ตอนที่แล้วตอนที่ 20 : เธอไม่เคยต้องแข่งกับใคร (ตอนจบ)
ทั้งหมดรายชื่อตอน

 

หลังจากวันดีๆในบรรยากาศดีๆที่ได้ทำความเข้าใจกัน แตมป์และแฮมแทบไม่เคยบาดหมางใจกันเลย ยกเว้นก็แต่….

“จะโกรธอะไรกูอะ ทีของมึงกูยังไม่ว่าเลย” แตมป์ว่าแฮมที่โกรธเรื่องที่รุ่นน้องมาคอยตามสนิทสนม
“เออขนาดกูทำขนาดนั้นยังไม่หวงกูเลย” นี่แฮมทำเป็นเล่นด้วยกับสาวๆคณะอื่นนั่นคือจะยั่วให้หึงหรอ
“ไร้สาระ กูไว้ใจมึงหรอก” ผมว่ามันกลับไป ตามหึงตั้งแต่ปี1 ยันปี4 ทั้งมหาลัยใครไม่รู้บ้างว่าผมกับมันเป็นแฟนกัน
“หรออออ ทีน้องคณะมึงมาชอบกูอะ” แฮมพูดถึงรุ่นน้องผู้ชายคณะของแตมป์ที่ออกอาการคลั่งไคล้เค้าผ่านโซเชี่ยลบ่อยๆ และแตมป์มักจะหงุดหงิดเสมอ
“เอออ หวงก็ไม่ชอบ ไม่หวงก็ไม่ชอบ รำคาญแล้ว!!” แตมป์ว่าเข้าให้

“นี่กูเดินวนรอบประเทศแล้วยังไม่หยุดเถียงกันอีกหรอ” แอคที่เดินกลับจากการไปดูเพื่อนทำกิจกรรมอีกฟากทำหน้าเอือมระอากับสองคู่รัก
“ดีที่พี่มึงไม่ไร้สาระแบบมึง” แอคพูดถึงคนรักอย่างแต้มที่ใช้คำว่าดูๆกันไปมาหลายปีแม้จะไม่มีสถานะชัดเจนแต่ทุกคนต่างก็รู้ ทั้งที่เป็นผู้หญิงแต่แต้มไม่มีนิสัยแบบนี้เลย จนเป็นเค้าเองที่ต้องเกรงใจ
“ประเสิรฐ!” แตมป์ว่าก่อนจะกรอกตา แอคค่อนข้างเกรงใจแต้มจนไม่กล้าทำอะไรไม่ถูกใจซะมากกว่า ถึงได้กะล่อนแบบมีขอบเขต
แตมป์หันไปโบกมือให้รุ่นน้องต่างคณะที่รู้จักที่ส่งยิ้มมาให้เค้าอย่างทักทาย
“มึงนี่….” แฮมทำท่าทางดุใส่คนตัวเล็ก
“มึงก็รู้มันก็เฟรนลี่ไปงั้น ตามรับตามส่งขนาดนี้ ใครที่ไหนจะกล้าวะ” แอคเตือนเพื่อนอีกคนอย่างระอา ที่ทำตัวหึงไม่เลิกทั้งที่รู้นิสัยแตมป์ดีกว่าใคร แตมป์ที่ถูกใจยกนิ้วโป้งขึ้นให้อย่างกวนๆให้แอค
“อีกไม่กี่เดือนก็จบแล้ว มึงแพลนอะไรไว้” แตมป์ถามแอคถึงอนาคตอันใกล้
“มันจะไปมีแพลนอะไร….” แฮมว่า นอกเสียจาก
“เสือก!” แอคว่า
“อะไอแอค มึงไม่ได้เป็นพี่เขยกูแน่!!” แตมป์หยอกอีกฝ่ายที่ไม่ยอมบอกอะไรเลย
“กูพาหนี” แอคว่า
“ไอดอลกูเลย” แฮมเอ่ยชมกวนๆ ก่อนจะแทคมือกัน มีแต่แตมป์ที่กรอกตาไปมา
“จริงๆก็ว่าจะกลับไปพม่าว่ะ”
“ย้อนเส้นทางรักหรอวะ” แฮมถามแอคแซวๆ
“เออตอน 4 ปีที่แล้วแต้มอยากไปทะเลที่นั่น รอบนี้เลยว่าจะเซอไพร้พาไป” แอคเล่าถึงแผนการของเค้า
“กูจะดับฝันมึง”
“ไปแกล้งมัน” แฮมว่าคนรักที่คอยแกล้งแซวว่าจะขัดขวางตลอด แต่ก็เป็นกามเทพสื่อรักทุกรอบ
“ว่าแต่มึงเถอะ”
“เสือก!”
“เสือก” แตมป์กับแฮมพร้อมใจกันตอบคำถามของแอค แล้วมองหน้ากันหัวเราะ
“เออด้ายยยยย!!” แอคว่าทำเสียงงอน

พวกเค้ารู้อยู่แล้วว่าจะไปที่ไหน สถานที่ๆพวกเค้าสัญญาว่าจะกลับไปอีกครั้งในโอกาสสำคัญ สถานที่ๆเป็นจุดเริ่มต้นรักครั้งใหม่ “เรื่องของเรา” ที่มีแต่เค้าสองคนที่รู้

“ติดจังเลยนะมือถืออะ” แตมป์ว่าอีกคนเข้าให้ ตั้งแต่มานั่งกินข้าวกัน แฮมยังไม่เงยหน้าขึ้นจากมือถือเลย
“คุยกับใครนัก” แตมป์ถามอย่างสงสัยว่าพักนี้แฮมค่อนข้างติดมือถือพิมพ์ยุกยิกตลอดเวลา
“ชู้” แฮมว่าหน้าตาย
“เออกูก็เล็งๆผัวใหม่ไว้เหมือนกัน” แตมป์หยอกกลับ
“แตมป์!!” แฮมว่าเสียงดุ
“มึงว่าถ้าเราเลิกกันมึงจะทำยังไง?” แตมป์ยังไม่สะทกสะท้านถามต่อ
“พูดเหี้ยไร” แฮมเริ่มไม่สบอารมณ์กับคำถาม
“ตอบมาดิ แบบสมมุติมันมีเหตุการณ์อะไรให้ต้องเลิกกัน”
“มึงไม่ต้องคิด ไม่มี” แฮมยังยืนยันด้วยเสียงดุ
“มึงตอบมาเร็ว” แตมป์ยังอ้อนเอาคำตอบจากอีกคนที่ดูจากยะลาก็รู้ว่าเริ่มโมโหแล้ว
“อย่ากวนตีน” แฮมว่าเข้าให้
“อะงั้นฟังของกูก็ได้ ถ้าเราเลิกกันกูจะกลับไปหาแฟนเก่า” แตมป์ว่าอย่างอารมณ์ดี
“ฝันไปเหอะ มึงตายทั้งคู่”
“เค้าหล่อนะโว้ย ดีด้วย” แตมป์ว่าหัวเราะร่า
“แฟนเก่าอะไรมึงอะ แฟนเก่าคนไหน” แฮมถามกลับ นี่มันมีคบคนอื่นนอกจากชะเอมด้วยหรอ มันคบกับผู้ชายคนอื่นตอนไหน ก่อนหน้านี้ หรือระหว่างที่คบกัน
“มึงแม่งโคตรโง่55555555” แตมป์ว่าหัวเราะจนตาปิด
“อย่ากวนตีน ใคร!” แฮมเริ่มไม่ตลกแล้ว อีกคนยังมาว่าเค้าอีก
“ถ้าเราเลิกกัน แฟนเก่ากูก็มึงไง555555” แตมป์อธิบายไปหัวเราะไป

ส่วนแฮมได้แต่นั่งยิ้มแล้วนึกในใจ เออว่ะ
“แกล้งกูหรอ” แฮมตักเอาของกินที่แตมป์ไม่ชอบใส่เข้าไปในจานอีกฝ่าย แกล้งกันไปมา

________________END________________

– ด้วยรัก –

 

นามปากกา

 

•ศศิศิลป์•

คะแนน 5.0
กรุณารอสักครู่...
ตอนที่แล้วตอนที่ 20 : เธอไม่เคยต้องแข่งกับใคร (ตอนจบ)
ทั้งหมดรายชื่อตอน
แบ่งปัน
สวัสดีค่า สำหรับใครที่เข้ามาอ่านงานเรา ไม่ต้องคอมเม้นท์เราก็ได้ เข้ามาติดตามกันก็ชื่นใจแล้ว จะพยายามอัพเดทผลงานเรื่อยๆเลยนะ ติชมอยากให้เปลี่ยนแปลงตรงไหนบอกได้เลยพร้อมพัฒนาแก้ไขให้ทุกคน เราตั้งใจเปลี่ยนนามปากกาใหม่เป็น ศศิศิลป์ ศศิ ที่แปลว่าดวงจันทร์ และศิลป์ ที่หมายถึงศิลปะ เพราะส่วนตัวเราชอบคิดเรื่องที่จะแต่งในตอนกลางคืน เกือบทุกเรื่องจะเขียนจบในเวลาที่ฟ้ามืดแล้ว ศิลปะทางภาษาของเรามักจะทำงานในตอนกลางคืนว่างั้นก็ได้ ยังไงฝากติดตามกันด้วยนะ ศศิศิลป์