ตอนที่แล้วChapter 1: หมอดูในสวนสาธารณะ (อ่านฟรี)
ทั้งหมดรายชื่อตอน

 

 

         หลังจากกินบะหมี่ไปคิ้วขมวดไป หลินชิงหยินก็ล้างถ้วยและมองดูนาฬิกา เมื่อเห็นว่าเป็นเก้าโมง เธอก็ตัดสินใจไปอาคารที่มีหนังสือมากมายในความทรงจำของเธอ เพื่อหาดูว่าจะมีหนังสือเกี่ยวกับศาสตร์แห่งตัวเลขหรือเปล่า

 

ครอบครัวหลินชิงหยินอาศัยอยู่ในเมืองเก่า ซึ่งอยู่ห่างจากร้านหนังสืออย่างน้อยสิบป้ายรถเมล์ หลินชิงหยินนั่งรถเมล์และมองออกไปทางหน้าต่าง เธอมองดูภาพเคลื่อนไหวข้างทาง แค่หนึ่งพันปีผ่านไปคนในยุคนี้ก็ขึ้นไปบนฟ้าได้และด่ำดิ่งลงไปในท้องทะเลได้ พวกเขาเกือบจะรู้ทุกสิ่งทุกอย่างในยุคนี้ บางทีองค์ความรู้ในศาสตร์แห่งตัวเลขก็อาจจะก้าวกระโดดไปไกลมาก

 

หลังจากลงจากรถเมล์ หลินชิงหยินก็เดินเข้าไปในร้านหนังสือ ความเย็นลอยมาปะทะตัวเธอ ขับไล่อากาศร้อนออกไป ในความทรงจำของเธอเจ้าเครื่องที่ช่วยทำความเย็นนี้เรียกว่าเครื่องปรับอากาศ มันเป็นเครื่องที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ช่วยปรับอุณหภูมิในห้อง แต่ครอบครัวของหลินชิงหยินไม่มีเจ้าเครื่องนี้เพราะว่าครอบครัวเธอยากจนสุดๆ

 

ร้านหนังสือมีทั้งหมดเจ็ดชั้น มีหนังสือมากมายอยู่ในร้าน หลินชิงหยินเดินวนดูรอบๆเป็นชั่วโมงๆ แต่ก็ยังไม่เจอหนังสือที่ต้องการ เธอหลับตาและพยายามค้นความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม แต่กลับพบว่าเจ้าของร่างนี้ไม่มีความสนใจในศาสตร์แห่งตัวเลขเลยแม้แต่น้อย

 

ในขณะนั้นผู้ชายร่างอ้วนอายุสามสิบปีเดินผ่านเธอไป เขาถือโทรศัพท์มือถือและกำลังคุยโทรศัพท์ท่ามกลางสายตาของคนอื่นที่จับจ้องมายังเขา

 

 

“ฉันอยู่ในร้านหนังสือ! นายกำลังพูดอะไร? ทำไมฉันจะซื้อหนังสือไม่ได้? ฉันจะบอกอะไรให้ฟังนะ การทำนายโชคชะตาก็เป็นส่วนหนึ่งของวิทยาศาสตร์ มันไม่เหมือนกับศาสตราจารย์งี่เง่าพวกนั้นที่หลอกลวงผู้คน”

 

ทันใดนั้นหลินชิงหยินก็วางหนังสือกลับเข้าชั้นและเดิมตามหลังชายคนนี้ไป หลังจากเดินวนอยู่เจ็ดแปดรอบ เธอชูคอขึ้นมองไปยังชั้นหนังสือหมวดลึกลับ ร่องรอยความพอใจแวบผ่านเข้ามาในดวงตาของเธอ

 

ชายอ้วนคนนั้นเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า หยิบหนังสือจากชั้น เขาขมวดคิ้วมองดูมันอยู่สักพัก จากนั้นก็เก็บมันกลับเข้าที่เดิม

 

“ภาษาจีนโบราณ ฉันอ่านมันไม่ออก”

 

หลินชิงหยินยืนห่างจากเขาสามเมตรก็เก็บหนังสือเข้าชั้น และหยิบอีกเล่มออกมา เธออ่านดูอย่างรวดเร็ว

 

เมื่อเห็นเนื้อหาในหนังสือเหมือนกับความรู้ของเด็ก หลินชิงหยินก็เต็มไปด้วยความสงสัย ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้เจริญก้าวหน้าไปมาก แต่ศาสตร์แห่งตัวเลขกลับเสื่อมถอยไปอย่างนั้นหรือ? เนื้อหาในหนังสือไม่ได้บอกอะไร แม้แต่ลูกศิษย์ของสำนักพยากรณ์ก็ยังรู้มากกว่านี้ หรือความรู้เกี่ยวกับศาสตร์แห่งตัวเลขถูกตัดออกไป?

 

 

“หนังสือเล่มนี้ดี”

 

ในที่สุดชายอ้วนก็หาหนังสือที่ถูกใจเจอ เขาหัวเราะด้วยความพึงพอใจราวกับว่าเขาพบสมบัติล้ำค่า หัวใจของหลินชิงหยินสะดุด เธอปรายตามองหนังสือของเขาและพบว่ามันเป็นฉบับแปลของภาษาท้องถิ่นที่ไม่สมเหตุสมผลและเต็มไปด้วยข้อผิดพลาด หลินชิงหยินมองเขาด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

 

“เธอมองอะไร? รู้จักหนังสือเล่มนี้เหรอ?” เขาเชิดคางขึ้นและพูดกับหลินชิงหยินแล้วส่ายหัวเบาๆ

 

“นี่เป็นสมบัติล้ำค่าที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่เชียวนะ ตราบใดที่ฉันมีหนังสือเล่มนี้ ฉันสามารถทายเหตุการณ์ที่เป็นมงคลและไม่เป็นมงคลได้ เรื่องลึกซึ้งแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาอย่างเธอจะเข้าใจ”

 

หลินชิงหยินมองดูหนังสือในมือของเขาแล้วหัวเราะเบาๆ “ให้หนูทำนายคุณไหมคะ หนูคิดว่าคุณจะเลือดตกอย่างออกวันนี้ ระวังหน้าผากของคุณไว้ด้วยนะคะ”

 

“เด็กแบบเธอพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน เชื่อหรือไม่ว่าฉันสามารถทำร้ายเธอได้ง่ายๆเหมือนปอกกล้วยเข้าปากเมื่อเธอออกไปข้างนอก?” ชายร่างอ้วนเพิ่งจะสบถด่าเธอเสร็จ เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เขาไม่มีกะจิตกะใจจะพูดกับเธอต่อ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและตะคอกไปว่า

 

“อะไรอีกล่ะ?!

 

“มีงานเหรอ?” ดวงตาของเขาสว่างวาบ เสียงของเขาลดลงโดยอัตโนมัติ เขาเอามือป้องปากขณะที่พูด

 

“เกี่ยวกับอะไร? มีผู้หญิงอยากรู้ดวงชะตาของลูกสาว? เยี่ยม นายช่วยฉันรั้งเธอไว้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้และจะให้นายห้าสิบหยวนเมื่อเสร็จงาน”

 

หลังจากวางสาย ชายร่างอ้วนก็ขยิบตาให้หลินชิงหยินและพูดด้วยความภาคภูมิใจ

 

“เห็นไหม สิ่งนี้สามารถทำเงินให้เธอได้ อย่าคิดว่าฉันเล่นๆกับเธอล่ะ!” พูดจบเขาก็เก็บหนังสือคืนเข้าชั้นและรีบเร่งจากไป

 

หลินชิงหยินนึกขึ้นได้ว่าเช้านี้เธอเดินไปเดินมาสองชั่วโมงแล้ว แต่เธอก็ยังไม่มีลูกค้า ดังนั้นเธอจึงหมุนตัวตามเขาออกไป เธออยากจะเห็นว่าเขาใช้ทักษะอะไรในการทำนาย

 

สถานที่นัดของชายร่างอ้วนอยู่ไม่ไกลจากร้านหนังสือ เขาเดินประมาณเจ็ดถึงแปดนาทีก็มาถึงถนนไม่กว้างไม่แคบ ทั้งสองข้างถนนมีตึกเก่าและแผงลอยขายเสื่อและหมวก บ้างก็ขายแก้วและถ้วย บ้างก็ทำงานเล็กๆน้อยๆ ชายร่างอ้วนเป็นหมอดูคนเดียวในถนนเส้นนี้

 

“อาจารย์!

 

เมื่อเห็นว่าชายร่างอ้วนเดินเข้ามา พ่อค้าหาบเร่ที่คุยกับป้าคนหนึ่งเป็นเวลานานในที่สุดก็รู้สึกโล่งใจ เขารีบโบกมือให้ชายอ้วน

 

ในที่สุดอาจารย์ก็กลับมาแล้ว พี่สาวคนนี้กำลังมองหาหมอดู

 

อาจารย์หวังจู่ๆบรรยากาศที่อยู่รอบตัวเขาก็เปลี่ยนไป เขาวางท่าเหมือนอาจารย์ตัวจริง เขาเดินสง่าผ่าเผยเข้ามาและพูดว่า

 

“คุณกำลังมองหาผมให้ช่วยทำนายดวงชะตาให้ใช่ไหม?

 

ป้าคนนี้มองดูชายอ้วนด้วยความสงสัยคลางแคลงใจ เธอหลุดปากพูดไปว่า “คุณทำนายได้หรือ?

 

เมื่ออาจารย์หวังได้ยินป้าคนนี้กล้าตั้งคำถามสงสัยในความสามารถของเขา เขาก็โพล่งออกมาด้วยความเดือดดาล

 

“แน่นอน ผมทำได้! คุณลองถามคนแถวๆนี้ดูสิ คุณจะได้รู้ว่าคนแถวนี้มาหาผมเมื่อพวกเขาจะแต่งงาน ถ้าผมไม่มีความสามารถพวกเขาจะมาหาผมหรือ?

 

ฟังดูมีเหตุผล คนในถนนสายนี้ต้องรู้ว่าเขามีความสามารถดังนั้นจึงมาหาเขา มิฉะนั้นจะจ่ายเงินให้เปลืองไปเปล่าๆปลี้ทำไม! สีหน้าของเธอดูสบายใจขึ้น เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและคลิกที่รูป ส่งให้อาจารย์หวัง

 

“ฉันต้องการให้คุณช่วยทำนายลูกสาวฉันให้หน่อย นี่รูปลูกสาวฉัน”

 

ในรูปปรากฏภาพหญิงสาวอายุยี่สิบห้าปี ผมยาวและกำลังยิ้ม เธอดูสวยและมีสง่าราศี

 

อาจารย์หวังมองดูรูปถ่ายและเงยหน้ามองผู้หญิงตรงหน้าเขา ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดาๆ ถือถุงร้านสะดวกซื้อในมือซึ่งเต็มไปด้วยผักและผลไม้ เขาไม่เห็นความกังวลระหว่างคิ้วของเธอ บางทีเธออาจเห็นว่ามีหมอดูอยู่แถวนี้จึงแวะมาดูดวงโดยบังเอิญ มองดูอายุผู้หญิงในรูป อาจารย์หวังก็เดาจุดสำคัญออก

 

“คุณอยากจะรู้เรื่องการแต่งงานของลูกสาวคุณ”

 

เธอรู้สึกงุนงงอยู่พักหนึ่ง แต่จากนั้นเธอก็ปรับอารมณ์ของเธออย่างรวดเร็วและถามว่า

 

การแต่งงานของลูกสาวฉันจะเป็นอย่างไรบ้าง

 

อาจารย์หวังนั่งลงบนเก้าอี้และหยิบปากกาลูกลื่นออกมาจากกล่องข้างเขา

 

“บอกลักษณะลูกสาวของคุณมาแปดอย่าง!

 

ทันใดนั้นเธอก็บอกข้อมูลเขา อาจารย์หวังเขียนลงไปบนกระดาษ นับนิ้วมือและท่องงึมงัมในขณะที่พลิกดูหนังสือที่หน้าหายไปเป็นบางหน้า ผ่านไปสามสี่นาที อาจารย์หวังลูบหนวดปลอมของเขาแล้วพยักหน้า

 

“ผมเห็นแล้ว แต่ต้องจ่ายเพื่อให้เห็นภาพชัดกว่านี้ พี่สาว ผมต้องขอสามร้อยหยวนในการทำนาย”

 

“สามร้อยหยวน?” เธอลังเล “คุณพอจะบอกได้ไหมว่าในอนาคตลูกสาวของฉันจะมีลูกกี่คน?

 

อาจารย์หวังอดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้ “พี่สาว คุณนี่ตลกจัง คุณคิดไปถึงว่าลูกสาวคุณจะมีลูกกี่คนทั้งที่เธอยังไม่แต่งงานเนี่ยนะ? แน่นอน ผมสามารถบอกได้ แต่คุณต้องให้ผมเพิ่มอีกสองร้อยหยวน”

 

“จูบก้นฉันเถอะ แกมันคนปลิ้นปล้อน!” ทันใดนั้นเธอก็ยกถุงในมือฟาดไปที่ศีรษะเขา ใครจะรู้ได้ว่าในถุงนั้นมีอะไรบ้าง แต่หน้าผากของอาจารย์หวังเป็นรอยถลอกและมีเลือดออก

 

ดูเหมือนว่าอาจารย์หวังจะคุ้นเคยกับเหตุการณ์แบบนี้และหยิบผ้าขนหนูออกมาทันที จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงประหนึ่งว่าไม่ได้รับความยุติธรรม

 

“ถ้าไม่อยากดู ก็ไม่ต้องดู ไม่เห็นต้องตีคนอื่นเลย!

 

“ฉันจะตีแกให้ตาย ไอ้คนปลิ้นปล้อน” เธอมองเลือดออกที่หน้าผากของเขาและความรู้สึกผิดก็พาดผ่านเข้ามาในดวงตา แต่เธอก็ขจัดความรู้สึกผิดนั้นให้หายไป เธอเอามือท้าวสะเอวและชี้นิ้วไปที่อาจารย์หวัง จากนั้นก็ต่อว่าเขา

 

“แก ไอ้คนปลิ้นปล้อนหลอกหลวง! ทำไมไม่ทำนายดวงให้ตัวเองล่ะ? หรือทำไมไม่เรียกตำรวจมาตัดสินเรื่องนี้ไปเลย?

 

อาจารย์วังห่อเหี่ยวขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคำว่าตำรวจ เขาเอามือมากุมหน้าผากไว้

 

“ลืมมันซะ ฉันจะคิดว่ามันเป็นโชคร้ายของฉันล่ะกัน ไปซะถ้าไม่อยากดูดวง”

 

เธอมองดูหน้าผากอาจารย์หวัง กระชับถุงในมือแน่นและเตรียมตัวจะเดินจากไป จู่ๆก็มีเสียงชัดใสดังขึ้นจากด้านหลังเธอ

 

“รอก่อนค่ะ!

 

เธอหันมามองดูรอบๆและคนที่หยุดเธอเอาไว้คือเด็กสาวที่ดูยังไงก็เหมือนเด็กนักเรียน เธอมองหล่อนด้วยความสงสัย

 

“ต้องการอะไรจากฉัน?

 

 

หลินชิงหยินเดินเข้ามาใกล้เธอ มองดูใบหน้าของเธอ และพูดด้วยน้ำเสียงชัดแจ๋ว

 

“ดูจากหน้าคุณป้าแล้ว ประตูวังมังกรนั่นชั่วร้ายและมืดมน คุณป้าจะไม่มีทายาทสืบทอด”

 

พ่อค้าหาบเร่ที่ยืนอยู่ข้างอาจารย์หวังตีแขนเขา แล้วถามเสียงเบาๆ วังมังกรอยู่ที่ไหน

 

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง?” อาจารย์หวังกลอกตา “ถ้าฉันรู้มากขนาดนั้น ฉันคงเปิดร้านไปแล้วไม่มานั่งใต้แสงแดดอย่างนี้ทุกวันหรอก” เขาจำเด็กคนนี้ได้ที่ร้านหนังสือ เธอมองเขาตอนที่เขาหยิบหนังสือ เขาคิดว่าเธอกำลังพยายามขายความรู้ของเธอ ดังนั้นเขาจึงดึงหลินชิงหยินออกมาและให้คำแนะนำเธอไปว่า

 

“อย่าพูดเหลวไหล ผู้หญิงคนนี้ทำร้ายคน ถ้าขืนพูดมากกว่านี้เธออาจถูกตีน่าเกลียดกว่าฉันก็ได้”

 

หลินชิงหยินผลักมืออาจารย์หวังออก “เดิมทีป้ามีลูกชายและลูกสาว แต่ตายตอนอายุได้สามขวบซึ่งนั่นทำให้ป้าไม่มีทายาท แต่ด้วยความใจกว้างและใจดีที่มากมายของป้า ป้าจึงได้ลูกสาวคนนี้มา ป้าไม่มีทายาทของป้าเองแต่ป้ามีหลาน” หลินชิงหยินพูดพลางยืนมือออกไป

 

“ขอดูรูปลูกสาวหน่อยค่ะ?

 

 

คุณป้าดูตกตะลึงรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาและส่งให้หลินชิงหยิน หลินชิงหยินมองดูรูปและคืนโทรศัพท์กลับไป

 

“ลูกสาวของป้ามีชีวิตที่ดี ถึงแม้จะมีผกผันไปบ้างตอนที่มีลูก ทุกอย่างราบรื่นในวัยผู้ใหญ่ ชีวิตการแต่งงานของเธอก็ดี เธอเพิ่งให้กำเนิดมังกรคู่หนึ่งและนกฟีนิกซ์ในปีนี้

 

ป้าตบต้นขาของเธอแล้วจับมือหลินชิงหยินอย่างตื่นเต้น “สาวน้อย คำทำนายของหนูแม่นจริงๆ หนูรู้ใช่ไหมว่าป้าจะถามอะไร?

 

หลินชิงหยินยิ้ม “ป้าต้องการหาพ่อแม่ที่แท้จริงของลูกสาว!

 

“ถูกต้อง!” ป้าเอื้อมมือไปคว้าสิ่งที่เธอเพิ่งเขียนจากมือของอาจารย์หวัง เมื่อเธอหันไปหาหลินชิงหยินเธอก็แสดงรอยยิ้มที่ประจบสอพลอทันที

 

ป้าจะขอรบกวนอาจารย์น้อยคำนวณให้ป้า

 

หลินชิงหยินมองดูกระดาษในมือของคุณป้า เธอเอื้อมมือปลดกระเป๋าออกจากหลัง จากนั้นก็หยิบกระดาษแข็งออกมาและส่งให้คุณป้า

 

อาจารย์หวังมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ค่าดูดวงหนึ่งพันหยวน!

 

เขาปิดปากแล้วมองหลินชิงหยินด้วยตาที่เต็มไปด้วยความเคารพ เฮ้ หัวใจของเด็กสาวตัวน้อยนี้ดำมืดกว่าเขามาก!

 

 

 

คะแนน 5.0
กรุณารอสักครู่...