ตอนที่แล้วบทที่ 6: นางผู้รู้ทุกอย่าง (2)
ทั้งหมดรายชื่อตอน

 

บทที่ 7: นางผู้รู้ทุกอย่าง (3)

x  x x

 

“หุบปาก” สำหรับหัวหน้าโจรเช่นตัวมันแล้ว การที่ตามหาผู้ที่พรากชีวิตโม่หนิงของตัวมันไปคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต “ก็ได้!”

 

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ต้องพึงระลึกไว้ ไม่มีความภักดีที่แท้จริงในหมู่โจรนอกกฏหมาย ดังนั้นแล้ว เมื่อเห็นว่าหัวหน้าของพวกตนไม่สนใจประโยชน์ต่อคนทั้งกลุ่ม พวกมันบางคนมั่นหมายจักคร่าชีวิตหัวหน้าของตนเสีย

 

เพราะพวกมันเองก็หาใช่มีคู่รัก รวมทั้งกลอุบายของเจียงฮองกี๋ก็ไม่สามารถใช้กับพวกมันได้

 

ในขณะที่ผู้นำสองตัดสินใจ จู่ๆก็เหมือนกับมีแสงไฟเป็นประกายบนดวงตาของมัน ทันใดนั้นเอง เจียงฮองกี๋ก็ได้ถามเขาว่า “เจ้าต้องการตามหาลูกชายที่ถูกลักพาตัวไปหรือไม่?”

 

จากนั้นนางก็หันไปสบสายตากับชายอีกคน “เจ้าไม่อยากรู้เหรอว่าภรรยาของเจ้าร่วมหลับนอนกับพี่น้องของเจ้ากี่คน?”

 

ทั้งห้องเงียบกริบ

 

หลังจากที่ได้ยินคำพูดของนาง ทุกคนต่างก็หยุดแผนที่จะทำกันโดยพลัน

 

เพราะเรื่องราวพวกนี้มันแตกต่างไปจากผู้นำหนึ่งที่เก็บซ่อนไว้ พวกมันต่างรู้ดีว่าผู้นำสองสูญเสียบุตรของตนไปตั้งแต่ที่บุตรของเขายังมีอายุเพียงแบเบาะ

 

อีกทั้งพวกมันยังรู้อีกว่าหลังจากตอนนั้น ท่านผู้นำสองก็ไม่อาจมีบุตรได้ แม้จะมีไอ้นั้นอยู่ก็ตาม การที่สูญเสียบุตรอันเป็นที่รักไป มันก็ไม่ต่างกับการสูญเสียอวัยวะทุกส่วนของร่างกายไปเลยสักนิดเดียว ไม่จำเป็นต้องบอกก็รู้ว่าลูกชายของเขาสำคัญมากเพียงใด!

 

ส่วนเรื่องพวกที่หลับนอนกับภรรยาของหัวหน้าสี่น่ะเหรอ…เหอะ! พวกมันหลายต่อหลายคนที่ได้ยินข่าวลือเรื่องนี้ก็พยายามกลืนน้ำลายให้เสียงเบาที่สุด

 

พี่น้องทุกคน ยกเว้นพวกงี่เง่าและตัวสามี ต่างก็รู้เรื่องราวเรื่องนี้ดี บางคนที่รับรู้เรื่องนี้ มันกระทั่งริอาจไปเยี่ยมภรรยาของหัวหน้าสี่เลยด้วยซ้ำ

 

อย่างไรก็ตาม รอยยิ้มของพวกมันที่เผยออยู่ก็ได้แต่ต้องหุบลง

 

แม้หัวหน้าสี่จะไม่แยแสต่อภรรยาของตน แต่มันก็หวงของเป็นอย่างมาก ถ้าเรื่องทั้งหมดของนางได้ถูกเปิดเผย บางทีอาจมีหลายชีวิตที่ต้องสูญเสีย

 

ด้วยเหตุนี้แล้ว เหล่ากลุ่มโจรจึงไม่กล้าผลีผลามทำอะไร ในตอนนี้ไม่มีใครหยุดเจียงฮองกี๋ได้เลย หากพวกมันกล้าทำ บางทีพวกมันอาจจะดูเลวร้ายมากกว่าเดิมก็เป็นไปได้

 

พวกมันทั้งหมดก็ได้แต่หวังว่าสิ่งที่นางพูดจะเป็นเพียงการคาดเดา แต่น่าแปลกที่นางสามารถจับจุดอ่อนของพวกมันได้ทั้งหมด!

 

“ถ้าพวกเจ้าต้องการที่จะรู้ว่า … ” เจียงฮองกี๋มองไปรอบๆ จากนั้นก็เห็นถึงสายตาอันแสนกดดันของพวกมัน นางก็ได้ปล่อยมือจากเชือกที่รั้งตัวมันผู้หนึ่งไว้อย่างช้าๆ พร้อมกันนั้นนางก็ได้แสยะยิ้มออกมาและพูดด้วยเสียงต่ำ “มาทีละคนเลยก็ได้ ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนอะไร”

 

แม้นางจะดูอายุยังน้อย แต่เจียงฮองกี๋ก็ไม่ได้ดูเหมือนถูกข่มขู่โดยเหล่าโจรเลยแม้แต่น้อย ดวงตาของนางสวางไสวชัดเจน เห็นได้ถึงความแน่วแน่ที่เปล่งประกายออกมา

 

จากนั้นกลุ่มโจรก็ได้มองไปที่เสื้อผ้าของนาง มีแต่เพียงหนุ่มชนชั้นสูง (หรือจะเรียกว่าหญิงชั้นสูงก็ได้ ในกรณีของนางเอกอะนะ) เท่านั้นที่จะแต่งกายแบบนาง ซึ่งไม่มีทางเลยที่นางจะสามารถรวบรวมข้อมูลของพวกมันได้ หากเป็นเพียงคนธรรมดา อย่างไรก็ตาม แล้วนางรู้เรื่องในอดีตของพวกเขาได้ยังไง?

 

พวกเขาต่างก็คิดแบบเดียวกันโดยพลัน” หรือว่าผู้หญิงนางนี้สามารถอ่านจิตใจ มองอนาคตได้กัน?

 

จู่ๆมันก็ทำให้พวกเขานึกถึงเรื่องราวที่ท่านขงจื๊อแห่งราชวงศ์ตงชิง ท่านปรมาจารย์หยวนจริง ผู้ที่รู้ดีกันว่า “เขารู้เห็นซึ่งทุกอย่าง”

 

นอกจากเรื่องการศึกษาแล้ว ปรมาจารย์หยวนจิงก็ได้กล่าวเอาไว้ว่า อำนาจที่เชื่อมของแต่ละช่วงเวลาจักผสานกัน มันสามารถบ่งบอกชีวิตในอดีต ในปัจจุบัน หรือกระทั่งชีวิตหลังความตายเลยก็ได้

 

และดูเหมือนว่าการกระทำของเจียงฮองกี๋จะยิ่งทำให้พวกมันนึกไปถึงปรมาจารย์หยวนจิงเข้าไปอีก พวกนอกกฎหมาย โดยเฉพาะผู้นำสองและสี่ ต่างก็เริ่มที่จะเชื่อในคำพูดของนางบ้างแล้ว

 

หรือบางทีพวกมันอาจจะเชื่อก็เพราะว่า นางสามารถชี้ให้เห็นถึงจุดอ่อนของพวกมันแต่ละคนได้อย่างถูกต้อง

 

ผู้นำสองต้องการที่จะหาบุตรชายของตน ส่วนผู้นำสี่ก็ไม่อาจแบกหน้าไปให้ใครเห็นได้หากรู้ว่ามีคนสัมผัสตัวภรรยาของมัน

 

จากนั้น ตัวระบบก็เหมือนจะเข้าใจถึงแผนของเจียงฮองกี๋ นางพยายามที่จะชื้อเวลาให้ตัวนางเองและครอบครัวของเหล่าหญิงสาวที่ถูกลักพาตัวมา เผื่อบางทีพวกเขาอาจจะมาช่วยได้ทันเวลา แต่ในเวลาเดียวกัน ดูเหมือนนางจะมีเป้าหมายที่สูงไปยิ่งกว่านั้น…

 

นางอยากจะยืมดาบฆ่าคน

 

ระบบรู้สึกตื่นเต้นกัโฮสต์ผู้นี้มาก การที่นางมีทั้งกำลังและสติปัญญาเช่นนี้ แสดงว่านางมีโอกาสที่จะโค่นล้มทุกคนและกลายเป็นราชินีอยู่ใช่ไหม?

 

ก่อนที่พวกมันจะได้เข้าใจสถานการณ์ เหล่าหญิงสาวก็ได้ถูกนำตัวออกมาจากกระท่อมมืดๆ พวกโจรแม้ยังมีตัณหาอยู่ แต่พวกมันก็ได้แต่พยายามฉุดรั้งตัวเองไว้

 

สายตาของพวกมันยังคงน่ารังเกียจเช่นเดิม แต่ตอนนี้ก็ดูดีกว่าเก่ามากโข

 

อุยจิงเซียนแอบดึงแขนของเจียงฮองกี๋ไว้ พร้อมกับมองไปที่นางด้วยความงงงวย “เจ้าเป็นใคร…”

 

เจียงฮองกี๋รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย นางรู้งั้นเหรอว่ามีอะไรผิดปกติ?

 

พอเป็นเช่นนี้ ตัวนางก็มองไปที่ดวงตาของสาวน้อยด้วยแววตาอันแสนจริงจังและมุ่งมั่น พร้อมกันนั้นก็ได้พูดออกไปว่า “จิงเออร์ ข้าจะปกป้องเจ้าแบบที่ข้าทำยามที่เราอยู่ใต้ต้นแพร์”

 

อุยจิงเซียนที่ยังเด็กอยู่ก็รู้สึกกระวนกระวาย ในตอนนั้น นางได้หลบหนีจากข้ารับใช้และปีนขึ้นไปบนต้นแพร์ ต่อมาพอจะรู้ว่ามันอันตรายก็ไม่ทันการเสียแล้ว นางได้แต่ร้องไห้อยู่บนกิ่งไม้เป็นเวลานานมาก

 

แต่ในตอนท้าย ก็เป็นจู้อินหลานถิงที่พบตัวนางพร้อมกับสัญญาว่าเขาจะรับนางเอง

 

ส่วนผลลัพธ์นะเหรอ? เด็กสาวที่เป็นคนรับต้องฟื้นฟูร่างกายเป็นเวลา 3 เดือน เพราะต้องรับสาวน้อยร่างท้วมจากบนต้นไม้

 

นั่นเป็นความลับที่พวกนางเก็บไว้ด้วยกัน แม้แต่ข้ารับใช้ที่ใกล้ชิดที่สุดของพวกนางก็ไม่รู้เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

อุยจิงเซียนไม่สงสัยเกี่ยวกับตัวตนของเธออีกต่อไป และเริ่มรู้สึกกังวลแทน “แต่ครั้งนี้ มันไม่ง่ายเช่นนั้น…”

 

“ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อเจ้าเอง จิงเออร์ ไม่ว่ามันจะยากขนาดไหน ข้าก็ทำได้” เจียงฮองกี๋ตอบกลับไป “ให้ภูเขายิ่งใหญ่ทั้งห้าลูกเป็นพยานให้กับคำสัญญาของข้า เจ้าเองก็รู้ว่าข้าเป็นชายที่น่าเชื่อถือขนาดไหน นี่นะไม่ใช่คำสัญญาเสแสร้งหรอกนะ” เมื่อสังเกตเห็นว่าเส้นผมของอุยจิงเซียนนั้นยุ่งเหยิง เจียงฮองกี๋ก็ได้จัดผมนางให้เข้ารูปเข้ารอยพร้อมกับจัดเครื่องประดับให้อยู่ที่เดิม

 

การกระทําที่แสนละเอียดอ่อนของนางได้ทำให้น้ำตาของอุยจิงเซียนไหลออกมาลงแก้ม แต่เมื่อตระหนักถึงเรื่องเพศของเจียงฮองกี๋ นางก็รู้สึกเจ็บปวดที่หัวของนาง

 

แม้ว่านางจะไม่ได้รักจู้อินหลานถิง แต่นางก็ไม่ลังเลที่จะแต่งงานกับ “เขา” นางนั้นได้วาดภาพชีวิตในอนาคตตั้งแต่ยังน้อย พ่อแม่ทั้งสองตระกูลต่างพอใจกับข้อตกลงการแต่งงาน ในช่วงแรก หากสามีในฝันของนางไม่เป็นไปตามที่นางคิด แต่อย่างน้อยก็ขอแค่สามีของนางปฏิบัติต่อนางด้วยความเคารพก็เพียงพอแล้ว

 

อย่างไรก็ตาม โชคชะตาราวกับกำลังเยาะเย้ยนาง

 

“บุรุษผู้แสนน่าเชื่อถืองั้นเหรอ? เจ้าไม่แม้กระทั่งเป็นผู้ชายด้วยซ้ำ!” ถึงกระนั้น ลึกลงไปอุยจิงเซียนก็ยังรู้สึกสับสนอยู่ เจียงฮองกี๋ที่สังเกตเห็นก็ได้ยิ้มออกมา “หากเจ้ายอมรับได้ก็ดี ยอดรักของข้า”

 

คำตอบของเจียงฮองกี๋ทำให้อุยจิงเซียนชะงักไปพักหนึ่ง ก่อนที่จะถามกลับมาอย่างอายๆว่า “นี้เจ้าจะ… “

 

จู้่อินหลานถิงยังจะเสแสร้งเป็นชายอีกงั้นหรือ?

 

“เอางี้ล่ะกัน…” เจียงฮองกี๋ไม่ได้ตอบไปตรงๆพร้อมกับมองนางกลับไปด้วยความมั่นใจ “เจ้าไม่ไว้ใจข้าเหรอ?”

อุยจิงเซียนไม่รู้จะตอบกลับไปยังไง

 

พูดตามตรงเลยว่า นางเองก็ไม่สามารถเลือกอะไรได้แล้วนอกจากที่จะต้องไว้ใจ

 

สิ่งอํานวยความสะดวกในหมู่บ้านโจรดูธรรมดามาก และส่วนใหญ่ก็ขึ้นสนิมเกือบหมด กระท่อมสองสามหลังกระจัดกระจายไปทั่ว พวกมันมีขนาดแต่งต่างกันมาก

 

สถานที่แห่งนี้คงซ่อนอยู่ในป่าลึกมาก หากใครมาเห็นที่นี้เข้าก็คงรับรู้ได้เลยว่ามันเป็นที่อยู่ของเหล่าพวกชาติชั่ว

 

เจียงฮองกี๋ลอบมองไปที่คนที่ลักพาตัวนางมา โดยเฉพาะผู้นำหนึ่ง สองและสี่ ส่วนพวกสมาชิกโจรคนอื่นต่างก็ระมัดระวังตัวมากขึ้น พร้อมกับพยายามไม่สบสายตาของเจียงฮองกี๋ แต่พวกเขาก็อดห้ามใจที่จะมองนางยามที่นางหันไปทางอื่นไม่ไหว

 

พอออกจากกระท่อมหลังเล็กๆแล้ว นางก็ได้ถูกนำไปยังห้องโถงเล็กๆที่มีแผ่นไม้ดิบแขวนไว้

 

“ข้าขอคุยส่วนตัวกับเจ้าที่ห้องด้านหลังได้ไหม?”

 

เจียงฮองกี๋พูดพร้อมกับมองไปที่มันอย่างลึกลับ ริมฝีปากของนางโค้งเล็กน้อยราวกับว่านางกําลังยิ้ม จากนั้นนางก็ได้บอกใบ้ไปว่า “ถ้าข้าพูดอยู่ที่นี่ต่อหน้าทุกคน บางทีอาจมีคนซ่อนความผิดโดยการฆ่าก็ได้ เจ้าเองก็มีประสบการณ์การเป็นโจรมานาน หากเกิดการนองเลือดขึ้น ตัวข้าคงไม่เป็นอะไร แต่เหล่าหญิงสาวผู้แสนน่ารักคงหวาดกลัวนัก”

 

เมื่อนางมองไปที่เหล่าหญิงสาว ดวงตาของนางก็ได้สบตาเข้ากับอุยจิงเซียน นางดูไม่สบายใจมาก แต่ก็ไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกมา หากคนที่พูดไม่ใช่จู้อินหลานถิง พวกนางก็คงรู้สึกอัปยศในเกียรติของพวกนางแล้ว

 

แต่คนพูดนั้นก็คือ จู้อินหลานถิง คนที่พวกนางก็รู้ว่าเป็นสตรี ดังนั้นพวกนางจึงไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอะไรนัก ไม่อย่างนั้นคนอื่นคงมองพวกนางอ่อนแอ

 

ส่วนอุยจิงเซียนตอนนี้ ใบหน้าของนางแดงมาก แต่นางก็ได้เปลี่ยนสีหน้าไปอย่างรวดเร็ว

 

จำไว้สิตัวข้า พึงระลึกไว้ แม้จู้อินหลานถิงจะเป็นยังไง แต่ก็ต้องจำไว้ว่า จู้อินหลานถิง เป็นสตรี!

 

แฟนเพจ:เฟรมวงไฟ อัพเดทอย่างต่ำอาทิตย์ละ 2-3 ตอน กดไลค์ให้กำลังใจด้วยเน้อ ตอนนี้เคลียร์ปัญหาแล้ว กลับมาอัพได้แน่นอน

แฟนเพจ:เฟรมวงไฟ อัพเดทอย่างต่ำอาทิตย์ละ 2-3 ตอน กดไลค์ให้กำลังใจด้วยเน้อ ตอนนี้เคลียร์ปัญหาแล้ว กลับมาอัพได้แน่นอน

คะแนน 4.3
กรุณารอสักครู่...