ตอนที่แล้วตอนที่ 9 ค้นหาอาวุธสังหาร
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 11 ไขคดี!

แขกของผมที่ห่างกันไม่ได้ My Inseparable House Guests

ตอนที่ 10 เวลาไขคดีมาถึงแล้ว


หลังจากฟังคำพูดของลูเฉิน โคนันก็หันหน้าไปมองแฟรงค์พร้อมกับถามทางสายตาว่าให้เขาเตะอีกรอบไหม

แฟรงค์รีบส่ายหัว นี่ไม่ใช่โลกที่เทคโนโลยีสีดำของโคนันจะถูกเมินเฉย หลังจากที่โคนันใช้รองเท้าอีกครั้งก็รับรองได้เลยว่ารองเท้าที่สามารถเพิ่มความแข็งแรงให้กับเท้าได้จะถูกนำไปวิจัยโดยรัฐบาลแน่นอน

อย่างไรก็ตามเมื่อตำรวจการบินพลเรือนบังคับให้แฟรงค์บอกหมายเลขบัตรประจำตัวออกมา เจ้าหน้าที่ตำรวจอาชญากรรมหลายคนก็เดินเข้ามาพร้อมกับการนำทางของตำรวจการบินพลเรือน

แถวหน้าของเจ้าหน้าที่ตำรวจอาชญากรรมเหล่านี้คือชายที่มีรูปร่างผอมเพรียวและมีใบหน้าของคนอายุประมาณ 30 ปี

“ผมคือหัวหน้าของทีมอาชญากรรม” เขาแนะนำกับตำรวจการบินพลเรือน

แฟรงค์มองไปที่คนๆ นี้และแทบจะกระโดดอย่างมีความสุข “หัวหน้า”

เมื่อหัวหน้าทีมเห็นแฟรงค์เขาก็จ้องแฟรงคต์อย่างดุร้ายแล้วค่อยๆ พูดว่า “ขอโทษด้วย ที่คนในทีมของผมทำให้คุณเดือดร้อน”

“ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา”

หัวหน้าของตำรวจการบินพลเรือนยืนขึ้นและกล่าวกับทีมอาชญากรรมว่า “คือว่า ผู้โดยสารคนนี้เป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมจริงๆ หรือครับ?”

“ฉันเปล่า” ลูเฉินตะโกนเสียงดัง “คุณมีหลักฐานไหม? หากคุณไม่มี ฉันจะไม่ติดตามคุณไป ปล่อยฉันได้แล้ว!”

“คุณต้องการหลักฐานใช่ไหม” แฟรงค์พูดกับลูเฉินว่า “เราจะให้หลักฐานทั้งหมดตั้งแต่แรงจูงใจในการฆ่า เทคนิคการฆ่า และอาวุธสังหาร แก่คุณเลย”

“พูดมาสิ” ลูเฉินมองไปที่แฟรงค์

แน่นอนว่าเขาไม่สามารถพูดได้ถึงแม้โคนันตะเคยอธิบายให้เขาฟังมาก่อน แต่เขาจำไม่ได้ชัดเจนนัก แต่ไม่เป็นไรโคนันจำมันได้

ดังนั้นแฟรงค์จึงเดินเกมต่อไป เขาปิดหน้าผากของเขาและกล่าวว่า “ผมมีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำและโรคหัวใจ แถมผมเพิ่งโดนกระตุ้นไป ตอนนี้สมองของผมสับสนเล็กน้อย แต่ผมบอกกับน้องชายของผมไปทุกอย่างแล้ว เดี๋ยวเขาจะบอกคุณเอง”

แฟรงค์ผลักโคนันออกไป โคนันต้องเป็นคนเปิดปากพูดเองเพราะที่นี่ไม่เหมือนในอนิเมะที่จะสามารถพูดผ่านไมค์เปลี่ยนหูกระต่าย คนอื่นๆ ในที่นี้ไม่ได้โง่เขลาแบบนั้น พวกเขาสามารถบอกความแตกต่างระหว่างการเป็นลมและการหลับตาได้

อย่างไรก็ตามคำพูดของแฟรงค์ทำให้คนอื่นๆ สงสัย ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำแถมด้วยโรคหัวใจแล้วเขาสามารถเข้าทีมอาชญากรรมได้ยังไง?

ทุกคนมองไปที่โคนันที่เป็นเด็กอายุเจ็ดขวบ เด็กระดับประถมศึกษาแบบนี้จะอธิบายคดีฆาตกรรมให้กระจ่างได้อย่างไร?

ความจริงทีมอาชญากรรมนี้ค่อนข้างมีชื่อเสียงและหลายคนที่นี่ก็รู้จัก ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงสงสัยว่าเจ้าหน้าที่ทีมอาชญากรรมที่มาที่นี่อาจเป็นตัวปลอมที่แฟรงค์สร้างขึ้นเองไปแล้ว

“ก่อนอื่นผมขอแนะนำผู้ต้องสงสัยและเรื่องราวของเขาสั้นๆ” โคนันมองไปที่ลูเฉินและทำให้ตัวตนของลูเฉินชัดเจนขึ้น เขาเล่าถึงความสัมพันธ์ของเขากับภรรยาที่ตายไปและเลือดสีดำที่แฟรงค์พบในเยื่อหุ้มหัวใจของเคธี่

เด็กน้อยคนนี้พูดได้ดีมาก ทุกคนฟังคำพูดของโคนันและเริ่มชื่นชมเด็กอายุเจ็ดขวบคนนี้ ท้ายที่สุดแล้วเด็กคนอื่นๆ ในวัยนี้ก็รู้จักแต่การเล่นกับตุ๊กตาเท่านั้น

เด็กสาวที่นั่งอยู่ข้างหลังมองไปที่ดวงตาของโคนันที่สว่างขึ้นเรื่อยๆ เธออดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วดูหลังเคสของมัน บนเคสโทรศัพท์มือถือมีรูปตัวละครของโคนันอยู่บนนั้น

“มีเลือดดำในช่องเยื่อหุ้มหัวใจมากเกินไป นั่นบอกไม่ได้ว่าฉันเป็นคนฆ่าเธอ!” ลูเฉินไม่เชื่อ

“ไม่ต้องกังวล” โคนันดันขอบแว่นของเขาโดยไม่รู้ตัวแต่มันไม่มีแว่นบนหน้าของเขา มันช่วยไม่ได้เพราะแว่นขอบดำนั้นอันเป็นสัญลักษณ์ของโคนัน ดังนั้นมันจึงถูกบังคับให้ถอดออกเมื่อแฟรงค์จะออกไปข้างนอก เมื่อถึงเวลานี้เด็กผู้หญิงคนนั้นก็ได้เปิดภาพของโคนันจากโทรศัพท์มือถือของเธอซึ่งตอนนี้เป็นภาพของคุโด้ ชินอิจิ และเธอก็เริ่มทำการเปรียบเทียบอย่างละเอียดกับโคนัน

“ต่อไปฉันจะแสดงหลักฐานที่สำคัญที่สุด”

โคนันพูดกับแฟรงค์ “พี่แฟรงค์เอาโทรศัพท์มือถือมาให้ผมหน่อย”

“โอเค” เขาส่งโทรศัพท์ให้โคนัน

โคนันทำให้คนรอบข้างดูสับสน ไม่มีใครรู้ว่าโคนันกำลังทำอะไรอยู่ แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีโคนันก็รับโทรศัพท์และดึงรูปถ่ายออกมา

นี่คือภาพของหัวใจของเคธี่

โคนันพูดกับลูเฉินพร้อมกับโชว์โทรศัพท์มือถือ “ถ้าเลือดดำในช่องเยื่อหุ้มหัวใจไม่สามารถอธิบายปัญหาได้ ภาพหัวใจของคุณเคธี่ก็จะอธิบายทุกอย่างได้”

“หัวใจนั่นไม่ปกติเหรอ” ลูเฉินหัวเราะ

“บอกได้แค่ว่านี่คือหัวใจที่เหมือนกับหัวใจปกติ 99% และความแตกต่างหนึ่งเปอร์เซ็นต์นั่นก็คือมีรูขนาดเท่ารูเข็มอยู่ในหัวใจ”

โคนันยื่นโทรศัพท์ให้ตำรวจตรวจสอบ ลูเฉินรู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อยในตอนนี้ แต่เขาก็ยังใจเย็นและพูดต่อ “รูมันจะบอกอะไรได้? มันอาจจะเกิดขึ้นเพราะความไม่ระมัดระวังหลังจากการเก็บหัวใจ”

“รูนี่แสดงให้เห็นแล้วว่าคุณคือฆาตกร” โคนันตอบลูเฉินว่า “ตอนที่เคธี่เสียชีวิตคุณอยู่ที่ไหนล่ะ”

“ฉันอยู่ในวันเกิดของเพื่อนร่วมห้องที่วิทยาลัย เรามีปาร์ตี้ที่ KTV เมื่อฉันกลับถึงบ้านฉันก็พบว่าภรรยาของฉันหัวใจวาย ฉันจึงรีบพาเธอไปโรงพยาบาล แต่มันก็สายไปแล้ว” ลูเฉินตอบอย่างชำนาญราวกับว่าเขาซ้อมไว้

“ใช่ คุณไปงานวันเกิดของเพื่อนร่วมห้องในวันนั้น แต่คุณต้องกลับบ้านกลางคัน” โคนันไม่ได้ให้โอกาสลูเฉินประท้วงแล้วกล่าวต่อว่า “ผมถามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของอาคารของคุณแล้ว เขาบอกว่าวิดีโอกล้องวงจรปิดของอาคารของคุณจะถูกล้างทุกๆ สิบวันดังนั้นวิดีโอที่คุณกลับไปที่อพาร์ตเมนต์ในวันนั้นจะต้องอยู่ที่นั่น”

ลูเฉินได้ยินโคนันพูดแบบนี้ เขาก็ไม่กล้าหักล้างมัน เขาอธิบายว่า “นั่นเป็นเพราะว่าตอนเริ่มงานปาร์ตี้ฉันก็นึกได้ว่าลืมเอาของขวัญมาด้วย ฉันจึงกลับไปเอามัน”

“ไม่ คุณไม่ได้กลับไปหาของขวัญ คุณกำลังจะฆ่าภรรยาของคุณ” โคนันชี้ไปที่ลูเฉินและพูดว่า “รูเข็มนี่คือสิ่งที่คุณทิ้งไว้หลังจากฆ่าเธอ!”

“พล่ามบ้าอะไร! มันไม่มีอาวุธสังหารใดในโลกที่สามารถทิ้งรูเท่าเข็มนี้ไว้ได้” เสียงของลูเฉินสูงขึ้นและเขาก็ตะโกน

“แน่นอนว่ามันมี!” โคนันกล่าว “มีของที่สามารถสร้างรูเท่าเข็มนี่ได้!”

“เข็มยาวสามารถแทงเข้าไปในหัวใจได้”

“เข็มธรรมดาทำไม่ได้อย่างแน่นอน แต่ฉันได้ตรวจสอบข้อมูลของคุณมาและพบว่าคุณได้รับการฝึกฝนการฝังเข็มแพทย์แผนจีนด้วยในสมัยที่คุณเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย และเข็มเงินสำหรับการฝังเข็มแพทย์แผนจีนก็สามารถแทงเข้าไปในหัวใจได้”

“ถ้าฉันฆ่าเธอด้วยการฝังเข็มเงิน โรงพยาบาลจะตัดสินได้อย่างไรว่าการเสียชีวิตนี้เป็นอาการหัวใจวาย” ลูเฉินคำรามและโต้เถียง

เมื่อลูเฉินโกรธมากขึ้นโคนันก็สงบสติอารมณ์ เขาค่อยๆ เปิดปากราวกับว่าผู้พิพากษากำลังตัดสินอาชญากรเป็นครั้งสุดท้าย

คะแนน 4.8
กรุณารอสักครู่...