ตอนที่แล้วตอนที่ 409
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 411

ตอนที่ 410


ตอนที่ 410

ตอนนี้ จากการยืนยันของลั่วเหวินหยงเพิ่มความเชื่อของหลิวหมิงอวี่ขึ้นอีกระดับ

“โอเคคุณไปได้ ขอบคุณมาก ผมแค่ต้องการการยืนยัน” หลังจากยืนยันตัวตนของจ้าวชิงซ่งแล้วหลิวหมิงอวี่ก็ปล่อยให้ลั่วเหวินหยงออกไปก่อน

“บอส งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ลั่วเหวินหยงตอบและเดินออกไปที่ประตู

ลั่วเหวินหยงรู้สึกแปลกใจ ผู้จัดการทั่วไปกลายเป็นซอมบี้ไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

ทำไมผู้จัดการทั่วไปถึงยืนอยู่ในห้องทำงานของเจ้านายของเขาในตอนนี้?

เป็นไปได้ไหมที่จะจำผิด

ลั่วเหวินหยงเดินออกจากห้องด้วยความสงสัย

หลิวหมิงอวี่มองไปที่จ้าวชิงซ่งอย่างระมัดระวังและพูดว่า “คุณยังมีความทรงจำก่อนหน้านี้หรือไม่ ตัวอย่างเช่น ก่อนที่จะมาปรากฏตัวที่นี่ ความทรงจำสุดท้ายของคุณอยู่ที่ไหน?”

แม้ว่าตัวตนของจ้าวชิงซ่งจะได้รับการยืนยัน แต่เขาจำเป็นต้องใช้จ้าวชิงซ่งเพื่อทำความเข้าใจกฎของระบบ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับเขา

ดูเหมือนว่าเขาจะรับรู้ถึงการใช้งานจริงของโรงงานแปลงผีดิบนี้ แต่มีบางสิ่งที่ต้องยืนยันอีกครั้ง

จ้าวชิงซ่งมีใบหน้าที่ยิ้มแย้มอยู่เสมอเขากล่าวว่า “บอส ผมเป็นมนุษย์จริงๆ ผมมีความทรงจำที่สมบูรณ์อย่างที่คุณคิด ความทรงจำสุดท้ายควรจะเป็นตอนที่ผมถูกซอมบี้กัดและค่อยๆ สูญเสียความทรงจำไป ผมคิดว่าฉันน่าจะกลายเป็นซอมบี้ตัวใหม่ในตอนนั้น แล้วความทรงจำก็กลับมาหลังจากที่ผมมาปรากฏตัวอีกครั้งที่นี่”

เมื่อพูดถึงการกลายเป็นซอมบี้ ใบหน้าของจ้าวชิงซ่งก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย และไม่รู้ว่าเป็นเพราะจ้าวชิงซ่งเป็นคนแบบนี้หรือเพราะอะไร

แต่หลิวหมิงอวี่สังเกตเห็นการกระทำอื่น ๆ ของจ้าวชิงซ่งมันคงจะเป็นตัวตนดั้งเดิมของเขาเองก้ได้

จากนั้นหลิวหมิงอวี่ทดสอบด้านอื่น ๆ ของจ้าวชิงซ่งเช่นการจัดการสิ่งต่าง ๆ ข้างต้น

จ้าวชิงซ่งตอบคำถามได้ดีมาก

โดยทั่วไปแล้วจ้าวชิงซ่งเป็นมนุษย์จริงๆ ไม่มีอะไรพิเศษ

สิ่งนี้ทำให้หลิวหมิงอวี่นึกถึงซอมบี้สองตัวเย่ชิงหลงและเย่ชิงเหยียนซอมบี้สองตัวก็ดูเหมือนมนุษย์เช่นกัน

แต่จ้าวชิงซ่งมีความละเอียดรอบคอบมากกว่า และเนื่องจากจ้าวชิงซ่งถูกดัดแปลงมาจากซอมบี้ สมรรถภาพทางกายโดยรวมของเขาจึงสืบทอดมาจากคุณภาพร่างกายของซอมบี้

แม้ว่าสมรรถภาพทางกายของซอมบี้ธรรมดาจะไม่แข็งแกร่งเกินไป แต่สำหรับมนุษย์ธรรมดา ซอมบี้อย่างจ้าวชิงซ่งนั้นอยู่ในระดับที่สามารถเอาชนะได้ง่ายๆ

ความแข็งแกร่งของร่างกายของจ้าวชิงซ่งนั้นใกล้เคียงกันกับคนที่ทานยาวิวัฒนาการทางพันธุกรรมระดับ 1 รุ่นเจือจาง

หลิวหมิงอวี่ใช้เวลาอีก 20 นาทีในการแปลงมนุษย์ใหม่

มนุษย์ที่แปลงใหม่ครั้งนี้เป็นหญิงสาวอายุประมาณยี่สิบห้าหรือสิบหกปี

หญิงสาวสวมชุดทำงานแบบมืออาชีพปรากฏตัวในห้อง

“สวัสดีค่ะนายท่าน” หญิงสาวโค้งคำนับและตะโกนเหมือนจ้าวชิงซ่ง

หลังจากที่ผู้หญิงลุกขึ้นยืนหลิวหมิงอวี่ก็หันกลับมาและถามว่า “คุณชื่ออะไร? คุณเคยทำอะไรมาก่อน”

หญิงสาวยิ้มอย่างสดใสและพูดว่า “ฉันชื่อซูหรานหรานค่ะ ฉันเป็นเลขาของผู้จัดการทั่วไปของ แพนด้ากรุ๊ป”

หลิวหมิงอวี่รู้สึกประหลาดใจ นี่เป็นเรื่องบังเอิญใช่ไหม ผู้จัดการทั่วไปของแพนด้ากรุ๊ปเพิ่งจะออกมา แต่ตอนนี้เลขาของเขาออกมาแล้ว

ดวงตาของหลิวหมิงอวี่มองซึ่งกันและกันระหว่างคนทั้งสอง ราวกับกำลังซุบซิบเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสอง

...อะแฮ่ม

เมื่อเห็นดวงตาที่ประหลาดใจของหลิวหมิงอวี่ดูเหมือนว่าเขาจะเดาได้ว่าหลิวหมิงอวี่กำลังคิดอะไรอยู่จ้าวชิงซ่งอธิบายให้อีกฝ่ายฟัง “บอสครับ คุณซูเคยเป็นเลขาของผมมาก่อน แต่ความสัมพันธ์ของเราไม่ใช่อย่างที่คุณคิด เป็นแค่เพื่อนร่วมงานธรรมดาครับ”

หลิวหมิงอวี่โบกมือและพูดว่า “เอาล่ะ ไม่จำเป็นต้องอธิบายแล้ว”

เขาไม่ชอบซูหรานหรานอีกแล้ว แม้ว่าเธอจะดูดี แต่เขารู้ว่าอีกฝ่ายเปลี่ยนจากซอมบี้จึงหมดความสนใจทันที

นอกจากนี้เขาไม่ใช่ผีที่หิวโหย

ยิ่งไปกว่านั้นซูหรานหรานยังด้อยกว่าเย่ชิงซวน

จ้าวชิงซ่งแสดงท่าทางหมดหนทางและหยุดพูด

เขารู้มาก่อนว่าการจ้างเลขาแบบนี้จะเป็นเรื่องซุบซิบ

แต่ฉันจะทำอย่างไรได้ล่ะ

ใครจะไม่ชอบคนสวย

ซูหรานหรานไม่ขัดจังหวะ เธอแค่ยืนอยู่ที่นั่นอย่างเงียบ ๆ

หลิวหมิงอวี่ยังคงสร้างซอมบี้และเปลี่ยนพวกมันให้เป็นมนุษย์ต่อไป

สองชั่วโมงต่อมาหลิวหมิงอวี่ใช้ 800 คะแนนเพื่อแปลงซอมบี้ 8 คน

โรงงานแปลงซอมบี้ แต่ละตัวเลือกสามารถแปลงได้สูงสุด 1 ครั้งในเวลาเดียวกัน

สิบนาทีต่อมา การสร้างซอมบี้และการแปลงร่างมนุษย์ได้ดำเนินการไปพร้อมกัน

กล่าวคือมีตัวเลือกเดียวในสิบนาทีแรกและสิบนาทีสุดท้าย และ 70 นาทีกลางจะทำพร้อมกันหมด

รวมทั้งจ้าวชิงซ่งและซูหรานหราน หลิวหมิงอวี่เปลี่ยนคนทั้งหมดสิบคน

เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ ที่จ้าวชิงซ่งและซุหรานหราน

มนุษย์ที่แปลงใหม่ใหม่มาจากที่ต่าง ๆ อยู่เสมอ และแม้แต่เผ่าพันธุ์ของพวกเขาก็แตกต่างกัน

มีทั้งคนขาว คนดำ คนผิวเหลือง

บางส่วนมาจากสหภาพยุโรป บางส่วนมาจากอเมริกา และบางส่วนมาจากประเทศญี่ปุ่น

ในบรรดาคนเหล่านี้มีทั้งคนแก่และเด็ก

แม้แต่อาชีพยังแตกต่างกัน บางคนเป็นผู้จัดการทั่วไปของกลุ่มหนึ่ง บางคนเป็นเลขานุการ บางคนเป็นพนักงานปกขาวของบริษัทบางแห่ง บางคนเป็นนักเรียนและแม้กระทั่งนักร้องก็ปรากฏตัวขึ้น

โดยทั่วไป โรงงานดัดแปลงซอมบี้นี้ดูเหมือนจะผลิตขึ้นมาแบบสุ่ม

แต่พวกเขาทั้งหมดมีลักษณะอย่างหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นคือ พวกเขาได้รับคุณสมบัติทางกายภาพของซอมบี้มาด้วย

พวกเขาแทบไม่ต้องกินอะไร เหมือนกับซอมบี้ และสามารถอยู่รอดได้ด้วยการดูดซับแสงแดดโดยตรง

แน่นอนว่าการกินไม่ส่งผลต่อความอยู่รอด

หลิวหมิงอวี่ปวดหัวเมื่อมองดูผู้คนที่ยืนอยู่รอบตัวเขา

เมื่อมีคนปรากฏตัวในห้องของเขา เขาสามารถอธิบายได้

ตอนนี้มีคนจำนวนมากปรากฏตัวในห้องของเขา เขาจะอธิบายให้ทุกคนฟังได้อย่างไร

ทันใดนั้นหลิวหมิงอวี่ก็คิดว่าเนื่องจากพวกเขาเป็นมนุษย์ที่ระบบสร้างขึ้น พวกเขาควรจะสามารถนำมันกลับมาใช้ใหม่ได้

แม้ว่ามันจะรู้สึกแปลกๆ ในการนำผู้คนที่มีชีวิตกลับไปที่โกดังโรงงาน แต่ถ้ามีคนจำนวนมากอยู่ที่นี่ มันก็ไม่ใช่เรื่องดีนัก

“รีไซเคิล”

มีคนหนึ่งหายไปจากฝูงชนในทันที และอีกคนหนึ่งอยู่ในโกดังของโรงงานแปลงซอมบี้

ภายในคลังสินค้าดูเหมือนว่าจะเหมือนกับพื้นที่จัดเก็บ เวลาภายในนั้นคงที่

หลิวหมิงอวี่นำคนที่เหลือทั้งหมดกลับเข้าไปในโกดัง เหลือเพียงจ้าวชิงซ่งซึ่งลั่วเหวินหยงได้เห็นแล้ว

เมื่อมองไปที่คนในโกดังหลิวหมิงอวี่สงสัยว่ามนุษย์เหล่านี้สามารถถูกนำเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริงด้วยวิธีนี้ได้หรือไม่?