ตอนที่แล้วตอนที่ 155 เรือเหาะที่ตก
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 157 หลับตาไว้(อ่านฟรี)

นิยาย เกิดใหม่หลังวันสิ้นโลกผมก็กลายเป็นเด็กทารกไปซะแล้ว

ตอนที่ 156 สาวงามกลางป่า(อ่านฟรี)


ตอนที่ 156 สาวงามกลางป่า

ลูอิสและพวกไล่ตามกลุ่มของหัวหน้านักบวชกรีซาธีไปอย่างไม่ลดละ แต่ผ่านไปสักพักรอบ ๆ ตัวของพวกเขาก็มีเสียงกรีดร้องดังก้องไปรอบ ๆ ซึ่งเป็นเวียงสะท้อนจากป่า

แต่ถ้าฟังดี ๆ จะได้ยินว่าเสียงร้องนั้นมาจากด้านหน้าทิศทางที่หัวหน้านักบวชกรีซาธีและพวกอีกสองผ่านไป

“ทางนั้น” เจียน่าร้องบอก ก่อนจะสั่งให้หมีกริซลี่ที่ตัวเองขี่ตามไปทันที

ลูอิสในตอนนี้ก็ขี่หมีกริซลี่ของตนเองด้วยเช่นกัน

การตามล่าในป่าแบบนี้ ขี่หมีไปจะทำให้เคลื่อนไหวได้รวดเร็วและสะดวกกว่าการเคลื่อนไหวด้วยตนเอง ที่จริงแล้วด้วยความสามารถของพาลาดิน เลเวล 50 ของเขา สามารถทำความเร็วได้กว่าหมีกริซลี่แต่นอน แต่ว่าเขาไม่อยากจะแยกจากกลุ่มและก็ต้องการเก็บพลังไว้ เพราะที่นี่ขึ้นชื่อว่าอันตรายขนาดสังหาร 7 ดาวได้ถ้าไม่ระวังตัว

หมีกริซลี่วิ่งข้ามเหยียบรากและใบไม้เน่าเปื่อยที่พื้น ก่อนจะมาหยุดอยู่ยังผืนป่าที่อึมครึมด้านหน้า ในตอนนี้แสงไฟที่สาดส่องอยู่มาจากไฟฉายของพวกเขาเท่านั้น

“กลิ่นเลือด” เจียน่าทำจมูก ฟึด ๆ

คนอื่น ๆ ก็ได้เช่นกัน เป็นกลิ่นคาวเลือดที่ชัดเจนมาก

ลูอิสนั่งอยู่บนหลังหมีกริซลี่ อยู่ในโหมดพาลาดิน เขากระโดดลงจากหลังของหมีกริซลี่ ก่อนจะยกดาบอัศวินชี้ขึ้นไปบนต้นไม้ ลูอิสกวาดสายตาไปรอบตัวอย่างช้า ๆ จากซ้ายไปขวาพร้อมกับดาบอัศวินในมือที่เลื่อนตามสายตาไปด้วย

คนอื่น ๆ เองก็ระวังตัว เพราะจุดที่พวกเขายืนอยู่นั้นเงียบมากจนน่าขนลุก

ตอนนั้นเองลูอิสก็ใช้ทักษะกระสุนแสง lv.3 ยิงออกมาจากปลายดาบอัศวินใส่ไปที่ยอดไม้หนึ่ง

กรรรรร!!!!!!!!!!

พริบตาที่กระสุนแสงยิงโดนต้นไม้ก็มีเสียงกรีดร้องออกมา ร่างหนึ่งร่วงลงมาจากต้นไม้

ตุบ...

เมื่อมองดูมันเป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ ผิวสีเทาคล้ำ เล็บที่แหลมยาวและปากที่เต็มไปด้วยเขียวแหลมกับน้ำลายที่ไหลยืด แต่ว่ากูลตัวนี้ผิวหนังครึ่งร่างของมันไหม้อย่างรุนแรง เป็นผลมาจากการโจมตีของกระสุนแสง

“กูล!”

ทุกคนอุทานออกมาด้วยความตกใจ เพราะอันเดดพระเภทกูนับว่าหายากพอสมควร เพียงแค่มองดูจากในพื้นที่ของซากเมืองเก่าก็ยากจะหาพวกมันเจอแล้ว

กูลที่ร่างไหม้ไปครึ่งหนึ่ง เพราะความรุนแรงของกระสุนแสงทำให้มันดิ้นไปมาก่อนจะแน่นิ่งตายไปทั้งแบบนั้น

“ไม่คิดว่าจะได้เห็นกูลที่นี่” ไอแวนพูดออกมา แต่หลังจากจบประโยคในตอนนั้นเองก็มีเสียงกรีดร้องไปทั่วทั้งบริเวณ มันเป็นเสียงแบบเดียวกับกูลที่พึ่งตายไป

“ยังมีอีก” คามิลลากล่าวเงยหน้ามองไปรอบตัว

ทุกคนหันหน้าเข้าหากันในทันที เพราะบนยอดไม้มีกูลจำนวนมากโผล่หน้าออกมาจ้องมองพวกเขาด้วยความหิวกระหาย กูลเริ่มเคลื่อนที่ไปตามกิ่งไม้บนต้นไม้ราวกับกำลังล้อมรอบเหยื่อเพื่อโจมตี

“ระวังด้วย พวกมันมีระดับ 1 ดาว” ลูอิสพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นบอกทุกคน เพราะหลังจากฆ่ากูลตัวแรกไปลูอิสก็เห็นข้อมูลคร่าว ๆ ของกูลตัวที่ฆ่าไป

“ไม่ต่ำกว่า 50 ตัว” เจียน่าพูดด้วยท่าทีจริงจังเป็นอย่างมาก

“ระดับ 1 ดาว 50 ตัว สมแล้วที่เป็นป่าทมิฬ” อาร์มันโด้พูดด้วยสีหน้าหนักใจ

ลูอิสใช้ออร่าบัพให้กับทุกคนในทันที โดยใช้ทักษะการตอบรับของเปลวไฟ lv.3 และการปกป้องแห่งศรัทธา lv.3 เพื่อเสริมพลังโจมตีและป้องกันให้ทุกคน

อาวุธของทุกคนมีเปลวไฟลุกพึบขึ้นมาด้วยความร้อนแรง ส่วนรอบ ๆ ตัวถูกห่อหุ้มด้วยออร่าเป็นชั้นบาง ๆ นี่คือผลของทักษะเลเวล 3

“มาแล้ว!”

ลูอิสชี้ดาบไปที่บนยอดไม้ มีกูลกระโดดออกมา แต่ก็โดนกระสุนแสงเข้าไปที่ตัวจนมันล่วงลงพื้นดิ้นไปมาก่อนจะตาย แต่พอมีตัวแรกเปิดก็มีตัวอื่น ๆ พุ่งตามเข้ามาทันที

กูลระดับ 1 ดาว 50 ตัวโจมตีพวกเขาในทันที

อาวุธที่เสริมด้วยทักษะการตอบรับของเปลวไฟฟาดฟันใส่กูลพวกนี้ในทันที ซึ่งพอดาบฟันโดนพวกมันก็สร้างความเสียหายร้ายแรงต่อกูลทันที เพราะสำหรับอันเดดแล้ว เปลวไฟนับเป็นของแสลงรองลงมาจากธาตุศักดิ์สิทธิ์เลยทีเดียว

กรรร!!!

กูลที่โดนโจมตีกรีดร้องออกมาอย่างต่อเนื่อง

มีกูลตัวหนึ่งกระโดดขึ้นมาขี่คือของอาร์มันโด้ แต่ก่อนจะได้ทำอะไรมากกว่านั้นก็โดนอาร์มันโด้ใช้แรงมหาศาลคว้าตัวมันลงมาและกระทืบจนกระดูกแหลกคาพื้นดิน ก่อนจะใช้ขวานเล่มใหญ่จามไปที่หัวของมันจนแหลกตกตายไปทั้งอย่างนั้น

คนอื่น ๆ ก็ฆ่าพวกมันไม่เว้นเช่นกัน

ลูอิสเพียงยืนอยู่กับที่ใช้กระสุนแสงยิงใส่พวกมันอย่างต่อเนื่อง กูลทั้งหมดแทบจะหวาดกลัวลูอิสเป็นอย่างมาก ตามสัญชาตญาณของพวกมัน

ผ่านไป 10 กว่านาทีรอบตัวของลูอิสและพวกก็เต็มไปด้วยร่างกูลที่นอนเกลื่อนพื้น

ในตอนนั้นเองไอแวนและคามิลลาทั้งสองก็เลเวลอัพเป็น lv.15 พอดี

“ท่านลูอิสตรงนี้มีศพอยู่ค่ะ” เจียน่าเรียกลูอิสให้ไปดู

เขาเดินไปดูก็เห็นว่าเป็นศพที่ไม่เหมือนกับทั้งนักบวชหรือผู้พิทักษ์แสง สภาพของศพในตอนนี้เหลือเพียงหัวเท่านั้น ร่างส่วนอื่น ๆ กระจายตกอยู่ตามพื้น ส่วนใหญ่โดนฉีกทึ้งในสภาพเละเทะไปหมด

“อาจจะเป็นศพนักบินที่หนี้มาพร้อมกับพวกเขา” คามิลลาเอ่ย

ลูอิสเองก็คิดแบบเดียวกัน เพราะตอนที่ไล่ตามมาเขาเห็นชายคนนี้มากับกลุ่มของหัวหน้านักบวชกรีซาธีด้วย

“มีรอยเท้า พวกเขาวิ่งหนีไปทางนี้” เจียน่านั่งลงก้มมองดูรอยเท้าไฟที่ปรากฏขึ้นมาเป็นทางยาวหายไปในความมืดของป่า ซึ่งจากรอยเท้าน้าห่างกันพอสมควร ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพากันวิ่งหนีด้วยพลังเท่าที่มีกันเลยทีเดียว

“ตามไป” ลูอิสกล่าวก่อนจะกระโดดขึ้นหมีกริซลี่ที่เดินมาหยุดอยู่ข้างเขา

ทุกคนขึ้นหลังหมีกริซลี่และไล่ตามไป เพราะดูเหมือนพวกเขาพึ่งคาดกันไม่นานเท่านั้น

ทั้งห้าคนไล่ตามรอยเท้าไปเรื่อย ๆ ยิ่งเข้ามาลึกในป่าก็ยิ่งมีบรรยากาศน่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น อากาศรอบตัวเย็นมากจนน่าหวาดหวั่นใจ

ในตอนนั้นเองรอยเท้าทั้งหมดก็หายไปอย่างน่าประหลาดใจ

“หายไปแล้ว เป็นไปได้ยังไง” เจียน่าขมวดคิ้วมองไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่มีรอยเท้าใด ๆ อีก ราวกับว่าพวกเขาหายตัวกันไปเฉย ๆ

“ช่วยด้วย...ช่วยด้วย”

ตอนนั้นเองก็มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือมาจากด้านหลังต้นไม้ แต่มันไม่ใช้เสียงของหัวหน้านักบวชกรีซาธีหรือผู้พิทักษ์แสง กลับเป็นเสียงหญิงสาวคนหนึ่ง

พวกเขารีบควบคุมหมีกริซลี่ให้เดินไปดูด้านหลังต้นไม้ทันที

“เธอเป็นใคร” ลูอิสถามอย่างสงสัย

เบื้องหน้าของเขาเป็นหญิงงาม ผิวขาว รูปร่างบอบบาง ใส่เสื้อผ้าสีขาวบาง ๆ เพียงตัวเดียว ที่เท้าเปลือยเปล่า แต่ที่มือมีเชือกมัดทั้งสองมืออยู่

สภาพอ่อนแรง ใบหน้าซีดขาวอย่างชัดเจน

“พวกคุณเป็นใครกัน ช่วยฉันด้วยนะ ฉันโดนจับตัวมา พาฉันกลับไปส่งที่หมู่บ้านหน่อยได้ไหมคะ” สามงามร้องขอพวกเขาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูน่าหลงใหลสุด ๆ

ลูอิสไม่ตอบ แต่หันกลับไปก็เห็นว่าใบหน้าของไอแวนกำลังเหม่อลอยเล็กน้อย

เขาหันกลับมาถามหญิงสาว “เห็นชายสองคนผ่านมาทางนี้ไหม คนหนึ่งแต่งตัวเหมือนนักบวช อีกคนใส่ชุดเกราะ”

“พวกเขาน่าจะอยู่ที่หมู่บ้านของฉัน ถ้าพวกคุณไปที่นั่นน่าจะเจอพวกเขา” หญิงสาวตอบ

“พวกนายไปนั่งกับเจียน่าก่อน” ลูอิสหันไปบอกอาร์มันโด้และไอแวน

ทั้งสองพยักหน้าก่อนจะกระโดดลงจากหลังหมีกริซลี่และไปนั่งบนหลังของหมีกริซลี่ของเจียน่า ทำให้ตอนนี้หมีกริซลี่ของเจียน่ามี เธอ คามิลลา อาร์มันโด้และไอแวนนั่งไปด้วยกัน

“คุณมานั่งกับผมก็ได้” ลูอิสยื่นมือออกไปเพื่อให้หญิงสาวจับ

“ช่วยแก้มัดฉันหน่อยได้ไหม” หญิงสาวขอร้องด้วย

“อืม” ลูอิสพยักหน้าตกลง ก่อนจะใช้ดาบตัดเชือกให้หญิงสาว ก่อนจะยื่นมือออกไปจับมือหญิงสาว หญิงสาวหน้าแดงเล็กน้อย พอมีคนมาจับมือ

ลูอิสดึงเธอขึ้นมานั่งบนหลังหมีกริซลี่อยู่ด้านหลังของเขา

“ขอบคุณนะหนุ่มน้อย” หญิงสาวมองเขาอย่างขอบคุณ ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือเปล่าเธอใช้ร่างกายที่สวมเพียงผ้าชิ้นเดียวแนบชิดกับตัวลูอิส จนเขาได้กลิ่นหอมจาง ๆ จากตัวของหญิงสาว

แถมน้ำเสียงของเธอก็ดูออดอ้อนเป็นพิเศษชนิดที่ชายหนุ่มต้องหลงใหลและทะนุถนอมเธอ

“จับไว้นะ ระวังตก” ลูอิสจับมือของหญิงสาวไว้ด้วย ทำให้เธอหน้าแดงและยิ้มหวานชวนหลงใหลออกมา

“ทางหมู่บ้านฉันไปทางนั้น” หญิงสาวกระซิบบอกด้วยน้ำเสียงละมุน ก่อนจะเหลือบมองลูอิสด้วยแววตาหวานหยาดเยิ้ม

ลูอิสพยักหน้า ก่อนจะจับมือของหญิงสาวไม่ปล่อย มาไว้ที่เอวของตัวเอง ก่อนจะสั่งให้หมีกริซลี่ออกวิ่งทันที

เจียน่าและคามิลลาสองสาวขมวดคิ้วมองอย่างสงสัย ส่วนอาร์มันโด้และไอแวนก็จ้องไปที่หญิงสาวอย่างแปลกประหลาดด้วยเช่นกัน

หมีกริซลี่ทั้งสองตัววิ่งไปตามแนวป่าอย่างรวดเร็วไปตามทางที่หญิงสาวชี้ไป ซึ่งใช้เวลาไม่นานก็เจอกับหมู่บ้านที่หญิงสาวคนนั้นพูดถึง

“นี่นะเหรอหมู่บ้านของเธอ” ลูอิสถาม

“ใช่ พวกเขาต้องดีใจแน่นอนที่ฉันกลับมา” หญิงสาวตอบด้วยท่าทางยินดีที่เห็นหมู่บ้านของเธอ

“มีหมู่บ้านจริง ๆ ด้วย” คามิลลาพูดอย่างมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

คนอื่น ๆ ก็มองอย่างอยากรู้อย่างเห็นทันที

หมู่บ้านด้านหน้าพวกเขานั้นสร้างจากไม้ทั้งหมด มีรั่วไม้เป็นเขตกำแพงหมู่บ้าน ด้านในมีผู้คนอยู่ครึ่งร้อยเดินไปมา บ้างจุดก็มีการก่อไฟรอบ ๆ

“ไปกันเถอะค่ะ คนที่พวกคุณตามหาน่าจะอยู่ในหมู่บ้าน แต่ว่าพวกคุณให้หมีสองตัวนี้รออยู่ด้านนอกก่อนได้ ฉันกลัวว่าคนในหมู่บ้านอาจจะกลัวได้” หญิงสาวกล่าว

“อืม” ลูอิสตกลง

เขาพาหญิงสาวกระโดดลงมาจากหลังหมี แต่แม้จะลงเดินแล้วลูอิสก็ยังไม่คิดจะปล่อยมือจากหญิงสาว ซึ่งพอเห็นว่าลูอิสจับมือของเธอไม่ปล่อยหญิงสาวก็ยิ้มอย่างอาย ๆ เล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

เธอพาลูอิสและพวกเดินเข้าไปด้านในหมู่บ้านทันที

5 1 โหวต
Article Rating
0 Comments
Inline Feedbacks
ดูความคิดเห็นทั้งหมด