ตอนที่แล้วอัคนีสีหราช ตอนที่ 12
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปอัคนีสีหราช ตอนที่ 14

ธาราและนทีถูกนำกลับไปส่งที่บ้านเรียบร้อย สีหราชยังไม่เอ่ยปากพูดกับอัคนีแม้สักคำ แค่บอกให้ไกรภพนำฉโนดที่ดินมาให้อัคนีเพื่อยืนยันว่าเขาไม่กลับคำ และหากอัคนีพร้อมก็ทำเรื่องโอนชื่อให้ได้ทันทีในส่วนนั้น

นอกจากนั้นแล้วอัคนีขอกลับไปทำงานที่สำนักงานบ้าง สีหราชก็ไม่พูดอะไร เพียงแค่ให้คนคอยติดตามดูแล จนอัคนีเสียเองที่หงุดหงิดใจ

ณ สถานบันเทิงร้านประจำ

“เป็นห่าอะไรของมึงไอไฟ” อัศวินถามเพื่อนที่นั่งหน้าบูดบึ้ง
“ทะเลาะกับผัวรึไง” เพลิงกัลป์เอ่ยขึ้นมา
“ผัวเชี่ยไรละ พูดจาอะไรวะ” อัคนีนึกโกรธพี่ชายที่ไม่รู้เลิกอคติกับสีหราชตั้งแต่เมื่อไหร่
“แล้วนี่พี่ไม่เกลียดเจ้าพ่อนั่นแล้วหรือไง” อัศวินเอ่ยถาม
“กูทึ่งว่ะบอกตรงๆ ไอไฟเบาลงได้ เด็กๆก็บ่นให้กูฟังว่าบ้านอาสิงห์ปลอดภัย เจ้าบ้านใจดี คนระดับมัน มีมุมแบบนี้ด้วย” เพลิงกัลป์เอ่ยตามสิ่งที่พบเจอมา
“ขนาดนั้นเลยหรอวะ คือผมก็สับสนนะกับไอความสัมพันธ์สองคน แต่ผมเห็นว่าเออมันก็ไม่ได้แย่ ทุกฝ่ายแฮปปี้ ผมก็แฮปปี้” อัศวินว่าตาม
“ว่าแต่นั้นรึปล่าววะ ที่เราพูดถึง” เพลิงกัลป์ชี้ไปที่โต๊ะใหญ่ของสีหราชที่เพิ่งเข้ามา ก็มีสาวๆเข้ามาคลอเคลีย และดูเหมือนเจ้าพ่อขาใหญ่ก็จะเล่นด้วย นัวเนียกันอย่างเผ็ดร้อน
“ยอมรับเลยว่าลีลามันไม่ธรรมดา” อัศวินมองภาพกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่
ปัง!
“กระจอก” อัคนีที่เห็นภาพวางแก้วลงเสียงดังสนั่นและสบถด่าอีกคน
“กระจอกอะไรของมึง หึงผัวรึไง เข้าไปห้ามสิ” เพลิงกัลป์แซวท่าทางน้องชายไม่เลิก
“เออ ไหนประกาศว่ามึงเป็นเมียแล้ว สาวๆยังไม่ขาดเลยวะ” อัศวินยุยงเข้าอีกคน
“ทำได้คนเดียวมั้ง กูก็เอากับคนอื่นได้เหมือนกัน” อัคนีว่าจนอีกสองคนมองหน้ากัน
“ใครจะกล้ายุ่งกับมึงครับบบ ขาใหญ่ประกาศลั่นร้านเค้ารู้กันไป18จังหวัด!” เพลิงกัลป์หัวเราะเยาะน้องชาย
“ไอทัพ มึงไงช่วยกู!” อัคนีว่าจ้องหน้าไปยังอีกโต๊ะที่เห็นเขาแล้วแต่ก็ทำเรียบเฉย
“ช่วยเหี้ยไรไอไฟ กูขนลุก” อัศวินบอกทำท่าพองขน
“เป็นผัวกูมันไม่น่าดีใจตรงไหนวะไอทัพ” อัคนีไม่พูดเล่นเปล่าๆ แต่ยังปลดกระดุมออกเผยให้เห็นผิวข้างใน ก่อนจะกดอัศวินลงบนโซฟา อย่างต้องการตอกกลับท่าทางรังเกียจของเพื่อน

ปัง!! ปัง!!
เสียงปืนยิงไปที่โต๊ะของอัคนีแก้วแตกกระจาย เสียงกรี๊ดดังไปทั่วทั้งร้าน วิถีกระสุนแม่นมากไม่มีใครได้รับบาดเจ็บแต่คงเสียขวัญกันทั้งร้านเช่นเคย

สีหราชเดินมากระชากอัคนีไปขึ้นรถไม่เอ่ยอะไรสักคำ อัศวินและเพลิงกัลป์ถูกห้ามไม่ให้ตามไปโดยไกรภพ
“มึงจะพาเพื่อนกูไปไหน!” อัศวินตะโกนใส่ไกรภพที่ขวางทางไว้
“อยู่เฉยๆดีกว่าคุณตำรวจ” ไกรภพปัดฝุ่นบ่นไหล่รองผู้กำกับออกก่อนจะเดินตามนายไป
“ไอไฟไม่เป็นไรหรอก” เพลิงกัลป์พยักหน้าให้อีกคนใจเย็น เขาเป็นพี่ชายและรู้จักอัคนีดี พอๆกับที่ได้ยินจากป้านิ่มว่าสองคนมักมีปากเสียงกันแต่ไม่เคยใช้ความรุนแรง แต่ป้านิ่มคงจะไม่เคยเห็นบทลงโทษเด็กดื้อของสีหราช…

“สิงห์ ปล่อยกูนะ ปล่อยย!! โอ้ยยยยย” อัคนีถีบสีหราชที่กัดไปทั่วตัวเขาให้ถอยออกห่าง
“กูพูดกี่ครั้งแล้ว มึงไม่ฟัง ไม่กลัวเลยใช่มั้ย” สีหราชตะโกนก้องไปทั่วห้องจนอัคนีสะดุ้ง
“มึงก็ด่าแต่กู เวลาที่มึงทำแบบนี้กับคนอื่นบ้าง กูยังไม่พูดอะไรสักคำ!” อัคนีตะโกนความในใจออกมา
“เพราะมีแต่กูที่รู้สึกดีอยู่คนเดียวไง!” สีหราชบอกความในใจ

อัคนีดูเหมือนโดนบังคับทั้งๆที่ก็รู้สึกเหมือนกันทั้งคู่เวลาอยู่ด้วยกัน มีแต่เขาที่คอยเป็นห่วงและหวง อัคนีปากแข็งและปากร้ายเขารู้ แต่คนที่ทั้งชีวิตไม่เคยโดนปฏิเสธอย่างเขาเองเจอแบบนี้ก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน

“พูดบ้าอะไร ถ้ากูไม่ยอม ไม่อยากอยู่ด้วย กูจะมาทนอยู่ในบ้านมึงแบบนี้หรอ!” อัคนีตะโกนสุดเสียง ก่อนจะจับแจกันข้างเตียงปาไปใส่สีหราช

เพล้ง
เสียงแก้วแจกันแตกกระจาย พร้อมเลือดที่ไหลจากศีรษะคนตัวโต อัคนีตกใจแม้เขาจะโยนมันออกไปด้วยตนเอง แต่อีกคนไม่ทำแม้แต่จะหลบสักนิด
“สิงห์…” เสียงเรียกแผ่วเบา ก่อนที่ขายาวจะเดินไปจับใบหน้าของคนที่มีเลือดไหล
“ทำไมไม่หลบ เป็นบ้าไปแล้วรึไง” อัคนีด่าอีกคน มือก็ซับเลือดที่ย้อยลง
“คงบ้าไปแล้วจริงๆ ที่ไปหลงรักไฟ ทั้งที่รู้ว่ามันร้อน มันจะเผา” สีหราชบอกด้วยใบหน้านิ่ง
“สิงห์…” อัคนียังเรียกอีกคนที่ไม่ขยับไปไหน
“พูดจริงๆว่ารู้สึกดี ที่อยากให้อยู่ด้วยกัน ไม่อยากให้ไปมีใครที่ไหน” อัคนีอยากให้ทุกคนมาเจอนายใหญ่ตอนนี้เสียจริงๆ สีหราชในแววตาที่อ้อนวอนเขาแบบนี้ และเขาอยากให้มันเป็นเขาแค่คนเดียว
“ขอโทษ กูขอโทษ” อัคนีเอ่ยแผ่วเบากอดไปบนอกกว้าง
“เริ่มต้นกันจริงๆสักทีนะไฟ…สักทีเถอะ ราชสีห์ก็อยากจะมีหัวใจเหมือนกัน” สีหราชว่ากอดตอบอีกคนแน่น
“กูขอโทษ ขอโทษ” เขาจะไม่โกหกใจตัวเองอีกแล้ว เจ็บที่หัวใจเมื่อเห็นสีหราชต้องเจ็บตัวโดยเฉพาะด้วยมือของเขาเอง

ไกรภพเมื่อเห็นคนเป็นนายออกมาในสภาพเลือดอาบหัวทำเอาตกใจกันทั้งบ้าน สีหราชบอกว่าตนไม่เป็นไร แค่ทะเลาะกันเฉยๆ ก่อนที่จะไปทำแผลจนเรียบร้อย

กลับมานอนในคืนนั้น อัคนีนอนกอดอีกคนทั้งคืน เขารู้สึกผิดจริงๆ และเขาไม่อยากจะให้อีกคนเป็นอะไรไปตลอดไป แค่คิดว่าวันนึงจะมีคนมาทำให้ราชสีห์ของเขาเจ็บ ก็ทำเอาปวดหนึบไปทั้งใจ มือเรียวลูกไปที่แผ่นหลังของคนที่นอนตะแคงอยู่บนตักบนที่นอนใหญ่
“ชอบหรอ” สีหราชเอ่ยถามคนที่มักจะชอบลูบหรือจ้องมองรอยสักของเขาเสมอ
“อืม อยากมีไว้บ้าง” อัคนีบอกมือลูบไปยังลายที่ถูกลงโดยระดับมืออาชีพ
“อย่าแม้แต่จะคิด เกลี้ยงๆแบบนี้ดีแล้ว” สีหราชบอกอีกคน เขาชอบที่อัคนีมีผิวเนียนขาวแบบนี้ ไม่อยากให้มีหมึกไหนมาแต่งเติมเลย
“ใช่เรื่องดิ ร่างกายกู!” อัคนีคนปากไวก็ยังคงหลุดนิสัยประจำตัวออกมา
“ให้เป็นรอยจากผัวคนเดียวก็พอ” สีหราชที่ตั้งใจจะให้อีกคนไปไม่เป็นมองจ้องไปในตา

แน่นอนว่ามันได้ผล อัคนีตอบอะไรไม่ถูก หยิกไปที่แผ่นหลังใหญ่อย่างแรง
“ไฟ เจ็บๆ เจ็บแล้ว” สีหราชบอกอย่างยอมแพ้ มืออัคนีไม่ได้เบาอย่างแน่นอน แม้แต่ไอแรงเขวี้ยงแจกันที่รับไว้เต็มๆที่สร้างรอยแผลไว้ก็ด้วย

สีหราชและอัคนีได้ใช้เวลาทำความเข้าใจกัน แม้จะมีถกเถียง แต่ก็พัฒนาความรู้สึกไปโดยที่เริ่มรู้ใจตัวเองทั้งคู่ การคบกันของสองคน ทำให้ข่าวกระจายไปทั่ว เรื่องอำนาจที่ใครยากจะคานได้ อิทธิพลจะขยายกว้างไกลขึ้น สีหราชจะส่งเสริมอัคนี ให้แข็งแกร่งขึ้นในการเดินธุรกิจ และอัคนีจะส่งเสริมอีกคนในเรื่องที่ดิน ถ้าหากคนทั้งคู่ยังอยู่ด้วยกัน ยากที่ใครจะเข้ามาต่อรอง

“จัดการเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย เรื่องหว่อง” สีหราชเอ่ยถามไกรภพ
“ครับนาย” อัคนีที่นั่งฟังอยู่ด้วยมองอย่างสนใจ
“ไอหว่องกับไอสุชาติมันคิดไม่ดีแน่ๆ มันชนะเลือกตั้งไปแล้ว ส่วนอาวุธฉันไม่ร่วมทุนกับมัน และบริษัทของไฟจะไม่มีการเปิดโอกาสการลงทุนใดใดร่วมกับมันอีก” สีหราชตั้งใจพูดเพื่อให้อัคนีรับรู้และทำตามด้วย
“แต่สัญญาโคตรเลวนั่น กูต้องชดใช้เงินให้มันเป็นสิบล้านเลยนะ” อัคนีบ่นออกมา เพราะตอนแรกเขาตั้งใจจะทำงานให้มิสเตอร์หว่องให้ได้ ใครจะนึกว่าจะลงเอยกับเจ้าพ่อเสียก่อน
“เมียคนเดียวกูจัดการได้! ลองดูว่าใครมันจะมีปัญหาให้รำคาญใจ” สีหราชเอ่ยทำเอาอัคนีทำหน้าไม่ถูก เนื่องจากไกรภพก็ยืนอยู่ด้วย เจ้าตัวเดินกระทืบเท้าเดินออกจากห้องทันที
“โกรธแย่เลยครับ” ไกรภพแซวเจ้านายที่มองตามยิ้มๆ
“โหดมั้ยละนายอีกคนน่ะ” สีหราชถามลูกน้องที่ยิ้มกรุ้มกริ่ม
“ทั้งโหด ทั้งเหี้ยมกว่านายอีก” สีหราชได้ยินก็หัวเราะลั่น เป็นเรื่องจริงที่อัคนีทั้งใจร้อน ปากไว และมือถึงซะยิ่งกว่าเขาเสียอีก ถ้าไม่รัก ไม่มีทางยอมลงให้อัคนีขนาดนี้แน่ๆ

15/M05/2020

 

sss

คะแนน 5.0
กรุณารอสักครู่...
ตอนที่แล้วอัคนีสีหราช ตอนที่ 12
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปอัคนีสีหราช ตอนที่ 14
แบ่งปัน
สวัสดีค่า สำหรับใครที่เข้ามาอ่านงานเรา ไม่ต้องคอมเม้นท์เราก็ได้ เข้ามาติดตามกันก็ชื่นใจแล้ว จะพยายามอัพเดทผลงานเรื่อยๆเลยนะ ติชมอยากให้เปลี่ยนแปลงตรงไหนบอกได้เลยพร้อมพัฒนาแก้ไขให้ทุกคน เราตั้งใจเปลี่ยนนามปากกาใหม่เป็น ศศิศิลป์ ศศิ ที่แปลว่าดวงจันทร์ และศิลป์ ที่หมายถึงศิลปะ เพราะส่วนตัวเราชอบคิดเรื่องที่จะแต่งในตอนกลางคืน เกือบทุกเรื่องจะเขียนจบในเวลาที่ฟ้ามืดแล้ว ศิลปะทางภาษาของเรามักจะทำงานในตอนกลางคืนว่างั้นก็ได้ ยังไงฝากติดตามกันด้วยนะ ศศิศิลป์