ตอนที่แล้วตอนที่ 1 ข้ามีราชวังที่ว่างเปล่า 3 แห่ง
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 3 หลี่หลัวต้องการหย่า

Absolute Resonance ราชาแห่งทั่วสารทิศ

ตอนที่ 2 คู่หมั้นที่ไม่ต้องการหย่า


เท่าที่หลี่หลัวจำได้ ครั้งแรกที่เขาได้พบกับเจียงชิงเอ๋อคือตอนที่เขาอายุ 3 ขวบ พ่อแม่ของเขาพึ่งกลับมาจากการเดินทางอันยาวนาน และเมื่อพวกเขากลับมา พวกเขาก็นำเจียงชิงเอ๋อวัย 5 ขวบกลับมาด้วย ต่อมาพวกเขายอมรับเธอเป็นลูกศิษย์

จากมุมมองหนึ่ง อาจกล่าวได้ว่าทั้งสองคนเป็นเพื่อนในวัยเด็กที่แยกจากกันไม่ได้จริงๆ และพ่อแม่ของเขาก็ชอบเธอเช่นกัน

น่าเสียดายที่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองค่อนข้างซับซ้อนตั้งแต่พวกเขายังเด็ก เจียงชิงเอ๋อโดดเด่นเกินไปแม้ในวัยเด็ก และเธอก็แก่กว่าหลี่หลัว 2 ปี เมื่อใดก็ตามที่พวกเขาต่อสู้กันในฐานะเด็กๆ ผลลัพธ์ที่ได้คือ เจียงชิงเอ๋อทุบตีเขาอย่างสงบและสม่ำเสมอจนกว่าเขาจะยอมจำนน

ที่จริงแล้วมันเป็นฝันร้ายที่ลืมไม่ลง

เหตุผลที่เธอมาเป็นคู่หมั้นของเขา? เพราะว่าเมื่อเธออายุได้ประมาณ 10 ขวบ พ่อของหลี่หลัวได้แสดงความคิดเห็นอย่างมึนเมาว่าคงจะวิเศษไม่น้อยถ้าวันหนึ่งเธอกลายเป็นลูกสะใภ้ของเขา วันรุ่งขึ้น เจียงชิงเอ๋อ วัย 10 ขวบได้เขียนสัญญาแต่งงานเป็นการส่วนตัว และมอบมันให้พ่อที่กำลังพูดไม่ออกของหลี่หลัว

คืนนั้นชายชราของหลี่หลัวเกือบถูกแม่ที่โกรธจัดของหลี่หลัวทุบตีอย่างไร้เหตุผล ที่แย่ไปกว่านั้น – หลี่หลัวได้เฝ้าดูและหัวเราะกับเรื่องนี้ด้วย และด้วยเหตุนี้แม่ของเขาจึงตีก้นเขาเขาเช่นกัน

แม่ของหลี่หลัวได้ขอให้เจียงชิงเอ๋อยกเลิกสัญญาการแต่งงาน โดยไม่คาดคิด เธอได้แสดงความดื้อรั้นอย่างยิ่ง โดยไม่พูดอะไร เธอเพียงแค่คุกเข่าลงต่อหน้าพ่อและแม่ของหลี่หลัวและปฏิเสธที่จะลุกขึ้น

ในท้ายที่สุด พ่อและแม่ของหลี่หลัวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับคำขอของเธอ อย่างไรก็ตาม หลังจากทำเช่นนั้น พวกเขาได้ปิดบังสัญญาการแต่งงานและไม่เคยพูดขึ้นมาอีกเลย แล้วแสร้งทำเป็นว่ามันไม่เคยมีอยู่จริง

เมื่อเวลาผ่านไป เมื่อไม่มีการพูดอะไรเพิ่มเติมในเรื่องนี้ ทุกคน แม้กระทั่งหลี่หลัวเองก็ลืมเรื่องนี้ไปนานแล้ว อย่างไรก็ตาม วันหนึ่งเมื่อเจียงชิงเอ๋ออยู่ที่สถาบันเซาท์วินด์ เธอบอกกับคู่ครองที่คลั่งไคล้ว่า เธอและหลี่หลัวได้หมั้นหมายกันมานานแล้ว

ข่าวนี้ทำให้ทั้งสถาบันการศึกษาตกตะลึง ไม่สิ มันทำให้ทั้งมณฑลเทียนชูตกตะลึง! โชคดีที่ในเวลานั้นหลี่หลัวยังไม่ได้เข้าสู่สถาบันเซาท์วินด์ ไม่อย่างนั้น ถ้าเขาไปเขาจะถูกทุบตีแน่นอน

แม้กระทั่งตอนนี้ หลังจากผ่านไปหลายปีหลี่หลัวก็ยังได้รับผลกระทบจากของการประกาศครั้งนั้นอยู่บ้าง ด้วยเหตุนี้ เขาเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าร่างของเจียงชิงเอ๋อนั้นมีเสน่ห์เพียงใด

“ท่านพ่อ ท่านเป็นคนโง่จริงๆ” หลี่หลัวพึมพำกับตัวเองเงียบๆ

“โย่ หลี่หลัว! ทำไมเจ้ามาหยุดอยู่ที่นี่ทุกวัน เจ้ากำลังเพลิดเพลินกับการจ้องมองที่อิจฉาของฝูงชนใช่หรือไม่?” ขณะที่หลี่หลัวกำลังถอนหายใจกับตัวเอง เสียงของหญิงสาวก็ดังขึ้นข้างหลังเขา

หลี่หลัวหันไปเพียงเพื่อเห็นหญิงสาวที่น่าดึงดูดยืนอยู่ข้างหลังเขา ผมของเธอยาวถึงเอว และถึงแม้ว่าเธอจะไม่โดดเด่นเท่าเจียงชิงเอ๋อ แต่เธอก็มีความงามตามธรรมชาติอย่างแน่นอน ชุดนักเรียนรัดรูปที่เธอใส่นั้นได้ตอกย้ำถึงส่วนโค้งที่น่ารักของเธอได้ค่อนข้างดี

ในขณะนั้น เด็กสาวยืนกอดอกอยู่ด้วยใบหน้าที่เย้ยหยัน อย่างไรก็ตาม หลี่หลัวมีสีหน้าสงบเมื่อเขาเห็นเธอ นี่คือ ตี้ฟาชิง หนึ่งในเพื่อนร่วมชั้นของเขา เธอได้รับการพิจารณาว่าเป็นดอกไม้สีทองที่สวยงามของสถาบันเซาท์วินด์ และมาจากตระกูล ตี้ฟา ซึ่งเป็น 1 ใน 3 ตระกูลใหญ่ของมณฑลเทียนชู

เธอไม่ได้สนใจหลี่หลัว อย่างไรก็ตาม เธอเป็นแฟนตัวยงของเจียงชิงเอ๋อ ซึ่งเป็นแฟนตัวยงที่กระตือรือร้นและคลั่งไคล้มากเกินไป ในสายตาของเธอ เจียงชิงเอ๋อ สวยงาม ไร้ที่ติ และสมบูรณ์แบบราวกับเซียนนางฟ้าก็มิปาน ไม่มีผู้ชายคนใดในโลกนี้ที่คู่ควรกับเธอ และแน่นอนว่ารวมถึงหลี่หลัวด้วย

แม้ว่าตี้ฟาชิงจะเห็นด้วยว่าหลี่หลัวเป็นเพื่อนที่หล่อเหลามาก แต่เธอก็รู้สึกว่ารูปลักษณ์นั้นเป็นเพียงผิวเผิน คนที่คู่ควรกับเจียงชิงเอ๋อต้องเป็นมังกรในหมู่มนุษย์ทั้งภายในและภายนอก อย่างไรก็ตามหลี่หลัวชนะเพียงแค่มีสัญญาการแต่งงานกับเธอเพราะพ่อแม่ของเขา ในสายตาของตี้ฟาชิงนี่เป็นจุดด่างพร้อยในเกียรติของเทพธิดาของเธอ

ดังนั้น นับตั้งแต่หลี่หลัวได้เข้าร่วมสถาบันเซาท์วินด์เมื่อใดก็ตามที่ตี้ฟาชิงเห็นเขา เธอจะเริ่มทักทายด้วยคำพูดเยาะเย้ย หลังจากนั้น? ก็จะมีชุดคำถามไม่รู้จบตามมา

“หลี่หลัว เมื่อไหร่เจ้าจะยกเลิกสัญญาการแต่งงานระหว่างกับพี่เจียง”

เธอได้ถามคำถามนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่านับครั้งไม่ถ้วน แม้แต่หลี่หลัวก็อดไม่ได้ที่จะถูจมูกของเขาก่อนที่จะตอบอย่างหงุดหงิด “แล้วแต่เจ้า” จากนั้นเขาก็หันหลังเดินออกไป

ความโกรธปรากฏขึ้นบนใบหน้าของตี้ฟาชิงทันที เธอเดินตามหลังเขาอย่างดื้อรั้น “หลี่หลัว เจ้าต้องการที่จะเป็นคางคกในสุภาษิตที่อยากกินเนื้อหงส์จริงๆ หรอ?”

อย่างไรก็ตาม หลี่หลัวยังคงเพิกเฉยต่อเธออย่างสมบูรณ์ สิ่งนี้ทำให้เธอโกรธมากขึ้นจนถึงจุดที่เส้นเลือดของเธอเริ่มโผล่ออกมา เธอเร่งฝีเท้าไล่ตามเขา แล้วพูดต่อ “หลี่หลัว ถ้าเจ้าปฏิเสธที่จะยกเลิกสัญญาการแต่ง คนเดียวที่จะมีปัญหาคือเจ้า ยิ่งพี่เจียงมีความสามารถมากเท่าไหร่ เจ้าก็จะยิ่งมีปัญหามากขึ้นเท่านั้น พ่อแม่ของเจ้าหายตัวไปหลายปีแล้ว และแม้แต่คฤหาสน์หลัวหลานเองก็ใกล้จะล่มสลายแล้ว สถานะของเจ้าในฐานะเจ้าน้อยจะไม่สามารถปกป้องเจ้าได้อีกต่อไป”

“เจ้าไม่รู้เลยว่ามีชายหนุ่มที่มีความสามารถอย่างเหลือเชื่อของอาณาจักรต้าเซี่ยกี่คน ซึ่งทุกคนมีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง ล้วนชมชอบเธอ”

“เพียงเพราะพ่อแม่ของเจ้าปฏิบัติต่อเธออย่างดี ไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะสามารถบังคับให้เธอตอบแทนเจ้าแบบนี้ได้!”

“หลี่หลัว ถ้าเจ้าปฏิเสธที่จะยกเลิกสัญญาแต่งงานกับเธอ แม้แต่ที่นี่ในสถานศึกษาก็มีแต่คนที่จะสร้างปัญหาให้กับเจ้า!”

ในที่สุดหลี่หลัวก็หยุดชะงัก “โอ้? ใครล่ะ?”

ตี้ฟาชิงพ่นลมออกมาเบาๆ “ข้าคิดว่าเจ้ารู้ว่าเป็นใคร เป็นเป่ยคุนแห่งตระกูลเป่ยใช่ไหม? เขาทำให้คนอื่นหวังว่าเจ้าจะไม่พึ่งพาสถานะของเจ้าเพื่อบังคับตัวเองให้แต่งงานกับพี่สาวเจียง เขายังขอให้เจ้านัดพบกับเขาที่เคลียร์วินด์ในอีก 2 วัน”

หลี่หลัวหัวเราะ “ข้าคุ้นเคยกับเขา ใช่สิในอดีตเขาชอบประจบประแจงข้าเสมอ”

เมื่อพ่อแม่ของเขายังอยู่ใกล้ๆ คำพูดของคฤหาสน์หลัวหลานก็มีน้ำหนักเกือบเท่ากับคำของผู้ว่าราชการมณฑลเทียนชู เป่ยคุนมักจะไปเยี่ยมหลี่หลัวและยอมรับมิตรภาพที่ไม่มีวันตายของเขา ใครจะคิดว่าอีกไม่กี่ปีต่อมา สถานการณ์ของคฤหาสน์หลัวหลานจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง และอดีตเพื่อนของเขาคนนี้จะมาสร้างปัญหาให้เขา?

ในอดีต งานอดิเรกที่ชื่นชอบของเป่ยคุนคือการจัดงานเลี้ยงที่โรงแรมเคลียร์วินด์ และเขามักจะออกคำเชิญที่อบอุ่นไปยังหลี่หลัว แค่ตอนนี้เขากำลังเสนอนัดพบที่ไม่เป็นมิตร? ผู้ชายคนนี้ก็ตรงไปตรงมาดี

ตี้ฟาชิงกล่าวว่า “หลี่หลัวเจ้าไม่จำเป็นต้องเยาะเย้ยเขา โลกก็แบบอย่างนี้ เมื่อกลุ่มของเจ้าแข็งแกร่ง หลายคนก็จะเข้ามาหาเจ้า ตอนนี้คฤหาสน์หลัวหลานอ่อนแอลงแล้วทำไมคนอื่นถึงต้องไว้หน้าเจ้า? แม้แต่ในอดีต คนที่พวกเขาเผชิญหน้าก็คือพ่อแม่ของเจ้า ไม่ใช่ตัวเจ้า”

หลี่หลัวพยักหน้าเห็นด้วย “ข้าค่อนข้างเห็นด้วยกับสิ่งที่เจ้าพูด” ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา หลี่หลัวได้เรียนรู้อย่างรวดเร็วว่าโชคลาภและมิตรภาพที่ไม่แน่นอนจะเป็นยังไง ดังนั้น เขาไม่ได้พูดอะไรอีกและกลับเร่งความเร็ว ในขณะที่เขาออกจากสถาบัน

อย่างไรก็ตาม ตี้ฟาชิงติดตามเขา ดูเหมือนเธอจะไม่เต็มใจที่จะปล่อยให้ส่วนที่เหลือนี้หลุดไป และยังคงพูดจาไม่หยุด ทุกสิ่งที่เธอพูดมุ่งเป้าไปที่สิ่งหนึ่ง นั่นคือ หลี่หลัวควรเต็มใจที่จะให้เจียงชิงเอ๋อมีอิสระเสรีภาพของเธอเอง

ถึงตอนนี้ หลี่หลัวรู้ดีว่าวิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับคนประเภทนี้คือการเพิกเฉยต่อเธอโดยสิ้นเชิง ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจคำเดียวที่เธอพูด ในที่สุด หลังจากเดินผ่านโถงทางเดินหลายชุด เขาก็ออกจากสถาบัน

ขณะที่เขาทำเช่นนั้น เขาก็สังเกตเห็นว่าระดับเสียงรอบข้างดูเหมือนจะลดลงอย่างมาก แม้แต่เสียงหึ่งเหมือนยุงของตี้ฟาชิงดูเหมือนจะหยุดลงราวกับว่าเธอมีกบอยู่ในลำคอของเธอ

หลี่หลัวหันไปมองเธอ เพียงเห็นว่าใบหน้าของเธอเป็นสีแดงสด ดวงตาของเธอดูตื่นเต้นขณะที่เธอจ้องมองที่บันไดหินนอกสถาบันการศึกษา

หลี่หลัวสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น หลี่หลัวมองตาม เขาเห็นว่ามีรถม้าจอดอยู่หน้าบันได รถม้ามีการออกแบบดูโบราณ ดูมีเกียรติ และค่อนข้างกว้างขวาง มันมีล้อสีแดงบริสุทธิ์สี่ล้อ และถูกลากโดยม้าสิงโตที่มีกล้ามเป็นมัดๆ ที่ด้านหน้ารถม้ามีเครื่องยศที่ดูคุ้นเคยมาก – เครื่องยศของคฤหาสน์หลัวหลาน

ทำไมใบหน้าของต้ฟาชิงจึงเป็นสีแดงเข้ม? และทำไมนักเรียนที่อยู่ใกล้เคียงทุกคนต้องมีสีหน้าตื่นเต้นด้วย? โดยธรรมชาติแล้วไม่ใช่เพราะตัวรถม้าของคฤหาสน์หลัวหลาน แต่เป็นเพราะหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้ารถม้า

ผมของเธอถูกมัดเป็นหางม้าแบบสบายๆ และลักษณะของเธอทั้งก็งดงามและสง่างาม ผิวของเธอเปล่งประกายภายใต้แสงตะวันยามอัสดง เธอสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินสั้น ถือแส้บางๆ และสวมกระโปรงสั้น ใต้กระโปรงสงครามมีขาเรียวยาวสีขาวน่าหลงไหล… แต่ที่สะดุดตาที่สุดคือดวงตาสีทองแวววาวของเธอที่เปล่งประกายราวกับดวงอาทิตย์

เธอคือเจียงชิงเอ๋อ!

เริ่มมีเสียงบ่นพึมพัมจากภายนอกสถาบัน นักเรียนจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังจ้องมองรูปร่างที่เพรียวของเธอ พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าในวันนี้พวกเขาจะมีโอกาสได้เห็นผู้สำเร็จการศึกษาระดับตำนานจากสถาบันเซาท์วินด์ด้วยตนเอง

หลี่หลัวเดินผ่านฝูงชนที่บ่นพึมพำและตื่นเต้นขณะที่เขาเดินลงบันได แล้วเดินไปข้างๆ เจียงชิงเอ๋อค่อนข้างแปลกใจ เขาพูด “พี่ชิงเอ๋อ พี่กลับมาที่เมืองเซาท์วินด์ตอนไหน?” แม้ว่าคฤหาสน์หลัวหลานจะก่อตั้งในเมืองเซาท์วินด์หลังจากกลายเป็น 1 ใน 4 คฤหาสน์ที่ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรต้าเซี่ย ก็ได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปยังเมืองหลวงของอาณาจักรต้าเซี่ย ซึ่งคือเมืองต้าเซี่ย

หลังจากที่เจียงซิงเอ๋อเข้าไปศึกษาในวิทยาลัยปราญช์แห่งดวงดาว ซึ่งเป็นวิทยาลัยสูงสุดของอาณาจักรต้าเซี่ย เธอก็ได้ย้ายไปที่เมื่องต้าเซี่ยด้วย ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา เธอถูกครอบงำด้วยเรื่องการจัดการของคฤหาสน์หลัวหลาน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะกลับไปที่เมืองเซาท์วินด์ เป็นเวลานานพอสมควรแล้วที่หลี่หลัวเคยเห็นเธอ

เจียงชิงเอ๋อเหลือบมองเขาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบว่า “พรุ่งนี้เป็นวันเกิดอายุ17 ของเจ้า นอกจากนี้คฤหาสน์หลัวหลานยังมีธุรกิจสำคัญที่จะกล่าวถึงที่นี่ ข้าพึ่งมาถึงเมืองเซาท์วินด์วันนี้ ข้าคิดว่าจะมารับเจ้าและพาเจ้าลับบ้าน” เสียงของเธอน่าฟังมาก – ทั้งคมชัดและสงบเหมือนน้ำจากน้ำพุลึกบนภูเขาที่ตกลงบนหยก

หลี่หลัวพยักหน้า ทัศนคติที่เจียงชิงเอ๋อแสดงไม่ได้ทำให้เขาประหลาดใจแม้แต่น้อย เขารู้จักเธอมานานแล้ว นี่เป็นเพียงลักษณะนิสัยของเธอ

“งั้นไปกันเถอะ” เขาพูด เจียงชิงเอ๋อเป็นที่นิยมมากเกินไปที่สถาบันเซาท์วินด์เพียงแค่ยืนอยู่ที่นี่ เธอก็กลายเป็นจุดสนใจของคนในพื้นที่ทั้งหมด ตัวเขาเองรู้สึกราวกับว่าทุกคนกำลังจ้องมองที่เขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

เจียงชิงเอ๋อพยักหน้าเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้หันหลังกลับทันที เธอมองไปที่ตี้ฟาชิงที่กำลังตื่นเต้นซึ่งยืนอยู่ด้านหลังหลี่หลัวแทน “เจ้าชื่อ ตี้ฟาชิง ใช่ไหม”

ตี้ฟาชิงพยักหน้าซ้ำๆ ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น “พี่ยังจำข้าได้จริงๆ พี่สาวเจียง?”

เจียงชิงเอ๋อกล่าวอย่างเงียบๆ “ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่รบกวนหลี่หลัวอีกต่อไป ไม่อย่างนั้น… ข้าอาจจะต้องดูแลพี่ชายของเจ้าเป็นอย่างดีที่วิทยาลัยปราชญ์แห่งดวงดาว”

สีหน้าตื่นเต้นของตี้ฟาชิงหยุดนิ่งทันที ไม่นานหลังจากนั้น ม่านตาสีทองของเจียงชิงเอ๋อก็ถูกตรึงไว้ เธอพยักหน้าอย่างประหม่า เธอไม่ได้แสดงความมั่นใจและความเย่อหยิ่งก่อนหน้านี้ที่เธอแสดงต่อหลี่หลัวอีกต่อไป

หลังจากพูดแล้ว เจียงชิงเอ๋อก็หันหลังและเข้าไปในรถม้าข้างหลี่หลัว ผ้าคลุมสีฟ้าของเธอกระพือเล็กน้อย ครู่ต่อมา ม้าสิงโตก็เปล่งเสียงยาวก่อนที่จะพัดพาพวกมันออกไปในม่านหมอก

สำหรับตี้ฟาชิงเธอแค่ยืนอยู่ที่นั่นและมองดูรถม้าออกเดินทาง ไม่นานหลังจากนั้น ในที่สุดเธอก็ขยี้ตา และทำหน้ามึนเมา

“พี่เจียง… เธอเท่มาก! ข้ารักเธอจริงๆ!”

[TL] : 1 ใน 4 คฤหาสน์ใหญ่ กับ 1 ใน 3 ตระกูลใหญ่ในมณฑล คนละกองกำลัง

1 ใน 4 คฤหาสน์ใหญ่ เป็นระดับอาณาจักร

1 ใน 3 ระดับมณฑล

คะแนน 4.0
กรุณารอสักครู่...