ตอนที่แล้วบทที่ 5: การล่าเริ่มขึ้น (ตอนที่ 1)
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปบทที่ 7: ตามให้ทันปัจจุบัน

ทันทีที่ คาลิครัมเอ่ยชื่อของเขา สถานที่ทั้งหมดก็เงียบลง ใบหน้าของเทพเจ้าทั้งสามอยู่ในความตกตะลึงและไม่เชื่ออีกครั้ง พวกเขาจ้องไปที่รูปปั้นที่มีอาภรณ์สีดำและความหวาดกลัว ใครไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับ อาลูเซค เทพเจ้าที่น่ารังเกียจ?

ทุกสิ่งมีชีวิตมีแหล่งพลังเพียงแหล่งเดียว เป็นไปได้ว่าพวกเขาสามารถใช้ความสามารถและเทคนิคที่แตกต่างกันจากแหล่งเดียวกันนั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะมีแหล่งที่มามากกว่าหนึ่งแหล่ง แต่ อาลูเซค ถูกเรียกว่าเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจเนื่องจาก ความจริงที่ว่าเขามีแหล่งที่มาที่นับไม่ได้ และสามารถใช้ความสามารถในขนาดมหาศาลและไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน

เขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัว เขาเป็นราชาแห่งเทพเจ้ามาหลายพันปีและไม่มีใครกล้าต่อต้านการปกครองของเขา พวกเขาต้องใช้กลอุบายเพื่อจับตัวเขา เทพเจ้าหันกลับมามองที่คาลิครัมเพื่อนรอฟังคำอธิบาย

 

เขาควรจะตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?” อาบีเลชถามโดยที่ยังไม่เชื่อในสิ่งที่เขาได้ยิน

 

เพื่อทำให้จิตใจของเทพเจ้าสงบลงเมื่อห้าร้อยปีก่อนเมื่ออาลูเซคถูกทรยศ คาลิครัมต้องโกหกว่าอาลูเซค ตายแล้ว.. ถ้าไม่ใช่ พวกเขาคงไม่มีทางสบายใจได้

 

“ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาถูกกักขังอยู่ในความว่างเปล่าของฉัน…” วอริเลียนตอบ

 

ในที่สุดเหล่าเทพก็เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นตามที่พวกเขาคิดในใจว่า ‘เราตายไปแล้วเขามาแน่ มาล่าหัวของพวกเรา ‘

 

“ไม่จำเป็นต้องตื่นตระหนก เพราะตอนนี้เขาฟื้นพลังได้เพียงประมาณหนึ่งในล้านเท่านั้น” วอริเลียน พูดต่อไปในขณะที่พยายามทำให้จิตใจของพวกเขาสงบลง

 

“เขาหนียังไงก็ไม่สำคัญ ….. สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือสถานที่ของเขา …. ” เขากล่าวเสริม

 

“เขาอยู่ที่ไหน?” คาลิครัมถามในขณะที่สงบลง

 

“เขาอยู่ใน …. เขาคือ …. เขา … ” วอริลเลียนพูดติดอ่างในขณะที่พยายามนึกถึงตำแหน่งที่เขาเปิดให้อาลูเซคนำไป พวกเขาทั้งหมดมองเขาด้วยความสงสัยว่าทำไมการ์เดี้ยนที่ทรงพลังถึงต้องดิ้นรนเพื่อจดจำรายละเอียดง่ายๆ

 

“เห … ฉันจำไม่ได้ว่าเขาไปไหน … ฉันแน่ใจว่ารู้ แต่ทำไมฉันจำไม่ได้” วอริเลียน งงงวยกับความหลงลืมของตัวเอง

 

“อย่าบอกนะว่าเขาใช้กับคุณ” คาลิครัมถามอย่างระมัดระวัง

 

“ใช้อะไร ?” วอริเลียนถาม

 

“การบุกรุกจิตใจ” คาลิครัมตอบในขณะที่คนอื่น ๆ จ้องไปที่ วอริเลียนด้วยความรู้

 

“ไม่มีทางที่เขาจะใช้มันกับฉันได้โดยที่ฉันไม่รู้เขายังอ่อนแอมากในตอนนี้ … “

 

การบุกรุกจิตใจเป็นพลังที่มีไว้สำหรับเทพเจ้าและผู้พิทักษ์ ซึ่งพวกเขาสามารถใช้เพื่อรุกล้ำเข้าไปในจิตใจของบุคคลได้อย่างรุนแรงเพื่อควบคุมพวกเขาหรือปรับเปลี่ยนความทรงจำของพวกเขา..มันไม่เคยมีมาก่อน..ที่เทพเจ้าใช้การรุกรานจิตใจกับเทพเจ้าอีกองค์หนึ่งและได้ผลเพราะความแตกต่างของพลังระหว่างเทพเจ้านั้นไม่มากนัก

 

“อย่าดูถูกอาจารย์ของฉัน …. เขามีความสามารถที่เขาไม่เคยปลดปล่อย แม้จะฝึกฝนฉันก็ตาม เมื่อฉันถึงระดับความเป็นพระเจ้า ฉันก็ยังไม่สามารถเอาชนะเขาได้เมื่อเขาใช้พลังเพียงแค่หนึ่งในสิบ .. “หลังจากที่คาลิครัมพูดเตือนเสร็จก็ได้ยินเสียงหอบดังมาจากเทพทั้งสาม พวกเขารู้ว่าคาลิครัมทรงพลังเพียงใด แต่เขาก็ยังพ่ายแพ้แม้ว่าเทพเจ้าที่น่ารังเกียจจะไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ของเขาก็ตาม

 

คาลิครัมลุกขึ้นจากบัลลังก์และลอยไปในอากาศไปยังวอริเลียน เขาแตะเท้าลงและยืนอยู่ตรงข้ามวอริเลียน เขาใช้สองนิ้ว (นิ้วชี้และกลาง) แตะที่หน้าผากของวอริเลียน

 

“เปิดใจกับฉัน” คาลิครัมเรียกร้อง

 

“อืมมม” วอริเลียนยินยอมและหลับตา

 

วอริเลียนสวดมนต์และทันใดนั้นหน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในห้องซึ่งแสดงความทรงจำของวอริเลียน

 

วอริเลียน สวดมนต์อีกครั้ง ความทรงจำเริ่มย้อนกลับไปจนกระทั่งมาถึงจุดที่แสดงให้เห็นว่าอาลูเซค ทิ้งห่วงลงหลังจากปลดปล่อยตัวเอง เทพทั้งสามตกใจเมื่อเห็นว่าอาลูเซค ดูเหมือนมนุษย์ถ้ำที่มีขนบนใบหน้ากระจัดกระจายและไม่เป็นระเบียบ วอริเลียนเล่นความทรงจำจากส่วนนั้น พวกเขาเฝ้าดูขณะที่ อาลูเซคบินขึ้นมาและชกกำแพงทำให้เกิดรอยแตกเป็นทางยาว พวกเขามาถึงจุดที่วอริเลียน เสนอที่จะเปิดพอร์ทัลให้เขากับอริทิล แต่เมื่อเขากล่าวถึงตำแหน่งอื่น เสียงจะถูกเซ็นเซอร์ เมื่อใดก็ตามที่ระบุตำแหน่งที่ อาลูเซคเลือกไว้เสียงจะถูกเซ็นเซอร์เช่นกัน ตอนนี้เหล่าเทพเข้าใจถึงความโหดร้ายที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่และเริ่มเหงื่อออก

 

‘เขาบอกว่าเขาฟื้นพลังได้เพียงหนึ่งในล้าน แต่เขายังสามารถใช้การบุกรุกจิตใจกับการ์เดี้ยนที่ทรงพลังได้ …. เรากำลังเมา’ พวกเขาคิดในเวลาเดียวกัน

 

“ฉันจะบังคับให้ …. ” วอริเลียนต้องการที่จะลองบางสิ่งบางอย่างเมื่อ …..

 

หน้าจอปิดลงและจิตใจของเขาก็ถูกดึงเข้าสู่อาณาจักรอื่น

 

ทุกที่มืดมิด แต่เขาได้ยินเสียงน้ำไหล เขามองไปข้างหน้าและเห็นอ่างน้ำร้อนที่มีผู้ชายอยู่ในนั้น อ่างน้ำร้อนสร้างขึ้นด้วยการออกแบบที่หรูหราของนกกระทุงที่ขอบ ชายที่อยู่ในอ่างน้ำร้อนมัดผมทรงเดรดล็อกโดยมีผมสองเส้นที่ใบหน้าทั้งสองข้าง พวกเขาล็อคดวงตาและประกายไฟถูกจุด คาลิครัมสามารถมองเห็นความเจ็บปวดและความโกรธในดวงตาของชายคนนั้น

 

“ อาจารย์?” เขาถามด้วยความไม่เชื่อ

“ คุณหมดสิทธิ์ที่จะเรียกฉันว่าเมื่อห้าแสนปีก่อน” อาลูเซคพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

 

“ฉันมาที่นี่ได้ยังไง” คาลิครัมถามมองไปรอบ ๆ

 

“คุณอยู่ที่นี่ในรูปแบบวิญญาณเท่านั้น แต่ร่างจริงของคุณยังอยู่อีกด้านหนึ่ง …. ” อาลูเซคอธิบาย “คุณอยู่ในฝ่ามือของฉัน ฉันวางแผนทั้งหมดนี้เป็นของขวัญสำหรับคุณ..วอริเลียน คุณจำไม่ได้ว่าพอร์ทัลนำไปที่ใดและคุณเข้าไปในความคิดของเขาเพื่อตรวจสอบความทรงจำของเขา ฉันอยู่ในความคิดของเขาตั้งแต่วันแรกและนั่นคือวิธีที่ฉันสามารถดึงคุณมาที่นี่ได้ ” อาลูเซคพูดขณะยิ้ม

 

คาลิครัมตกใจและถามว่า “ยังไงคุณก็ไม่น่าจะใช้ความสามารถของคุณได้อย่างอิสระขนาดนี้ …. “

 

“คุณลืมไปหรือเปล่าว่าเวลาเดินเร็วขึ้นในเครื่องบินสวรรค์ …. ฉันหนีมานานมากกว่าหนึ่งเดือน ตอนนี้ฉันฟื้นกำลังขึ้นมาประมาณ 1% แล้ว …

 

“จนถึงวันนี้คุณยังทำให้ฉันอับอายด้วยความแข็งแกร่งของคุณ ฮ่าฮ่าฮ่าแค่ 1% และคุณก็ทำได้แล้ว … ” คาลิครัมหัวเราะเยาะเย้ยตัวเอง

 

“ไม่จำเป็นต้องมองหาฉันหรือพยายามที่จะตามล่าฉันเพราะในกรณีนี้ฉันจะเป็นคนทำการล่าสัตว์ …. ”อาลูเซคแสยะยิ้มขณะพูด

 

“เมื่อพยายามปลดล็อกความทรงจำของวอริเลียน คุณจะปลดล็อกอย่างอื่นที่ป้อนข้อมูลในตัวเขา …. “

 

“คุณทำอะไรลงไป?” คาลิครัมถามอย่างใจเย็นด้วยความรู้สึกไม่ดีในใจ แต่ อาลูเซคเพียงแค่ยิ้มและพูดว่า “ห้า”

 

คาลิครัมตาเบิกกว้างเมื่อเขาเข้าใจสิ่งที่ อาลูเซคทำ “ส่งฉันกลับไป ไอ้สารเลว!! ” คาลิครัมตะโกน แต่ อาลูเซค ไม่สนใจ

 

“ตามใจ ฉันจะส่งคุณกลับ … ” อาลูเซคพูดและดีดนิ้วของเขา คาลิครัมหายไปทันที

 

“ศูนย์” ในที่สุดเขาก็หยุดนับถอยหลังและยิ้มขณะก้าวออกจากอ่างน้ำร้อนที่เปลือยเปล่า

 

ย้อนกลับไปในห้องบัลลังก์สวรรค์ คาลิครัมจิตใจกลับคืนสู่ร่างของเขาใบหน้าของเขาดูซีดเซียวขณะที่เขาพยายามออกห่างจาก วอริเลียน เทพองค์อื่นเฝ้าดูเขาขณะที่สงสัยว่าทำไมเขาถึงทำตัวแปลก ๆ

 

คาลิครัม หันมาเผชิญหน้ากับพวกเขาในขณะที่เขาพูด “ระ … “

 

ทันใดนั้นเกิดระเบิดขึ้นจากระเบิดที่ฝังไว้ทั้งวัง จากภายนอกจะเห็นได้ว่าพระราชวังสีเงินขนาดใหญ่กำลังพังทลายลงไปในน้ำตกจากผลกระทบของการระเบิด

 

คะแนน 3.0
กรุณารอสักครู่...