ตอนที่แล้วตอนที่ 10 ใครตายก่อนก็จะได้ใช้ก่อน
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 12 โทษฐานหลอกลวงเบื้องสูง

นิยาย แพทย์เทวะหัตถ์ปีศาจ : แพทย์พิษหัตถ์ปีศาจ

ตอนที่ 11 ขอบคุณท่านพ่อที่วางแผนมาอย่างดี


ฮูหยินรองเย่ซื่อเข้าใจถึงบางอย่างจึงรีบเดินเข้าไปพลางพูดว่า “อย่าเก็บของเหล่านี้ไว้เลย เดี๋ยวทิ่มโดนตนเองแล้วจะทำเช่นไร ? อาหราน เจ้าคือคุณหนูของจวนเหวินกั๋วกง ห้ามไม่รักตนเองแบบนี้ เข้าใจหรือไม่ ?” นางพูดพลางส่งสายตาให้บ่าวรับใช้ด้านหลัง “ยังไม่รีบเอาเข็มเหล่านี้ออกไปอีก เอาไปโยนทิ้งไกล ๆ เลย”

ไป๋เฮ่อหรานทำท่าถอยหลังไปครึ่งก้าว “โยนทิ้งน่าเสียดายแย่ ยังสามารถเก็บไว้ใช้ได้อยู่ ข้าเห็นบนเข็มมีตัวหนังสือด้วย เหมือนจะเป็น ไป๋...”

“คุณหนูรองรีบเอาเข็มให้บ่าวเถิดเจ้าค่ะ หากทิ่มโดนมือจะไม่ดี รีบให้บ่าวเถิดเจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้สองคนพุ่งเข้ามา แทบจะเป็นการแย่งเข็มเย็บผ้าสิบสามเล่มนั้นจากมือของไป๋เฮ่อหราน จากนั้นก็หันหลังวิ่งออกไป แลดูเหมือนกลัวของสิ่งนั้นจะทำร้ายคุณหนูรอง แต่ถ้าเป็นคนฉลาดก็จะมองออกว่าฮูหยินรองกำลังปกปิดบางอย่างได้ชัดเจนมาก

ไป๋เฮ่อหรานก็ไม่ได้เปิดโปง จึงไม่ได้ใส่ใจต่อเข็มเย็บผ้านั้นอีก นางเพียงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ได้สิ ท่านบอกว่าโยนทิ้ง เช่นนั้นก็โยนทิ้งไปเสีย”

ฮูหยินผู้เฒ่าค่อย ๆ ตั้งสติกลับมาได้หลังจากตกตะลึง ทว่ายังคงตื่นเต้นจนพูดอะไรไม่ออกในเวลานั้น จึงได้แต่มองหลานสาวที่รอดชีวิตกลับมาด้วยน้ำตาคลอเบ้า

ข้าง ๆ มีบ่าวรับใช้ที่คอยสังเกตการณ์อยู่ พอเห็นเหตุการณ์เป็นเช่นนี้จึงรีบเอ่ยขึ้นมาว่า “ยินดีต้อนรับคุณหนูรองกลับบ้านเจ้าค่ะ”

ไป๋ฮวาเหยียนรับรู้เสียทีว่าคนที่เห็นไม่ใช่ผี แต่เป็นพี่หญิงรองที่ยังไม่ตาย จึงถอนหายใจออกมาทีหนึ่งและใบหน้าเผยความเศร้าอีกครั้ง “ต้อนรับอะไรหรือ ? นี่ยังไม่ได้แต่งงานเลย เจ้าบ่าวก็ตายไปแล้ว เป็นตัวซวยจริง ๆ”

นางอายุยังน้อยจึงเดาไม่ออกในสิ่งที่เฮ่อหรานพูดถึงเข็มเหล่านั้นว่าหมายความเช่นไร แต่ความไม่พอใจของไป๋จิงหงนั้น นางสังเกตเห็นได้ ฉะนั้นจึงพยายามสร้างความลำบากให้ไป๋เฮ่อหรานมากที่สุด เพื่อแสดงว่าอยู่ฝ่ายพี่หญิงใหญ่ “ต่อไปก็ต้องเป็นม่ายแล้ว ครองตำแหน่งคุณหนูสายเลือดตรงนี้ไว้เสียเปล่า ทว่าไม่สามารถนำเกียรติยศชื่อเสียงมาสู่ตระกูลได้ เลี้ยงไว้เสียข้าวสุกจริง ๆ”

“ฮวาเหยียนจะพูดแบบนี้ไม่ได้  น้องหญิงรอง...เป็นคนอาภัพ” ไป๋จิงหงตำหนิไป๋ฮวาเหยียนเบาๆ ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับมองไปอย่างสำรวจตรวจตราไป๋เฮ่อหราน ยิ่งมองก็ยิ่งสงบใจไว้ไม่ได้

“พี่หญิงใหญ่พูดถูกเจ้าค่ะ แต่ในใจฮวาเหยียนยังมีอีกหนึ่งเรื่องที่ไม่เข้าใจเลย” นางมองไปทางไป๋เฮ่อหรานอย่างอุกอาจและเอ่ยเป็นเชิงกดดันว่า “ดั่งคำกล่าวที่ว่า บุตรสาวที่ออกเรือนก็เหมือนน้ำที่สาดออกไปแล้ว ในเมื่อพี่หญิงรองมีครอบครัวฝ่ายสามีแล้ว ต่อจากนี้ก็คงไม่เหมาะสมที่นางจะพักอาศัยในจวนเหวินกั๋วกงอีกแล้ว”

ไป๋จิงหงทำหน้าลำบากใจ “แต่ถ้าไม่พักในจวนนี้ น้องหญิงรองจะสามารถไปพักที่ไหนได้ ?” คิ้วที่ขมวดจนแทบจะชนกันได้ทำให้คนมองเกิดความเห็นใจ

ไป๋เฮ่อหรานไม่ได้ถือสาคำพูดของไป๋ฮวาเหยียนหรอก นางแค่ยกมุมปากขึ้นและเอ่ยตามคำพูดของอีกฝ่าย “ใช่น่ะสิ ไม่สามารถพักอาศัยในจวนเหวินกั๋วกงอีกแล้ว พวกเจ้าไม่ต้องกังวลหรอก ในเมื่อข้าแต่งงานแล้ว ไม่ว่าสามีจะเป็นหรือตาย ข้าก็ต้องพักในตำหนักอ๋อง”

นางหันหลังไปและคำนับอย่างดูฝืนใจให้ไป๋ซิ่งเหยียนทีหนึ่ง “ระหว่างทางได้ยินว่าท่านพ่อเสนอเรื่องการสมรสนี้ต่อฮ่องเต้ ความหวังดีของท่านพ่อนั้นข้าเข้าใจ ขอบคุณท่านพ่อที่วางแผนให้อาหรานอย่างดี”

ไป๋ซิ่งเหยียนฟังแล้วงุนงง “ข้าวางแผนสิ่งใดให้เจ้าตอนไหน ?”

“แม้ท่านพ่อจะไม่ได้กล่าวให้ชัดเจน แต่อาหรานจะสามารถแกล้งทำเป็นไม่รู้ทั้งที่รู้ทุกอย่างได้หรือ ? องค์ชายสิบสิ้นพระชนม์ไปแล้ว ตำหนักอ๋องไม่มีนางสนมอีก ต่อจากนี้ไปข้าก็จะได้เป็นนายหญิงเพียงหนึ่งเดียวของตำหนักอ๋อง กลายเป็นพระชายาท่านอ๋องสิบ แม้เสียโอกาสที่จะได้อยู่ร่วมกับสามี แต่ฮ่องเต้กับองค์ชายสิบมีความรักที่ลึกซึ้งระหว่างพ่อลูก ความรู้สึกนั้นจะต้องถูกส่งต่อมาสู่ตัวอาหรานแน่นอน ต่อไปเรื่องเล็กใหญ่ในพระราชวังและนอกพระราชวังย่อมเป็นส่วนหนึ่งของข้า ลูกคนนี้ต้องมีความสุขอยู่แล้วไม่ใช่หรือ อาหรานรู้ว่าท่านพ่อยังมีท่านแม่อยู่ในใจตลอด ฉะนั้นจึงไม่อาจปล่อยปละละเลยข้าโดยไม่สนใจ นี่ไงเล่า เช่นนั้นท่านพ่อจึงได้วางแผนอนาคตอันดีเลิศนี้ให้ลูกสาว บุญคุณใหญ่หลวงของท่านพ่อนี้อาหรานจะไม่มีวันลืมเจ้าค่ะ”

นางยืดตัวตรงและเงยหน้าขึ้น มุมปากเผยความเย้ยหยันอยู่วูบหนึ่ง

0 0 โหวต
Article Rating
0 Comments
Inline Feedbacks
ดูความคิดเห็นทั้งหมด