ตอนที่แล้วตอนที่ 5 เป่ยฮ่าว
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 7 ความไม่แน่ใจ

Absolute Resonance ราชาแห่งทั่วสารทิศ

ตอนที่ 6 ไม่มีชื่อตอน เพราะมันสปอยล์ :)


ตอนที่ 6 ไม่มีชื่อตอน เพราะมันสปอยล์ 🙂

ลูกบอลคริสตัลสีดำที่มีเงาสะท้อนเหมือนกระจกทำให้หลี่หลัวมองเห็นใบหน้าของเขาภายใน ร่องรอยของความคาดหวังซึ่งเต็มไปด้วยความกังวลปรากฎอยู่บนสายตาของเขา

เขาอยากรู้ว่าสิ่งของประเภทใดที่จะทำให้พ่อแม่ของเขาทุ่มเทอย่างหนักขนาดนี้…

“แล้ว… จะให้เปิดยังไงล่ะ” หลี่หลัวทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อระงับความรู้สึกวิตกกังวลในใจของเขา เขาตรวจสอบลูกบอลคริสตัลสีดำหมึกที่ลึกลับอย่างระมัดระวัง ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจ… ใช้วิธีที่ง่ายที่สุดแทน เขากดฝ่ามือลงบนพื้นผิวของมัน

วิ้งง!

ทันทีที่ฝ่ามือของเขาสัมผัสกับลูกบอลคริสตัล ลูกบอลคริสตัลเหมือนจะสั่นเล็กน้อย! พื้นผิวภายนอกที่แวววาวแต่เดิมนั้นกลายเป็นของเหลว และห่อหุ้มฝ่ามือของหลี่หลัวไว้

ในเวลาเดียวกัน หลี่หลัวสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ชัดเจนซึ่ง ราวกับว่าเข็มได้ทิ่มแทงเข้าไปในฝ่ามือของเขา! เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้น เลือดของเขาบางส่วนก็ถูกดูดออกไป!

ฝ่ามือที่ปกคลุมด้วยของเหลวสีดำนั้นก็เริ่มเปล่งแสงจ้า หลี่หลัวแปลกใจเล็กน้อย จากนั้นก็ปรากฏแสงสองดวงค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

เมื่อมองดูเงาที่คุ้นเคย หลี่หลัวก็รู้สึกถึงคลื่นแห่งความคิดถึงและความโหยหา

“ท่านพ่อ ท่านแม่…” ร่างของผู้ชายสูงราวกับหอกสวมชุดคลุมสีขาว เขามีเสน่ห์อย่างแท้จริงและมีรอยยิ้มอันอบอุ่น ใบหน้าได้ยิ้มแย้มอย่างอ่อนโยน และท่าทีที่แข็งกร้าวของเขา ให้ความรู้สึกปลอดภัยอย่างอธิบายไม่ถูก

ในอีกทางหนึ่ง ผู้หญิงสวมชุดสีม่วง ผมยาวของเธอถูกมัดอย่างสง่างาม มือทั้งสองของเธอวางอยู่ในกระเป๋าของเธออย่างสบายๆ เธอเองก็มีความงามที่หาที่เปรียบมิได้และมีท่าทางที่สง่าผ่าเผย

คนเหล่านี้คือพ่อแม่ของหลี่หลัว หลี่ไท่ซวน และ ตันไท่หลาน

ขณะที่หลี่หลัวจ้องมองทั้งสองอย่างว่างเปล่า หลี่ไท่ซวนก็เริ่มพูด “ฮ่าฮ่า เด็กน้อยของข้า เมื่อเจ้าเห็นภาพเหล่านี้แล้ว ข้าคิดว่าเจ้าคงอายุ 17 แล้ว ข้าเชื่อว่ากว่าจะถึงวันนี้ เราคงจะจากไปนานแล้ว”

ตันไท่หลานที่ยิ้มอย่างมีความสุขอยู่ที่ด้านข้างก็เริ่มพูด “ตอนนี้เสี่ยวหลัวของฉันคงจะหล่อกว่านี้แล้วใช่ไหม มีผู้หญิงคนในสถาบันไล่ตามบ้างหรือเปล่า”

หลี่หลัวขยี้ตาในขณะที่เขาพึมพำกับตัวเอง “ลูกชายของท่านไม่เพียงแต่หล่อขึ้นเท่านั้น แต่เขายังไม่มีใครเทียบเขาได้อย่างแน่นอน! ใครจะกล้ามาจีบข้ากัน…?”

“ตอนนี้เจ้ารู้สึกคับข้องใจหรือเปล่า เจ้ารู้สึกว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม” เมื่อมาถึงจุดนี้ หลี่ไท่ซวนเริ่มหัวเราะอีกครั้ง ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นความผิดหวังในหัวใจของหลี่หลัวได้

แม่ของเขากล่าวต่อ “อาจจะเป็นเพราะราชวังที่ว่างเปล่าในตัวเจ้า?”

เมื่อมาถึงจุดนี้ หลี่หลัวก็ตกใจ เมื่อถึงเวลาที่ราชวังว่างเปล่าของเขาปรากฏขึ้น พ่อแม่ของเขาก็หายตัวไปหลายปีแล้ว พวกเขารู้สถานการณ์ของเขาได้อย่างไร?

“เสี่ยวหลัวไม่ต้องแปลกใจ ก่อนที่ราชวังเรโซแนนซ์ของเจ้าจะปรากฏ เราได้ใช้วิธีการพิเศษบางอย่างเพื่อสังเกตสถานการณ์ร่างกายของเจ้ามานานแล้ว อันที่จริง เจ้ายังมีราชวังสามแห่งอีกด้วย” ตันไท่หลานปลอบเขาด้วยสายตาที่จ้องเขม็ง

หลี่หลัวอ้าปากค้าง ดังนั้นดูเหมือนว่าพ่อแม่ของเขาจะรู้สถานการณ์พิเศษของเขามานานแล้ว แล้วในกรณีนี้ การหายตัวไปของพ่อแม่เขาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรือไม่? ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน พวกเขายังอยู่ดีหรือไม่? เหตุใดจึงไม่มีข่าวคราวเลยตั้งแต่นั้นมา?

“เสี่ยวหลัว ข้าอยากจะบอกเจ้าก่อนว่าเพียงเพราะเจ้าเกิดมาพร้อมกับราชวังที่ว่างเปล่า ไม่ได้หมายความว่าเจ้าพิการ อันที่จริง ตามสิ่งที่ข้ารู้สึก นี่คือร่างกายที่ทรงพลังที่สุดในโลกนี้ เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้สึกท้อแท้กับสิ่งนี้ แต่จงชื่นชมยินดีและมีความสุขกับมัน!” คำพูดของหลี่ไท่ซวนนั้นน่าอัศจรรย์เกินไป ทำให้หลี่หลัวพูดไม่ออก

“พ่อ… แม้ว่าพ่อจะต้องการปลอบข้า แต่พ่อไม่ต้องพูดเกินจริงไม่ได้หรอ?” หลี่หลัวคร่ำครวญ ราชวังที่ว่างเปล่าได้ขัดขวางความสามารถในการฝึกฝนของเขา แล้วเขาพูดมาได้ยังไงว่าคือร่างกายที่ทรงพลังที่สุด? พ่อกำลังพยายามหลอกลวง?

หลี่ไท่ซวนมีรอยยิ้มบิดเบี้ยวในขณะที่เขาอธิบาย “ราชวังที่ว่างเปล่าตามธรรมชาติของเจ้าแล้วจะไม่สามารถดูดซับหรือปรับแต่งพลังงานของสวรรค์และโลกได้ สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับรากฐานของพลังของเจ้า… แต่ปัญหานี้ไม่ได้ปราศจากวิธีแก้ปัญหาจริงๆ”

“ในเมื่อมันเป็นราชวังที่ว่างเปล่า งั้นก็ให้หาทางยัดเข้าไป!” แม่ของเขายิ้มด้วยรอยยิ้มที่แจ่มใส

หลี่หลัวขมวดคิ้วด้วยความตกตะลึง พูดง่ายแต่ทำไม่ได้! เรโซแนนซ์ถูกกำหนดตั้งแต่แรกเกิด การเปลี่ยนสิ่งนี้หลังจากที่เกิดมาไม่เคยได้ยินมาก่อน เขาได้ทดลองกับแนวคิดนี้แล้ว แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ

“ในสถานการณ์ปกติ เรื่องนี้เราคงทำไม่ได้จริงๆ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่เราค้นพบสถานการณ์ของเจ้า เราก็ทำงานอย่างหนักเพื่อหาทางแก้ไข”

“ถ้าเจ้าทำดีที่สุดแล้ว เจ้าก็จะประสบความสำเร็จในที่สุด! อันที่จริง สวรรค์ไม่ได้ทำให้เราผิดหวัง และในที่สุดเราก็พบมัน” เมื่อถึงจุดนี้ หลี่หลัวสามารถได้ยินการเต้นของหัวใจอย่างชัดเจน และแม้แต่ศีรษะของเขาก็รู้สึกเวียนหัวเมื่อเลือดสูบฉีดไปที่สมองของเขาด้วยความตื่นเต้น

“เราอ่านบันทึกโบราณจำนวนมากและในที่สุดก็พบวิธีแก้ปัญหา ทักษะนี้เรียกว่าทักษะการหลอมพระเจ้าด้วยเรโซแนนซ์ ช่วยให้คนหนึ่งสร้างเรโซแนนซ์ที่ได้มาได้ ในขณะเดียวกันก็ช่วยให้สามารถรวมเอาแก่นแท้ของเลือดและวิญญาณเข้าด้วยกันได้ ด้วยเรโซแนนซ์ที่เลือกไว้ แล้วเข้าสู่กระบวนการหลอม จากนั้น เรโซแนนซ์ที่ได้มาจะถูกดูดซึมเข้าไปในราชวังที่ว่างเปล่าของเจ้า”

“เสี่ยวหลัว ราชวังที่ว่างเปล่าตามธรรมชาติของเจ้าอาจไม่ใช่สิ่งเลวร้ายเสมอไป เนื่องจากเรโซแนนซ์ตามธรรมชาตินั้นทรงพลังเกินไปและควบคุมได้ยาก เราจึงไม่สามารถถ่ายทอดทักษะทั้งหมดลงไปให้เจ้าได้ แต่ทักษะการหลอมเทพเจ้าด้วยเรโซแนนซ์ที่ได้มานั้น เหมาะสมกับเจ้า มันสามารถช่วยให้เจ้าสร้างเส้นทางตามที่เจ้าต้องการได้”

“ถ้าเจ้าต้องการเรโซแนนซ์ของธาตุ เจ้าก็สามารถสร้างมันในทิศทางนั้นได้ ในทางกลับกัน หากเจ้าต้องการเรโซแนนซ์ของสัตว์อสูร ก็ทำได้เช่นกัน!

“ในอนาคต ราชวังที่ว่างเปล่าสามแห่งของเจ้าจะมีเรโซแนนซ์สามแบบที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างดี เมื่อถึงจุดนั้น เจ้าจะเหนือกว่าราชวังเรโซแนนซ์ตามธรรมชาติอย่างมาก”

ดวงตาของหลี่หลัวส่องประกายราวกับเพชรภายใต้แสงไฟ สถานการณ์ดูเหมือนจะกอบกู้ได้ มีเรโซแนนซ์ทุกประเภท และหลายคนไม่มีทางเลือกในการแสดงเรโซแนนซ์ของพวกเขา นี่คือสิ่งที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ในทางกลับกัน แม้ว่าเขาจะไม่มีเรโซแนนซ์ตามธรรมชาติ แต่เขาก็มีความยืดหยุ่นและสามารถกำหนดได้ว่าต้องการเรโซแนนซ์ประเภทใด!

“เสี่ยวหลัว เรโซแนนซ์ที่ได้มาจากสร้างจากทักษะการหลอมพระเจ้าก็มีประโยชน์อีกประการหนึ่ง” ตันไท่หลานกล่าวเสริม

แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นเพียงการพูดที่ทิ้งไว้เบื้องหลัง แต่หลี่หลัวก็ให้ความสนใจทันที ในเมื่อพวกมันบอกว่ามันเป็นสิ่งที่ดี แล้วเขาจะกล้าพลาดได้อย่างไร?

“เรโซแนนซ์ตามธรรมชาติแบบมาตรฐานส่วนใหญ่จะเป็นธาตุเดี่ยวเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เรโซแนนซ์หลอมมาจากทักษะนี้ไม่เหมือนกัน! พวกมันสามารถมีคุณลักษณะได้สองอย่าง หนึ่งคือหลักและหนึ่งสนับสนุน”

“คุณสมบัติเหล่านี้สามารถปรับแต่งได้อย่างเต็มที่ตามต้องการ พลังที่ได้รับนั้นราวกับการติดปีกให้เสือ! ข้าเคยได้ยินว่ามีสมบัติทางธรรมชาติบางอย่างที่ทำให้เรโซแนนซ์ตามธรรมชาติได้รับคุณลักษณะลองเป็นลำดับที่สอง อย่างไรก็ตาม ผลกระทบนี้มีขนาดเล็กมากและเพิ่มความแข็งแกร่งได้เล็กน้อย แต่สิ่งนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิง เรโซแนนซ์ที่เจ้าจะได้รับจากหลอมรวมจะมีคุณสมบัติสองประการที่เกื้อหนุนกัน ความแตกต่างนี้ราวกับสวรรค์และโลก!”

“โอ้ พระเจ้า นี่มันสุดยอดไปเลย! เยี่ยมไปเลย!” หลี่หลัวเฉลิมฉลองอย่างปีติยินดีในขณะที่เขาปรบมือและกระโดดด้วยดีใจ เขาสามารถเข้าใจถึงคุณค่าของความสามารถนี้ได้อย่างง่ายดาย ถ้าเขาเลือกที่จะสร้างเรโซแนนซ์ของไฟและเสริมด้วยเรโซแนนซ์ของสายฟ้า การรวมกันของไฟและสายฟ้าจะทำให้เกิดความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว!

ณ จุดนี้เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ดูเหมือนว่าราชวังที่ว่างเปล่าของเขานั้นน่าประทับใจยิ่งกว่าเรโซแนนซ์ตามธรรมชาติเหล่านั้นจริงๆ!

“แค่กๆ แน่นอน ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบไปกว่านี้แล้ว แม้ว่าเรโซแนนซ์ที่เจ้าได้รับจะมีประโยชน์มากมายเมื่อเทียบกับเรโซแนนซ์ตามธรรมชาติ แต่ก็มีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งคือ เรโซแนนซ์ที่ได้มาจะไม่เกินระดับ 4” หลี่ไท่ซวนชี้แจงพร้อมกับถอนหายใจ

หลี่หลัวตกตะลึงชั่วขณะด้วยการเปิดเผยนี้ ขั้นที่ 4? สิ่งนี้ดูด้อยกว่าเล็กน้อย เมื่อเปรียบเทียบกับเรโซแนนซ์แสงระดับ 9 ของเจียงชิงเอ๋อแล้ว มันมีความแตกต่างกันมากกว่าครึ่ง!

ด้วยระดับที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง จึงเป็นไปว่าที่ผลประโยชน์ที่ได้จากเสียงเรโซแนนซ์สองคุณสมบัติจะไม่สามารถปิดช่องว่างนี้ได้

อย่างไรก็ตาม ความลังเลใจของเขาอยู่ได้ไม่นาน สถานการณ์ปัจจุบันของเขาเลวร้ายมาก แม้จะมีแค่เรโซแนนซ์ระดับ 4 ก็ถือว่าดีแล้ว!

แม่ของหลี่หลัวพูดอย่างคล่องแคล่วขณะที่เธอเตือนเขาว่า “แน่นอน เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวล แม้ว่าระดับเรโซแนนซ์ของเจ้าอาจต่ำ แต่เจ้ายังสามารถปรับปรุงใช้เรโซแนนซ์ที่ได้มาในอนาคตได้”

หลี่หลัวตกตะลึงกับการเปิดเผยอีกครั้ง! นี่เป็นความจริงอย่างแน่นอน โลกนี้มีสมบัติล้ำค่าและยารักษาโรคมากมายที่ช่วยเพิ่มระดับเรโซแนนซ์ของพวกเขา มีอาชีพหนึ่งที่เรียกว่าช่างประดิษฐ์เรโซแนนซ์ คนเหล่านี้สามารถกลั่นและหล่อหลอมน้ำจิตวิญญาณและสมบัติลึกลับที่จะปรับปรุงเรโซแนนซ์ของคนๆ หนึ่งได้ และด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงได้รับการต้อนรับอย่างกว้างขวางจากผู้ฝึกฝนเรโซแนนซ์ทุกคน

อย่างไรก็ตาม มีข้อจำกัดบางอย่างในการใช้วิธีการภายนอกเพื่อปรับปรุงระดับเรโซแนนซ์ โดยปกติจะมีข้อจำกัดในกระบวนการปรับปรุง และโดยทั่วไปการปรับปรุงขึ้น 1 ระดับหรือ 2 ก็ถือว่าเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว

ในกรณีของเรโซแนนซ์ที่ได้มา เนื่องจากระดับที่ได้มาสูงสุดคือระดับ 4 การปรับแต่งสูงสุดจะได้แค่ระดับ 5 หรือระดับ 6 เท่านั้น

“เสี่ยวหลัวกำลังกังวลเกี่ยวกับข้อจำกัดทางกายภาพของการปรับแต่งเรโซแนนซ์ใช่หรือไม่?” หลี่ไท่ซวนหัวเราะราวกับว่าเขากำลังอ่านใจหลี่หลัวราวกับหนังสือที่เปิดอยู่

“ฮะ?” เมื่อเห็นรอยยิ้มกว้างของพ่อ ดวงตาของหลี่หลัวก็เบิกกว้างและเขาควบคุมตัวเองไม่ได้ เป็นไปได้ไหมว่านี่ไม่ใช่จุดจบ? จุดอ่อนนี้สามารถชดเชยได้หรือไม่?

ขณะที่หลี่หลัวคาดหวังข่าวคราวต่อไปอย่างตะกละตะกลาม แม่ของเขาถอนหายใจเล็กน้อยและขัดจังหวะพ่อของเขาด้วยท่าทางไม่พอใจ “เจ้าโง่ เจ้าได้พูดกับเสี่ยวหลัวไปหมดแล้ว! แล้วตอนนี้ฉันจะบอกเสี่ยวหลัวได้ยังไงหืม????”

การแสดงออกของหลี่ไท่ซวนเปลี่ยนไปในขณะที่เขารีบปลอบเธอ “ที่รัก ฉันทำผิด ฉันผิดไปแล้ว! โปรดอธิบายส่วนที่เหลือให้ลูกชายของเราฟัง และฉันจะไม่ทำอีก! โปรดยกโทษให้ฉันด้วย!”

เมื่อเห็นภาพที่คุ้นเคยนี้หลี่หลัวก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวพร้อมกับถอนหายใจ สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของพ่อเขาน่ายกย่องจริงๆ นี่เป็นสิ่งที่ถูกฝังแน่นในตัวเขาใช่หรือไม่?

“เจ้าหนู เจ้ากำลังหัวเราะเยาะพ่อของเจ้าอยู่หรือเปล่า” ภาพของหลี่ไท่ซวนดูเหมือนจะรู้ดีว่าหลี่หลัวจะมีปฏิกิริยาอย่างไร เขาก็เริ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังทันที “เจ้ายังเด็กและยังไม่เข้าใจ ข้าไม่กลัวแม่ของเจ้าเลย แต่ความรักที่ข้ามีต่อเธอนั้นลึกซึ้งเกินไป! อย่างที่ข้าได้สอนเจ้าอยู่บ่อยๆ ว่าการรักภรรยาคือคติประจำครอบครัวข้อแรกในครอบครัวเรา เมื่อเจ้าได้อยู่ร่วมกับชิงเอ๋อเจ้าจะต้องปฏิบัติตามนี้ด้วย เข้าใจไหม”

เมื่อหลี่หลัวได้ยินคำพูดเหล่านั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา เมื่อใดก็ตามที่พ่อของเขาพูดคำเหล่านั้นออกมา ถ้าไม่ใช่เพราะเขามักกลับจะมาพร้อมกับรอยฝ่ามือสีแดงบนใบหน้าของเขา เขาก็เกือบจะเชื่อคำพวกนั้นแล้ว!

แต่เมื่อพูดถึงเจียงชิงเอ๋อ หลี่หลัวทำได้เพียงถอนหายใจ ชิงเอ๋อได้รับการเลี้ยงดูอย่างใกล้ชิดจากแม่ของเขา และด้วยเหตุนี้บุคลิกของพวกเขาจึงคล้ายคลึงกัน… และเขามักจะโดนทุบตีโดยที่เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร…

ชีวิตในอนาคตของเขาจะเป็นยังไง??

หลี่หลัวเงยหน้าขึ้นมองพ่อของเขาด้วยหัวใจที่หนักอึ้งที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า ในขณะนี้ ดูเหมือนว่าการจ้องมองของพวกเขาสามารถอยู่เหนือกาลเวลาได้ ราวกับว่าในที่สุดเขาก็สามารถเข้าใจสิ่งที่พ่อของเขาคิดได้ ชั่วครู่หนึ่ง คู่พ่อลูกคู่นี้สัมผัสได้ถึงความผูกพันอันน่าเศร้านี้ได้…

“หลี่ไท่ซวน คุณหยุดยืนอยู่ตรงนั้นและเลิกหลอกตัวเองได้ไหม ฉันไม่อยากเสียเวลาของฉัน!” แม่ของหลี่หลัวเลิกคิ้วขึ้นข้างเดียว ขัดขวางช่วงเวลาแห่งความรักสั้นๆ ระหว่างพวกเขาคู่

หลี่ไท่ซวนพยักหน้าอย่างกระตือรือร้นโดยไม่แปลกใจ แสดงให้เห็นว่าเขาได้ยินคำพูดเหล่านั้นอย่างชัดเจน

ในเวลาเดียวกันตันไท่หลานหันไปมองหลี่หลัว น้ำเสียงของเธอดูอ่อนโยน “ขีดจำกัดการปรับแต่งใช้ได้เฉพาะกับเรโซแนนซ์ตามธรรมชาติเท่านั้น นี่เป็นเพราะสมบัติภายนอกเหล่านี้ไม่ว่าถูกทำบริสุทธิ์แค่ไหน ย่อมมีสิ่งเจือปนอยู่ที่แกนกลางของพวกมันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การสะสมของสิ่งสกปรกเหล่านี้เป็นสิ่งที่ปิดกั้นราชวังให้ปิดผนึกอย่างสมบูรณ์ มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะปรับแต่งเรโซแนนซ์ให้เลื่อนไป 1 หรือ 2 ระดับ”

“อย่างไรก็ตามเสี่ยวหลัว ราชวังที่ว่างเปล่าของเจ้าไม่มีขีดจำกัดนี้ เรโซแนนซ์ตามธรรมชาติมีความเกี่ยวข้องเฉพาะด้าน จึงได้ปิดกั้นวัสดุที่นำมาปรับแต่งพวกนั้น แต่ความว่างเปล่าของเจ้าไม่มีคุณลักษณะใดๆ และความว่างนั้นไม่มีอะไรเลย และยังเป็นตัวแทนของทุกสิ่งอีกด้วย”

“ดังนั้น เรโซแนนซ์ของเจ้าสามารถขัดเกลาได้อย่างต่อเนื่องเนื่องจากจะมันไม่ถูกปฏิเสธโดยราชวังของเจ้า! ถึงแม้ว่าการปรับแต่งเรโซแนนซ์ที่ได้รับมานั้นจะยากขึ้นเรื่อยๆ แต่มันก็มีโอกาสที่เจ้าจะทำให้มันสมบูรณ์แบบได้”

“ดังนั้น มันก็เป็นอย่างที่ฉันพูดไป ราชวังที่ว่างเปล่าของเจ้าอาจเป็นร่างกายที่ทรงพลังมากที่สุดในโลก! สิ่งที่ขาดไปคือกุญแจที่นำไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น”

หลี่หลัวรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นระรัว เขาได้รับความเดือดร้อนอย่างมากเนื่องจากราชวังที่ว่างเปล่าของเขาในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ ตอนแรกเขาไม่เต็มใจที่จะเชื่อและรู้สึกโกรธ ความคับข้องใจและการฝึกฝนที่โกรธจัดของเขายังคงส่งผลให้เขาไร้อำนาจ ในท้ายที่สุด เขาทำได้เพียงยอมรับความเป็นจริงอย่างที่มันเป็น

อย่างไรก็ตาม ด้วยคำพูดของพ่อแม่ของเขา ราชที่ว่างเปล่าเหล่านี้ไม่ได้ไร้ประโยชน์ อันที่จริงเขาอาจจะมีร่างกายที่ดีที่สุดในโลก?

ข้อมูลใหม่นี้ทำให้หลี่หลัวน้ำตาไหล

“เสี่ยวหลัว สำหรับการเรโซแนนซ์อันแรกของเจ้า เราได้สกัดแก่นแท้เลือดของเจ้าบางส่วนและจิตวิญญาณของเจ้า และได้ทำการปรับแต่งบางอย่างให้เจ้า มันอยู่ภายในลูกบอลคริสตัลนี้

“ทักษะการหลอมพระเจ้าก็อยู่ภายในนั้นเช่นกัน” ตันไท่หลานอธิบาย

หลี่หลัวรู้สึกได้ถึงกระแสน้ำอุ่นที่ไหลผ่านตัวเขาในขณะที่เขากำหมัดแน่นทันที “พ่อ แม่ ขอบคุณมาก! ส่งมาเถอะ ข้าพร้อมแล้ว! เรโซแนนซ์ที่ได้มานี้ และทักษะการหลอมพระเจ้าด้วยเรโซแนนซ์ที่ได้รับมานั้น ในที่สุดข้าก็มีโอกาสได้เกิดใหม่และทะยานเหนืออยู่ผู้อื่น!”

เมื่อถึงจุดนี้ การแสดงออกของหลี่ไท่ซวนก็เคร่งขรึมและเขาก็เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดอีกครั้ง “สิ่งสุดท้ายที่ข้าต้องการเตือนให้เจ้ารู้คือ การดูดซับเรโซแนนซ์ที่ได้มานี้ไม่ง่ายอย่างที่เจ้าคิด”

“ในขณะที่เรโซแนนซ์ที่ได้มาถูกหลอมรวม มันจะต้องใช้แก่นเลือดจำนวนมาก นี่คือเหตุผลที่เราต้องรอจนกว่าเจ้าจะอายุ 17 ก่อนที่จะอนุญาตให้เจ้าดึงสิ่งนี้กลับมา โดยเฉพาะในวัยนี้เจ้าแทบจะไม่สามารถทนต่อการสูญเสียแก่นแท้และเลือดเหล่านี้ได้”

“ที่สำคัญกว่านั้น สิ่งที่เจ้าจะสูญเสียไปไม่ใช่แค่แก่นเลือดเท่านั้น แต่ยังเป็นส่วนหนึ่งของอายุขัยของเจ้าด้วย เมื่อเรโซแนนซ์ที่ได้มานี้ถูกดูดซับ เจ้าจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกแค่ 5 ปีเท่านั้น… เว้นแต่ว่าเจ้าจะบุกเข้าไปในขั้นดยุคได้ และปรับปรุงร่างของเจ้า มิฉะนั้น อายุขัยของเจ้าก็จะสิ้นสุด”

“นี่เป็นสิ่งที่แม่ของเจ้าและข้าได้โต้เถียงกันมานานแล้ว ราคาที่ต้องจ่ายนั้นแพงเกินไป แต่เจ้าเป็นลูกชายของข้า และโตแล้ว เราจึงตัดสินใจเปิดเผยสิ่งนี้และให้เจ้าตัดสินใจเลือกด้วยตัวเอง เสี่ยวหลัว เจ้าจะเลือกที่จะรักษาสภาพที่เป็นอยู่และกลายเป็นลอร์ดหนุ่มที่ร่ำรวย หรือเจ้าจะเลือกซึมซับเรโซแนนซ์ที่ได้มาและต่อกรกับสวรรค์ และเริ่มต้นเส้นทางที่เต็มไปด้วยอันตรายอันไม่รู้จบ…”

“หากเจ้าเลือกตัวเลือกแรก สิ่งที่เจ้าต้องทำคือเก็บลูกบอลคริสตัลไว้ที่ใดที่หนึ่ง และกระบวนการก่อนหน้าก็จะย้อนกลับ หากเจ้าเลือกอย่างหลัง ให้เอื้อมเข้าไปในลูกบอลคริสตัล ตัวเลือกนั้นขึ้นอยู่กับเจ้า นี่คือการตัดสินใจของเจ้า เราสองคนจะสนับสนุนเจ้าเสมอ” หลังจากนั้น ภาพฉายของทั้งสองไม่ได้พูดอีกต่อไป และเพียงจ้องมองไปที่หลี่หลัวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลและความรัก

ในทางกลับกันหลี่หลัวค่อย ๆ ผ่อนคลายตัวเองในท่านั่งขัดสมาธิ ดวงตาของเขาจดจ่อไปที่ลูกบอลคริสตัลสีดำที่มืดมิด และมีความไม่แน่นอนอยู่ภายใน

ตลอดการอธิบาย เขาได้ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง ในเมื่อผลประโยชน์นั้นมหัศจรรย์มาก ทำไมถึงจะไม่มีข้อเสียล่ะ? ดูเหมือนว่าสิ่งนี้จะเป็นสิ่งตัดสิน

ตอนนี้ทางเลือกของเขานั้นเรียบง่ายมาก เขาต้องการที่จะอ่อนแอเหมือนมอนสเตอร์ตัวน้อย? หรือกลายเป็นสัตว์อสูรอายุสั้นที่แข็งแกร่ง?

คะแนน 4.0
กรุณารอสักครู่...