ตอนที่แล้วอัคนีสีหราช ตอนที่ 16
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปอัคนีสีหราช ตอนที่ 18 NC

“คุณอนุมัติมาให้ผมดีกว่า อย่าให้มันมีปัญหาอื่นมากกว่านี้” เสียงเกรียงไกรดังลั่นบ้าน อัคนีทราบว่ารัฐมนตรีเกรียงไกร มาหาสีหราชถึงบ้านโดยไม่ได้รับเชิญ เขาเสียมารยาทมาแอบฟังโดยไม่มีใครเห็น ดูท่าเจ้าบ้านจะโกรธมากอยู่เพราะสำหรับเขาบ้านคือที่ส่วนตัว และต้องเป็นเรื่องสำคัญบวกกับก้าวก่ายกันมากถึงได้มาถึงที่นี่
“ผมไม่สนใจว่าท่านมีความจำเป็นอะไรในทางหน้าที่การงาน แต่อาวุธรอบนี้ จะไม่ออกไปในนามของสีหราชเด็ดขาด!” เสียงดังไม่แพ้กันถูกตอบกลับไป
“ทำไมละ เหอะ กะอีแค่เพราะปมในใจเก่ามันถูกขุดมาน่ะหรอ เจ้าพ่อคนเก่งถึงได้อมเอาไว้ไม่แบ่งให้ใคร” อัคนีย่นคิ้วทันทีที่ข้าราชการผู้ใหญ่พูดบางสิ่งออกมา
“ผมค้าขายมีกฏ ไม่ใช่มีเงินก็ซื้อมาขายไป อาวุธจะเอาไปทำอะไรที่มันผิดไปจากความตั้งมั่นในใจ ผมก็พอใจจะไม่ขาย!” สีหราชตอบอย่างหนักแน่น อัคนีเคยได้ยินมาบ้างว่าสีหราชเข้มงวดในการนำเข้าส่งออกมากแม้จะเป็นการขายอาวุธที่เป็นสิ่งต้องใช้สู้รบกัน
“เด็กอย่างคุณ ที่ฆ่าผู้มีพระคุณตายกับมือ มันยังจะต้องอ้างความดีอะไรบนโลกใบนี้อีกหรือ” อัคนีตาโตทันที เคยได้ยินผ่านๆมา ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องจริง
“หุบปากแก่ๆไว้อมเหรียญเถอะท่าน บุกมาถึงที่ของผม ยังพูดจาไม่ดูลูกปืน นี่หรอรัฐมนตรี… จะบอกให้เอาบุญนะ ใครมันแตะต้องครอบครัวหรือคนที่สีหราชรักเนี่ย ไม่เก็บไว้แม้แต่ไรผมสักเส้นหรอก!!” สีหราชพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยและกวนอารมณ์
“รวมถึงนายอัคนี เจ้าของบริษัทอสังหานั่นด้วยรึปล่าว” เกรียงไกรลอบยิ้มทันทีที่ชื่อนี้ได้ผล เพราะสีหน้าสีหราชเปลี่ยนไป

“พูดถึงผมอยู่หรอครับท่าน” อัคนีเดินลงจากบันไดมายังโถงใหญ่ทันที ลูกน้องของทั้งสองฝ่ายมีท่าทีเตรียมจับอาวุธแน่น
“ว้าว ( แปะๆๆๆ ) ผมได้เจอคนสำคัญอีกแล้วสิ” เกรียงไกรว่า ปรบมือแปะๆ ให้อัคนีที่เดินทานั่งข้างเจ้าพ่อที่ตีหน้าขรึม

สีหราชไม่พูดสิ่งใดออกมา เขาไม่เคยหักหน้าอัคนีต่อหน้าลูกน้องหรือใครโดยไม่จำเป็น
“เดี๋ยวนี้เจรจาธุรกิจ ต้องมาถึงที่บ้านกันเลยหรอ” อัคนีถามแกล้งมองหน้าสีหราชอย่างสงสัย
“พอดีมันสำคัญน่ะ ดีจริง ผมเลยได้มาเจอคนสำคัญของเจ้าพ่อด้วยเลย” เกรียงไกรยิ้มอย่างมีชัย ว่าได้เจอจุดอ่อนของคนที่แข็งแกร่งในทุกทาง
“แย่จริง คุณมีธุระ’สำคัญ’ หรอวันนี้ ไม่รู้มาก่อนเลย” สีหราชรู้ดีว่าที่อัคนีเอ่ยมา เป็นการกวนประสาทเกรียงไกรเท่านั้น เขาไม่ตอบอะไรออกมา
“ได้ข่าวว่าพี่ชายคุณเพิ่งแพ้เลือกตั้งนายกเล็ก ดูจากน้องชายแล้ว ก็ไม่น่าสงสัยเท่าไหร่” คนที่ถือในยศอย่างรัฐมนตรีผู้นี้ เมื่อมีเด็กอายุน้อยกว่ามาถอนหงอก เขาพร้อมจะงัดทุกคำที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่มาพูด
“ฮ่าๆๆๆ ดีซะอีกสิครับ ชนะมาเยอะแล้ว อีกอย่างฝ่ายนู้นก็เสียเงินไปเยอะ ให้เขาได้ไปเถอะครับ ว่าแต่…ท่านพอจะรู้เรื่องเส้นสาย และเบื้องหลังบ้างรึปล่าว” อัคนีเอ่ยยียวนประสาทกลับ
“นี่คุณ!” เกรียงไกรตบโต๊ะเสียงดังลุกขึ้นยืน
“ไกรภพส่งแขก! เลิกเจรจาอะไรไร้สาระกัน ผมต้องการเวลาส่วนตัว ในที่ส่วนตัว…” สีหราชบอกเพียงแค่นั้นก็ได้รับสายตาเคียดแค้น พร้อมทั้งไกรภพที่เชิญอีกคนออกพ้นตัวบ้าน

“ไอแก่!” อัคนีเอ่ยทันทีที่คนสูงวัยพ้นประตูไป
“ไฟ! ออกมาทำไม..” เสียงทุ้มถามคนที่จ้องมองขบวนรัฐมนตรีออกไปอย่างหัวเสีย
“ทำไมละ ได้ยินแล้วมันอยู่นิ่งได้ที่ไหน แม่งแก่แล้วยังไม่ละทางโลกอีก” อัคนีกร่นด่างึมงำ
“มันมาตกลงเรื่องอาวุธที่มีผลกับตำแหน่งของมัน เรื่องนี้เรื่องใหญ่นะไฟ อย่าเข้ามายุ่ง.. มันอันตราย” สีหราชเอ่ยด้วยความจริงจัง มือสากลูบผมคนที่มองหน้าเขาอย่างไม่ยอม
“แล้วยังไง เอะอะก็ไม่ให้ยุ่ง ไม่ให้ตอบโต้ ไม่รู้จัก ‘อัคนี’ รึไงวะ” คนตัวขาวน้อยใจ ปัดมือหนาออก ทั้งๆที่สีหราชน่าจะรู้ดีว่าเขาเป็นคนยังไง ไม่ยอมคน พร้อมเผชิญหน้า แต่ยังคอยห้ามแบบนี้
“เพราะรู้ไงไฟ เพราะฉันรู้ว่าเมียฉันเป็นยังไง เป็นห่วงมากนะรู้มั้ย” สีหราชดึงอีกคนนั่งลงข้างเขา มือลูบไปที่บาดแผลของอัคนีที่ยังไม่หายดีด้วยซ้ำ
“เชื่อใจกันสิ เชื่อใจกู… อยู่คอยปกป้องกันสิ จะไปกลัวใครทำไม” สีหราชได้ยินก็กอดอีกคนแน่น
“น่ารักขึ้นทุกวัน … แต่ก็ยังพูดคำหยาบอยู่ได้” เสียงทุ้มบอกซุกหน้าลงไปบนคอหอม
“กะ..ก็จะให้เรียกว่าไงล่ะ เค้ากับตัวเองรึไง ขนลุกตาย~” อัคนีกรอกตามองบน
“ก็ได้นะ ฉันไม่ถือ ยิ่งเรียกตอนที่…อยู่กันสองคน ฉันชอบ” สีหราชบอกทำหน้าล้อเลียนคนที่หน้าเริ่มขึ้นสี
“หยุดพูดไปเลย ออกไปหาพี่เพลิงดีกว่า!” อัคนีพูดจบก็สะบัดตัวออกไป สีหราชพยักหน้าให้ไกรภพที่อยู่ไกลๆพาอีกคนไป เขาจะพลาดแม้สักวินาทีเดียวไม่ได้ จนกว่าจะจัดการเสี้ยนหนามทั้งหมดออกไป

เพลิงกัลป์ได้ยินสิ่งที่น้องชายเล่าก็ทำหน้าเครียดทันที
“มึงต้องระวังตัวนะไฟ กูไม่ไว้ใจใครเลย สีหราชมันมีคนโค่นล้มทุกนาทีอยู่แล้ว” เพลิงกัลป์เอ่ย เพราะเขาเองก็เคยเป็นหนึ่งในนั้น อิทธิพลยิ่งสูงมันก็มีคนอยากจะเห็นมันล้มลมลงมากองข้างล่าง
” มึงออกมาจากตรงนั้นนะ มาช่วยงานกู อย่าพาหลานกลับไปเสี่ยงอีก!” อัคนีเอ่ยมองใบหน้าพี่ชายอย่างเว้าวอน
“อืม กูไม่อยากให้ลูกมาเจอภาพแบบนั้นอีกแล้วว่ะ ก่อนลาวงการ ขอกูสะสางอะไรในใจก่อนเถอะ” เพลิงกัลป์พูดด้วยใบหน้าแน่วแน่
“มึงหมายถึง…”
“รัฐมนตรีเกรียงไกร!” เพลิงกัลป์ว่า
“สวัสดีพี่ ไอไฟ เรียกกูมามีอะไร ต้องมาเจอแม่งอีกแล้ว?” อัศวินที่เดินท่อมๆบ่นเรื่องไกรภพเข้ามายังสำนักงานของเพลิง
“มึงก็อย่าไปอะไรสิวะ กูเห็นเขาก็ดูเงียบๆดี” เพลิงได้ยินน้องชายคุยกับเพื่อนก็เลิกคิ้วขึ้น
“ไกรภพ” อัคนีพูดชื่อเฉลยให้พี่ชายฟัง
“อ๋อ ฮ่าๆๆๆๆ” เพลิงกัลป์เปลี่ยนอารมณ์ระเบิดหัวเราะใส่เพื่อนน้องชายทันที
“มึงก็รู้หรอ” อัคนีมองหน้าสองคนที่ดูมีเรื่องอะไรปิดบัง
“ก็ตอนมึงไม่อยู่….” ยังไม่ทันที่เพลิงกัลป์จะพูดจบ
“ไอไฟ!! เข้าเรื่องสักทีสิวะ” อัศวินเอ่ยอย่างรำคาญใจ ไม่อยากโดนขุดเรื่องมาพูดถึง
” เรื่องมิสเตอร์หว่อง สุชาติ มึงไปถึงไหนแล้ว”
อัคนีถามเพื่อนถึงเรื่องที่ให้อีกคนไปตามมา
“ไอเจ็กโลภนั่น มันก็แค่หาพรรคพวกเป็นคนพื้นที่มาช่วยให้ธุรกิจมันแข็งแรงเท่านั้นแหละ อีกคนก็รับเงินมาเพื่อถีบตัวเองให้ได้ตำแหน่งทางการเมือง” อัศวินเอ่ยส่ายหัวกับคนอย่างกลุ่มที่พวกเขาพูดถึง
“แต่มันดูจะอย่าโค่นสีหราชด้วย มันต้องการจะทำอะไร กะอีแค่แค้นที่มันไม่เป็นไปตามแผน ต้องตามฆ่ากันขนาดนั้น” อัคนีฉงน
“ผิดแล้ว มันน่าจะร่วมมือกับอีกหลายคน เพื่อหวังผล และจะเอาประโยชน์จากสิ่งที่เจ้าพ่อมี” อัศวินขยายความ
“เกรียงไกร!!/เกรียงไกร” สองพี่น้องพูดชื่อออกมาพร้อมกัน

18/M05/2020

 

SSS

 

คะแนน 5.0
กรุณารอสักครู่...
ตอนที่แล้วอัคนีสีหราช ตอนที่ 16
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปอัคนีสีหราช ตอนที่ 18 NC
แบ่งปัน
สวัสดีค่า สำหรับใครที่เข้ามาอ่านงานเรา ไม่ต้องคอมเม้นท์เราก็ได้ เข้ามาติดตามกันก็ชื่นใจแล้ว จะพยายามอัพเดทผลงานเรื่อยๆเลยนะ ติชมอยากให้เปลี่ยนแปลงตรงไหนบอกได้เลยพร้อมพัฒนาแก้ไขให้ทุกคน เราตั้งใจเปลี่ยนนามปากกาใหม่เป็น ศศิศิลป์ ศศิ ที่แปลว่าดวงจันทร์ และศิลป์ ที่หมายถึงศิลปะ เพราะส่วนตัวเราชอบคิดเรื่องที่จะแต่งในตอนกลางคืน เกือบทุกเรื่องจะเขียนจบในเวลาที่ฟ้ามืดแล้ว ศิลปะทางภาษาของเรามักจะทำงานในตอนกลางคืนว่างั้นก็ได้ ยังไงฝากติดตามกันด้วยนะ ศศิศิลป์