ทั้งหมดรายชื่อตอน

รับงานออกแบบ  LOGO การ์ดงานแต่งงาน โปสการ์ด โปสเตอร์ ใบเมนู นามบัตร ads โฆษณา VDO Presentation ราคาถูกมากกก

สนใจติดต่อ Page facebook : GurionEdit – กูเลี่ยนอีดิท

……………………………………………………………….

 

“ปั้งง!”

 

ในพื้นที่เปิดโล่งหลินดงจ้องมองที่กำปั้นของเขาขณะที่ใบหน้าที่ดูอ่อนหวานปรากฏขึ้น เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นเขาก็เห็นว่าร่างของหลินเสี่ยวกำลังเดินออกจากป่าช้า

 

“นี่นี่ พรุ่งนี้ข้าจะแสดงให้ท่านพ่อเห็น ข้าแน่ใจว่าเขาจะต้องประหลาดใจอย่างมากแน่นอน” หลินดงยิ้มยิ้ม ทันใดนั้นคลื่นแห่งความเจ็บปวดที่แผ่ออกจากแขนของเขา เขารีบยกแขนขึ้นเพื่อดูพบว่าแขนทั้งสองข้างของเขาเต็มไปด้วยจ้ำเลือดจำนวนมากจนมีหลายที่ที่ผิวหนังได้หลุดออกและเลือดไหลออกมา

 

“อ๊ากก ……”

 

ก่อนหน้านี้เขาได้รับการฝึกแบบที่ไม่เคยฝึกมาก่อน แต่ในตอนนี้ตอนที่เขาได้หยุดฝึกและความเจ็บปวดก็ถาโถมออกมาทำให้หลินดงรู้สึกหวาดกลัวมาก เขารู้ว่าความเจ็บปวดนี้เกิดขึ้นจากการฝึกของหมัดเจาะทะลวง การบาดเจ็บเนื่องจากแรงเสียดทานที่สะสมมาจากการถูผิวของเขากับเสื้อผ้าเป็นระยะเวลานาน

 

“ยังมีเวลาอยู่ข้าคิดว่าข้าจะไปที่นั่นก่อนเพื่อแช่สักครู่ …… “

 

หลินดงเงยหน้าขึ้นมองสีฟ้าก่อนที่จะวิ่งออกไปที่ด้านหลังของภูเขา ประมาณ 10 นาทีต่อมาหน้าผาสูงชันปรากฏขึ้น เขามองดูสภาพแวดล้อมอย่างรอบคอบก่อนที่จะเดินตามเส้นทางที่ยื่นออกมาจากหน้าผา โขดหินเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาได้

 

หลินดงค่อนข้างคุ้นเคยกับเส้นทางนี้ดังนั้นในขณะที่เขาลงมาอย่างระมัดระวังไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้น หลังจากชั่วครู่หนึ่งถ้ำที่ซ่อนอยู่หลังก้อนหินขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

 

สถานที่ของถ้ำถูกซ่อนไว้เป็นอย่างดีและยังซ่อนอยู่เบื้องหลังหินขนาดใหญ่ ถ้าไม่มีใครค้นหามันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีใครพบเจอ นอกจากนี้ในสถานการณ์ปกติไม่มีใครจะพยายามพอที่จะทำแบบนี้เพื่อมาที่ถ่ำนี้แน่นอน

 

หลินดงกระโดดลงไปในถ้ำความรู้สึกเย็นสดชื่นพัดพากลิ่นเหม็นและเหงื่อออกจากร่างกายของหลินดง เมื่อเทียบกับสภาพอากาศที่ร้อนอบอ้าวภายนอกถ้ำเป็นเหมือนคนละโลกกันเลย และเป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับการหลบร้อนชั้นหนึ่ง

 

ภายในถ้ำไม่กว้างมากนัก นอกเหนือจากสระหินขนาดกว้าง 6-10 เมตรตรงกลางถ้ำ

 

เดินไปทางสระว่ายน้ำหินจะเห็นว่ามันเต็มไปด้วยน้ำทะเลใส ๆ และบนผิวน้ำลมเย็น ๆ ที่ลอยพัดผ่านทำให้รู้สึกสงบ และสบายใจยิ่งนัก

 

“สาด!”

 

มาถึงข้างในสระน้ำหินหลินดิงถอดเสื้อผ้าออกแล้วรีบกระโดดลงไปในน้ำ อากาศเย็นเล็กน้อยทำให้ร่างกายของเขาสั่น แต่เขาก็ปรับตัวให้เข้ากับความหนาวเย็นได้อย่างรวดเร็ว

 

หลินดงได้ค้นพบถ้ำแห่งนี้เป็นครั้งแรกในช่วงที่เขาอายุยังน้อย มีเพียงชิงตาลที่รู้เรื่องสถานที่นี้ น้ำที่นี่เย็นกว่าที่อื่น ๆ และในช่วงฤดูร้อนหลินดงชอบมาที่นี่และดื่มน้ำในสระ อย่างไรก็ตามนอกเหนือจากจะเย็นและสดชื่นแล้วดูเหมือนจะไม่ผลอย่างอื่นเลย

 

แน่นอนว่าเขารู้สึกว่าครั้งนี่ไม่เหมือนทุกครั้งหลังจากหลินดงแช่น้ำที่นี่เขาจะไม่รู้สึกอย่างไรกับความคิดของเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งความคมชัดและไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็สามารถที่จะเข้าไปถึงจุดสูงสุดได้อย่างรวดเร็ว

 

ดูเหมือนว่าจะไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน แต่ตอนนี้หลินดงได้เรียนรู้การใช้หมัดเจาะทะลวงแล้ว เขาก็ตระหนักว่าการอยู่ในสถานะเกินขีดจำกันจะมีผลต่อความก้าวหน้าในการฝึกของเขาอย่างมากทีเดียว หรือมิฉะนั้นเขาอาจจะพบว่ามันยากเกินไปที่จะฝึกหมัดเจาะทะลวงให้สำเร็จในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ไม่ต้องพูดถึงการซ้อมจนกว่าเขาจะสามารถทำให้เกิดเสียงได้

 

“มันเป็นแค่ข้าเหรอ?”

 

ขณะที่เขาแช่น้ำอยู่ในสระว่ายน้ำหิน หลินดงก็จับน้ำไว้ในมือของเขาและเฝ้าดูมันช้าๆ ใบหน้าเล็ก ๆ ของเขาค่อยๆเบาบางขึ้น ถ้าสิ่งที่น่าอัศจรรย์นี้สำเร็จ เขาก็จะประสบความสำเร็จในระดับของพลังหยวน ซึ่งจะแตกต่างจากก้าวช้าของเขาในปัจจุบันมาก

 

“เมื่อข้าได้รับการฝึกฝนจนกระทั่งชั้น 6 ชั้นอาภรณ์นิ่ม ข้าจะสามารถปรับเปลี่ยนพลังภายในให้เป็นหยวนและ พลังหยวน ข้าก็จะกลายเป็นนักสู้ที่แท้จริงได้!” หลินดงได้พูดกับตนเองอย่างตื่นเต้นในขณะที่เขาตบหน้าของตนเอง อย่างไรก็ตามคนในตระกูลหลินที่อายุน้อยมีเพียงไม่กี่คนที่มาถึงระดับนั้นได้

 

พลังหยวนเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในการฝึกตน ว่ากันว่าผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งสามารถทำให้เกิดแผ่นดินถล่มได้เพียงแค่กวาดมือเท่านั้น การแผ่นดินทำให้ป่นปี้นี้อาจเป็นเรื่องยากเกินจินตนาการสำหรับหลินดงที่ในขณะที่เขายังคงเป็นแต่เด็กทารกตัวน้อยที่อยู่ในระยะแรกเริ่ม

และแหล่งที่มาของพลังนี้คือพลังหยวน พลังแห่งความมหัศจรรย์ที่ลอยอยู่ระหว่างสวรรค์กับโลก อย่างไรก็ตามเพื่อที่จะดูดซับพลังหยวนจากสวรรค์และโลก หนึ่งคือต้องฝึกจนกว่าจะมีการผลิตเมล็ดพันธุ์พลังหยวน เพียงแค่นี้ พลังหยวน ก็จะถูกดูดซึมเข้าไปในร่างกายได้

หลินดงพิงขอบสระหินขณะที่เขาผ่อนคลายศีรษะของเขา เขาเงยหน้าขึ้นมองฟ้า ความคิดของเขาวิ่งไปชั่วครู่ก่อนที่เขาจะค่อยๆหลับไป ระยะเวลาของการฝึกนี้มากเกินไปสำหรับเขาและตอนนี้เขาก็พบที่ที่ต้องการในที่สุด ถึงเวลาที่จะผ่อนคลาย ความรู้สึกอ่อนเพลียของเขาเริ่มจะเลือนหายไปจากร่างกายของเขา

 

ขณะที่หลินดงหลับอย่างสบายใจ ถ้ำแห่งนี้สงบลงอีกครั้งเมื่อน้ำจากสระว่ายน้ำค่อยๆสาละวน

 

“ป๋อม……”

 

ท่ามกลางความเงียบความวุ่นวายเริ่มเกิดขึ้นในน้ำ เลือดสีแดงเข้มหล่นลงมาจากแขนที่บาดเจ็บของหลินดงและเงียบ ๆ ตกลงไปในสระน้ำ

 

เมื่อเลือดหยดลงในน้ำ น้ำที่สงบเงียบเริ่มเดือด ทีฟองฟองอากาศที่มีร่องรอยคล้ายสีเลือดโผล่ขึ้นมาจากพื้นผิวของน้ำก่อนที่จะโผล่รอบตัวของหลินดง ร่องรอยของของเหลวสีแดงอ่อน ๆ กระจายอยู่ในอากาศ และราวกับว่าพวกมันมีจิตใจของตัวเองย้ายไปวนรอบตัวหลินดงก่อนที่จะไหลผ่านอย่างรวดเร็วเข้าสู่รูขุมขนของเขา

 

เช่นเดียวกับของเหลวสีแดงที่จางลงซึมเข้าไปในร่างกายของหลินดงทำให้เกิดความรู้สึกราวกับว่ากล้ามเนื้อทั่วร่างกายของเขาถูกบีบอัดอย่างรุนแรง เหมือนน้ำขึ้นน้ำลงเหงื่อพรั่งพรูออกมาบรรจบกันแล้วไหลลงสู่น้ำ

 

ขณะที่เหงื่อพรั่งพร้อม สิ่งสกปรกสีดำหลั่งออกมาจากร่างของเขาหลินดงซึ่งก่อนหน้านี้ร่างกายของเขาเติบโตขึ้นประมาณหนึ่งเซนติเมตรหลังจากที่เขาผ่านชั้นที่ 3 ของการฝึกตน หลินดงรู้สึกว่าร่างของเขาหดกลับไปสู่ขนาดก่อนหน้านี้ ความรู้สึกนี้คล้ายคลึงกับการบีบน้ำออกจากฟองน้ำที่เปียกชุ่มอย่างรุนแรง

 

หลังจากนั้นประมาณ 10 นาทีน้ำในสระก็สงบลง เมื่อน้ำในสระเริ่มสงบลงหลินดงก็ตื่นขึ้นและตะโกนว่า “ร้อน!”

 

“สาด!”

 

หลินดงร้องลั่นและรีบลุกขึ้นยืน หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เอานิ้วจับชีพจรเพื่อจับลมหายใจของเขา รูปลักษณ์ของความสับสนถูกฉาบบนใบหน้าของเขา ไม่นานก่อนที่เขาจะตื่นขึ้นมาเขารู้สึกราวกับว่าเขาถูกเผาในเตาเผาและความรู้สึกของการเผาไหม้ที่เขาได้เจอนั้นคือสิ่งที่ทำให้เขากรีดร้องโดยไม่ได้ตั้งใจออกมา

 

“ทำไมมันถึงร้อนได้มากขนาดนี้?” หลินดงคิดขณะที่เขายืนอยู่ในสระน้ำสักครู่เพื่อระบายความร้อนให้ตัวเองก่อนที่ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจที่จะปีนขึ้นไปยืนข้างสระว่ายน้ำหินในขณะที่คิดในใจ, ขณะที่เขาหยิบเสื้อผ้าของเขาขึ้นมาและเริ่มใส่มันมัน เขาได้จ้องมองมาที่แขนของตนเอง

 

“ฮะ?”

 

หลินดงจ้องมองที่แขนของตนเองอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง เขาจำได้อย่างชัดเจนว่าแขนนี้มีรอยแผลเป็นจากบาดแผลหลังจากการฝึกของเขา แต่ตอนนี้บาดแผลของเขาดูเหมือนจะหายตัวไปอย่างน่าอัศจรรย์

 

งงงวย รูปลักษณ์ที่โฉบเฉี่ยวโผล่ขึ้นมาอย่างรวดเร็วบนใบหน้าของเขาขณะที่เขาค้นพบว่าผิวบนแขนของเขาแข็งกระด้าง

 

สถานการณ์แบบนี้เป็นสัญญาณว่าเขากำลังเข้าใกล้ชั้นที่ 4 ของ การฝึกตน

 

“นี่เป็นไปได้อย่างไร?!”

 

 

1 ความคิดเห็น

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here