ตอนที่แล้วKill the Hero 004
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปKill the Hero 006

Kill the Hero 005

แสงสว่างจ้าจนดวงตารับไม่ไหว พวกเขาหรี่ตาลง และป่าอันเขียวชอุ่มก็ปรากฏต่อหน้าคิมวูจิน

“โว้ว”

หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเสียงโห่ร้องก็ดังออกมาจากด้านหลัง

“โอ้ พระเจ้า”

เสียงอุทานมาจากบังจูซอบ และสหายของเขา ทุกคนตกใจมาก

“ประทับใจมาก ไม่รู้สึกเหมือนเราอยู่ในต่างโลกจริง ๆ เหรอ?”

“ฉันรู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมเสมือนจริงเลย”

“เกมเสมือนจริงเทียบกับที่นี่ไม่ได้เลย นี่มันเหมือนจนแยกไม่ออกแล้ว” 

หลังจากอุทาน พวกเขาทั้งหมดก็เริ่มพูด

“นี่เป็นสถานที่ที่โหดร้ายมาก มีกฎเกณฑ์แตกต่างจากความจริงที่เราคุ้นเคย ถ้ามีคนตายที่นี่ ยังไงเราก็ชุบชีวิตพวกเขาไม่ได้”

บังจูซอบที่กำลังพูดอยู่ ชักดาบออกมาจากฝักที่ห้อยอยู่บนเอวของเขา 

ชิ้ง!

เสียงดาบที่เขาดึงมาจากฝักนั้น เป็นลางร้ายมาก

“ทุกคน อย่าลดการ์ดลง”

บังจูซอบที่กวัดแกว่งดาบของเขา ทำท่าทางที่น่ากลัวออกมา

อึก!

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ ปาร์ตี้ของพวกเขาก็พยักหน้าตอบ และกลืนน้ำลายอย่างประหม่า ในทางกลับกัน คิมวูจินกลับไม่ได้ตื่นเต้น คิมวูจินไม่ต้องพยายามควบคุมตัวเอง เขาไม่สนใจสถานการณ์ตอนนี้ ไม่ว่าจะบังจูซอบหรือเพื่อนร่วมทีมของเขา ไม่ได้กังวลว่าบังจูซอบ และสหายของเขากำลังทำเสียงดัง พอที่จะกระตุ้นพวกก๊อบลินที่อาจอยู่ใกล้ ๆ และเขาก็ไม่สนใจว่าบังจูซอบจะสวิงดาบ เพื่อบรรเทาความกังวลของพวกเขา คิมวูจินไม่ได้สนใจอะไรเลยแม้แต่น้อย

นี่ดีที่สุดแล้ว 

คิมวูจินสนใจแต่ข้อมูลที่ได้รับจากสิ่งรอบข้างเท่านั้น

‘นี่มันต้นดัมพรี มียางออกมาเล็กน้อย ภูมิประเทศเป็นป่า แต่มีความลาดชันมาก

การสำรวจภูมิประเทศโดยรอบเป็นพื้นฐานของการล่าในดันเจี้ยน

‘ถ้าดูรอยเท้าที่ก๊อบลินทิ้งไว้ใกล้ต้นไม้ต้นนั้น … ก๊อบลินต้องอยู่เป็นกลุ่มสามตัวขึ้นไป หมายความว่ามีก๊อบลินจำนวนมาก เมื่อมองไปที่ภูมิประเทศโดยรอบ ส่วนใหญ่ต้องอยู่ที่รังแน่ แล้วต้องมีร่องรอยของก๊อบลินอยู่แถวนั้นด้วย แต่ไม่มีกลิ่นของก๊อบลิน หมายความว่าก๊อบลินไม่ได้อยู่แถวนั้นมาสักพักแล้ว

ถ้างั้น…

“นายบอกว่าชื่อ คิมวูจิน ใช่ไหม?”

บังจูซอบถามคิมวูจิน

“ฉันได้ยินว่า นี่เป็นครั้งแรกที่นายล่า แล้วนายก็เคยเป็นทหารรับจ้าง”

คิมวูจินก็พยักหน้าโดยไม่พูดอะไร

“เพราะงั้นนายต้องทำความคุ้นเคยกับพฤติกรรมของมอนเตอร์ นายลองไปสำรวจดูได้ไหม?”

จากที่บังจูซอบแนะนำ การจะมองเจตนาของเขามันไม่ได้ยากเลย

โฮ่ หมอนี่จะใช้ฉันเป็นเหยื่อสินะ หืม

บังจูซอบตั้งใจจะใช้คิมวูจินเป็นเหยื่อล่อก๊อบลิน

อย่างที่คิด

คำแนะนำที่ว่าเขาก็คิดเอาไว้อยู่แล้ว คิมวูจินรู้อยู่แล้วว่าคนพวกนี้เป็นผู้เล่นประเภทไหนตั้งแต่วินาทีแรกที่พบกัน ไม่สำหรับคิมวูจินมีผู้เล่นแค่สองประเภทเท่านั้น … พวกที่มุ่งมั่นในการช่วยโลกหรือตั้งใจที่จะทำลายโลกให้มากที่สุด

ถ้าบังจูซอบ และพรรคพวกเต็มใจที่จะอุทิศตัวเองแม้เล็กน้อย เพื่อให้โลกเป็นสถานที่ที่ดีกว่า พวกเขาจะไม่เลือกเข้าร่วมสมาคมฟีนิกซ์

‘ฉันว่ามันคงแปลกมากกว่า ถ้าพวกเขาจะดีกับฉัน หลังจากเห็นการแสดงออกของฉันแล้ว

สังเกตเห็นได้ว่า คิมวูจินไม่เคยแสดงความสามารถให้ปาร์ตี้ของเขาเห็น มันเป็นเรื่องที่คาดเดาได้ว่าพวกเขาจะไม่มีความมั่นใจหรือความไว้วางใจ ยิ่งบังจูซอบทำดีกับเขา ไม่ว่ายังไง ก็ยังน่าสงสัยอยู่ดี 

“ฟังดูดีนะ”

จากความตั้งใจของเขาเอง คิมวูจินไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

“แล้วฉันจะค้นหาได้ยังไง?”

หลังจากได้ยินคำถามนั้น บังจูซอบตอบราวกับว่าเขารออยู่แล้ว

“ฉันอยากให้นายค้นหาตรงนั้น ในขณะที่เราเคลียร์พื้นที่อยู่ นายกลับมารวมกับเราได้ตลอดเวลา ถ้ามีอะไรผิดปกติ” 

“เข้าใจแล้ว”

สิ้นสุดของการสนทนาของพวกเขา มันเกินพอแล้ว คิมวูจินลุกออกจากที่นั่งของเขา และหลังจากที่เขาหายตัวไป บังจูซอบก็หันไปหาเพื่อนร่วมทีมแล้วพูดว่า 

“ฉันนึกว่าเขาจะคัดค้านซะอีก แต่มันง่ายจนน่าแปลกใจ” 

ทุกคนยิ้มให้กับคำพูดของเขา

“ใช่ไหม? ฉันก็คิดว่าเขาจะร้องไห้ แล้วพยายามเกาะติดกับเราให้มากที่สุดซะอีก”

“บางทีเขาอาจจะมีความสุขที่เขาได้มีบทบาทก็ได้นะ?”

“เอาล่ะ ฉันคิดว่าคุณน่าจะเห็นมันเป็นแบบนั้น”

“ทุกคนมารวมกันอีกครั้ง”

บังจูซอบพูดกับพวกเขาด้วยท่าทางที่จริงจัง

“ฟังจากนี้ไป เราจะต้องมีส่วนร่วมในการต่อสู้นองเลือด”

แล้วการล่าก๊อบลินก็เริ่มขึ้น

บทบาทของผู้เล่น ถูกกำหนดโดยรัศมีของพวกเขา อาจจะกล่าวได้ว่านักสู้อมตะคือนักรบ ผู้พิทักษ์ความรู้คือนักเวท และผู้มีวิญญาณศักดิ์สิทธิ์คือนักบวช ผู้เล่นมากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ มักเป็นหนึ่งในสามอาชีพนี้ ส่งผลให้อาชีพทั้งสามกลายเป็นอาชีพพื้นฐานของปาร์ตี้ เวลาต้องเคลียร์ดันเจี้ยน ปกติแล้ว ทีมผู้ชายสี่คนของบังจูซอบ มีนักรบมากกว่าอาชีพพื้นฐาน  แต่ก็ไม่ได้มีปัญหาแต่อย่างใด ในทางทฤษฎีมันเป็นส่วนประกอบที่ไม่ได้มีข้อเสียร้ายแรงอะไร

อย่างไรก็ตาม ปกติปัญหาจะอยู่ที่ตัวพวกเขาเอง บังจูซอบตระหนักถึงความจริงนี้ก็เมื่อดาบของเขาติดอยู่ในร่างของก๊อบลิน

สวบ!

ดาบที่เขาเหวี่ยงแทงเข้าไปในร่างของก๊อบลินเกือบครึ่งเล่ม มันแสดงให้เห็นถึงความคม และพลังอันน่าประทับใจ

หืม? อุ๊!’

พลังดังกล่าวกลายเป็นจุดอ่อน

“ฉัน… ฉันดึงดาบไม่ออก!

ดาบแทงลึกเข้าไปในร่างของก๊อบลิน ดังนั้นจึงไม่สามารถขยับอย่างรวดเร็วได้

แม่ง! แม่งเอ้ย!’

สถานการณ์ที่ไม่คาดคิด ทำให้เขาตกใจ และก๊อบลินตัวอื่นก็รีบวิ่งไปด้านหลังของบังจูซอบ

กาย่า!

“อ๊ากกกกก!

ก๊อบลินด้านหน้าบังจูซอบ ชนเขาทำให้ทั้งคู่ล้มลงไปที่พื้น จากนั้นในตอนนั้นเอง ก็อบลินตัวอื่นก็โจมตีบังจูซอบจากทางด้านหลัง … ก๊อบลินฉวยโอกาสในช่วงเวลานั้น พวกก๊อบลินหยิบก้อนหินตีไปที่หัวของบังจูซอบ

แก๊ง!  แก๊ง!

โชคดีที่หมวกของบังจูซอบ ได้ลดแรงโจมตีลงเป็นอย่างมาก

“อ้าก! อ้าก!

อย่างไรก็ตาม บังจูซอบนั้นต้องมึนหัว เพราะเสียงจากการโจมตีที่หมวกของเขา

“ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย!

บังจูซอบตะโกนขอความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมทีมของเขา ซึ่งยังคงต่อสู้กับก๊อบลินอีกสองตัว จากปฏิกิริยาจากเสียงร้องไห้อันเป็นทุกข์ของบังจูซอบได้สร้างความตื่นตระหนกในหัวใจของเพื่อนร่วมทีมของเขา

เรา เราจะทำยังไงดี?

เขา… เขาจะไม่ตายใช่ไหม?

แทนที่จะช่วยให้สถานการณ์นี้ดีขึ้น การขอความช่วยเหลือกลับยิ่งทำให้ทุกคนตื่นตระหนก ในสถานการณ์เช่นนี้การศึกษา และการฝึกอบรมทั้งหมดที่พวกเขาได้รับนั้นไร้ประโยชน์ เพราะมันไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาเตรียมใจไว้ … ดังนั้น ถ้าพวกเขาเป็นผู้เล่นยุคแรกที่เข้ามาในดันเจี้ยน พวกเขาคงจะถูกฆ่าโดยพวกก๊อบลินแล้ว พูดอีกอย่างก็คือ ต้องขอบคุณไอเท็มที่ทำให้พวกเขารอดชีวิตมาได้

“ไอ้พวกก๊อบลินโง่!

ในที่สุดบังจูซอบ และเพื่อนร่วมทีมก็สามารถเอาชนะก๊อบลินทั้งหกตัวได้ในเวลา 30 นาที หลังจากการต่อสู้ที่ดุเดือด พวกเขานั่งลงทันที เมื่อพวกเขาล้มลงด้วยความเหนื่อยล้า พวกเขาก็เริ่มพักผ่อน มันแย่มากที่ดันเจี้ยนไม่อนุญาตให้ทำเช่นนั้น

กี๊กกกกกก!

“น นั่นมันอะไรน่ะ?”

“ม มันเกิดเชี่ยอะไรขึ้นเนี่ย?

ป่าเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องของก๊อบลิน

ผู้เล่นประเภทนักรบ มักจะใช้ดาบเป็นอาวุธหลักตอนเริ่มต้น มนุษย์มีอาวุธหลายประเภท แต่คนสมัยใหม่ส่วนใหญ่มีความต้องการใช้ดาบมากกว่า ยิ่งไปกว่านั้นในเกม ภาพยนตร์ การ์ตูน และนิยาย ดาบมีภาพที่ทรงพลังมาก สำหรับคนธรรมดาที่เคยดูสื่อประเภทนี้ ดาบนั้นแข็งแกร่งที่สุด อเนกประสงค์ที่สุด และมีประสิทธิภาพมากที่สุดในบรรดาอาวุธทั้งหมด

ความเป็นจริงดาบในฐานะอาวุธนั้น ไม่ได้มีประสิทธิภาพเท่าที่คนทั่วไปคาดคิด มันมีประสิทธิภาพน้อยกว่าที่จินตนาการไว้โดยเฉพาะกับมอนสเตอร์ของจริง ระยะห่างกับมอนเตอร์จะสั้นลง ซึ่งเป็นการป้องกันตัวโดยสามัญสำนึกคิมวูจินไม่สามารถยอมรับเรื่องไร้เหตุผลแบบนี้ได้

คิมวูจินไม่ได้จะหลีกเลี่ยงการต่อสู้ในระยะประชิดกับพวกมอนเตอร์ แต่เขาไม่เคยต่อสู้กับมอนเตอร์ที่แข็งแกร่งอย่างไร้ประโยชน์เว้นแต่ว่าเขาจะไม่มีทางเลือก คิมวูจินฉลาดที่เลือกแส้เป็นอาวุธของเขา แน่นอนว่าแส้นั้นมีข้อจำกัดของตัวมันเอง และมีข้อจำกัดมากกว่ามีดด้วยซ้ำ อย่างไรก็ตาม หากเงื่อนไขทั้งหมดเหมาะกับการใช้แส้ มันอาจแสดงประสิทธิภาพที่เหนือชั้นกว่าอาวุธอื่น ๆ คิมวูจินพิสูจน์ข้อเท็จจริงนี้ เมื่อต่อสู้กับก๊อบลินทั้งสามนี้

จิว้าก!

ในตอนท้าย แส้ทำให้เกิดรอยแตกที่น่ากลัวขณะที่มันตัดผ่านอากาศ

กี๊กกกกก!

เสียงแหวกอากาศตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของก๊อบลินอย่างต่อเนื่อง

ตุ๊บ!

ท่ามกลางเสียงกรีดร้อง คือเสียงแขนซ้ายของก๊อบลินที่ตกลงบนพื้น มันเป็นไปอย่างที่อธิบายไว้ แส้ตัดแขนของก๊อบลิน

กี๊กกกก…

นั่นคือพลังของแส้ แส้เป็นอาวุธที่สร้างความเจ็บปวดมาก คิมวูจินกำแส้แล้วเหวี่ยงมันไปทางก๊อบลินตัวที่สอง

จิว้าก!

แส้สร้างเสียงที่น่ากลัวเวลามันกระทบหรือเฉือนกระเพาะอาหารของก๊อบลิน

กี๊กกกกกกก!

เมื่อก๊อบลินเริ่มกรีดร้อง ท้องของปอบก็ปอบเปิดออก และลำไส้เริ่มไหลออกมา ก๊อบลินล้มลงกับพื้น ในขณะที่กุมท้องของตัวเองแล้วทรุดตัวลง

ตอนนี้เหลือก๊อบลินเพียงเดียว

กี๊ กี๊!

น่าเสียดายที่ก๊อบลินตัวที่เหลือนั้น มันยังกรีดร้องได้ แต่ไม่สามารถทำอะไรอย่างอื่นได้อีก

กี๊!

เป็นเพราะก๊อบลินไม่สามารถเข้าใจการโจมตีของคิมวูจินได้ด้วยสามัญสำนึกของตัวเอง จากมุมมองของก็อบลิน สิ่งที่มองไม่เห็นจากร่างของคิมวูจินได้บินออกไป และฆ่าพวกพ้องของมัน ดังนั้นก็อบลินจึงไม่แม้แต่จะหนีได้

กี๊…!

การกลัวในสิ่งที่มองไม่เห็น สิ่งที่จะฆ่ามัน ถ้ามันหันหลัง ทำให้ก๊อบลินตัวแข็งเหมือนเป็นรูปปั้น คิมวูจินเหวี่ยงแส้ไปที่ก๊อบลิน 

จิว้าก!

มีเสียงลมกระโชกพร้อมกับแส้ได้ตัดหัวก๊อบลิน

แกร๊ก!

ก็อบลินตัวที่สามไม่แม้แต่จะได้กรีดร้องมันก็ทรุดตัวลงบนพื้น

การแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวของคิมวูจินในขณะนั้น  

คิมวูจินได้ยินการแจ้งเตือนใหม่ เมื่อได้ยินแจ้งเตือนนี้ริมฝีปากคิมวูจินก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

ตามที่คิดฉันจะได้รับความสนใจจากเขา เพราะแค่ทำอะไรครึ่ง ๆ กลาง ๆ แบบนี้…

ถูกสังเกตเห็น

มันหมายถึง ผู้เล่นได้รับความสนใจจากรัศมีของเขา อธิบายง่าย ๆ คือเขาเป็นเหมือนกับดาวรุ่ง

ความสำเร็จนี้ มีความต้องการต่ำกว่าที่คิดไว้

นี่เป็นครั้งที่สองที่คิมวูจินประสบความสำเร็จในด้านนี้ เขาประสบความสำเร็จด้านนี้แม้กระทั่งตอนเขายังมีรัศมีนักรบอมตะ

‘เพิ่มสถานะของผู้เล่น 1%’

เพราะแบบนี้ มันจึงไม่จำเป็นที่เขาจะต้องตรวจสอบผลของความสำเร็จ

“หน้าต่างสถานะ”

ดังนั้น คิมวูจินจึงทำแค่เปิดหน้าต่างสถานะของเขาเท่านั้น

คิมวูจินลงคะแนนทั้งหมดที่ยังไม่ได้แบ่ง ไปที่สถานะทางร่างกายทันที

‘ท้ายที่สุด ไม่ว่าจะตอนนี้หรือในตอนหลัง คุณก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ถ้าปราศจากความสามารถทางกายภาพ’

นั่นคือเหตุผลที่เขาวางแผนจะทุ่มคะแนนทั้งหมดของเขาไปทางร่างกายในอนาคต

‘ลีเซจุน สิ่งจำเป็นกว่าถ้าฉันจะสู้กับเขา…

นอกจากนี้ ลีเซจุน เป้าหมายของเขา ว่ากันว่ามีความสามารถทางร่างกายที่ทรงพลังที่สุดในโลก ถ้าไม่มีความแข็งแกร่งทางร่างกายที่เพียงพอ ลืมไปได้เลย ฟันคุณคงจะหักทันทีที่คุณกัดเขา ถ้าเขาจะเผชิญหน้ากับลีเซจุนคนเดียว ร่างกายก็ยิ่งสำคัญมากขึ้นเพื่อจะฆ่าเขา ท้ายที่สุด เขาก็วางแผนจะทำทุกอย่างด้วยตัวเอง

‘ใครจะช่วยฉันฆ่าฮีโร่ที่พยายามจะช่วยโลกกัน? ไม่มี แม้ว่าฉันจะหาเพื่อนร่วมทีม การที่มันยังอยู่ทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ ไม่มีใครในโลกนี้ต้องการฆ่าฮีโร่ และมีคุณธรรมหรือคนที่มีจิตใจดี ’

“จัดการค่าสถานะเสร็จแล้ว”

หลังจากทำทุกอย่างที่เขาต้องทำเสร็จแล้ว คิมวูจินก็มุ่งหน้าไปยังก๊อบลินตัวสุดท้ายที่ล้มลงหลังจากพยายามวิ่งหนี เมื่อแขนของมันโดนตัดออก ก๊อบลินที่ล้มลงมีปฏิกิริยาหลังจากได้ยินเสียงฝีเท้าของคิมวูจิน

กี๊…

ปฏิกิริยาของมันเต็มไปด้วยความกลัว มันดูขี้ขลาดมาก และก๊อบลินไม่ได้ส่งเสียง มันกัดฟันแน่นรอความตาย

‘อย่างที่คิดเกี่ยวกับยูนีคไอเท็ม’

 มันเป็นเพราะความสามารถพิเศษของแส้ก๊อบลินแชมเปี้ยน ไม่มีอะไรดีไปกว่าความกลัวเวลาล่าก๊อบลิน ถ้าพูดตามความจริงแล้ว การมองดูที่ความสามารถของไอเท็มมันคุ้มค่าอย่างแน่นอน ความกลัวจากแส้ก๊อบลินแชมเปี้ยนนั้นมีค่ามาก ถ้าความสามารถนี้อยู่ในอาวุธที่ผู้เล่นนิยมอย่างดาบ หอกหรือธนู คิมวูจินคงซื้อไม่ไหวถึงแม้เขาจะกู้เงินก็ตาม แต่เพราะมีคนน้อยมากที่รู้วิธีการใช้อาวุธอย่างแส้ แส้มีคนใช้มันได้น้อยจนเกือบจะไม่มีเลย เขาเลยสามารถซื้อมันได้

คิมวูจินยืนอยู่หน้าก๊อบลินที่หวาดกลัว และจ้องมองมัน อย่างไรก็ตาม คิมวูจินไม่ได้ฆ่าก๊อบลิน การล่าที่แท้จริงพึ่งกำลังจะเริ่มต่างหาก

คะแนน 5.0
กรุณารอสักครู่...