ตอนที่แล้วตอนที่ 5 หลอมดาบ
ทั้งหมดรายชื่อตอน

 

“แน่นอนอยู่แล้ว ราคาที่เจ้าเสนอมันแพงเกินไป”

 

เฒ่าอ้วนจ้องมองเขาอย่างขึงขังด้วยดวงตาคู่เล็กตี่ “สองร้อยเหรียญทองคือราชาของศาสตราวุธระดับต่ำ แต่ว่านะถังน้อย อาวุธของเจ้าเป็นเพียงอาวุธธรรมดาทั่วไปเท่านั้น

 

“หากเป็นเช่นนั้น ทำไมเจ้ายังรั้งข้าเอาไว้อยู่ล่ะ?”

 

ถังฮวนยกมุมปากพร้อมกับจ้องมองไปยังมือขวาของเฒ่าอ้วนที่รั้งตัวเขาเอาไว้

 

ใบหน้าของเฒ่าอ้วนกลายเป็นแดงก่ำและยิ้มกลบเกลื่อน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ปล่อยมือ สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นบูดบึ้งก่อนจะกัดฟันกล่าวออกมา “ถังน้อย ข้าจะเพิ่มให้อีกเป็นห้าสิบเหรียญทอง!”

 

“สองร้อย!”

 

น้ำเสียงของถังฮวนไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

 

เขาคุ้นเคยกับเฒ่าอ้วนดี แค่เห็นสีหน้าของอีกฝ่ายเขาก็พอเดาได้แล้วว่ายังมีหากอีกฝ่ายยอมรับราคานี้ไม่ได้ เฒ่าอ้วนคงปล่อยตัวเขาไปนานแล้ว

 

“หนึ่งร้อย! มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว! นี่เป็นราคาที่เทียบเท่ากับศาสตราวุธระดับต่ำทั่วไป!

 

“เฒ่าอ้วน ศาสตราวุธระดับต่ำทั่วไปจะเทียบกับดาบเหล่านี้ได้? สองร้อยเหรียญทอง!

 

“ก็ได้ ก็ได้ หนึ่งร้อยยี่สิบ!”

 

“สองร้อย! เฒ่าอ้วน ลองเอาศาสตราวุธระดับต่ำมาหวดกับดาบของข้าหน่อยเป็นไง? มาดูกันว่าดาบของใครจะยอดเยี่ยมกว่ากัน

 

“ข้าจะทำแบบนั้นได้อย่างไร? ถ้าข้าทำดาบของเขาพังข้าคงรู้สึกผิดแน่ ถังน้อย ข้ายอมเจ้าได้แค่ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายจริง หนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญทอง!”

 

“หนึ่งร้อยแปดสิบ!”

 

“หนึ่งร้อยห้าสิบ! ข้าไม่สามารถเพิ่มราคามากกว่านี้ได้อีกแล้ว หากเป็นราคานี้ข้าคงขาดทุนเป็นแน่”

 

“เฒ่าอ้วน ลืมไปแล้วรึไงว่าเจ้ากับอาจารย์ของข้าเป็นสหายเก่ากัน ดังนั้นเจ้าจึงถือว่าเป็นผู้อาวุโสของข้า แล้วข้าจะเสนอราคาที่จะทำให้เจ้าขาดทุนได้อย่างไร? หากไม่ซื้อข้าก็คงต้องขอตัว!”

 

“ไม่ ไม่ หนึ่งร้อยแปดสิบ… หนึ่งร้อยแปดสิบก็ได้!”

 

“…”

 

ผ่านไปสักพัก ถังฮวนก็แบกถุงเงินออกจากร้านอย่างมีความสุข

 

ด้านในร้านค้า เฒ่าอ้วนที่ในตอนแรกมีท่าทีมืดมนราวกับเพิ่งสูญเสียครอบครัวไป ทันทีที่ถังฮวนเดินออกจากร้านใบหน้าของเขาก็กลับกลายมาเป็นใบหน้าแสนสุขทันที ใบหน้าอ้วนตุ้ยของเขายิ้มเบิกบานราวกับบุปผาบาน เขาชักดาบทั้งสามออกมาดูทีละเล่มด้วยสีหน้าพึงพอใจราวกับจิ้งจอกที่แอบขโมยไก่มาได้สำเร็จ

 

“หัวหน้า ดาบธรรมดาดาบเล่มนี้รวมกันแล้วราคาตั้งห้าร้อยสี่สิบเหรียญทอง ร้านของเราขาดทุนย่อยยับแล้ว” ผู้ช่วยร้านที่ยืนดูอยู่ด้านข้างตกตะลึงจนพูดไม่ออก เขาพยายามดึงสติอยู่นานพอสมควรกว่าจะกล่าวออกไปได้ ห้าร้อยสี่สิบเหรียญทองนั้นเพียงพอที่จะซื้อศาสตราวุธระดับต่ำชั้นยอดสักชิ้นเลย

 

“เจ้าไม่รู้อะไร!”

 

เฒ่าอ้วนเค้นเสียงดูถูกโดยไม่แหงนหน้ามองอีกฝ่าย หลังจากตรวจสอบดาบแต่ละเล่มอย่างถี่ถ้วนแล้วเขาก็เก็บดาบเข้าฝักด้วยความระมัดระวังพร้อมกับโบกมือเรียกผู้ช่วย “เจ้านำดาบทั้งดาบไปตั้งที่ชั้นวาง ดาบแต่ละเล่มให้ติดราคาเอาไว้ที่สามร้อย ไม่สิ สี่ร้อยเหรียญทอง!”

 

“สะ… สี่ร้อย?” ผู้ช่วยร้ายพูดติดอ่าง ลูกตาของเขาแทบจะถลนออกจากเบ้า “หัวหน้า… แล้วแบบนี้จะขายได้งั้นรึ?”

 

“ไร้สาระ ถ้าขายไม่ได้แล้วข้าจะซื้อพวกมันมาทำไม? เร็วเข้า!”

 

“ขอรับ…”

 

ผู้ช่วยร้านหยิบดาบด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ เฒ่าอ้วนจ้องมองไปยังนอกร้านในทิศทางที่ถังฉวนเดินหายไปและพึมพำ “ข้าเพิ่งพบกับเขาครั้งล่าสุดไม่นานมานี้เอง เวลาแค่นิดเดียวไม่เพียงเขาจะเปิดเส้นโคจรปราณได้ถึงสามเส้นแต่ทักษะการหลอมของเขายังพัฒนาขึ้นหลายเท่าตัวอีกด้วย อาวุธธรรมดาที่เขาหลอมขึ้นมาด้อยกว่าศาสตราวุธระดับต่ำเพียงหนึ่งส่วน หากเขาผสานเข้ากับเพลิงแท้และกลายเป็นนักหลอมอาวุธได้ล่ะก็ ศาสตราวุธที่เขาสร้างขึ้นจะไม่ยอดเยี่ยมไปมากกว่านี้อีกงั้นรึ?

 

“เจ้าหนูนั่นเพิ่งหลอมดาบสามเล่มเสร็จใหม่ๆก็นำมาขายทันที หรือเขาต้องการจะนำเงินไปซื้อเพลิงแท้?”

 

เฒ่าอ้วนขมวดคิ้ว ใบหน้าอ้วนกลมของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง “เงินจำนวนมากกว่าห้าร้อยเหรียญทองเพียงพอจะซื้อเพลิงแท้ก็จริง แต่ว่าขั้นตอนในการผสานรวมกับเพลิงแท้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายและอันตรายเป็นอย่างยิ่ง เจ้าหนูนั่นเพิ่งจะบรรลุเป็นผู้ฝึกยุทธขั้นหนึ่งเอง หากเขาผลีผลามผสานเข้ากับเพลิงแท้แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเขา ข้าคงไม่มีหน้าไปพบกับตาแก่โอ่ว…

 

… ….

 

ร้านศาสตราวุธมหาสมุทรดาราคือร้านอาวุธที่ใหญ่ที่สุดในเมืองคลื่นพิโรธ

 

เทียบกันแล้วร้านอาวุธเล็กอย่างร้านของเฒ่าอ้วนนั้นไม่มีค่าพอจะกล่าวถึง ไม่ว่าจะเป็นในด้านของคุณภาพหรือประเภทอาวุธ ทั้งสองร้านไม่อาจนำมาเทียบกันได้

 

ร้านศาสตราวุธมหาสมุทรดาราถูกก่อตั้งถึงโดยตำหนักการค้ามหาสมุทรดารา

 

ตำหนักการค้ามหาสมุทรดาราเป็นขุมพลังที่ทรงอำนาจ การค้าขายอาวุธเป็นเพียงหนึ่งในธุรกิจการค้าของพวกเขาเท่านั้น แทบจะทุกเมืองใหญ่หรือเมืองขนาดกลางในทวีปเกียรตินิรันดร์ล้วนแต่มีร้านค้าสาขาย่อยที่ถูกสร้างขึ้นในนามของพวกเขา

 

ตำหนักการค้ามหาสมุทรดารามีประวัติศาสตร์อันยาวนาน กล่าวว่าพวกเขามีอยู่มาตั้งแต่เมื่อหนึ่งพันปีก่อนแล้ว พวกเขาทำการค้าขายด้วยความยุติธรรมและจริงใจ ในทวีปเกียรตินิรันดร์ ทุกร้านค้าของตำหนักการค้ามหาสมุทรดาราล้วนแต่มีชื่อเสียงที่โด่งดัง ไม่ว่าจะต้องการซื้อหรือขายสิ้นค้า ตำหนักการค้ามหาสมุทรดาราย่อมเป็นตัวเลือกแรกเสมอ

 

อย่าเช่นร้านศาสตราวุธมหาสมุทรดาราของเมืองคลื่นพิโรธ ตั้งแต่เช้าจนค่ำมีลูกค้าเข้าออกพลุกพล่านไม่ขาดสาย

 

เมื่อถังฮวนถือถุงเหรียญทองมาถึงหน้าทางเข้าร้าน ภาพที่เขาเห็นคือเหล่าจอมยุทมากมายเข้าออกร้านค้าราวกับคลื่นน้ำที่ไหลไม่หยุด

 

ถังฮวนสูดหายใจลึกและเดินตามคนอื่นเข้าไปในร้าน

 

ร้านศาสตราวุธมหาสมุทรดาราแห่งนี้มีทั้งหมดสามชั้น ชั้นแรกขายศาสตราวุธระดับต่ำทุกประเภท ชั้นสองขายศาสตราวุธระดับกลาง ส่วนชั้นสามชายศาสตราวุธระดับสูง

 

ที่ชั้นแรกของร้านมีพื้นที่กว้างขวางโอ่อ่า เมื่อเข้ามาถึงชั้นแรกเขาก็พบกับโต๊ะประชาสัมพันธ์ที่เหยียดยาวอยู่ที่มุมซ้ายและมุมขวาของร้าน ด้านในสุดมีบันไดที่เชื่อมต่อไปยังชั้นสอง

 

ตรงบริเวณกึ่งกลางของชั้นแรกมีเสาหินสีแดงใสราวกับผลึกตั้งอยู่ เสานั้นไม่ได้มีขนาดใหญ่มาก  แค่คนคนเดียวก็เพียงที่จะใช้แขนโอบเอาไว้ เพียงแต่ว่าเสาหินนี้ความสูงถึงสิบเมตรเชื่อมต่อจากชั้นหนึ่งไปจนถึงชั้นสาม ทั่วทั้งเสาหินนั้นเป็นผลึกใสราวกับถูกแกะสลักขึ้นมาจากหยกแดง

 

พื้นผิวของเสาหินถูกสลักเอาไว้ด้วยลวดลายที่สวยงามและประณีตนับไม่ถ้วน ที่ด้านล่างสุดของเสาหินสามารถมองเห็นเปลวเพลิงทรงกลมได้อย่างเรือนราง สีของเพลิงแทบจะใสกระจ่าง

 

เสาหินหยกสีแดงถูกห้อมล้อมด้วยแท่งเหล็กสิบแท่งและมีโซ่เหล็กเชื่อมเข้าหากัน รอบด้านมีผู้คนมากมายกำลังมองดูอยู่แต่ไม่มีใครเลยที่เข้าไปใกล้ระยะของโซ่เหล็ก

 

ถังฉวนที่เข้าไปยังร้านอาวุธสิ่งแรกที่เขาเห็นคือเสาหินที่แดงแท่งนี้

 

เขาเคยได้ยินชื่อของเสาหินนี้มานับครั้งไม่ถ้วน มันถูกเรียกว่าเสาเงาเพลิง มันคือสิ่งที่ใช้ตรวจสอบว่าจอมยุทธคนใดมีคุณสมบัติจะกลายเป็นนักหลอมอาวุธหรือไม่

 

กายหยาบของผู้คนถูกแบ่งออกเป็นห้าธาตุ ถ้าจอมยุทธมีกายหยาบธาตุเพลิงก็จะไม่ใช่เรื่องยากในการเป็นนักหลอมอาวุธ แต่ถ้ากายหยาบของผู้ใดเป็นธาตุโลหะ ไม้ วารี หรือปฐพีความยากที่จะสามารถเป็นนักหลอมอาวุธก็จะยากลำบากขึ้นมากโดยเฉพาะจอมยุทธที่มีหยาบธาตุวารี แต่แน่นอนว่าก็ยังมีจอมยุทธที่กายไม่ธาตุเพลิงแต่เป็นนักหลอมอาวุธแข็งแกร่งอยู่เช่นกัน ในประวัติศาสตร์ของทวีปเกียรตินิรันดร์ดูเหมือนจะมีปรมาจารย์นักหลอมอาวุธที่ทรงพลังอยู่คนหนึ่ง ในช่วงยุตสมัยนั้นเขาถูกเรียกว่าเป็นนักหลอมอาวุธอันดับหนึ่ง กายหยาบของเขาคือธาตุวารี

 

ไม่ว่ากายหยาบจะเป็นธาตุใด ขอแค่จอมยุทธชี้นำปราณแท้เข้าไปยังบริเวณด้านล่างสุดของเสาเงาเพลิง บอลเพลิงก็จะถูกจุดขึ้นมา ยิงเพลิงที่ถูกจุดแข็งแกร่งเท่าใดก็แสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมของจอมยุทธผู้นั้น

 

เพียงแต่ว่าการทดสอบนั้นไม่สามารถทำได้ตามใจชอบ แต่ละครั้งที่ทดสอบต้องจ่ายเงินสองร้อยเหรียญทอง

 

ในตอนที่รู้ถึงเรื่องราวของเสาเงาเพลิง ถังฮวนเจ้าของร่างเองก็ต้องการทดสอบตนเองเช่นกัน แต่เขาก็ต้องยอมแพ้เนื่องจากไม่มีทั้งปราณแท้ในการจุดเพลิงและเงินจำนวนสองร้อยเหรียญทอง

 

“อยากรู้เสียจริงว่าพรสวรรค์ของเขาจะสูงหรือต่ำ?”

 

ถังฮวนสูดหายใจเบาๆก่อนจะละสายตาออกจากเสาเงาเพลิง

 

ด้านหน้าของโต๊ะประชาสัมพันธ์ในแต่ละฝั่งมีลูกค้าจำนวนมากต่อแถวกันอยู่

 

ด้านหลังสตรีหลายคนกำลังทำงานกันอย่างยุ่งวุ่นวาย ไม่ว่าจะเป็นหยิบอาวุธให้กับลูกค้าหรือตอบคำถามหลายๆอย่าง

 

ที่ด้านหลังสตรีเหล่านั้นมีชั้นวางอาวุธเรียงรายกันอยู่

 

บนชั้นถูกวางเอาไว้ด้วยอาวุธทุกประเภทไม่ว่าจะเป็นดาบ หอก คันธนู ขวาน ค้อนและอื่นๆ

 

ถังฉวนมองผ่านๆไปยังอาวุธเหล่านั้นจนรู้สึกลายตาทันที

 

อาวุธแต่ละชิ้นที่อยู่บนชั้นมีสีสวรรค์หลากหลายและส่องประกายระยิบระยับ อาวุธเหล่านี้คืออาวุธที่ถังฮวนเจ้าของร่างคุ้นเคย เพราะอย่างไรเขาก็เติบโตขึ้นที่โรงตีเหล็ก แม้เขาจะไม่สามารถหลอมศาสตราวุธระดับต่ำได้แต่เขาก็เคยเห็นพวกมันมามากมาย

 

แต่สำหรับถังฮวนที่มาจากโลกแล้ว ต่อให้จะมีความทรงพลังของเจ้าของร่างเขาก็ยังรู้สึกแปลกประหลาดเมื่อเห็นอาวุธเหล่านี้ด้วยตาตนเอง

 

อาวุธในชีวิตที่แล้วของเขาแน่นอนว่าสามารถหลอมขึ้นให้มีสีหลากหลายได้เช่นกัน แต่สีเหล่านั้นก็ไม่ใช่สีของตัวอาวุธเอง ส่วนศาสตราวุธระดับต่ำในร้านนั้นมีสีสวรรค์หลากหลายทีผสาผสานเข้ากับตัวอาวุธได้อย่างสมบูรณ์ทำให้อาวุธดูงดงามและประณีต

 

ถังฮวนรู้ว่าเหตุผลที่เป็นเช่นนั้นได้เพราะแร่และอัญมณีหลากหลายถูกเสริมเข้าไปในกระบวนการหลอม

 

ในขณะที่หลอมศาสตราอาวุธ อัญมณีต่างๆที่มีพลังงานลึกลับจะถูกผสานเข้าไปยังตัวอาวุธทำให้อาวุธสามารถแสดงอำนาจอันน่าเหลือเชื่อออกมาได้… ซึ่งคนที่ทำกระบวนการหลอมนี้ได้มีเพียงนักหลอมอาวุธเท่านั้น นักตีเหล็กทั่วไปไม่อาจผสานอัญมณีเข้าไปในอาวุธ

 

สำหรับถังฮวนที่คลั่งไคล้การตีดาบ เรื่องเหล่านี้เปรียบเสมือบกับประตูที่เปิดสู่โลกใบใหม่

 

ถังฮวนเดินไปยังโต๊ะประชาสัมพันธ์ด้านขวาและมองชั้นวางอาวุธชั้นแรกโดยไม่รู้สึกตัว

 

อาวุธชิ้นแรกที่วางอยู่บนชั้นคือดาบ

 

ตัวดาบยาวแปดสิบเซนติเมตรและกว้างห้าเซนติเมตร ตัวดาบไม่เพียงจะงดงามแต่ยังแหลมคบมากอีกด้วย ดาบทั้งเล่มดูราวกับมีชั้นเงาแสงสีขาวบางๆลอยออกมาอย่างเรือนราง แต่สิ่งที่ทำให้ถังฮวนรู้สึกสนใจไม่ใช่เรื่องนี้แต่เป็นกลิ่นอายอันเย็นยะเยือกที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากตัวดาบ

 

ถังฮวนที่ยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะประชาสัมพันธ์รู้สึกหนาวเย็นราวกับที่แขวนเอาไว้บนชั้นไม่ใช่ดาบแต่เป็นแท่งน้ำแข็งพันปี

 

ทันทีเห็นดาบเล่มนี้ถังฮวนก็รู้สึกตื่นเต้นพร้อมกับลูบมือไปมาโดยหวังว่าตัวเขาจะสามารถนำดาบเล่มนี้มาตรวจสอบอย่างใกล้ชิด

 

“คุณลูกค้า ข้าขอเสียมารยาทถามว่าท่านต้องการดาบเล่มนี้ใช่รึไม่?”

 

เสียงแจ่มใสอันมีชีวิตชีวาดังขึ้น

 

ถังฮวนดึงสติกลับมาได้และมองไปยังต้นเสียงโดยไม่รู้ตัว เขาเพิ่งรู้สึกตัวว่ามีสตรีสวมชุดขาวปรากฏตัวอยู่หลังโต๊ะประชาสัมพันธ์ ทรวดทรงของนางนั้นเล็กกะทัดรัดและงดงาม ใบหน้าเองก็มีเสน่ห์มากเช่นกัน ไม่ใช่แค่นางยิ้มผ่านทางใบหน้า แม้แต่แววตาใสกระจ่างของนางก็ทำให้รู้สึกถึงรอยยิ้มอันจริงใจ

 

พนักงานของร้านศาสตราวุธมหาสมุทรดาราเป็นสตรีงดงามเช่นนี้ทุกคน

 

ถังฮวนชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะรู้ตัวว่าหญิงสาวคนนั้นกำลังพูดอยู่กับเขา เขารีบส่ายหัวและกล่าว “ข้ามาที่นี่เพื่อซื้อเพลิงแท้ ข้าต้องไปที่ไหนรึ?”

 

“ซื้อเพลิงแท้โปรดเชิญทางนั้น!” เมื่อได้ยินเช่นนั้น หญิงสาวก็มองไปยังถังฮวนด้วยท่าทีประหลาดใจและชี้นิ้วอันบอบบางของนางไปด้านหน้า

 

“ขอบคุณมาก”

 

ถังฮวนพยักหน้า เขาละสายตาของออกอาวุธอย่างไม่เต็มใจและเดินไปด้านหน้า

 

ถ้าเขามีเหรียญทองเหลือมากกว่านี้เขาก็ไม่เสียดายที่จะซื้อศาสตราวุธระดับต่ำมาศึกษา แต่ตอนนี้คงต้องลืมเรื่องนั้นไปก่อน

 

พนักงานสาวชี้นิ้วไปยังบริเวณกึ่งกลางที่เชื่อมต่อระหว่างโต๊ะประชาสัมพันธ์ทั้งสองฝั่ง

 

เทียบกับรอบข้างที่วุ่นวายแล้ว บริเวณนี้ค่อนข้างเงียบสงบ ด้านหลังโต๊ะประชาสัมพันธ์กึ่งกลางนี้มีสตรีสวมชุดขาวที่งดงามมากๆยืนอยู่ เทียบกับหญิงสาวงดงามก่อนหน้านี้แล้วนางดูเป็นผู้ใหญ่และมีเสน่ห์กว่ามาก

 

 

ด้านหลังสตรีผู้นี้คือชั้นไม้เช่นกัน เพียงแต่ว่าสิ่งที่วางอยู่บนชั้นไม่ใช้อาวุธหลายประเภทแต่เป็นขวดสีแดงเข้มหลายขวด

 

ขวดเหล่านี้มีรูปทรงขนาดใหญ่และมีปากขวบที่แคบโดยที่ไม่สามารถมองออกได้เลยว่าพวกมันทำจากวัสดุอะไร แต่ผิวของขวดนั้นส่องประกายใสกระจ่างเหมือนกับขวดแก้วจากชีวิตที่แล้วของเขา เมื่อมองผ่านขวดเข้าไปจะสามารถมองเห็นบอลเพลิงที่ลอยอยู่ด้านในได้ชัดเจน เพลิงสีแดงเข้มกำลังส่องสว่างทั่วทั้งภายในขวด

 

แขกผู้มีเกียรติ ท่านต้องการซื้อเพลิงแท้?

 

ทันทีที่เห็นถังฮวนเดินเข้ามาใกล้ สตรีชุดดาวก็โค้งตัวเล็กน้อยและถามด้วยน้ำเสียงจริงใจ ใบหน้าของเขาประทับเอาไว้ด้วยรอยยิ้มที่ทรงเสน่ห์ นางไม่เมินเฉยถังฮวนเพียงเพราะชุดที่ขาดรุ่งริ่ง

 

ถังฮวนมองไปยังขวด ดวงตาของเขาเปล่งประกายขึ้นมา “เพลิงแท้ราคาเท่าไหร่?”

 

“หนึ่งพันเหรียญทอง” หญิงสาวชุดขาวยิ้มอ่อนหวาน

 

“หนึ่งพัน? เหตุใดมันถึงได้แพงขึ้นขนาดนั้น?”

 

ถังฮวนตกตะลึงและกล่าวโอดครวญด้วยท่าทีไม่อยากจะเชื่อ

 

นานมาแล้วที่ราคาขายของเพลิงแท้คือราวๆห้าร้อยเหรียญทอง ต่อให้ราคาจะเพิ่มสูงขึ้นก็ควรขึ้นแค่ราวๆสี่สิบสามสิบเหรียญทองเท่านั้น เขาคิดเอาไว้ว่าแค่ขายดาบในราคาห้าร้อยสี่สิบเหรียญทองก็เพียงพอที่จะซื้อเพลิงแท้ได้สักอันแล้ว แต่ใครจะไปคาดคิดว่าร้านศาสตราวุธมหาสมุทรดาราจะเพิ่มราคาจนสูงขึ้นเป็นเท่าตัวเช่นนี้

คะแนน 4.0
กรุณารอสักครู่...