ตอนที่แล้ว261 - ปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไป263 - ดินแดนอัปมงคล

262 - แพะอ้วนระหว่างทาง


262 - แพะอ้วนระหว่างทาง

“ตามการคาดเดาของบรรพบุรุษของข้า สิ่งมีชีวิตโบราณเหล่านั้นล้วนกดขี่ข่มเหงอย่างรุนแรง แม้แต่ผู้ฝึกตนที่ทรงพลังที่สุดในยุคนี้ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกมัน” ปู่จางไม่ได้ปิดบังอะไร

“บรรพบุรุษของข้าเคยเห็นสิ่งมีชีวิตโบราณที่เดินออกจากต้นกำเนิดโดยตรง เพียงเสียงคำรามของเขาก็ทำให้พื้นที่ภาคเหนือแตกเป็นเสี่ยงๆ”

หัวใจของเย่ฟ่านสั่นในขณะที่เขาปล่อยให้จินตนาการของเขาโลดแล่น ภาคเหนือนั้นลึกลับเกินไปจริงๆ ดินแดนอันกว้างใหญ่นี้มีสิ่งแปลกประหลาดมากมายเกิดขึ้นในอดีต

แม้ว่าโลกจะแห้งแล้งและไร้ชีวิตชีวา แต่สิ่งที่ผ่านมายังคงถูกผนึกไว้ที่นี่

“บรรพบุรุษของท่านมีความเข้าใจเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตในสมัยโบราณมากแค่ไหน” เย่ฟ่านถาม

“ไม่มาก” ท่านปู่ห้าส่ายหัว “ตามสิ่งที่บรรพบุรุษของข้าทิ้งไว้ สิ่งมีชีวิตลึกลับเหล่านั้นเป็นสิ่งต้องห้ามในภาคเหนือ ไม่ควรพูดถึงพวกเขามากเกินไป มิฉะนั้น สิ่งเลวร้ายอาจเกิดขึ้น…”

“ถ้าบรรพบุรุษของท่านเป็นปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ สถานะของพวกเขาต้องไม่ธรรมดา เพื่อให้พวกเขาได้รู้ความลับดังกล่าว…”

“ปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์เป็นเพียงชื่อ ในอดีตอันไกลโพ้นของภาคเหนือมีพวกเขาเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ตอนนี้มรดกทั้งหมดแทบจะถูกตัดขาดแล้ว” ชายวัยกลางคนดูเศร้าเล็กน้อย

เย่ฟ่านสูดอากาศเย็นเยียบ เขาไม่ค่อยเข้าใจพื้นที่ทางตอนเหนือมากนัก แต่ดูเหมือนว่าปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์จะไม่ง่ายเหมือนมนุษย์ธรรมดาอย่างแน่นอน

“ในภาคเหนือมีดินแดนเซียนที่เรียกว่าทะเลสาบหยก พวกเขาเคยเชิญบรรพบุรุษของท่านปู่ห้าให้เป็นแขกกิตติมศักดิ์ที่นั่นด้วย” ชายผู้โง่เขลากล่าว

"อะไร?!" เย่ฟ่านตกใจมาก

เขาได้รับเชิญไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก? ถ้าเป็นเช่นนั้น ปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ย่อมเป็นบุคคลศักดิ์สิทธิ์ที่เหนือกว่ามนุษย์มาก

เพื่อให้สามารถค้นหาเส้นมังกรและระบุตำแหน่งของต้นกำเนิดศักดิ์สิทธิ์ได้ พวกเขาน่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถจินตนาการได้เฉกเช่นราชานกยูงและราชามังกรเขียว

“หลังจากนั้น คนของแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกกลับมาที่หมู่บ้านของท่านหรือไม่?” เย่ฟ่านถาม

“พวกเขากลับมาเมื่อห้าร้อยปีที่แล้ว แต่น่าเสียดายที่ความรู้เกี่ยวกับต้นกำเนิดสวรรค์หายสาบสูญมานานกว่าพันปีแล้ว

ลูกหลานหลังจากนั้นเรียนรู้เพียงความรู้ตื้นๆ บางอย่างเท่านั้น และพวกเขาไม่สามารถช่วยเหลือบุคคลจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกได้” ท่านปู่ห้าจางส่ายหัว

“ดูเหมือนว่าบรรพบุรุษของท่านจะต้องเป็นคนพิเศษมาก พวกเขาทิ้งอะไรบางอย่างไปที่หมู่บ้านของท่านหรือไม่?”

เย่ฟ่านรู้สึกว่าปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์เป็นบุคคลศักดิ์สิทธิ์เหนือธรรมชาติซึ่งยากต่อการจินตนาการถึง ดังนั้นเขาจึงตั้งใจถามเรื่องนี้

“เฮ่อ…” ท่านปู่ห้าถอนหายใจและพูดว่า

“ปรมาจารย์รู้ความลับมากเกินไปเกี่ยวกับต้นกำเนิด และจะดึงดูดเรื่องที่ไม่เป็นมงคลบางอย่างได้อย่างเข้าหาตัวเอง…”

เหตุการณ์ครั้งโบราณได้ผ่านพ้นไปและถูกฝังไว้ใต้ฝุ่นผงแห่งประวัติศาสตร์ที่ไม่มีวันสิ้นสุด นี่เป็นภาพที่ชัดเจนที่สุดของภาคเหนือ

เวลาผ่านไปและดินแดนที่เคยเจริญรุ่งเรืองเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวากลายเป็นทะเลทรายที่รกร้างว่างเปล่า สิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ในอดีตกลายเป็นฝุ่นควันของประวัติศาสตร์

ปัจจุบัน สิ่งที่เหลืออยู่ของภาคเหนือเป็นดินแดนที่กว้างใหญ่และแห้งแล้ง ไม่มีอะไรสามารถมองเห็นได้ไกลสุดสายตา มันเป็นเพียงดินสีน้ำตาลแดงที่ซ้ำซากจำเจ

ม้าสิบตัวเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็ว หมู่บ้านของพวกเขาอยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยลี้ และด้วยความเร็วนี้ พวกเขาน่าจะไปถึงก่อนพระอาทิตย์ตกดิน

เย่ฟ่านก็ขี่ม้ากับท่านปู่ห้า เขากำลังถามเขาถึงความลับทุกประเภทที่เกี่ยวข้องกับต้นกำเนิด

หนึ่งพันปีที่แล้วหนังสือต้นกำเนิดสวรรค์ได้สูญหาย และความลับมากมายเกี่ยวกับการค้นหาต้นกำเนิดได้สูญหายไป

ท่านปู่ห้ารู้สึกเสียใจกับเรื่องนั้นมาก และเมื่อใดก็ตามที่มันถูกรื้อฟื้นขึ้นมาเขาจะถอนหายใจด้วยความเศร้าโศก

เย่ฟ่านก็ค่อนข้างผิดหวังเช่นกัน นั่นเป็นหนังสือที่วิเศษมาก และเขาปรารถนาอย่างยิ่งที่จะได้ศึกษามัน วิธีการค้นหาเส้นเลือดมังกรของต้นกำเนิดและกำหนดจุดสูงสุดของต้นกำเนิดสวรรค์นั้นน่าทึ่งมาก

ถ้ามีคนได้รับมัน บุคคลนั้นจะต้องได้รับเชิญให้เป็นแขกคนสำคัญของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกอย่างแน่นอน หนังสือที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้มีมูลค่าที่ไม่สามารถประเมินได้

ม้าทั้งสิบยังคงควบไปข้างหน้า ทิ้งร่องรอยฝุ่นสิบแห่งไว้ข้างหลัง

สองชั่วยามต่อมาม้าก็ค่อยๆช้าลง พวกเขาไปได้เพียงประมาณสี่สิบลี้ เนื่องจากม้าไม่ได้น่าทึ่งขนาดนั้นและความแข็งแกร่งทางกายภาพของพวกมันก็ธรรมดา

ทันใดนั้นที่ด้านหน้าทหารม้าอีกเจ็ดหรือแปดคนก็ปรากฏขึ้นบนขอบฟ้า พวกมันเร็วมากควบขับราวกับพายุหมุนมุ่งหน้าเข้ามาทางนี้

ม้าของพวกเขาไม่ใช่ม้าธรรมดา พวกมันมีดวงตาที่ริบหรี่ และร่างกายของพวกมันก็สูงใหญ่ราวกับสัตว์อสูร

นี่คือม้าเกล็ดมังกร ร่างกายของพวกมันมีรูปร่างเหมือนม้า แต่พวกมันถูกหุ้มด้วยเกล็ดสีเขียว พวกมันสามารถเดินทางได้สองถึงสามพันลี้ต่อวันโดยไม่รู้สึกเหนื่อย

“อึก นี่มันโจร!” เด็กหนุ่มคนหนึ่งร้องอุทาน

“หยุดให้นายท่าน!” ชายวัยกลางคนที่มีผิวคล้ำมากตะโกนขึ้น

ม้าเกล็ดมังกรทั้งแปดตัวล้อมรอบพวกเขา ปิดกั้นเย่ฟ่านและคนอื่นๆ นักขี่ม้าแต่ละคนตะโกนว่า

“มอบต้นกำเนิดข้อมูลทั้งหมดที่เจ้าได้รวบรวมมา มิฉะนั้นสถานที่แห่งนี้จะเป็นที่ฝังศพของเจ้า”

เย่ฟ่านไม่สามารถถือได้ว่าเคยประสบกับความป่าเถื่อนของดินแดนที่วุ่นวายแห่งนี้เป็นการส่วนตัว อันที่จริงพวกโจรเดินเตร่ไปรอบๆในเวลากลางวันแสกๆและออกปล้นโดยไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น

“วันนี้เราไม่พบแม้แต่ชิ้นเดียว ดังนั้นเราจึงไม่มีอะไรจะมอบให้” หวังซู่ที่อยู่ด้านหน้าอธิบายด้วยรอยยิ้ม

“เลิกพล่ามได้แล้ว หากเจ้าไม่ต้องการลงไปนอนในโลงศพพวกเจ้าก็ส่งสมบัติทั้งหมดมา หากเจ้าปฏิเสธวันนี้ของปีหน้าจะเป็นวันตายของเจ้า” ชายผิวสีสั่ง

“เราไม่มีอะไรจริงๆ หากเจ้าไม่เชื่อเราให้ดำเนินการค้นร่างกาย ของพวกเราได้เลยเราจะไม่ต่อต้านเลย” ปู่ห้าปู่ป้องมือไปทางพวกเขา

เย่ฟ่านตบไหล่ของปู่ห้า ทำให้ชายชรารู้ว่าเขาไม่ต้องกังวลกับคนเหล่านี้

“ไอ้เฒ่า รออยู่ข้างๆ!” โจรคนหนึ่งเดินเข้ามาก่อนจะจ้องมองไปยังเย่ฟ่าน

“เจ้าบอกว่าเจ้าไม่มีต้นกำเนิด? แต่เด็กน้อยนี่มีต้นกำเนิดอยู่ชัดๆ” ทหารม้าคนหนึ่งส่งแส้ม้าไปฟาดเย่ฟ่านอย่างแรงและด่าว่า

“เจ้ากล้าโกหกต่อหน้าข้า!”

ปัง!

เย่ฟ่านจับแส้ในมือของเขาและดึงคนขี่ม้าตกลงพื้น แต่เขาไม่ได้ฆ่าคนพวกนี้เพราะว่าเขายังมีคำถามที่ต้องการถามอีก

ท่านปู่ห้าและคนอื่นๆเห็นสิ่งนี้และทุกคนก็หนีไปไกลโดยไม่หยุด

หัวหน้าโจรคนนั้นมีประสบการณ์และเห็นว่าสิ่งต่างๆกลับกลายเป็นแย่ลงสำหรับพวกเขา เขาละทิ้งม้าเกล็ดมังกรและพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าพยายามหนี

“เจ้าอยากวิ่งตอนนี้หรือ?”

เย่ฟ่านดีดนิ้วและลมทั้งแปดทิศทางก็พัดเข้าหานักรบทุกคนที่อยู่บนหลังม้า มันกระแทกเข้ากับร่างกายของพวกเขาราวกับค้อน ทำให้พวกเขาทั้งหมดล้มลงกับพื้นทันที

หัวหน้าโจรเป็นเพียงผู้บ่มเพาะขอบเขตน้ำพุแห่งชีวิต สำหรับเย่ฟ่านเขาเป็นคนที่สามารถต่อสู้กับผู้ที่อยู่ในตำหนักเต๋าได้ด้วยซ้ำ มีหรือที่เขาจะปล่อยแพะอ้วนพวกนี้ให้หนีไปได้

“พวกเจ้ายังเป็นโจรอยู่หรือเปล่า? เมื่อรวมกันแล้วเจ้ามีต้นกำเนิดเพียงเท่านี้ในร่างกายของเจ้า” เย่ฟ่านไม่พอใจอย่างมากกับสมบัติทั้งหมดที่พวกโจรมี

“บอกข้าเกี่ยวกับกลุ่มโจรในบริเวณใกล้เคียงมาทั้งหมด”

0 0 โหวต
Article Rating
0 Comments
Inline Feedbacks
ดูความคิดเห็นทั้งหมด