ตอนที่แล้วบทที่ 5 หัวของข้ายู่ที่ไหน?
ทั้งหมดรายชื่อตอน

บทที่ 6

เกมในเกมสินะ

 

 

“นายท่าน พวกเรากำลังจะไปที่ไหน?” สีหน้าของวินดี้ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ และความกลัวในนัยย์ตาของเธอก็ค่อยๆ หายไปเช่นกัน

 

ชัดเจนแล้วว่า ประสบการณ์ในการสังหารใครบางคนเป็นครั้งแรกส่งผลกระทบต่อจิตใจอย่างยิ่ง

 

อย่างไรก็ตาม เธอก็เป็นฝู้ฝึกตนระดับตั๋น ไม่นานนักเธอก็จะสามารถออกมาจากเงามืดนั้นได้

 

“อย่างที่ข้าบอกเจ้าไปก่อนหน้านี้ เราจะไปที่หลุมฝังศพเซียนในภูเขานั้น”

 

หลังจากเดินไปสักพัก หยุนลู่กระหืดกระหอบอย่างหนัก แม้ว่าวินดี้จะช่วยเขา แต่สภาพร่างกายของเขานั้นแย่เกินไป ซึ่งทำให้เขาแทบจะไม่สามารถเดินได้อีกต่อไปเมื่อเดินบนภูเขาไปได้สักพัก

 

“แต่ว่านายท่าน ทางไปหลุมฝังศพเซียนไม่ได้ไปทางนั้น” วินดี้กล่าวด้วยความสับสนเล็กน้อย

 

“วินดี้” หยุนลู่กล่าวอย่างจริงจัง

 

“ข้าอยู่นี่”

 

“อย่าเรียกข้าว่านายท่านอีก”

 

“แล้วข้าควรพูดกับท่านว่าอย่างไร นายท่าน?”

 

“เรียกแค่ชื่อข้าก็พอ หยุนลู่”

 

“ข้าไม่กล้า”

 

“’งั้นเจ้าก็เรียกข้าว่า เจ้า ก็พอ อีกไม่กี่วันข้าก็จะไม่ได้เป็นประมุขของแคว้นซวนอีกต่อไปแล้ว”

 

“แน่ใจหรือ? นายท่าน”

 

“…”

 

เส้นทางบนภูเขาสีแดงซวนนั้นเต็มไปด้วยทางคดเคี้ยว มันมีไม่กี่คนที่มาที่นี่

 

วินดี้ยื่นมือไปช่วยหยุนลู่ และมืออีกข้างหนึ่งก็ถือดาบวิเศษเพื่อแยกหญ้าป่าออก เพื่อเปิดทาง และเมื่อถึงช่วงเวลาพระอาทิตย์ตกดิร หยุนลู่ก็โบกมือขอให้วินดี้หยุด

 

“วินดี้ เจ้าไม่เหนื่อยบ้างหรือ?” หยุนลู่ถามอย่างสงสัย เมื่อเขาเห็นวินดี้อยู่ในสภาพที่พลังยังเต็มเปี่ยม สีหน้าของวินดี้ไม่มีอาการเหนื่อยล้า

 

“นายท่าน ข้าเป็นผู้ฝึกตนในระดับตั๋น ทำให้หายใจในใจได้นานขึ้น ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องที่ง่ายมากสำหรับการเดินไปตามทางนี้”

 

นอกจากนั้นแล้ว มันมีวัสดุพร้อมเครื่องมืออยู่ และวัสดุเหล่านั้นวินดี้ก็เป็นคนที่แบกมัน มีข้าวเหนียว กระดาษสีเหลือง พลั่ว และจอบ ในความเป็นจริงแล้วของเหล่านั้นหยุนลู่ต้องเป็นคนแบก แต่หลังจากมราเดินทางได้ยังไม่ถึงครึ่ง หยุนลู่ก็หมดแรงเพราะของที่เอาขึ้นมา

 

“ผู้ฝกตน! ท้ายที่สุดแล้วข้าจะเป็นผู้ฝึกตนได้หรือไม่” หยุนลู่สั่นหัวเล็กน้อย

 

“นายท่าน พวกเรากำลังจะกลับเมืองหรือ?” วินดี้ถาม

 

“ไม่เรากำลังจะไปที่หลุมฝังศพเซียน” หยุนลู่ตาเป็นประกายเมื่อนึกถึงหลุมศพของเซียน

 

“แต่ตามข่าวลือ หลุมศพเซียนอยู่ทางด้านทิศใต้ของเขาซวนสีแดง และตอนนี้เราก็อยู่ทางด้านเหนือของภูเขา” วินดี้ถามด้วยความสับสนเล็กน้อย

 

“ด้านทิศใต้?”

 

หยุนลู่หัวเราะเบาๆ “ส่วนด้านทิศใต้ เป็นส่วนก้นภูเขาซวนสีแดง และก็เป็นบริเวณที่พลังหยินสกปรกชั่วช้าและสยองขวัญสุดขีดตั้งอยู่ ถ้ามีคนไปที่บริเวณนั้น เขาจะตายสถานเดียว”

 

ทันใดนั้น หยุนลู่ก็จำได้ว่าวินดี้เคยบอกเขาว่ามีทั้งผู้ฝึกตนหรือแม้แต่กระทั้งเหล่าเซียนหลายคนที่พยายามค้นหาหลุมศพเซียนแต่ไม่มีใครได้ออกมาอีกเลย

 

“คนที่สร้างหลุมฝังศพเซียนแห่งนี้เป็นคนที่ฉลาดมาก พวกเขาเบี่ยงเบนผู้อื่นให้ไปทางที่หลุมฝังศพปลอม เพื่อให้ผู้อื่นไปในทางที่ผิดและปกป้องหลุมฝังศพของจริง ไม่สิ อันที่จริง มันไม่ใช่แค่ไปทางที่ผิด แต่เป็นการชักนำพวกเขาไปสู่กับดักที่อันตราย คนเหล่านี้ชั่วร้ายมาก แล้วแย่ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ยังฆ่าคนด้วยโครงสร้างของฮวงจุ้ยยุทธวิธีในหลุมฝังศพ” หยุนลู่พึมพำ

 

เต่ามังกรเป็นเทพเจ้าแห่งทิศเหนือ ด้วยการที่เป็นเต่า มันจึงต้องอยู่บนบกแทนที่จะเป็นในน้ำ และมันยังคงนั่งโดยหันหน้าไปทางทิศเหนือและหางไปทางทิศใต้ นี่แหละ “หินบะซอลที่นั่งอยู่บนเขา”เป็นรูปแบบฮวงจุ้ยยุทธวิธีตามธรรมชาติมีพื้นเพมาจากเต่ามังกรบนบกจากน้ำ

 

ท้องฟ้าเริ่มมืดลง หยุนลู่เติมพลังของเขาด้วยการกินอาหารแห้ง

 

“วินดี้ เจ้าขุดหลุมตรงนี้และขุดลงไปตลอดเวลา”

 

หลังจากสังเกตแนวโน้มของภูเขานี้ซักพัก หยุนลู่ก็รู้สึกประหลาดอยู่ใจในใจเขา

 

แม้ว่าโลกเซียนนั้นฮวงจุ้ยต่างๆ จะเหมือนกันกับในโลก แม้กระทั่งขนาดสถานที่และการแต่งกายก็เหมือนกันทั้งหมด

 

หากโจรขโทยหลุมฝังศพต้องการหาหลุมศพ เขาต้องใช้เครื่องมือเช่นพลั่ว ลั่วหยางเพื่อตัดสินอายุของดินใต้ดินและนั่งพิจารณาที่ตั้งของหลุมฝังศพ

 

อย่างไรก็ตาม หยุนลู่เป็นโจรขโมยสุสานที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์ และทักษะของเขาที่จะขโมยจากหลุมฝังศพได้มาถึงระดับที่สมบูรณ์แบบแล้ว เขาสามารถกำหนดเป้าหมายที่หลุมศพตั้งอยู่โดยใช้ที่ตั้งและการสัมพัทธ์แนวโน้มของภูเขา พื้นผิวดินและตำแหน่งของดวงอาทิตย์พระจันทร์และดวงดาว

 

นี่เรียกว่าเครื่องค้นหามังกร ตัวแบ่งทองและกำหนดจุดเป้าหมาย

 

สิ่งที่สำคัญกว่าคือผู้บุกรุกหลุมฝังศพธรรมดากำลังใช้โครงสร้างฮวงจุ้ยเพื่อให้แน่ใจว่าบางแห่งเหมาะสมที่จะสร้างสุสาน อย่างไรก็ตาม สถานที่ที่เหมาะสมในการสร้างหลุมฝังศพอาจไม่ได้มีหลุมฝังศพตั้งอยู่ หยุนลู่แตกต่างจากคนอื่นๆ เขาสามารถตัดสินได้ทันทีว่ามีหลุมศพอยู่จริงหรือไม่

 

“ได้เลย นายท่าน”

 

วินดี้ ไม่ได้ใช้พลั่วและจอบที่หยุนลู่ส่งให้เธอ แต่เธอใช้ดาบวิเศษเพื่อขุดดินมัน และก็ไม่ได้มีแค่ดาบวิเศษเท่านั้น ดาบพลังฉีส่องแสงลงสู่พื้นดิน มันดูอ่อนนุ่มราวกับเต้าหู้และถูกตัดออกง่ายๆ มันทำให้หยุนลู่ตกใจมาก

 

“เอาล่ะนี่คือโลกเซียน” หยุนลู่ยิ้มอย่างขมขื่น เขาขว้างพลั่วและจอบทิ้งไป และเขาจะไม่นำเครื่องมือเหล่านี้มาอีก ถ้าเขารู้เรื่องนี้มาก่อน

 

ในขณะที่วินดี้กำลังขุดหลุม หยุนลู่ก็ไม่อยู่เฉยๆ เขาหยิบกระดาษสีเหลืองและข้าวเหนียวออกมา เขายัดข้าวเหนียวเข้าไปอยู่ภายในกระดาษสีเหลืองจากนั้น หยุนลู่ก็เอาฟันกัดนิ้วของเขาให้เลือดออกมา ละใช้มันเพื่อวาดเส้นโค้งที่แปลกประหลาดบนกระดาษสีเหลือง

 

นี่เรียกว่า “กีบลาสีดำ”

 

“กีบลาสีดำ” ไม่ใช่กีบจริงๆ จากลาสีดำ แต่ทำจากข้าวเหนียวและกระดาษสีเหลืองที่เรียกชื่อนี้เพราะมันดูเหมือนกับกีบลาสีดำ

 

ข้าวเหนียวสามารถเอาชนะซอมบี้ได้ และกระดาษสีเหลืองที่มีเส้นโค้ง หยุนลู่ก็วาดด้วยเลือดของเขา มันสามารถเพิ่มพลังของข้าวเหนียวได้ ถ้ามีคนเชื่อว่าชื่อของ “กีบลาสีดำ” และนำของจริงมาไว้ในหลุมศพเขาจะต้องตายอย่างแน่นอนเมื่อเขาพบกับซอมบี้

 

“เรื่องธรรมดา ‘กีบลาสีดำ’ ควรนึ่ง และเผาในเตา ข้าไม่รู้ว่าจะใช้อันนี้ได้ไหม”

 

หยุนหลุนทำเจ็ด “กีบลาสีดำ” เขาวิงเวียนนิดๆ หน่อยๆ เพราะร่างกายของเขาอ่อนแอจากการเสียเลือดและจากการวาดเส้นโค้งของเขา

 

“นายท่าน ข้าขุดลงไปและเจอกำแพง” ทันใดนั้น วินดี้ก็ตะโกนออกมาจากรูนั้น

 

ตาของหยุนลู่เป็นประกาย

 

“ไม่ต้องขุดกำแพงอี และไม่ต้องขึ้นมา รอตรงนั้นแหละ ข้ากำลังลงไป!”

 

หยุนลู่รีบไปดึงกิ่งไม้ที่เตรียมไว้มาก่อนหลังจากเขาเข้าไปในรูขโมย เขาปิดทางเข้าของช่องขโมยด้วยกิ่งไม้เหล่านั้น และจากนั้นเค้าค่อยๆ ไต่ลงไปในหลุมนั้น

 

หลุมนี้ทั้งลึกและยาวน่าจะสักหนึ่งร้อยเมตรได้

 

ที่ก้นหลุมวินดี้กำลังถือลูกบอลไฟขนาดเล็กบนมือของเธอเพื่อส่องสว่างบริเวณส่วนท้ายของหลุมนี้

 

“ดูสิ! นายท่าน” เมื่อวินดี้เห็นหยุนลู่ เธอพูดกับหยุนลู่ด้วยความภาคภูมิใจ

 

“ทำดีมากๆ!” หยุนลู่สัมผัสกำแพงที่ทำด้วยอิฐสีดำอย่างนุ่มนวลด้วยมือของเขาพร้อมรอยยิ้มที่เปล่งประกายบนใบหน้าของเขา

 

“หลุมศพเซียนอยุ่ที่นี่จริงๆหรือ?” ดวงตาของวินดี้ก็เปล่งประกายเช่นกัน

 

“มันเป็นของปลอมทั้งนั้น” หยุนลู่ส่ายหัวเล็กน้อยเขาเคาะที่กำแพงเบาๆ และพบว่าเสียงจากอิฐแต่ละก้อนแตกต่างกัน

 

หยุนลู่หลับตาคิดอยู่พักหนึ่ง

 

“แต่เมื่อของปลอมเป็นของจริงของจริงก็ต้องเป็นของปลอมด้วยเช่นกัน ภายในโครงสร้างของ ‘หินบะซอลต์นั่งบนเขา’ ควรมีเค้าโครงฮวงจุ้ยอื่น ด้วยเช่นกัน” หยุนลู่พึมพำ

 

“เกมในเกมสินะ” ถ้านี่เป็น “เกมในเกม” ของจริงก็จะต้องมีหลุมศพเซียนของจริงอยู่ภายใน

 

“นายท่านอะไรคือเกมในเกม?” วินดี้ ถามด้วยความอยากรู้

 

“เป็นคำที่ใช้พูดในโลกเซียน มันเป็นรูปแบบฮวงจุ้ยภายในรูปแบบฮวงจุ้ยอื่นอีกทีนึง” หยุนลู่ตอบ

 

“ภูเขาสีแดงซวนภายนอกเป็นรูปแบบฮวงจุ้ยขนาดใหญ่ภายในภูเขาสีแดงซวนมีรูปแบบฮวงจุ้ยอีกรูปแบบหนึ่งเช่นกัน”

 

วินดี้ ดูเหมือนจะเข้าใจเล็กน้อย แต่ก็ยังสับสนกับคำพูดของหยุน ลู่อยู่แม้ว่าเธอจะเป็นผู้ฝึกตนในระดับตั๋นแต่เธอมีขีดจำกัดของความรู้ของเธอ

 

“เอาล่ะ ที่นี่เป็นของปลอมใช่ไหม?”วินดี้ถาม

 

“ใช่และไม่มันเป็นของปลอมและของจริงในเวลาเดียวกัน” หยุนลู่ยิ้มเล็กน้อย

 

“วินดี้พัดกำแพงนี้ให้เปิด” ในขณะที่พูดหยุนลู่ถอยกลับไปตั้งหลักเล็กน้อยไม่กี่เมตร

 

“ได้!” ดาบวิเศษบนมือของ วินดี้มันส่องแสงเป็นสีเขียวเข้ม

 

ชั๊วะ! ชั๊วะ!ชั๊วะ!

 

วินดี้สะบัดดาบแล้วเปิดขึ้นพร้อมกับจังหวะหลายครั้ง

 

หลุมดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นหน้าหยุนลู่และวินดี้

 

ฮู้ววว-

 

ลมแปลก ๆ พัดออกมาจากหลุมใหญ่และกลิ่นแห่งความชั่วร้ายทำให้ช่องขโมยทั้งหมดหายไปในเวลาอันสั้น

 

“กลิ่นที่น่ารังเกียจ!” หยุนลู่เกือบหมดสติด้วยกลิ่นนี้

 

หลังจากนั้นเป็นเวลานานกลิ่นนั้นก็ค่อยๆ จางลงเรื่อยๆ

 

หยุนหลุนเอาเสื้อมาปิดที่จมูกแล้วคุยกับวินดี้ “เข้าไปข้างในกันเถอะ”

 

 

 

คะแนน 3.0
กรุณารอสักครู่...