ตอนที่แล้วบทที่ 2 เก้ามังกรยกโลงศพ
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปบทที่ 4 "หินบะซอลต์ที่กำลังนั่งบนเขา"

บทที่ 3

ตั๋นทองคำกับเก้าทวาร

 

(ตอนนี้คำเรียกของหยุนลู่จะเป็น ข้า เจ้า เพื่อความกลมกลืนกับคนของโลกเซียนนะครับ)

 

 

“นอนหลับฝันดีจริงๆ!” หยุนลู่เหยียดตัวออกอย่างเกียจคร้าน เขาพยายามลุกขึ้นล้างหน้าแปรงฟันด้วยความรู้สึกวิงเวียน

 

“ไม่! ไม่ถูกแล้ว!” ทันใดนั้นเขารับรู้ได้ถึงความรู้สึกของตนเองและรีบมองไปรอบๆ

 

“มันเป็นเรื่องจริง…ฉัน ฉันมาที่โลกแห่งเซียนแล้วแน่นอน” ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็จำสถานการณ์ที่เขาเป็นอยู่ในตอนนี้

 

“มันไม่ใช่ความฝัน”

 

“โอ้!”

 

ช่วงเวลาต่อจากนั้นไม่นาน หยุนลู่ก็นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้

 

“เก้ามังกรยกโลงศพ! ‘เก้ามังกรยกโลงศพ’ ที่นี่ได้กลายเป็นรูปแบบที่มีเอกลักษณ์ไปแล้ว!”

 

หยุนลู่สั่นเล็กน้อยเพราะความกลัว “ฉันต้องรีบออกไปจากที่นี่ ไม่งั้นฉันจะต้องตายแน่นอน!”

 

อันที่จริงแล้ว หยุนลู่มีความสามารถในการทำลายโครงสร้างทางยุทธวิธีของฮวงจุ้ย “เก้ามังกรยกโลงศพ” อย่างไรก็ตาม “เก้ายกมังกรโลงศพ” ที่นี่พร้อมกับรูปแบบของสวนนั้นเกินความเข้าใจของหยุนลู่ไปแล้ว สำหรับเขา การอยู่ที่นี่ทุกนาทีหมายถึงความตาย

 

เขาเดินโซเซออกจากประตูห้องนี้

 

“ท่านตื่นแล้ว ท่านประมุข!”

 

วินดี้กำลังขึ้นมาพร้อมถาดอาหารในมือของเธอ เมื่อเธอเห็นหยุนลู่วิ่งออกจากห้องมา เธอวิ่งไปหาเขาด้วยการก้าวขาเล็กๆ

 

เมื่อคืน วินดี้พบว่าหยุนลู่ล้มลงในคฤหาสน์ “เจ็ดดาราโคจรจันทรา” เธอช่วยย้ายเขาไปที่ห้อง

 

“วิ่ง! วิ่ง วิ่ง! ออกไปจากที่นี่กันเถอะ!” หยุนลู่จับมือวินดี้ และวิ่งไปตามทิศทางของประตูหลัก

 

“เราจะไปที่ไหน?” วินดี้มองหยุนลู่และรู้สึกว่าตัวเองกำลังพ่ายแพ้

 

“ที่ไหนก็ได้แต่ยกเว้นที่นี่!” หยุนลู่กลายเป็นกังวล

 

“ท่านเจ้าเมือง ไม่มีที่ไหนที่ท่านไปได้นอกเสียจากที่นี่”

 

ขณะนี้เอง เสียงของชายชราก็ดังขึ้น จากนั้น ชายชราที่มีผมหงอกก็มาหาหยุนลู่และวินดี้ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า และเขาก็เป็นคนกล่าวคำเมื่อกี้ ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเขามาจากไหนและเมื่อไหร่

 

“หากท่านหนีไปพร้อมกับตราประทับของเจ้าประมุขของแคว้นนี้ งั้นแล้วเราจะไปหาท่านที่ไหนได้?”

 

ช่วงเวลาต่อมา หยุนลู่รู้สึกเหมือนเขาชนผนังที่ทำจากน้ำมัน ชนเสร็จแล้วจึงกระโดดกลับลงมานั่งบนพื้น

 

“เจ้าเป็นใคร?”

 

หยุนลู่มองชายชราคนนี้ ถามด้วยใบหน้าเจื่อนยิ้ม ขณะที่มือปัดก้นเนื่องอาการเจ็บจากการล้ม

 

“ท่านไม่รู้จักข้า?” ชายชราผู้นี้สับสนเล็กน้อย

 

“หากเจ้ามีลูกสาวที่งดงาม ข้าอาจจะพิจารณาที่จะทำความรู้จักกับเจ้า” หยุนลู่ยืดหลังขึ้น และตอบอย่างสุภาพ

 

“นายท่าน เขาคือหลงเก๋อ พ่อบ้านใหญ่ของตระกูลเก๋อ” วินดี้เตือนเขาด้วยเสียงต่ำ

 

“พ่อบ้านใหญ่? ตระกูลเก๋อ?” หยุนลู่ขมวดคิ้ว “ทำไมพ่อบ้านใหญ่ของตระกูลเก๋อถึงมาปรากฎตัวในบ้านของข้า?”

 

“แน่นอน ข้ามาเพื่อปกป้องนายท่านจากสถานะที่เป็นอยู่ตอนนี้”

 

หลงเก๋อหัวเราะด้วยความดูถูก “ท่านเจ้าเมืองมีศัตรูมากมายอยู่นอกตระกูลของท่าน มันคงเป็นโศกนาฏกรรมหากท่านถูกใครบางคนสังหารไปเพราะความประมาท”

 

“และ ข้าไม่มีลูกสาว แต่มีเฉพาะหลานสาวเท่านั้น… ท่านอยากเจอนางหรือ ท่านเจ้าเมือง?” หลงเก๋อหรี่ตาแคบลงและกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

 

หยุนลู่เข้าใจเขาเร็ว

 

แม้ว่าจะยังมีครึ่งปีก่อนที่เขาจะไม่ได้เป็นประมุขแคว้นอีกต่อไป แต่เขามีศัตรูจำนวนมากที่กลัวว่าหยุนลู่จะหนีไปในเวลานั้น งั้นแล้ว ศัตรูจึงส่งคนมาเฝ้าดูเขาไม่ให้หนี… หรือให้แม่นยำไปมากกว่านั้น มาที่บ้านเพื่อกุมขังเขานั้นเอง

 

เมื่อหยุนลู่ถูกปลดออกจากตำแหน่ง ศัตรูของเขาเหล่านั้นจะแก้แค้นเขาในแบบของพวกเขาเอง

 

“ฮึ่ม!”

 

หยุนลู่ฮึมฮัม และหันกลับเดินจากไปโดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ กับเขา

 

“เจ้าดูน่าเกลียดมาก หลานสาวของเจ้าจะไม่สวยเท่าไหร่นัก”

 

……

 

“นั่นคือพลังของผู้ฝึกตน กำแพงที่มองไม่เห็น?”

 

แทนที่จะกลับไปที่ห้องของเขา หยุนลู่ปีนคฤหาสน์ “เจ็ดดาราโคจรดารา” ด้วยความช่วยเหลือจากวินดี้

 

“หลงเก๋อคือผู้มีพลังระดับดูดซับพลังฉี และกำแพงนั้นก็ถูกเขาควบแน่นมาด้วยยก๊าซวิญญาณ อย่างไรก็ตาม ข้าเห็นว่าเขาไม่ได้ทำร้ายนายท่าน ดังนั้นข้าจึงไม่ได้ต่อสู้กับเขา” วินดี้กล่าวอย่างระมัดระวัง กังวลว่าหยุนลู่จะดุเธอหรือไม่

 

“เจ้าเก่งกว่าเขาหรือ?” ดวงตาของหยุนลู่ส่องประกายเล็กน้อย

 

“ข้ารวมวิญญาณของตัวเองได้แล้ว และสร้างแกนตั๋นทองคำภายในร่างกาย ข้าอยู่ในระดับตั๋น” วินดี้ยกคอของเธอขึ้นและขณะที่กล่าวก็มีความภาคภูมิใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

 

อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาต่อมา เธอเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างได้ และถามด้วยความกังวล “นายท่าน ท่านโทษข้าที่ไม่ได้ต่อสู้กับเขาเมื่อก่อนหน้านี้หรือไม่?”

 

ในอดีตหยุนลู่ปฏิบัติกับวินดี้ไม่ดีจริงๆ เขาเคยดุหรือตีเธอเมื่อเขาไม่มีความสุข วินดี้เป็นเด็กกำพร้าที่พ่อของหยุนลู่รับเธอมาเลี้ยงเมื่อตอนยังเด็ก หากไม่ใช่เพราะการรับตัวครั้งนี้ เธอคงจะตายจากการอดอาหารไปนานแล้ว

 

แม้ว่าวินดี้จะรู้ว่าเหตุผลที่ท่านประมุขเก่ารับตัวเธอมาไม่ได้เกิดมาจากความเมตตาของเขา แต่เธอก็ยังคงสำนึกในบุญคุณต่อตระกูลของท่านประมุข เธอไม่เคยบ่นเลยแม้แต่ครั้งเดียว เมื่อเธอถูกเฆี่ยนตีเลือดตกยางออกโดยแส้ของหยุนลู่

 

แน่นอน หยุนลู่ไม่รู้เรื่องราวเหล่านี้เลย

 

“รวบรวมพลังฉี? ตั๋นทองคำ?”

 

หยุนลู่ให้ความสนใจเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับคำอื่นๆ ของวินดี้ เขากล่าว “บอกข้าเกี่ยวกับเรื่องของผู้ฝึกตน”

 

“ได้เจ้าค่ะ” วินดี้ตอบทันที

 

หยุนลู่ในอดีต ประมุขของแค้วนไม่สามารถฝึกฝนได้เนื่องจากสภาพร่างกายที่ไม่ดี ดังนั้นเขาจึงไม่เคยถามอะไรที่เกี่ยวข้องกับการฝึกตนเป็นเซียน

 

“กระบวนการฝึกฝนมีสามระดับ และสามระดับนี้สามารถแบ่งออกเป็นเก้าขั้น ในสามระดับนี้มี ฉี ตั๋น และวิญญาณ มีสามชั้นย่อยสำหรับแต่ละระดับ”

 

“ระดับฉี: ตัวอ่อนพลังฉี รวมพลังฉี และดูดซับพลังฉี”

 

“ระดับตั๋น: ตั๋นทองคำ ตั๋นชีวิต และแก่นตั๋น”

 

“ระดับวิญญาณ: แก่นวิญญาณ ตัวอ่อนวิญญาณ และดูดซับวิญญาณ”

 

“เหนือสามระดับและเก้าขั้นเหล่านี้ คนผู้นั้นก็จะเป็นเซียน… อย่างไรก็ตาม สำหรับข้า ข้าเองก็ไม่เคยเห็นเซียนมาก่อน และไม่รู้ว่าสิ่งใดที่เหมือนกับระดับของเซียนเหล่านั้น

 

หยุนลู่พยักหน้าและถาม “ข้าไม่สามารถฝึกตนได้จริงหรือ?”

 

วินดี้กลายเป็นเศร้าและตอบคำถาม “ไม่ ท่านไม่สามารถฝึกฝนได้ บิดาของท่านเคยเชิญเทพธิดามาเพื่อเปลี่ยนสภาพร่างกายของท่านแล้ว แต่ในที่สุดเขาก็ล้มเหลว”

 

“ไม่เป็นไร” หยุนลู่แสดงรอยยิ้มอันขมขื่น

 

“อย่างไรก็ตาม ข้าเคยได้ยินจากที่บิดาของท่านกล่าวกับเทพธิดาก่อนหน้านี้ ถ้าเราสามารถหาตั๋นทองคำเก้าทวารมาได้ ก็เป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนสภาพร่างกายของท่านให้เป็นสภาพร่างกายใหม่ที่ท่านสามารถฝึกตนได้ตามปกติ” ทันใดนั้นเองที่วินดี้เหมือนจะนึกถึงบางสิ่งได้และบอกกับหยุนลู่ทันที

 

“ตั๋นทองคำเก้าทวาร?” ตาของหยุนลู่เบิกกว้างและส่องแสง

 

“แต่ ว่ากันว่าต้นกำเนิดในการสร้างตั๋นทองคำกับเก้าทวารได้สูญหายไปเป็นเวลานานแล้ว ตั๋นทองคำเก้าทวารทั้งหมดนั้น ขณะนี้ในโลกเซียนเองก็มีอยู่น้อยนิดที่เคยถูกทิ้งไว้เมื่อหลายปีก่อน แต่ก็เพียงแค่หนึ่งอัน แดนนี้ทั้งแดนก็อาจมีไม่ถึงหนึ่งเลยด้วยซ้ำ…ว่ากันว่าตั๋นทองคำเก้าทวาร อันหนึ่งสามารถแลกเปลี่ยนแคว้นซวนได้ทั้งแคว้น” วินดี้กล่าวด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น

 

“งั้น… ปัญหามันเป็นเรื่องของเงิน ถูกไหม?” สายตาของหยุนลู่มุ่งเน้นไปที่สถานที่นอกเมืองอีกครั้ง นั่นคือ หลุมฝังศพขนาดใหญ่ที่ของเหล่าเซียน

 

หยุนลู่พิจารณาถึงแนวโน้มของส่วนที่ยื่นออกมาของภูเขา… หลุมฝังศพนั้น แม้ว่าบางคนจะทำลายไปส่วนหนึ่ง แต่โดยรวมแล้วก็ยังดูสมบรูณ์ดี รูปแบบฮวงจุ้ยยังคงอยู่โดยไม่มีการทำลาย ดูเหมือนว่าจะมีคนดื้อรั้นบางส่วนเข้าไปในหลุมศพเหล่าเซียน แต่ก็ยังไม่พบแก่นแท้ของหลุมฝังศพนั้นในท้ายที่สุด

 

เหตุผลที่ตั๋นทองคำเก้าทวารนั้นมีค่ามากเพียงเพราะวิธีการกําหนดและขั้นตอนของมันได้หายไป และก็หายไปนานมากแล้ว … งั้น หากมีสิ่งที่หายากกว่าอยู่ในหลุมฝังศพเซียนนั้นละ? บางทีอาจจะเป็นไปได้ที่จะแลกเปลี่ยนมันกับตั๋นทองคำเก้าทวาร

 

“วินดี้ เจ้าสามารถเอาชนะหลงเก๋อได้ ถูกไหม? มีใครบ้างที่อยู่ในบ้านของข้า และมีภารกิจเดียวกับหลงเก๋อเพื่อดูข้า?”

 

หยุนลู่จำได้ว่าวินดี้กล่าวสิ่งนี้ก่อนที่เธอจะบอกว่าเก่งกว่าหลงเก๋อ

 

“อืม” วินดี้พยักหน้า “ข้าเพิ่งทะลุผ่านระดับ และยังไม่มีใครรู้ว่านอกจากท่านและพ่อบ้านเซี่ย และพ่อบ้านเซี่ยยังเป็นพ่อบ้านใหญ่ของตระกูลลู่อีกด้วย”

 

“สำหรับคนที่จับตาท่านในตระกูลลู่ มีหยงกงสุนจากตระกูลกงสุนและเหลียนเฉินเฟิงจากตระกูลเฟิง นอกจากนี้ยังมีหลงเก๋อ หลงเก๋อและหยงกงสุนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า แต่สำหรับเหลียนเฉินเฟิงที่มาถึงระดับตั๋นแล้ว ข้าคงจะอ่อนแอกว่าเขาเพราะข้าเพิ่งฝ่าระดับมา” วินดี้เศร้าเล็กน้อยที่พูดสิ่งนี้

 

“นั่นก็จะเพียงพอแล้วที่เจ้าสามารถเอาชนะพวกเขาได้ทั้งสองคน” รอยยิ้มปรากฎขึ้นบนใบหน้าของหยุนลู่

 

“ให้หลงเก๋อติดตามเราออกไปนอกเมือง ไปที่ภูเขาซวนสีแดงเพื่อชมสุสานเซียน!”

 

สุสานเซียน… หยุนลู่รู้สึกตื่นเต้นมากๆ

 

……

 

“ท่านประมุข ตอนนี้ท่านกำลังจะไปไหน?”

 

เมื่อหยุนลู่เพิ่งมาถึงทางเข้าหลักด้วยความช่วยเหลือของวินดี้ หลงเก๋อก็รีบมาหยุดพวกเขาทั้งคู่ไว้

 

“ข้าเบื่อที่จะอยู่ข้างในห้อง และฉันอยากออกไปข้างนอกเพื่อเดินเล่น” หยุนลู่พูดด้วยความสบประมาท

 

หลงเก๋อขมวดคิ้ว”ไม่มีทาง ท่านประมุขไม่ควรไปที่ใดยกเว้นบ้านของท่านเองภายในครึ่งปีนี้”

 

“นั่นคือคำสั่งจากราชาหลงหย๋าหรือ?” หยุนลู่หัวเราะเสียงเย็น

 

“เอ่อ… ไม่ใช่” ได้ยินคำพูดของหยุนลู่ หลงเก๋อตกใจอยู่เล็กๆ จากนั้นก็ส่ายหัว “มันเป็นคำขอที่ตัดสินใจโดยตระกูลใหญ่ทุกตระกูลในแคว้นซวน”

 

“ฮ่าฮ่า…” หยุนไม่สามารถทำอย่างไรได้ ได้แต่หัวเราะเสียงดัง “ตัดสินใจโดยตระกูลใหญ่ทุกตระกูลในแคว้นซวน? ทุกคนในตระกูลใหญ่จะกบฏกันใช่หรือไม่?”

 

“เหลวไหล!” สีหน้าของหลงเก๋อเปลี่ยนไปเล็กน้อย

 

“เหลวไหล?” หยุนลู่หัวเราะเสียงเย็น “ราชาเทพสัญญากับข้าเป็นเวลาครึ่งปีและไม่ได้ผลักใสไล่ส่งข้าในตำแหน่งประมุขของแคว้นในทันที และเจ้า ‘ตระกูลใหญ่ทั้งหมดในแคว้นซวน’ ตามที่เจ้าพูด คำขอนี้มีไว้ทำอะไรหากพวกเขาจะไม่ก่อกบฏ?”

 

การแสดงออกของหลงเก๋อเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ

 

มันเป็นความจริงที่ว่าก่อนถึงกำหนดเวลาครึ่งปี หยุนลู่ยังคงเป็นประมุขของแคว้นซวน ศัตรูทั้งหมดของเขารอที่จะฆ่าเขาเป็นเพียงเพราะพวกเขายังคงกลัวตำแหน่งของเขาในฐานะประมุขแคว้นซวน

 

“วินดี้ ไปเตรียมพร้อม ข้าจะไปอาบน้ำก่อนที่จะคุยกับราชาเทพ ข้าจะบอกให้เขารู้ว่าตระกูลใหญ่เหล่านั้นในแคว้นซวนเลือกที่จะต่อต้านข้า ใครจะไปรู้ว่าราชทจะมีความสุขและมอบตั๋นทองคำเก้าทวารให้ข้าหรือไม่ เนื่องเพาาะเป็นรางวัลสำหรับการจับกบฏ” ได้ยินคำพูดของหยุนลู่ ดวงตาของวินดี้ส่องประกายเล็กน้อย

 

“นายท่าน ท่านไม่จำเป็นต้องวุ่นวายขนาดนั้น” วินดี้เตือนเขาอย่างรวดเร็ว” ใต้เท้า ท่านมีป้ายคำสั่งอยู่กับตัวซึ่งท่านสามารถเคลื่อนย้ายไปหานายพลสวรรค์ของแคว้นซวนได้โดยตรง และไม่จำเป็นต้องรบกวนราชาสำหรับเรื่องนี้”

 

ตาของหยุนลู่ส่องแสงเมื่อได้ยินสิ่งนี้

 

“เดี๋ยวก่อน!” หลงเก๋อรู้สึกกังวลจนเหงื่อออกมา เขาคิด อิงจากพฤติกรรมของหยุนลู่เมื่อก่อน เขาอาจจะใช้กองทัพสวรรค์เหล่านั้นมาฆ่าตระกูลใหญ่เหล่านั้นในแคว้นซวนได้จริงๆ

 

“ข้าขอถามว่าท่านจะไปที่ไหน ท่านประมุข?”

 

ทันใดนั้นเอง หลงเก๋อก็กรอกดวงตาของตัวเอง แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม”ข้าแค่กังวลเกี่ยวกับศัตรูมากมายของท่านในแคว้น อาจมีอันตรายรอท่านอยู่ระหว่างทาง ให้เกียรติข้าและนายท่านของข้า ตามไปปกป้องท่านจากอันตรายที่อาจเกิดขึ้นด้วย”

 

“ถ้าเขาอยู่ในเมือง มันก็ไม่เป็นไร อย่างไรก็ตาม ถ้าเขากล้าออกไปข้างนอกเมือง… เช่นนั้นข้าก็จะฆ่าเขาเองโดยที่ไม่ต้องรับความช่วยเหลือจากศัตรูคนอื่นแต่อย่างใด”

 

หลงเก๋อได้ตัดสินใจที่จะแก้แค้นหยุนลู่เพราะเขานั้นหละที่เป็นคนฆ่าหลานสาวของหลงเก๋อ

 

 

 

ติดตามได้ก่อนใครที่ indynovels

คะแนน 3.0
กรุณารอสักครู่...