ตอนที่แล้วราชันย์เร้นลับ 177 : ฉุกละหุก
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปราชันย์เร้นลับ 179 : มิสเตอร์ฟูลจงเจริญ

ราชันย์เร้นลับ 178 : ความคิดถัดมา

 

    “แจ้งตำรวจ?” 

        

    ฟอร์สทวนคำซ้ำด้วยสีหน้าตกตะลึง

 

    สำหรับผู้วิเศษ การแจ้งตำรวจฟังดูเหมือนเป็นเรื่องห่างไกลตัวอย่างยิ่ง

 

    ขณะเดียวกัน ซิลเดินกระสับกระส่ายไปมา สองมือสางผมสีทองหยาบกระด้างเป็นระยะ

 

    “ฉากการตายของดัคโฮล์มน่าสยดสยองเหนือคำบรรยาย หากตำรวจไม่โง่ พวกมันต้องส่งเรื่องต่อไปยังทูตพิพากษา เหยี่ยวราตรี  จิตแห่งจักรกล หรือไม่ก็หน่วยพิเศษของกองทัพอาณาจักรแน่ ถึงตอนนั้น พวกเราจะแอบเผยข้อมูลว่า ฆาตกรสังหารดัคโฮล์มคือคีลิงเกอร์ แล้วผู้วิเศษทั่วเมืองก็จะไล่ตามจับมัน

 

    “เป้าหมายของเราคือเบาะแสคีลิงเกอร์ ไม่ใช่การลงมือจับด้วยตัวเอง หากได้รับความ ‘ช่วยเหลือ’ จากกลุ่มคนเหล่านั้น เรื่องราวก็จะจบลงด้วยดีและปลอดภัย 

 

    “หากคีลิงเกอร์ก่อความผิดพลาดร้ายแรง พวกเราจะฉวยโอกาสเข้าไปตกรางวัลก้อนโต 

 

    “ฉ…ฉันหมายถึงค่าตอบแทนการแจ้งเบาะแส ไม่ใช่เรื่องอื่น”

 

    ซิลหัวเราะแห้ง สายตาชำเลืองฟอร์สซึ่งกำลังยืนตื่นตระหนก

    

    “เธอคิดว่าฉันจะแก้ไขทุกปัญหาด้วยการประเคนกำปั้นหรือไง? อีกฝ่ายเป็นถึงคีลิงเกอร์เชียวนะ ความแตกต่างกว้างใหญ่ยิ่งกว่าอ่าวเดซีเสียอีก!”

 

    ฟอร์สผงกศีรษะแผ่วเบา

 

    “เธอเข้าใจตัวเองได้ถูกต้อง นิสัยของเธอเป็นแบบนั้นแต่ไหนแต่ไรไม่เคยเปลี่ยน และมันคือสาเหตุให้เธอยังไม่มีเงินพอจะซื้อสูตรโอสถลำดับ 8 สักที

 

    “…ขอบคุณพระองค์ คราวนี้เธอมีหัวคิดเหมือนกับคนปรกติบ้างแล้ว”

 

    ซิลก้มศีรษะลงพลางจ้องมองดาบปลายปืน เธอไตร่ตรองสักพักก่อนกล่าวเสียงสั่นเครือ

 

    “…ด้วยความสัตย์จริง ภายในบ้านดัคโฮล์มเมื่อครู่ สัญชาตญาณของฉันร้องบอกว่าความตายกำลังคืบคลานเข้าหา ไม่ต้องสงสัยเลย คีลิงเกอร์ต้องอยู่ใกล้กับพวกเราแน่นอน ออร่าความชั่วร้ายของมันเตรียมพร้อมบดขยี้ทุกวินาที”

 

    ฟอร์สรูดกำไลเงินซึ่งเหลือหินเขียวแก่เพียงสองเม็ด เก็บกลับเข้าไปในชายแขนเสื้อพร้อมพยักหน้าเห็นพ้อง

 

    “ตกลงตามนั้น พวกเราต้องรีบแจ้งข่าวให้มิสออเดรย์ทราบ แล้วค่อยนำไปบอกตำรวจ”

 

    “นั่นสินะ ไม่ว่าจะผู้พบเบาะแสะจะเป็นดัคโฮล์มหรือลูกน้องของมัน แต่เราสามารถอ้างได้ว่าสืบสวนจนพบร่องรอยคีลิงเกอร์แล้ว”

 

    ซิลขมวดคิ้วทองพลางพูดต่อ

 

    “แต่มีแน้วโน้มสูงว่ามันจะย้ายแหล่งกบดานไปยังจุดอื่นแทน”

 

    ต่อให้เป็นหนึ่งในเจ็ดพลเรือโจรสลัด ต่อให้มีความช่วยเหลือจากสมบัติวิเศษ แต่คีลิงเกอร์ไม่สามารถทำตามอำเภอใจในเบ็คลันด์ได้

 

    แม้แต่ ‘นาสต์’ ราชาแห่งห้าห้วงทะเลยังเคยก่อความผิดพลาดร้ายแรงและเกือบถูกจับในกรุงเบ็คลันด์

 

    “ไม่ต้องห่วง ขอเพียงเราวิเคราะห์ได้ว่าเป้าหมายแท้จริงของคีลิงเกอร์คือสิ่งใด เมื่อทราบจุดประสงค์ ปลายทางก็สามารถไปบรรจบกับมันได้ ต่อให้มีพลังสามารถจำแลงกายเป็นคนแปลกหน้าก็ตาม 

 

    “แผนการของพวกเรามีเพียงเท่านั้น หากทำสำเร็จ ก็เตรียมรับรางวัลนำจับก้อนโตได้อย่างสบายใจ”    

    

    ฟอร์สเว้นวรรคก่อนอธิบายต่อ

 

    “ประสบการณ์แต่งนิยายนานสองปีได้บอกกับฉันว่า ทุกสิ่งจะง่ายขึ้นหากเราจับจุดสำคัญของเรื่องราวได้”

 

    ซิลจ้องมองเพื่อนซี้ด้วยสีหน้าตกตะลึง เธอไม่อยากจะเชื่อว่าหญิงสาวตรงหน้าสามารถพูดจามีเหตุผลได้ขนาดนี้

 

    “…มองอะไร? ฉันไม่เหมือนกับเธอ ฉันแค่ขี้เกียจคิด ส่วนเธอใช้กล้ามเนื้อคิดแทน”

 

    ฟอร์สยกมุมปากเล็กน้อยพร้อมกับเบือนหน้าหนี

 

    “…ข่มฉันไปเธอก็ไม่ฉลาดขึ้นหรอกนะ”

 

    ซิลใช้มือสางผมทองสองสามเส้นซึ่งยื่นออกมาอย่างไม่เข้าพวก

 

    “ตกลง รีบกลับเขตราชินีกันก่อน เพื่อรายงานให้มิสออเดรย์ทราบเรื่องนี้”

 

    ฟอร์สพยักหน้ารับ 

 

    “…แล้ว วิธีการติดต่อฉุกเฉินของพวกเรากับมิสออเดรย์คืออะไร?”

 

    ซิลผงะไปชั่วขณะ สายตากวาดมองรอบหลุมศพหนึ่งหน

 

    “เคยได้ยินเธอเล่าว่า สุนัขตัวโปรดจะออกมาเดินเล่นอย่างน้อยวันละห้าครั้ง รอบถัดไปคงเป็นช่วงหลังอาหารเที่ยง”

 

    “หรือก็คือ พวกเราต้องแอบซุ่มทำตัวน่าสงสัยด้านนอกคฤหาสน์ท่านเคาต์ฮอลล์?”

 

    มุมปากฟอร์สกระตุก

 

    ทันใดนั้น ซิลเบือนหน้าหนีพร้อมกับกล่าวเสนอแนะด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย

 

    “ฟอร์ส. แล้วทำไมเธอไม่ลองลอบเข้าไปในคฤหาสน์หลังนั้นดูล่ะ?

 

    “เชี่ยวชาญเรื่องการผ่านประตูไม่ใช่หรือ ฟังดูไม่น่าเป็นงานยากสักเท่าไร พวกเราจะได้ติดต่อกับมิสออเดรย์โดยตรง—”

 

    “ตระกูลเคาต์ชั้นสูงสืบทอดทางสายเลือดมานานหลายร้อยปี หนึ่งในนักการเมืองทรงอิทธิพลแห่งสภาขุนนาง ผู้ถือหุ้นสูงสุดของธนาคารบาวาร์ต ผู้ถือหุ้นอันดับสี่ของธนาคารเบ็คลันด์ ผู้ให้คำปรึกษาพิเศษของธนาคารแห่งชาติ ผู้ถือหุ้นอันดับสามของธนาคารซัสเตอร์แห่งสาธารณรัฐอินทิส ผู้ถือหุ้นอันดับสองของกลุ่มทุนเหมืองถ่านหินและแร่เหล็กคอนสแตน

 

    “นั่นคือสมญานามเพียงบางส่วนของบิดามิสออเดรย์คนสวย

 

    “…ซิล ลองใช้สมองกล้ามของเธอไตร่ตรองให้ดี คฤหาสน์หลังนั้นจะไม่มีผู้วิเศษคอยคุ้มกันสักคนเชียวหรือ? ท่านเคาต์ฮอลล์จะไม่มีสมบัติมูลค่าสูงเก็บอยู่ในคฤหาสน์เลยหรือไง? ไม่ง่ายเหมือนกับบ้านบารอนและไวเคาต์กระจอกหรอกนะ!”

 

    ฟอร์สยังคงอธิบายต่อด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว

 

    “ขอสาบานในนามแห่งพระองค์ท่าน หากฉันพยายามลอบเข้าไป คงถูกพบตัวภายในห้านาทีเท่านั้น”

 

    ซิลพยักหน้าหงึกหงักอย่างเห็นด้วย

 

    “…รอโกลเดนรีทรีเวอร์ก็ได้”

 

    เมื่อพูดจบ เธอเริ่มเป็นฝ่ายเดินนำ 

 

    หลังจากผ่านไปไม่กี่ก้าว ซิลเปล่งเสียงพูดโดยยังคงหันหลังให้ฟอร์ส น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความซาบซึ้ง

 

    “…เอ่อ ฉันจะชดเชยความเสียหายในวันนี้คืนให้เธอแน่นอน ม…หมายถึง หินสีเขียวบนกำไลเงินวงนั้น”

 

    หลังจากได้ฟัง ฟอร์สยกมุมปากเล็กน้อย

 

    “ฉันทำไปเพื่อปกป้องชีวิตตัวเอง

 

    “…แล้วก็ ซิล! เธอกำลังเดินไปผิดทาง!

 

    “ให้ตายสิ ถ้าเธอเลือกเส้นทางผู้ฝึกหัดและกลายเป็น ‘นักท่องเที่ยว’ ในอนาคต นั่นต้องเป็นหายนะแน่!”

 

    … 

 

    ด้านนอกคฤหาสน์หรูหราของเคาต์ฮอลล์

 

    ซิลและฟอร์สกำลังแอบซ่อนใต้ร่มเงาของต้นเมเปิลอินทิส สายตาชำเลืองมองผู้คนเดินผ่านไปมารอบตัว

 

    ผ่านไปนานแค่ไหนไม่มีใครทราบได้ จนกระทั่งพวกเธอได้พบสุนัขโกลเดนรีทรีเวอร์วิ่งออกจากช่องลับใต้กำแพง 

 

    มันนั่งใช้เท้าเกาหูครู่หนึ่งก่อนจะเหลียวมองซ้ายขวาอย่างระมัดระวัง

 

    ขณะซูซี่เริ่มเดินเล่นอย่างสบายใจ สุนัขสีดำตัวผู้พลันกระโจนดักหน้าโดยไม่ให้ตั้งหลัก มันพยายามประจบประแจงซูซี่ด้วยการวิ่งเป็นวงกลมรอบตัว

 

    “ฉันไม่เคยเห็นสุนัขแสดงอากัปกิริยาได้เหมือนมนุษย์ขนาดนี้มาก่อน โกลเดนรีทรีเวอร์ของมิสออเดรย์ต้องรังเกียจสุนัขสีดำตัวนี้มากแน่”

 

    ซิลถอนหายใจ

 

    เธอสามารถบอกได้ทันที จากสายตาแสนเหยียดหยันและดูแคลนของซูซี่ สุนัขขนฟูไม่ปรากฏความรู้สึกอื่นนอกจากรังเกียจเสียเต็มประดา

 

    ฟอร์สอมยิ้ม

 

    “เหมือนกับพวกเราตอนกำลังเผชิญหน้าพวกผู้ชายแมงดาน่าขยะแขยงสินะ”

 

    เมื่อเห็นซูซี่พยายามเร่งความเร็วเพื่อหนีการไล่ตามจากสุนัขสีดำ ซิลตัดสินใจสวมบทบาท ‘ผู้ผดุงคุณธรรม’

 

    “ฉันขอสั่งให้แกเลิกติดตามเธอเดี๋ยวนี้!”

 

    ซิลตะโกนพลางสวมสีหน้าเคร่งครึม

 

    ทันใดนั้น สุนัขดำพลันชะงักงัน จากนั้นก็วิ่งหางจุกก้นลับสายตาไป

 

    ซูซี่ถอนหายใจแผ่วเบา เธอส่งเสียงเห่าในลำคอพร้อมกับส่ายกระดิกหางรุนแรง

 

    …เกือบหลุดพูดคำว่า ‘ขอบคุณ’ แล้วเชียว

 

    สุนัขขนทองรำพันด้วยความโล่งใจ

 

    นั่นคงเป็นสถานการณ์กระอักกระอ่วนพึลึก

 

    … 

 

    เสียงดนตรีบรรเลงภายในห้องพลันเงียบสงัดเมื่อออเดรย์อ่านจดหมายจากฟอร์สและซิลจบ เด็กสาวขมวดคิ้วชนกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

 

    เธอเอื้อมมือปิดฝาเปียโนพลางยืนขึ้นด้วยท่วงท่าสง่างาม จากนั้นก็เดินกระสับกระส่ายภายในห้องเปียโนพร้อมกับขบคิดหาทางออก

 

    …คีลิงเกอร์อันตรายเกินไป หากฟอร์สและซิลยังไม่หยุดการแกะรอย บางทีอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต ซึ่งนั่นอาจทำให้ตัวตนของเธอถูกสาวมาถึงด้วยเช่นกัน

 

    คงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำตามคำแนะนำของทั้งสองไปก่อน จนกว่าจะถึงชุมนุมไพ่ทาโร่ต์บ่ายสามของวันนี้ ค่อยปรึกษาหาทางออกกับมิสเตอร์ฟูล อยากรู้จังว่าท่านจะมอบคำแนะนำแบบไหน 

 

    แต่หากท่านยังไม่สนใจ คงต้องปรึกษากับแฮงแมนอย่างรอบคอบโดยไม่ให้ตัวตนของเธอถูกเปิดเผย …ออเดรย์ไตร่ตรองอย่างมีสติ

 

    นี่คือการเผชิญเหตุอันตรายครั้งแรกอย่างแท้จริงของเด็กสาว รุนแรงชนิดว่า มีผู้เสียชีวิตไปแล้วหนึ่งราย

 

    … 

 

    บ่ายสามโมงตรง

 

    ภาพการมองเห็นของออเดรย์ดับวูบลงเมื่อถูกแสงแดงเข้มโอบล้อมร่าง ถัดมาไม่นาน บรรยากาศรอบตัวแปรเปลี่ยนเป็นทะเลสายหมอกสีเทาไร้ก้นบึ้ง ไม่มีทางพบเห็นได้ในโลกความจริง ใกล้กันยังมีเสาหินต้นใหญ่ รวมถึงหลังคาโดมสูงคล้ายกับพระราชวงศ์คนยักษ์สมัยอดีตกาล กึ่งกลางเป็นโต๊ะทองแดงยาวลักษณะเก่าแก่ เก้าอี้ตำแหน่งประธานปรากฏร่างของมิสเตอร์ฟูลผู้สูงสง่ารายล้อมด้วยม่านหมอกหนาทึบ สุดท้ายเป็นภาพของแฮงแมนและเดอะซัน

 

    ในวินาทีดังกล่าว อารมณ์ตึงเครียดของเด็กสาวเริ่มผ่อนคลาย เธอสัมผัสถึงความปลอดภัยจนจิตใจเกิดภาวะสุขุม

 

    มิติแห่งนี้คือชุมนุมไพ่ทาโร่ต์ซึ่งถูกจัดขึ้นบนโลกมายา หาใช่โลกจริง ผู้นำของตนคือบุคคลใกล้เคียงเทพ เดอะฟูล ผู้วิเศษลำดับ 6 อย่างคีลิงเกอร์ถือเป็นสิ่งมีชีวิตคนละชั้น!

 

    ออเดรย์นั่งตัวตรงอย่างภาคภูมิ เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับทักทายเพื่อนร่วมชุมนุมทีละคน

 

    “ทิวาสวัสดิ์ค่ะ มิสเตอร์ฟูล ทิวาสวัสดิ์มิสเตอร์แฮงแมน ทิวาสวัสดิ์มิสเตอร์ซัน”

 

    ไคลน์เห็นมิสจัสติสมีบางสิ่งต้องการพูด มันจึงพักหน้าแผ่วเบาเพื่อเป็นสัญญาณอนุญาต

 

    “มิสเตอร์ฟูลคะ ดิฉันอยากสอบถามว่า ผู้รับใช้ของท่านได้รับเงินจำนวน 300 ปอนด์แล้วหรือยัง”

 

    ออเดรย์ซักถามโดยระงับความต้องการจะพูดคุยเรื่องพลเรือโทคีลิงเกอร์ไว้ สิ่งสำคัญอันดับแรกคือผู้รับใช้ของหัวหน้าใหญ่

 

    ไคลน์อมยิ้ม

 

    “เราไม่ได้ใส่ใจมากนัก แต่เมื่อผู้รับใช้ไม่ได้ทักท้วงสิ่งใดมา ก็คงไม่มีปัญหาเกิดขึ้น”

 

    …เงินเข้านานแล้ว ตนเดินทางไปตรวจสอบนับสิบหนเพื่อให้มั่นใจว่าบัญชีลับมีเงินจำนวน 300 ปอนด์อยู่จริง!

 

    ไคลน์รำพันอย่างมีความสุข

 

    “เยี่ยมเลยค่ะ!”

 

    ออเดรย์เริ่มผ่อนคลาย ก่อนจะมองไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

 

    “มิสเตอร์แฮงแมน ดิฉันมีความคืบหน้าเกี่ยวกับคีลิงเกอร์มาแจ้ง”

 

    ทันใดนั้น อัลเจอร์พลันนั่งหลังตรงด้วยสีหน้าสนใจ แฮงแมนรีบซักถามชนิดมิอาจระงับอาการตื่นเต้น

 

    “มันอยู่ไหน?”

 

    “โชคไม่ดีนัก อีกฝ่ายตระหนักได้ว่าตัวเองกำลังถูกแกะรอย จึงลงมือฆ่าปิดปากหนึ่งในสายสืบของดิฉัน”

 

    ออเดรย์เน้นย้ำรายงานจากซิลและฟอร์ส จากนั้นก็อธิบายรายละเอียดความคืบหน้าอื่นเช่นละแวกบ้านของดัคโฮล์ม

 

    อัลเจอร์ผงกศีรษะ

 

    “ผมจะช่วยติดตามเรื่องนี้อีกแรง”

 

    ถัดมา มันชำเลืองไปยังเก้าอี้ประธานของเดอะฟูลพร้อมกับซักถามโดยไม่สนใจสายตาฉงนของเดอะซัน เดอร์ริค ซึ่งกำลังจ้องมองโดยไม่เข้าใจอะไรเลย

 

    “ท่านเดอะฟูลผู้ยิ่งใหญ่ หากทางเราสามารถทราบถึงจุดประสงค์แน่ชัดของคีลิงเกอร์ รวมถึงสมบัติในฝันของมัน ได้โปรดอนุญาตให้ผมประกอบพิธีเอ่ยพระนามของท่านเพื่อแจ้งข่าวคราวด้วย”

 

    มันไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือจากผู้รับใช้ของเดอะฟูลเหมือนคราวก่อน เนื่องจากอีกฝ่ายเคยให้คำตอบไว้แล้ว หากถามเซ้าซี้มากเกินไปอาจทำให้ตัวตนระดับเทพเกิดความระคายเคือง

 

    ดังนั้นอัลเจอร์จึงแสดงความเคารพฝ่ายเดียวด้วยการแจ้งข้อมูลให้เดอะฟูลรับทราบโดยไม่หวังผลตอบแทน

 

    แต่ลึกๆ แล้ว มันหวังให้เดอะฟูลสนใจสมบัติในฝันของคีลิงเกอร์ และสั่งให้ผู้รับใช้ลงมือขัดขวางเป้าหมาย

 

    …ทำแบบนี้ได้ด้วยหรือ? ออเดรย์ขมวดคิ้ว

 

    ตัวเธอเองก็ต้องการแจ้งข่าวคราวความคืบหน้าให้มิสเตอร์ฟูลทราบบ้างเช่นกัน

 

    เด็กสาวรอฟังด้วยใจจดจ่อ

 

    ท่ามกลางความคาดหวังจากทุกสายตา ชายหนุ่มเอนกายพิงเก้าอี้พล่างเปล่งเสียงสุขุม

 

    “ไม่มีปัญหา”

 

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

ตอนฟรีลงทุกวันอังคาร – เสาร์

ติดตามผู้แปล : www.facebook.com/bjknovel/

คะแนน 4.3
กรุณารอสักครู่...