ตอนที่แล้วตอนที่ 193 ฆ่านกชนหิน
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 195 แมลงเม่าบินเข้าเปลวเพลิง

นิยาย re zombie world โลกซอมบี้อีกครั้ง

ตอนที่ 194 ข่าวจากโลแกน


ไนเรลชกไปที่โหนกบนหัวของนกชนหินอย่างแรงจนเกิดคลื่นกระแทก แต่บนโหนกของนกชนหินกลับไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย

“นายต้องการอะไร”

“ผมอยากได้อาวุธหนัก เอาไว้ทุบก็ได้พอจะทำได้ไหม”

“ก็พอได้ แต่จากความแข็งของมันคงจะยากที่ทำเป็นอย่างอื่น ๆ นอกจากค้อนขนาดใหญ่ ด้ามจับคงต้องใช้เศษโซ่โลหะพิภพที่ขาดและดาบดำพัง ๆ ที่ทิ้งไว้ในคลังมาหลอมเอาและเชื่อมเข้าด้วยกัน สักครึ่งเดือนก็เสร็จ” เมสันเดินวิเคราะห์รอบ ๆ โหนกขนาดใหญ่กว่า 30 เมตร และยังพูดเหน็บแนมไนเรลเรื่องดาบดำที่ตนเองตั้งใจสร้างขึ้นมา

ซึ่งไนเรลทำมันพังตอนสู้กับจระเข้ระดับ 6 หลังโดนสายฟ้าของจระเข้ยิงใส่อย่างเต็มกำลัง

‘จะเรียกว่าพังก็พูดเกินจริงไปมันก็แค่ละลายไปครึ่งเดียว’ ไนเรลคิดในใจแก้ต่างให้กับตัวเองและพูดต่อ “ครึ่งเดือน”

“ใช่ แต่ขนาดมันใหญ่กว่า 30 เมตรหวังว่านายจะยกมันไหว ถ้าหมดธุระก็ไปได้แล้วฉันมีอย่างอื่นต้องไปทำ” เมสันไล่ไนเรลให้ออกไปทันที ทำเหมือนเขาคือตัวเกะกะ

ตอนนี้ระดับพลังของเขาสูงมากจนไม่มีอาวุธอะไรตอบสนองพลังของเขาได้อีก ดังนั้นเขาจึงอยากได้อาวุธไว้ใช้สักหน่อย

ขณะที่ไนเรลกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยและเดินออกมาข้างนอกอยู่นั้น ก็เสียงแจ้งเตือนจากซีโร่ดังขึ้น

“ติ้ง! ท่านไนเรล มีข้อมูลด่วนจากผู้นำกองกำลังหมาป่า โลแกน แจ้งเข้ามา”

“ข้อมูลด่วนจากโลแกน?” ไนเรลทวนคำพูดด้วยความสงสัย

ไนเรลเปิดข้อมูลดูหลังจากนั้นสักพักสีหน้าของเขาก็เข้มขึงขึ้นมา

“เรียกทุกคนมารวมกันที่เมืองซานติเกียด่วนเลย”

......

เวลา 4 ทุ่มหิมะยังคงตกหนักอย่างต่อเนื่อง ภายในเมืองซานติเกียยังคงมีแสงไฟเปิดอยู่ ผู้คนยังคงออกมาทำงาน โดยเฉพาะคนที่กวาดหิมะบนถนนพวกเขาต้องพากันทำงานกลางคืน

บนถนนสายอาหารในเขตย่านการค้าเป็นสถานที่คึกคักที่สุด ถัดมาเป็นจุดศูนย์กลางเมือง ภายในตึกสมาพันธ์นักล่าของเมืองซานติเกีย ห้องโถงใหญ่กลับมีบรรยากาศที่ต่างออกไป

ที่นี่ไม่ได้มีแค่ระดับสูงของสมาพันธ์นักล่าเท่านั้น แต่ยังมีเจ้าหน้าที่ซึ่งเกี่ยวข้องอยู่จำนวนมากกว่า 100 ชีวิต พวกเขาต่างช่วยกันดูภาพที่ถูกถ่ายส่งมาโดย

ภาพถ่ายที่ถูกส่งมาถูกแบ่งออกเป็นสามชุด หนึ่งคือภาพของซอมบี้ที่มิสทาล ซึ่งถือเป็นภารกิจหลักของกองกำลังหมาป่าที่ไปตรวจสอบ

แต่อีกสองชุดต่างออกไปพวกมันเกี่ยวข้องกัน ภาพชุดสองเป็นภาพหลุมรอยแยกของพื้นดินขนาดใหญ่ในภาพยังแสดงให้เห็นว่ามีอาคารศูนย์วิจัยที่พังเสียหายอยู่ด้วยและยังมีเงาของสิ่งปลูกสร้างโบราณอยู่ด้านใน

ส่วนอีกภาพเป็นภาพของเรือบินหมายเลข 1 ที่พังตกเสียหายอยู่บริเวณนั้น

ตอนนี้ไนเรลกำลังยืนดูภาพเรือบินหมายเลข 1 ตรงหน้าอยู่ ด้านข้างเขายังมีไคโร

“ไนเรลเรือบินนั้นมีร่างของปู่อยู่ใช่ไหม”

“น่าจะใช่ตามที่ซีโร่ดึงข้อมูลมาได้ร่างปู่อยู่ในนั้น แต่ตอนนั้นตำแหน่งของเรือบินหายไป…ทำไมเรือบินนั้นถึงไปที่หลุมยักษ์อันนี้ผมก็ไม่รู้ แต่จะรู้แน่ถ้าเราไปที่นั่น” ไนเรลชี้ไปที่อาคารศูนย์วิจัย

“เรื่องศูนย์วิจัยนั้นพ่อเคยได้ยินมาก่อน” ไคโรตอบกลับพร้อมกับนึกบางอย่าง

“มันไม่ได้เป็นความลับเหรอ”

“พ่อไม่แน่ใจ แต่เท่าที่รู้มีข่าวลือว่ามันเป็นศูนย์วิจัยที่ถูกระดมทุนจากหลาย ๆ ประเทศ สร้างไว้ได้หลายปีแล้ว มีข่าวลือว่าที่นี่สามารถพัฒนาเทคโนโลยีได้ล้ำสมัยมากจนมันเป็นที่จับตามองของหลาย ๆ บริษัทและบังเอิญพ่อก็ได้ยินถึงเรื่องศูนย์วิจัยนี้มา”

ทั้งสองคนยืนคิดเงียบ ๆ อยู่สักพัก ไนเรลก็ตัดสินใจจะทำบางอย่างเขากลาวกับไคโรว่า

“พ่อ พวกเราคงต้องจัดทีมเข้าไปสำรวจโบราณสถานข้างล่างนั้นด้วย แล้วก็ต้องไปตามหาร่างปู่ในเรือบินหมายเลข 1 ผมฝากพ่อช่วยจัดทีมในการสำรวจด้วย อีกสองวันผมจะกลับมา” ไนเรลบอกกับไคโร

“ลูกจะไปไหน”

“ทำให้พวกยักษ์เถื่อนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ในเวลาอันสั้นนี้”

ไนเรลพูดจบก็เดินออกไปทันที เขาตัดสินใจว่าก่อนที่จะเดินทางไปสำรวจที่หลุมยักษ์ที่โลแกนส่งมาต้องทำให้ยักษ์เถื่อนตรงชายแดนไทกีล่าและจีนาสถอยออกไปก่อน

หรือไม่ก็ทำความเสียหายจนพวกมันไม่สามารถบุกโจมตีได้ในเร็ว ๆ นี้

...

ผ่านไป 3 ชั่วโมง ไนเรลมาโผล่อีกที่อยู่ที่ชายแดนไทกีล่า ทางทิศตะวันออก บริเวณนี้ไม่ได้เป็นผืนป่า แต่มันกลายเป็นเนินเขาราบเรียนที่มีเพียงหิมะและเศษซากของเถ้าถ่านจากความสามารถของยักษ์เถื่อนเผ่าอัคคี

ทางด้านหลังของไนเรลไกลออกไปมีป้อมปราการขนาดใหญ่มีกำแพงเชื่อมต่อกันยาวหลายร้อยกิโลเมตร ซึ่งมีกองกำลังผู้พิทักษ์เป็นกำลังหลักปกป้องที่นี่อยู่ครึ่งแสน และยังมีอีกหลายกองกำลังสนับสนุนอยู่

บนกำแพงยังเต็มไปด้วยปืนใหญ่พลังงาน และที่สำคัญไปกว่านั้นมันยังมีระเบิดแก่นพลังงานของเมสันที่ไว้ใช้รับมือกับระดับ 6 ของยักษ์เถื่อน

ซึ่งสิ่งนี้ทำให้พวกยักษ์เถื่อนระดับสูงไม่กล้าบุกเดี่ยวเข้ามาที่ปราการโดยตรง

และสถานที่นี่คือแนวรบส่วนหน้าที่แท้จริง

ส่วนทางด้านหน้าของไนเรลถัดจากที่ราบไปเป็นแนวกำแพงของยักษ์เถื่อนเผ่าปฐพีที่สร้างขึ้นมาโดยมีหน้าไม้กลขนาดใหญ่ที่สามารถยิงได้อย่างต่อเนื่อง มันเป็นเหมือนป้อมที่สร้างขึ้นมาเพื่อต่อกรกับป้อมทางฝั่งมนุษย์

พวกมันรู้ว่าสงครามไม่ใช่สิ่งที่ชนะได้เพียงเวลาสั้น ๆ อีกอย่างยักษ์เถื่อนระดับระดับ 6 ก็ยังคงไม่บุกเข้ามา

เมื่อมองจากตรงนี้ดุเหมือนมนุษย์จะมีป้อมปราการที่แข็งแกร่งและได้เปรียบ แต่อันที่จริงแล้ว การต่อสู้ย่อยหลายครั้งที่ผ่านมา การสูญเสียของมนุษย์จะมากกว่ายักษ์เถื่อน 2-3 เท่าเสมอมา

เพราะในระดับเดียวกันจะล้มยักษ์เถื่อน 1 ตนได้จะต้องใช้มนุษย์ระดับเท่ากันถึง 5-6 คน และแน่นอนว่ามันใน 5-6 คนนั้นจะต้องมีตายเกือบครึ่ง

...

ไนเรลไม่รีรอรีบเคลื่อนที่เข้าหาปราการของยักษ์เถื่อนทันที

ในฉับพลันที่ไนเรลไปเข้าใกล้ระยะ 100 กิโลเมตร เขาก็สัมผัสได้ถึงตัวตนระดับเดียวกัน ในขณะเดียวกันเจ้าของพลังที่เขาสัมผัสได้ก็รับรู้ถึงการมาของเขาเช่นกัน

ไนเรลหยุดเหนือกำแพงด้วยร่างมนุษย์ปกติ เขาต้องเก็บพลังงานในร่างไว้ ไนเรลไม่รอช้าเขาจัดการโจมตีด้วยความสามารถควบคุมน้ำ สร้างบอลนี้ขนาดใหญ่

ทหารยักษ์เถื่อนที่อยู่บนกำแพงต่างส่งสัญญาณเตือนภัยตามมาด้วยลูกศรที่ยิงออกมาอย่างต่อเนื่องใส่ไนเรลไม่ยั้ง พวกมันรู้ว่าไนเรลกล้าบุกเข้ามาถึงตรงนี้ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

“หายไปซะ” ไนเรลยกบอลน้ำขนาด 100 เมตร ขึ้นเหนือหัวทุ่มใส่ด้านหลังของกำแพงยักษ์เถื่อน

แต่ในจังหวะนั้นกำแพงไฟขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นมาขวางบอลน้ำของไนเรลไว้

น้ำและเพลิงปะทะกันอย่างรุนแรง หลังจากเกิดเสียงดัง บึม! ก็ตามมาด้วยหมอกหนาขนาดใหญ่

ซึ่งเกิดจากการโจมตีเมื่อสักครู่

“เจ้ากล้ามากมนุษย์ แต่คงต้องฝังร่างไว้ที่นี่” ยักษ์เถื่อนระดับ 6 ขั้นต้นพุ่งขึ้นมาบนท้องฟ้าด้วยปีกเพลิง

มันตรงเข้าหาไนเรลพร้อมกับต่อยใส่เขา

ไนเรลก็ไม่รอช้า ใช้การควบคุมน้ำจากนั้นก็ใช้ความสามารถใบมีดวารียิงตัดหมัดเพลิงจนมันแยกออกเป็นสองส่วนพุ่งผ่านข้างเข้าไปตกทำลายผืนป่าข้างหลัง

ส่วนใบมีดวารีของไนเรลเข้าเข้าที่กำแพงดินอย่างรุนแรงเป็นรอยบาดลึกลงไป ซึ่งจะเห็นได้ว่าภายในกำแพงมีโครงสร้างเหล็กอยู่ มันจึงแข็งแกร่งมาก

เมื่อยักษ์ระดับ 6 ตนนั้นเห็นว่าการโจมตีแรกพลาดไปมันก็เข้าปะทะกับไนเรลอีกครั้ง แต่ในตอนนั้นเองไนเรลกับถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับที่ผืนดินให้เท้าของเขามีเสาดินกระแทกขึ้นมาอย่างแรงมันแทบจะฉีกอากาศโดยรอบทันที

“สองตน” ไนเรลรับรู้อยู่แล้วว่ามีพวกมันสองตนดังนั้นเขาจึงระวังตัวอยู่ตลอดจากการลอบโจมตี

“มนุษย์ เจ้าชื่ออะไร?” ร่างของยักษ์เถื่อนที่รอบโจมตีไนเรลโผล่ขึ้นมาบนเสาดินที่ลอบโจมตีเข้าเมื่อสักครู่นี้

ไนเรลถอยห่างออกมายืนดูยักษ์เถื่อนทั้งสองตัวที่อยู่ด้านหน้า ‘ตัวหนึ่งเผ่าอัคคีใช้เพลิง อีกตัวหนึ่งเผ่าปฐพีใช้ผืนดิน’

ยักษ์เถื่อนตนนั้นเห็นว่าไนเรลไม่ยอมตอบจึงขมวดคิ้วเล็กน้อยและกล่าวต่อ “มนุษย์อย่างพวกเจ้าทำไมถึงเป็นพวกหยิ่งยโสกัน ข้าอุตส่าห์ลดตัวลงไปพูดด้วย หรือเพราะพวกเจ้าคิดว่าของเล่นที่ป้อมพวกนั้นจะปกป้องพวกเจ้าได้ตลอด เหมือนหลายร้อยวันก่อนข้าก็พึ่งทำลายของเล่นพวกนี้ไปที่แดนเหนือ”

ยักษ์เถื่อนเผ่าปฐพีระดับ 6 ที่พูดกับไนเรลอยู่ตอนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือ อีไลแอสแห่งเผ่าปฐพี

“อีไลแอส ข้ามันเป็นของข้า” ยักษ์เถื่อนระดับ 6 พูดด้วยภาษายักษ์เถื่อน

“นั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับเจ้า ซาซี” อีไลแอสตอบอย่างไม่สนใจ

“ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเจ้าเช่นกัน อีไลแอส”

ยักษ์เถื่อนทั้งสองปะทะคารมกันเล็กน้อย

ไนเรลหรี่ตามองดูเหมือนทั้งสองจะไม่ค่อยถึงกันซักเท่าไหร่ แต่ก็ถือเป็นเรื่องปกติของเผ่ายักษ์เถื่อนพวกนี้

“พวกแกคุยกันจบหรือยัง” ไนเรลพูดด้วยภาษายักษ์เถื่อน

“เจ้าพูดภาษาเราได้ มาเป็นทาสข้าเป็นอย่างไร...”

แต่ยังไม่ทันพูดจบ ไนเรลก็โจมตีมันทันทีด้วยความสามารถกัดทลายมิติ ยักษ์เถื่อนเผ่าอัคคีระดับ 6 คนหรือที่อีไลแอสเรียกว่า ซาซีตกเป็นเป้าหมายการโจมตีนี้มันถอยหนีพร้อมกับสร้างกำแพงล้อมตัวเองเป็นเหมือนเกราะป้องกันไว้

ปัง!

บอลอัคคีที่ป้องกันอยู่แตกกระจายออก แต่ซาซียังคงใช้ร่างที่แข็งแกร่งต้านรับการโจมตีไว้ได้ ซาซีรู้สึกโกรธมากมันเข้าสู้ระยะประชิดกับไนเรลทันที

อีไลแอสก็ลงมือเช่นกัน

ไนเรลในร่างมนุษย์สูงสองเมตรต้องสู้กับยักษ์เถื่อนสูง 4 เมตรสองตนอย่างดุเดือดอยู่บนท้องฟ้า

ไนเรลใช้ความสามารถพละกำลัง 50 เท่ารับหมัดของอีไลแอส แต่ในจังหวะนั้นหมัดของซาวีก็มาถึงเข้าไปที่หน้าของไนเรลอย่างรุนแรงจนเขากระเด็นถอยหลังไปกว่า 100 เมตร

อีไลแอสมีพลังกายสูงมาก ส่วนซาซีก็เคลื่อนที่ไวมากเช่นกัน พอรวมกับร่างกายยักษ์เถื่อนที่สร้างขึ้นมาเพื่อการต่อสู้โดยธรรมชาติทำให้ทั้งสองตนแทบจะไร้เทียมทาน

‘ฉันต้องรอก่อน’ ไนเรลเช็ดเลือดที่ปากจากนั้นก็แสยะยิ้มออกมา

“ร่างเทพไททัน” ร่างของไนเรลกลายเป็นยักษ์เถื่อนสายเลือดสูง 4 เมตร มีเขาสีม่วงเหมือนกับทั้งสอง

อีไลแอสและซาซีตะลึงกับสิ่งที่เห็นจากนั้นก็ตามมาด้วยความโกรธ

“พวกแกจะตายด้วยน้ำมือของเผ่าเทพไททัน” ไนเรลยิ้มและพูดจายั่วยุพวกมัน

“เจ้ากำลังลบหลู่เผ่าข้า เจ้าต้องตายที่บังอาจใช้ร่างนี้”

“ข้าจะฆ่าเจ้า”

0 0 โหวต
Article Rating
0 Comments
Inline Feedbacks
ดูความคิดเห็นทั้งหมด