ตอนที่แล้วเล่ม 5 ตอนที่ 7 : สุนัขจนตรอก (4) [อ่านฟรี]
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปเล่ม 5 ตอนที่ 8 : สบโอกาสได้ประมือ (1) [อ่านฟรี]

ติดตามการแจ้งเตือนตอนใหม่ก่อนใครได้ที่แฟนเพจ

Facebook Fanpage กดเลย

ARK ลงทุกวัน เวลา 10.50-11.00 น.

วันจันทร์-ศุกร์ : ลงวันละ 1 ตอน

วันเสาร์-อาทิตย์ : ลงวันละ 1 ตอนขึ้นไป

==========

เล่ม 5 ตอนที่ 7 : สุนัขจนตรอก (5)

 

“ลุงจัสติสแมน แล้วก็พวกพี่ชาย ผมขอรับประกันว่าเมื่อซื้อไอเทมและขายพวกมันให้ผู้เล่นคนอื่นได้ ผลกำไรที่จะได้รับจากธุรกิจครั้งนี้อย่างน้อยคือ 50%”

“เพราะงั้นแล้ว…”

หลังได้รับฟังคำบอกกล่าวของอาร์คและคิดคำนวณภายในหัวเสร็จสรรพ พวกเขาจึงล้วนพยักหน้าตกปากรับคำ

ในเมื่อมันเป็นไอเทมที่ซื้อหามาแล้วสามารถทำกำไรได้อย่างแน่นอน เพราะงั้นก็คงไม่มีใครคิดปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว

“ดีล่ะ พวกเราทุกคนจะร่วมลงทุนด้วย”

“ถึงจะยังบอกอะไรแน่นอนไม่ได้ แต่อย่างน้อยทั้งกลุ่มก็ต้องได้รับส่วนแบ่งกำไรแน่”

“ที่จริง… ถ้าหากมันจะทำให้นายทำกำไรได้มากขึ้นอีกหน่อย ก็แบ่งส่วนให้พวกเราน้อยลงนิดก็ได้…”

“ไม่เอาน่า นี่มันโชคที่วิ่งเข้าหาทุกคนเลยทีเดียวนะครับ”

“หึหึหึ นายนี่มันตัวนำโชคของกลุ่มโดยแท้ อีกทั้งยังเป็นคนที่หาเงินเก่งที่สุดเสียด้วย”

กลุ่มทัณฑ์บนกล่าวหยอกล้อออกด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นขณะที่เริ่มรวบรวมเหรียญทอง แม้พวกเขาจะเลเวลแค่ 60 แต่กลับล่ำซำไม่น้อยเลยทีเดียว อย่างไรแล้ว กลุ่มทัณฑ์บนก็เคยเป็นกลุ่มคนที่ไม่ธรรมดาและประกอบอาชีพด้านมืด กระทั่งว่าเป็นในเกม พวกเขาก็ยังสามารถได้รับประโยชน์จากทักษะจนทำเงินเล็กน้อยสะสมมาได้เรื่อยมา

ในช่วงเริ่มเล่นเกม ผู้คนส่วนใหญ่มักเลือกที่จะซื้อหาเหรียญทองจากงานประมูลราคา ขณะที่พวกเขานั้นเริ่มต้นโดยไม่มีอะไรเลย แต่ทั้งกลุ่มกลับสามารถรวบรวมเงินมาไว้ในครอบครองได้ถึง 4,000 เหรียญทอง ทว่า อาร์คไม่คิดให้นำเงินทั้งหมดมาลงทุน

อาร์คแนะนำให้พวกเขาใช้เงิน 2,000 เหรียญทองเพื่อซื้อหาอุปกรณ์สวมใส่มาเปลี่ยน

“พวกพี่ชาย นี่ก็เป็นโอกาสที่จะได้เปลี่ยนเครื่องสวมใส่นะ ในโลกบาดาลมีไอเทมที่ยากพบพานในโลกด้านบนนี้ ราคาแม้จะแพงไปบ้างแต่ผมรับรองได้เลยว่าประสิทธิภาพดีเยี่ยม”

เมื่อได้รับคำแนะนำ กลุ่มทัณฑ์บนจึงสงวนเงินเอาไว้ทั้งสิ้น 2,000 เหรียญทอง

อาร์คจึงคว้าถุงเงินที่สงวนเอาไว้สำหรับอุปกรณ์สวมใส่ดังกล่าวกลับไปยังโลกบาดาลผ่านทางอิกดราซิล

อาร์คคือผู้ที่กอบกู้โลกบาดาลเอาไว้จากห้วงวิกฤต

ดังนั้นแล้ว ค่าความสัมพันธ์ของเขาคือที่สุด ในโลกบาดาล เขาจะได้รับส่วนลดถึง 30% ไม่ว่าจะซื้อหาไอเทมอะไรก็ตาม

“โห นี่ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย?”

“มีดสั้นนี่ถึงกับสร้างความเสียหายเพิ่มเติมได้ตอนแทงด้วย?”

กลุ่มทัณฑ์บน พอได้เห็นสิ่งที่อาร์คนำกลับมาถึงกับโห่ร้องด้วยความตื่นเต้นยินดี

ไอเทมเหล่านี้เป็นช่างฝีมือของหมู่บ้านสร้างขึ้น และราคาของมันก็เหมาะสมกับประสิทธิภาพที่ได้รับ ประสิทธิภาพนับได้ว่าหายากเกินกว่าจะได้รับในโลกด้านบน

ไอเทมที่ดร็อปจากมือสังหารถูกนำมาเปลี่ยนแปลงและแยกชิ้นส่วน จากนั้นจึงค่อยนำมาทำไอเทมสวมใส่ใหม่ จึงทำให้พลังโจมตีและป้องกันของพวกเขาได้รับการยกระดับ

ทว่า การยกระดับให้กลุ่มทัณฑ์บนไม่ใช่สาเหตุเพียงหนึ่งเดียวที่อาร์คแนะนำให้เปลี่ยนอุปกรณ์สวมใส่ อาร์คที่จดจำคนที่ใจดีที่สุดในกลุ่มได้จึงเข้าไปพูดกล่าวเสียงเบา

“พี่จักตู คือที่จริงแล้ว ผมได้รับส่วนลดเพราะจัดการภารกิจไปได้ เพราะงั้นแล้วจึงเหลือเงินทอนอยู่…”

“งั้นนั่นก็เป็นของนาย ถือว่าเป็นทิป”

“ครับ ผมก็กังวลอยู่ ถึงจะไม่มากนัก แต่ผมก็ต้องการน่ะครับ”

“เก็บไว้แล้วไม่ต้องพูดอะไร เด็กน้อย นายจะเป็นคนดีเกินไปแล้ว”

ดังที่คาดไว้ แม้พวกเขาจะเคยเป็นอันธพาลเก่า แต่กลุ่มทัณฑ์บนกลับใจกว้างอย่างเหลือเชื่อ นี่ก็เป็นอีกเหตุผลที่ว่าทำไมเขาจึงไม่นับรวมซิดเอาไว้ในการซื้อขายครั้งนี้ เป็นเพราะเขาเคยผ่านการทำงานพาร์ทไทม์มาก่อน เขาจึงเข้าใจเรื่องราวของกลุ่มทัณฑ์บนได้ดีกว่า

“ว้าว ขอบคุณครับ!”

“เด็กน้อย นายนี่จริง ๆ เลย… พี่ชายไม่คิดโต้แย้งกับเงินเล็กน้อยอยู่แล้ว ว่าไป เหลือเงินทอนมาเท่าไหร่กัน?”

“600 เหรียญทองครับ”

“หา? 600 เหรียญทอง?!”

ทั้งกลุ่มทัณฑ์บนถึงกับระเบิดเสียงหัวเราะออก เป็นเพราะอาร์คไม่มีทักษะซื้อขาย พวกเขาจึงคิดว่าอย่างมากก็ได้ส่วนลดมา 5% และสมควรเป็นเงินประมาณ 100 เหรียญทองได้

ถ้าหากพวกเขารู้ว่าเงินเหลือมากถึง 600 เหรียญทอง กลุ่มทัณฑ์บนคงไม่พูดกล่าวออกไปโดยง่ายเช่นนั้นแน่

ทว่า คำพูดมันหลุดลอยออกไปแล้ว ในเมื่อกลุ่มทัณฑ์บนเป็นคนที่รักษาซึ่งคำพูด พวกเขาจึงไม่คิดกล้ำกลืนน้ำลายตัวเอง

และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งสิ่งที่อาร์คคาดการณ์ไว้!

“พวกพี่ชายใจกว้างกันจริง ๆ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ก็ไม่ถึงขนาดนั้น พวกพี่ชายไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้นเสียทีเดียว”

“แต่ 600 เหรียญทองนี่ก็นะ…”

กลุ่มทัณฑ์บนแทบปาดเหงื่อเย็นออกขณะที่ต่อว่าตนเองภายในใจ ดังนั้นแล้ว 600 เหรียญทองดังกล่าวจึงกลับกลายเป็นทรัพย์สินของอาร์คจนทำให้มีเงินรวมทั้งสิ้น 3,000 เหรียญทอง

ทางด้านเงินลงทุน 2,000 เหรียญทองของกลุ่มทัณฑ์บนยังคงมีอยู่ หากนับรวมซิดและโรโค่เข้าไปด้วยแล้ว ทั้งสิ้นพวกเขาจึงมีเงินถึง 5,500 เหรียญทอง

“จะ-เจ้าคิดซื้อหาไอเทมทั้งหมดโดยใช้เงินทั้งหมดนี้?”

“ครับ ไม่ใช่คุณบอกเองเหรอว่าผมสามารถซื้อหาได้ทุกอย่างน่ะครับ?”

“กระทั่งว่าร้านค้าอื่นจะต้องการซื้อไอเทมเหล่านั้นในราคาสูงก็ตาม…”

“แน่นอน สัญญาย่อมเป็นสัญญา…”

“เจ้านี่มันจริง ๆ เลยนะ…”

ท้ายที่สุดโวลโคซูจึงถอนหายใจออกขณะพยักหน้ารับอย่างอับจน

“ตามนั้น ข้าจะลดราคาให้ แต่ข้าคิดว่าเจ้าเลือกเดินทางผิดสายอาชีพนะ เจ้าน่าจะได้ดีหากเป็นพ่อค้า เป็นเพราะเจ้าไม่คิดไว้หน้ามิตรสหายเลยแม้สักนิด”

“ขอบคุณสำหรับคำชมครับ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ดี ถือว่าข้ายินดีที่ได้ร่วมหัวจมท้ายด้วย”

โวลโคซูระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

ในขณะที่เสียดุลการค้า แต่ในฐานะพ่อแล้วเขาได้รับบุตรชายกลับคืน ดังนั้นแล้ว เรื่องกำไรอะไรล้วนไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด

โวลโคซูส่งมอบไอเทมทั้งหมดที่เก็บกู้มาได้จากคลังเก็บของในรังโจรให้กับอาร์ค พวกมันล้วนเป็นไอเทมราคาแพงที่มีขายเพียงแต่ในไคโร้ท และจะไม่มีทางซื้อหาได้ในร้านค้าอื่นอย่างแน่นอน มูลค่าของม้วนคัมภีร์ก็นับว่าแพงหูฉีกแล้ว ดังนั้นแล้วเขาจึงเก็บพวกมันเอาไว้สิบชุดกับตัว จากนั้นจึงจัดแจงให้ซิดที่มีกระเป๋าถึงหกใบรวมถึงมีกระเป๋าสำรองอีกหนึ่งใบจัดเก็บ ตอนนี้พวกมันแทบล้นปริ่มพร้อมจะระเบิดออกมาได้แล้วด้วยซ้ำ

“อะ-อาร์คนิม กระเป๋ามันจะล้นแล้วครับ”

ซิดอดไม่ได้ที่จะส่ายศีรษะแต่ใบหน้านั้นกลับยินดีเพราะผลกำไรที่จะได้รับ

“ซิด หนังสือสัญญา”

“ครับ? อา ใช่!”

ซิดจึงร่างหนังสือสัญญาขึ้นด้วยมือที่สั่นเทิ้ม

 

=====

สัญญาแห่งพ่อค้า

ข้อตกลง : นำไอเทมของกลุ่มปาร์ตี้ปัจจุบันออกขาย สัญญานี้มีผลกับทุกไอเทมที่ถ่ายโอนมายังซิดในไคโร้ท ทั้งหมดจะถูกนำขายออกและแบ่งสันปันส่วนโดยซิดตามส่วนแบ่งที่ลงขันเอาไว้

=====

 

มันเป็นสัญญาซื้อขายที่มีมูลค่าถึง 5,500 เหรียญทอง!

ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม เขาจะไม่เชื่อใจซิดหากไม่มีหนังสือสัญญา และเมื่อมีแล้ว เขาจึงเชื่อใจซิดได้ 100% เต็ม

“ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเพิ่งร่างสัญญาที่เป็นเงินถึง 5,500 เหรียญทองไป”

ซิดอ่านทบทวนสัญญาดังกล่าวด้วยดวงตาที่ปริ่มน้ำตา

ตามอัตราส่วนที่ลงทุนกันเอาไว้ อาร์คจะได้รับส่วนแบ่ง 58% ทางด้านจัสติสแมนและกลุ่มทัณฑ์บนจะได้รับ 30% โรโค่ได้รับ 5% และซิดได้รับ 7% โรโค่และซิดนั้นเดิมทีแล้วก็ไม่ได้ลงทุนอะไรไปมากมายนัก

ที่ซิดสนใจจริง ๆ คือการยกระดับทักษะ ดังนั้นแล้วผลกำไรแม้ไม่มากก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

และโรโค่ เป็นเพราะเธอได้รับโบนัสจากการเป็นเครื่องรางนำโชคให้กลุ่มเสมอ ดังนั้นแล้วเหรียญทองที่มีให้ลงทุนจึงไม่มากนัก

แต่เมื่อเทียบอัตราส่วนกับเงินหลายพันเหรียญทองแล้ว 5% ก็ไม่อาจนับได้ว่าเป็นจำนวนเล็กน้อย

5% ของ 5,550 เหรียญทองคือ 275 เหรียญทอง ในเมื่อผลกำไรที่ได้อย่างน้อยคือ 40% นั่นหมายความว่าเมื่อรวมกำไรแล้วจะได้รับเงินกลับคืนไปถึง 385 เหรียญทอง

กระทั่งว่าเป็นซิดที่ได้ถึง 7% เขาก็จะได้รับทั้งสิ้น 577 เหรียญทองเป็นอย่างน้อย และนั่นก็นับว่าเพียงพอให้นำไปใช้หนี้และกอบกู้การเงินในฐานะพ่อค้ากลับคืนมาได้

นอกจากนี้ พ่อค้าอย่างเขายังจะได้รับจุดยืนจากการค้าขาย ถ้าหากสามารถค้าขายกับผู้เล่นอื่นที่ไม่ใช่ร้านค้าได้แล้ว ทักษะของเขาจะเพิ่มขึ้นอีกทั้งยังจะได้รับค่าประสบการณ์มากมาย

40% ของผลกำไรทั้งหมดจะกลับกลายเป็นค่าประสบการณ์จำนวนมาก และเรื่องเลวร้ายครั้งที่ตลาดผ้าไหมทำเขาล่มจมก็จะไม่เป็นปัญหาอะไรอีกต่อไป

‘คุ้มค่าเหลือเกินที่ติดตามมาทำหน้าที่กระเป๋าให้อาร์คนิม!’

จากความรู้สึกโศกกลับกลายเป็นตารปัดไป

อาร์คในตอนนี้จึงเผยรอยยิ้มอบอุ่นขณะถามโวลโคซู

“ว่าไปคุณลุง หลังจากนี้จะทำยังไงกันครับ?”

“ข้า… เป็นเพราะไม่อาจกลับไปยังเมืองหลวงได้ คงต้องอยู่ที่นี่ต่อ แต่พออะไรเข้าที่เข้าทางก็อยากกลับไปที่เมืองหลวงแหละนะ”

“โอ๊ะ จริงด้วย”

“คุณกังวลเรื่องที่คนพวกนั้นจะปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้งสินะครับ…”

“เรื่องนั้นไม่ต้องกังวล”

จัสติสแมนเดินนำออกมาขณะกล่าวขึ้น

“จะยังไงพวกเราก็คิดไปเมืองหลวงอยู่แล้ว เรื่องนั้นสามารถจัดการให้ได้”

“ได้จริงรึ?”

“แน่นอน ผมได้สอบถามจากพวกอันธพาลเรียบร้อยแล้วว่าลูกพี่ของพวกมันที่พยายามข่มเหงนั้นอยู่ที่ไหน”

“แต่พวกเจ้าทำเช่นนั้นจะดีหรือ? นี่อาจเป็นการเสี่ยงชีวิตได้นะ”

โวลโคซูมองไปยังจัสติสแมนด้วยดวงตาเป็นกังวล ทว่า จัสติสแมนกลับหัวเราะออกขณะส่ายหน้าให้

“ฮ่าฮ่าฮ่า ความยุติธรรมนั้นไม่เคยหวาดเกรงกับอีแค่เพราะต้องเสี่ยงชีวิตอยู่แล้ว”

“ถูกต้องแล้ว เหตุผลที่เรามายังที่แห่งนี้ก็เพื่อความยุติธรรม”

“นอกจากนี้ มีเพียงแค่อันธพาลด้วยกันเท่านั้นถึงจะรับมือกับพวกอันธพาลได้”

“พวกเราจะได้สั่งสอนพวกมันเสียหน่อยว่าอันธพาลที่ดีควรทำตัวยังไง”

ทั้งกลุ่มทัณฑ์บนถึงกับมีความคิดที่สอดคล้องกัน

“ขอบคุณมาก ข้าซาบซึ้งใจยิ่งนัก!”

“ก็นะ อย่างน้อยพวกเราควรทำอะไรบ้างหลังทำให้คุณสูญเสียดุลการค้าไปขนาดนั้น”

จัสติสแมนเผลอพูดความในใจออกมา

จากนั้น จัสติสแมนที่จัดการเรื่องราวเสร็จสิ้นแล้วจึงตามมาสมทบกับอาร์คที่นอกเมืองไคโร้ท

“เอาล่ะ ตอนนี้ได้เป้าหมายที่ต้องไปแล้ว”

“ใช่ ที่จริงมันก็เป็นจุดหมายปลายทางตั้งแต่ที่พวกเราเริ่มออกเดินทางแหละนะ”

“ให้ผมไปด้วยได้ไหมครับ?”

ขณะนั้นเอง ซิดที่หลุบตาไปมาถึงกับเอ่ยขัดขึ้น

“ซิดนิม?”

“ครับ ไอเทมที่ได้จากไคโร้ทสมควรขายที่เมืองหลวงได้ราคาดีกว่าที่กิรัน อีกทั้งเมืองหลวงยังมีพวกผู้เล่นเลเวลสูงรวมตัวกันอยู่ พวกเขาน่าจะมีเงินให้จับจ่ายมากกว่า”

ในเมื่อต้องจัดสรรเหรียญทอง มันไม่ใช่จำนวนเพียงแค่ 100~200 แต่นี่กลับมากถึง 5,550 เหรียญทอง! กระทั่งว่าเป็นผลกำไร 1% ก็ยังเป็นเงินมากถึง 55 เหรียญทอง! อย่างไรแล้วเมืองหลวงก็เป็นอะไรที่สมควรทำกำไรได้รวดเร็วกว่า และนั่นจะทำให้พวกเขาได้รับเงินมาเพิ่มขึ้น อีกทั้งถ้าร่วมทางไปกับกลุ่มทัณฑ์บนก็ไม่น่าจะเกิดอันตรายอะไรขึ้นด้วย

“ผมก็ด้วยครับ ผมมีเรื่องต้องไปทำที่เมืองหลวง”

“นายก็ด้วย?”

“ครับ พอดีมีเป้าหมายที่นั่นนิดหน่อย”

อาร์คพยักหน้ารับขณะตอบกลับไป

ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งกลุ่มจึงออกไปจากพื้นที่ไคโร้ทพร้อมกัน

ตอนนี้เป็นเวลาที่จะได้ไปยังพื้นที่แห่งใหม่แล้ว อีกทั้ง อาร์คยังคงจำสัญญาที่จะไปพบแชมบาร่าที่อารีน่าในเมืองหลวงได้อย่างแม่นยำ

แม้ว่าเขาจะเผชิญเรื่องราวหลายอย่าง แต่เขาก็ยังไม่ลืม แม้ว่ามันออกจะช้าไปบ้างแต่เขาก็ยังคงจำได้

“แต่คงต้องไปที่กิรันเพื่อแจ้งรายงานภารกิจที่สมาคมเวทมนตร์ก่อนน่ะครับ”

“ไม่เป็นไร กิรันเป็นทางผ่านอยู่แล้วไม่ใช่ปัญหา ไปกันเลย”

“งั้นพวกเราก็ไปพร้อมกันเลยครับ”

เมื่ออาร์คพูดคำจบ โรโค่จึงเผยความยินดีออกมา

“นี่เป็นครั้งแรกเลยสินะที่ทุกคนจะได้ร่วมทางไปด้วยกัน?”

“ใช่ ดีเลยสิ เธอกับอาร์คจะได้อยู่ด้วยกันอย่างที่หวังไว้เสียที”

“พี่จักตูนี่ละก็!”

โรโค่ส่งเสียงดังขึ้นพร้อมหน้าที่แดงก่ำ

คล้ายอะไรดลใจ ใบหน้าของอาร์คก็แดงขึ้นอย่างไร้เหตุผลเช่นเดียวกัน จากนั้น สายลมที่สดชื่นพลันพัดเข้าใส่พวกเขาจากแห่งหนใดไม่อาจทราบ

‘วิเศษ รู้สึกดีจริง ๆ ที่ได้ร่วมหัวเราะไปกับคนที่เหมือนครอบครัวเช่นนี้พร้อมหน้าพร้อมตากัน’

 

คะแนน 3.9
กรุณารอสักครู่...