ตอนที่แล้วตอนที่ 87 กองกำลังขุนนางเมสันที่สิ้นหวัง(อ่านฟรี)
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 89 หนูน้อยลูอิส vs ผู้เผาผลาญลีวิส

นิยาย เกิดใหม่หลังวันสิ้นโลกผมก็กลายเป็นเด็กทารกไปซะแล้ว

ตอนที่ 88 เสียงร้องสุดท้ายในคฤหาสน์(อ่านฟรี)


ตอนที่ 88 เสียงร้องสุดท้ายในคฤหาสน์

พ่อบ้านเฟรดเห็นขวัญกำลังใจของศัตรูถูกทำลายลงก็มองเห็นโอกาสจัดการคนเหล่านี้ทันที เนโครแมนเซอร์ชอบศัตรูที่ขวัญกำลังใจสิ้นหวังเป็นที่สุด

“ทักษะหวาดกลัว…” เฟรดใช้ทักษะหวาดกลัวใส่ทหารหลายคนแบบสุ่ม ทำให้พวกเขาต่างตกอยู่ภายใต้ความหวาดกลัวของจิตใจจนไม่อาจจะสู้ต่อไปได้ ซึ่งทักษะหวาดกลัวนั้นพ่อบ้านเฟรดเคยใช้กับมาลก้าที่ร้านรุ่งอรุณมาก่อน จนทำให้มาลก้านั้นกลัวและวิตกจนถอยกลับไปก่อนเอง ดังนั้นขนาดผู้ครองพลังยังได้รับผลกระทบจึงไม่ต้องพูดถึงอัศวินระดับครึ่งดาวเหล่านี้

“บัดซบ! สู้ต่อสิวะ อยากตายนักหรือไง”

“ห้ามทิ้งอาวุธลุกขึ้นมาสู้”

บรูโนและทหารคนอื่น ๆ พยายามเรียกสติเพื่อนทหารที่นั่งลงไปกับพื้นมือกุมหัวอย่างไร้สติ ขณะที่สถานการณ์รอบตัวก็วิ่งวุ่นวายและอันตรายมากขึ้น

แต่ยังไม่หมดแค่นั้นพ่อบ้านเฟรดจัดการรอบโจมตีคนที่สิ้นหวังเหล่านั้นด้วยทักษะสับสน ทำให้ทหารที่ตกอยู่ในความหวาดกลัวเหล่านั้นสับสนจนบ้าหันมาโจมตีพวกเดียวกันเอง

[สับสน lv.1] คำสาปที่ทำให้เป้าหมายในระยะ 10 เมตรรอบตัวโจมตีอย่างสับสนและคลุ้มคลั่งโจมตีกันเอง ทำให้ติดสถานะมึนงงสับสน ใช้พลังงาน 6 หน่วย ใช้ 4 ศักยภาพในการเรียนรู้ ใช้ 6 แต้มศักยภาพในการพัฒนาเป็น lv. 2

“อ๊าก! แกเป็นบ้าไปแล้วหรือยังไง”

“ใครลอบโจมตีฉันกัน พวกแก...อ้า!”

ทหารฝ่ายบรูโนหลายคนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและตกใจ เมื่ออยู่ ๆ สหายตนที่ตกอยู่ในอาการหวาดกลัวกลับพุ่งขึ้นมาและไล่โจมตีใส่พวกเดียวกันเองโดยไม่สนใจว่าตัวเองจะเป็นหรือตาย

“พวกแกคือวอมบี้ตายซะ”

“ต้องฆ่าซอมบี้”

ทหารที่อยู่ในอาการสับสนใบหน้าบิดเบี้ยวดวงตาแดงก่ำโจมตีใส่ฝั่งตัวเองโดยไม่สนใจเสียงของพวกเดียวกัน

“อั๊ก...รองหัวหน้ากองกำลัง แกเป็นบ้าไปแล้วอย่างนั้นเหรอ” บรูโนโดนแทงเข้าไปที่เอวด้วยดาวยาว เขาใช้มือจับใบดาบด้วยอาการตื่นตกใจ

“ซอมบี้ แกไม่มีทางฆ่าฉันได้” รองหัวหน้ากองกำลังตวาดลั่นก่อนจะดึงดาบออกมาฟันใส่ขาของบรูโน

บรูโนรีบถอยหลบ แต่ก็ยังไม่พ้นโดนฟันเฉี่ยว ๆ ไปที่ขาเป็นแผลยาวหลายนิ้ว หลังจากรองหัวหน้าโจมตีใส่บรูโนก็หันไปฆ่ากันเองกับคนอื่น ๆ อย่างสับสนวุ่นวาย

‘พวกเขาเป็นบ้ากันไปหมดแล้ว’ บรูโนพึมพำด้วยความตกตะลึง สีหน้าบิดเบี้ยวจากอาการบาดเจ็บของบาดแผลที่ขาและเอว ซอมบี้หลายตัวพยายามจะเข้ามากัดบรูโน เพราะเลือดของเขาที่ไหลออกมายิ่งทำให้พวกซอมบี้บ้าคลั่ง

“ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้” บรูโนคว้าดาบที่พื้นขึ้นมาใหม่ ก่อนจะฟื้นทนวิ่งฝ่าไปทางด้านที่ซอมบี้น้อยที่สุด

“ท่านบรูโนรอผมด้วย” ทหารหลายคนที่ยังมีสติรีบวิ่งตามบรูโนไป มีสองสามคนพยายามวิ่งแซงบรูโน

“หึ” บรูโนกัดฟันมองไปด้วยความโหดเหี้ยม ก่อนจะใช้ดาบลอบโจมตีไปที่ขาของทหารนายนั้น

“อ๊าก ท่านทำอะไร” ทหารนายนั้นล้มกลิ้งไปกับพื้น ขาที่โดนฟันบาดลึกไปจนถึงกระดูกเลือดที่ไหลออกมาทำให้ซอมบี้พุ่งไปหาทหารคนนั้นทันที

“เสียสละชีวิตของแกเพื่อซื้อเวลาให้ฉันซะ” บรูโนกล่าวจบก็วิ่งต่อไปไม่สนใจมอง

“บักสันดานหมาบรูโน” ทหารนายนั้นตะโกนมาด้วยความโกรธแค้น ก่อนที่ตัวเขาจะหายไปกลางฝูงซอมบี้

บรูโนวิ่งมาจนถึงคฤหาสน์ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปทางหน้าต่าง

เสียงกระจกแตกดัง เพล้ง! พร้อมกับตัวบรูโนที่กลิ้งเข้ามาด้านในพร้อมกับผ้าม่านและเศษกระจก นอกจากบรูโนแล้วยังมีทหารระดับครึ่งดาวอีกนายที่รอดมาได้

“ท่านบรูโนรอผมด้วย” ทหารนายนั้นรีบกระโดดข้ามหน้าต่างมา แต่ยังมีซอมบี้หลายสิบตัวตามมาด้วย

บรูโนที่เห็นก็รีบวิ่งออกจากห้องไปพร้อมกับทหารนายนั้นทันที

“ดันประตูไว้เร็ว” บรูโนและทหารนายนั้นที่รอดมาด้วยช่วยกันผลักประตูและปิดไว้ แต่แรงของซอมบี้ก็มากจนประตูต้านไม่ไหว

บรูโนไม่รอช้ารีบผละตัวออกมาก่อนทำให้ทหารที่ดันประตุอยู่ตกใจและหนีไม่ทันที ซอมบี้ก็พังประตูจนบานประตูกดทับร่างของทหารนายนั้นและหนีไปไหนไม่ได้

“อ้า!!! ท่านบรูโนช่วยผมด้วย ผมยังไม่อยากตาย” ทหารนายนั้นพยายามยื่นมือไปขอร้องให้บรูโนช่วย แต่ว่าบรูโนไม่สนใจรีบวิ่งไปอีกทางในทันที

ส่วนซอมบี้นั้นก็กัดไปที่มือของทหารนายนั้นและฉีกกระชากนิ้วมือเป็นชิ้น ๆ ก่อนจะกลืนลงไป

“ดูเหมือนจะมีคนหนีไปที่คฤหาสน์ได้” พ่อบ้านเฟรดหันไปมองทางหน้าต่างคฤหาสน์ที่โดนทำลายและมีซอมบี้จำนวนมากปีนหน้าต่างตามคนพวกนั้นไป

“พวกนั้นไปทางที่ท่านลูอิสอยู่ ดังนั้นคงรอดไปไม่ได้แน่นอน” พ่อบ้านเฟรดไม่ได้ตามไป เนื่องจากซอมบี้ทางด้านนั้นไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเขา เพราะจำนวนซอมบี้ที่เขาควบคุมได้นั้นมีจำกัด ส่วนใหญ่ซอมบี้บริเวณนี้เคลื่อนไหวด้วยตัวพวกมันเอง

และเขาก็ใช้ซอมบี้ที่ตัวเองควบคุมบางส่วนล้อมตัวเองไว้เพื่อกันไม่ให้ซอมบี้ที่ไร้การควบคุมพวกนั้นเข้ามาโจมตีเขาได้

“จัดการพวกที่เหลือและต้องรีบไปเก็บกวาดรอบ ๆ คฤหาสน์”

เฟรดหันมาสนใจคนที่เหลือไม่ถึง 5-6 คน ก่อนจะจัดการฆ่าทุกคนและรีบถอยออกมาจากตรงนี้เนื่องจากมีซอมบี้มากขึ้นเรื่อย ๆ

...

ขณะเดียวกันภายด้านคฤหาสน์

ลูอิสค้นหาทั้งคฤหาสน์ จนมาถึงห้องนอนของมาลก้า แต่ก็ยังไม่เจอกับมาลก้า

“มันหนีไปไหนกัน ไม่น่าจะออกไปข้างนอกได้ หรือว่ามันจะไม่อยู่ที่คฤหาสน์ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” ลูอิสขมวดคิ้วชนกันทันที ดูเหมือนเขาจะเจอเรื่องยุ่งยากเข้าแล้วจริง ๆ

ในตอนนั้นก็มีอีกาตัวหนึ่งบินมาเกาะที่หน้าต่างพอดี ลูอิสเดินมาเปิดก่อนที่อีกาจะบินมาเกาะไหลของลูอิสอย่างนอบน้อม

เขาสื่อสารกับอีกาดำของเจียน่าอยู่สักพัก ก่อนจะกล่าวออกมา “เข้าใจแล้ว บอกให้ทั้งสองคนแอบถอยออกไปจากคฤหาสน์ก่อน แล้วก็ไปแจ้งเฟรดให้ไปที่จุดนัดพบด้วย อีกเรื่องตอนถอยกลับออกไปฝากดูร่องรอยของมาลก้าด้วย ถ้าเจอรีบมาแจ้งฉัน”

อีกาดำพยักหน้าตอบ ก่อนจะบินจากไป

“คงต้องใช้ทักษะนั้นเพื่อเพิ่มโอกาสในการค้นหา”

“ประกายแสงแห่งโชค”

แสงสีทองสาดไปทั่วตัวของลูอิส เขารับรู้ได้ถึงโชคที่เพิ่มขึ้นมา “เอาละลุยกันต่อ”

ลูอิสลองหาเบาะแสใหม่ จนกระทั่งเข้าไปเจอรูปถ่ายใบหน้าที่ติดอยู่ข้างกำแพงทางเดิน รูปถ่ายใบนี้ทำเอาลูอิสต้องหันกลับมามองอีกครั้ง

“โรงฝึก หรือว่าไอ้หมอนั้นจะไปอยู่ที่นี่ จริงสิ! มีโอกาสมาก เพราะมันพึ่งได้กินผู้ครองพลังผู้เผาผลาญมาและก็ไม่แปลกถ้ามันจะรีบหลอมพลังในหิน” ลูอิสได้ที่อยู่ของมาลก้าจากข้อสรุปแล้ว ก่อนที่เขาจะมองสำรวจต่อก็ทำให้รู้ว่าโรงฝึกนั้นไม่ไหลจากที่นี่มากนัก ในคฤหาสน์มีแผนผังเมืองเอลดิลและแผนผังส่วนย่อยของคฤหาสน์อยู่

“คงต้อไปดู มีโอกาสเจอมันที่นั่นมากที่สุด ต้องจัดการให้ได้ แต่ก่อนอื่นต้องดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครรอดอยู่อีก” ลูอิสหลับตาลง เพราะในตอนนี้อีกาดำของเขาเจอกับใครบางคน

...

“แฮก ๆ ๆ จะถึงแล้ว” บรูโนวิ่งขึ้นมายังบันไดชั้นสองจากทางปีกขวาของคฤหาสน์

แต่ขณะนั้นเองก็มีซอมบี้พุ่งตัวมาจากทางด้านหลังเกาะขาเขาไว้

อ๊าคคค!!

ซอมบี้ร้องคำรามพยายามกัดขาของบรูโนที่เหลือไหลออกมา

“ตายซะ! ไปตายซะ!” บรูโนใช้ขาอีกข้างถีบไปที่ใบหน้าของซอมบี้ ขณะที่มือคว้าราวบรรไดและเกาะจนแน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองตกบันได

ปึก! ปึก! ปึก!

บรูโนกระหน่ำถีบไปหลายสิบทีจนใบหน้าและหัวของซอมบี้เบี้ยวผิดรูป ก่อนที่ซอมบี้จะหงายหลังหล่นลงไปจากบันได

เขาเหนื่อยล้าเป็นอย่างมากบวกกับแผลเลือดไหลยิ่งทำให้บรูโนอ่อนแรงเข้าไปทุกที บรูโนสูดลมหายใจเข้าลึก พาตัวเองลุกขึ้นรีบเดินไปที่ห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์

ระหว่างทางมาที่ห้องนอนใหญ่ ตามทางนั้นเต็มไปด้วยศพของคนตระกูลเมสัน คนรับใช้และอื่น ๆ ในคฤหาสน์ที่ตายไปจำนวนมาก บางส่วนก็ลุกขึ้นมาเป็นซอมบี้แล้วเช่นกัน

ปัง! ปัง! ปัง!

บรูโนเคาะประตูอย่างรุนแรงเมื่อมาถึงห้องนอนใหญ่ของบารอนเมสัน แต่ดูเหมือนประตูจะไม่ได้ล็อกไว้ เขาจึงเปิดเข้าไป เพื่อหลบซอมบี้ที่ตามมาจากทางด้านหลัง

“ท่านบารอนเมสัน ข้างนอกเกิดเรื่องแล้วมีซอมบี้บุกเราต้องรีบหนีไปจากคฤหาสน์และแจ้งคนอื่น ๆ” บรูโนที่หลังพิงประตูกล่าวขึ้น แต่กลับไม่มีการตอบของบารอนเมสัน

พอเขาหันไปมองก็เห็นว่าบารอนเมสันหันหลังให้เขาและตัวก็ค่อมอยู่บนหลังหญิงสาวใช้ที่ดูเหมือนจะเปลือยเปล่า เขามองไม่ชัดเพราะในห้องมืดมาก

‘กลิ่นเหม็นมาก’

บรูโนเอามือปิดจมูกกับกลิ่นเหม็น แต่คิดว่านี่อาจจะเป็นการเล่นเซ็กส์แปลก ๆ ของขุนนางเขาจึงไม่เอะใจอะไร ซึ่งเขาก็อิจฉาบารอนเหมือนกันที่ได้ครอบครองสาวงามสองคนด้วยเช่นกันและหวังจะได้ฟัดกับเธอสักครั้ง บรูโนส่ายตัวเรียกสติตัวเอง เหมือนเขาจะเริ่มเบลอจากพิษบาดแผลที่ท้องและขาเพราะการเสียเลือดมา

“ท่านบารอน เราต้องรีบหนี ทางลับของคฤหาสน์อยู่ตรงไหน” บรูโนเดินเข้ามาใกล้ ๆ บารอนเมสันและคว้าไปที่ไหล่ พอมือของบรูโนวางลงบนไหล่ของบารอนเมสัน ตัวของบารอนก็นิ่งไป ก่อนจะหันมามองบรูโนด้วยสภาพสยดสยอง

“เฮ้ย!!! ซอมบี้!”

บรูโนตื่นตกใจรีบถอยหลังหนีจนไปชนกับเก้าอีกตัวหนึ่งจากนั้นก็ล้มลงกับพื้นห้อง

อ๊าคคค!

ซอมบี้บารอนเมสันเลิกสนใจศพหญิงสาวรับใช้ตรงหน้าและกระโดดลงจากเตียงใส่บรูโนที่ล้มอยู่กับพื้น บรูโนที่ล้มอยู่กับพื้นทำตามสัญชาตญาณให้เท้าทั้งสองที่แม้จะเจ็บถีบไปที่กลางพุ่งของบารอนเมสันส่งให้ร่างของบารอนเมสันลอยข้ามหัวไปกระแทกกับผนังห้องด้านหลัง

บรูโนที่ยังตกใจจนช็อกอยู่ลุกขึ้นมามองดูด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ความหวังในการหนีไปทางลับหายไปแล้ว แถมบารอนเมสันก็ตายไปอีก

ในตอนนั้นบรูโนก็รู้สึกว่าที่เท้าทั้งสองมีอะไรติดอยู่ ปรากฏว่าเป็นเลือดสีดำเน่าเหม็น เพราะเมื่อครู่ตอนถีบที่ท้องของซอมบี้บารอน เท้าของเขาดันทะลุเข้าไปในตัวของบารอน

“ทำไมท่านบารอนถึงเป็นซอมบี้ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไม หรือว่าคนตายจะมาแก้แค้นจริง ๆ ตระกูลเมสันจบสิ้นแล้ว” บรูโนเริ่มคุมสติของตัวเองไม่ไหว จากความอ่อนล้าจนแทบจะไร้ซึ่งเรี่ยวแรงเพราะพิษบาดแผล ยังต้องมาเจอว่าบารอนกลายเป็นซอมบี้ไปอีก

“ต้องมีสติ ต้องมีสติ ฉันจะมาตายตรงนี้ไม่ได้” บรูโนตั้งสติ แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไร หญิงรับใช้ที่โดนบารอนเมสันกินก่อนหน้าก็ลุกขึ้นมากลายเป็นซอมบี้และกระโดดเกาะหลังของบรูโน

บรูโนศอกกลับหลังใส่หน้าซอมบี้หญิงสาวรับใช้แสนสวย ทำให้ฟันของหญิงรับใช้หักหลุดลงทันที แต่ซอมบี้สาวงามก็ไม่ยอมปล่อยมือที่เกาะบรูโนอยู่

“ปล่อยสิวะไอ้ซอมบี้เน่าเหม็น” ตอนนี้สาวงามที่อยากได้กลายเป็นซอมบี้ที่เขารังเกียจไปแล้ว

บรูโนและซอมบี้ฟัดกันไปมา แต่จากอาการเจ็บที่แผลที่ท้องและต้นขา ทำให้เขาเสียหลักล้มไปบนเตียงนอนของบารอนเมสัน

ซอมบี้หญิงสาวอีกตัวลุกขึ้นมาจากเตียง ก่อนจะค้อมตัวของบรูโนและล็อกขาทั้งสองไว้ ซอมบี้สาวงามร่างเปลือยเปล่า ตัวหนึ่งกอดหลังของบรูโน อีกตัวค่อยตัวของบรูโน ไว้จนเขาลุกหนีไปไหนไม่ได้

“ปล่อยกูไป ปล่อยกูไป กูยังไม่อยากตาย!...”

บรูโนต่อยอย่างบ้าคลั่งใส่ตัวของซอมบี้วาสงามที่เปลือยเปล่าอยู่เบื้องหน้าของเขา ใบหน้าดูไม่ได้ พยายามตะโกนบอกให้ซอมบี้ทั้งสองปล่อยตัวเอง ภายใต้ความสิ้นหวังสายตาก็เหลือบไปเห็นซอมบี้บารอนเมสันที่ฟื้นขึ้นมา ก่อนจะค่อย ๆ ลุกแล้วและเดินเข้ามาหาบรูโนในสภาพที่ท้องเป็นรู

แปะ…แปะ…แปะ…

เลือดและเศษเนื้อเน่าหยดลงมาจากพุงของซอมบี้บารอนเมสัน

“ไม่ ๆ ได้โปรดใครก็ได้ช่วยด้วย” บรูโนหวาดกลัวจนแทบสิ้นสติ ก่อนที่ในห้องจะมีเสียงกรีดร้องดังขึ้นมาด้วยความทรมาน

ด้านนอกหน้าต่างมีอีกาดำตัวหนึ่งที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดกำลังกระพือปีกบินจากไป

ลูอิสดวงตากลับมาเป็นปกติ ก่อนจะออกไปจากคฤหาสน์ไปเช่นกัน เมื่อแน่ใจว่าในตัวคฤหาสน์ไม่มีใครรอดชีวิตอยู่อีก

...

5 1 โหวต
Article Rating
0 Comments
Inline Feedbacks
ดูความคิดเห็นทั้งหมด