ตอนที่แล้วบทที่ 9 ภายในชีวิตประจำวัน (1)
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปบทที่ 11 เปลี่ยน (1)

บทที่ 10 ภายในชีวิตประจำวัน (2)

 

ผมต้องสร้างรายได้ ไม่เพราะเพ้อเจ้อแต่เพราะความจำเป็น เมื่อฉันมองไปที่บิลที่มาที่ห้องผม ผมแทบเป็นลม ผมมีหนี้จำนวน 300 ล้านวอน กล่าวอีกนัยหนึ่งผมกู้ยืมเงินเพื่อเข้า Cube จริงๆมันจะต้องเป็นของ ชุนดง

 

เงินให้กู้ยืมมีดอกเบี้ยต่ำเพียง 1% ต่อปี แต่เนื่องจากผมไม่มีงานทำงาน

ทำให้ไม่มีเงินเข้า น่าเสียดายที่บัญชีธนาคารของชุนดงเหลืออยู่มีเพียง 3 ล้านวอนเท่านั้น ไม่ใกล้กับจำนวนเงินที่ต้องการเลย การอาศัยอยู่ในโลกนี้ซึ่งเงินและอำนาจคือเท่าไร

 

โชคดีที่มีหลายวิธีที่ผมจะรวยได้

 

ประการแรกคือการลงทุนในตลาดหุ้น Towers และ Dungeons กำลังสร้างขึ้นอย่างต่อเนื่องในโลกนี้ ผมรู้ชื่อของกิลด์ที่จะค้นพบหรือพิชิตพวกมันได้ กิลด์ในโลกนี้ได้รับการปฏิบัติเหมือน บริษัท ทุกคนต่างสามารถซื้อหุ้นของ กิลด์ จากตลาดหุ้น กิลด์ ได้

 

วันนี้เป็นวันที่ 2 มีนาคม 2025 หนังสือที่ผมเขียนเต็มไปด้วยข้อมูล 

ฉันเปิดแล็ปท็อปทันที

 

▷รายการการตั้งค่า

 

[15 มีนาคม 2025 กิลด์ก่อตั้งใหม่ชื่อ ‘เหนือเหล่าอาชา’ 

วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 พวกเขาสามารถพิชิตดันเจี้ยน 

‘ปราสาทจอมมารซูวอน’ ลงได้]

 

ความจริง กิลด์เหนือเหล่าอาชา ก่อตั้งขึ้นโดยปีศาจ พวกเขามีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้ ผมจึงต้องจดบันทึกไว้ในหนังสือตั้งค่า พิชิตรางวัล ปราสาทจอมมารซูวอน จะเพิ่มราคาหุ้นของพวกเขาให้สูงขึ้นถึง 1000% จนกระทั่งผ่านไปอีก 3 ปีพวกเขาถูกพบว่าเป็นปีศาจพวกเขาถึงถูกเพิกถอนสิทธิไป

 

[8 ธ.ค. 2025 กิลด์ผู้สร้าง ‘ผู้รังสรรค์ศักดิ์สิทธิ์’ ประกาศแผนจะพิชิต 

‘หอคอยแห่งปาฏิหาริย์’]

 

เหตุการณ์นี้จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นความตกต่ำของกิลด์ผู้รังสรรค์ศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในอันดับ 1 ณ เวลานี้ มันเป็นเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้

ยุนซุงอา กลายเป็นผู้นำกิลด์ แผนการนี้ซึ่ง ยุนซุงอาคัดค้านจนทำให้อันดับของพวกเขาลดกลายเป็นอันดับ 7

ผมมีโอกาส 2 ครั้งที่จะทำเงินจากเหตุการณ์นี้ ครั้งแรกก่อนที่แผนจะประกาศและและครั้งที่สองคือก่อนที่แผนจะล้มเหลว โดยไม่ต้องรู้ข้อมูลมากนักแค่สองอย่างนี้ก็พอที่จะให้ผมทำเงินได้มากมายแล้วผมสามารถสร้างความมั่งคั่งได้แน่นอน

 

“ปัญหาคือ…”

 

ผมไม่มีเงินลงทุน

 

“เราจำเป็นต้องออกไปที่สนามหรือเปล่านะ”

 

สนามหมายถึงเขตอันตรายที่มีมอนสเตอร์ปรากฏขึ้น เหมือน Towers และ Dungeons ระดับอันตรายของสนามขึ้นอยู่กับระดับของพวกมันดังนั้นจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปถ้ามีอันดับน้อยกว่าเกรณ์

 

ฉันคงเข้าสนามใน คังวอนโด ได้

 

“เดี๋ยวนะ”

 

ผมจำได้บางอย่างเกี่ยวกับคังวอนโดที่ผมแต่งไว้ ในคังวอนโดมีของบ้างอย่าง ผมกำลังคิดว่าคืออะไร 

ใช้ CTRL + F ค้นหาคำเฉพาะ

 

[ปี 2026 ปีศาจ โทเมอร์ ค้นพบพลังอากาศธาตุจาก Gangari’s Gari Mountain Dungeon]

 

เจอแล้ว อาวุธที่ไม่มีรูปร่างระดับลึกลับ, อากาศธาตุ Gangari’s Gari Mountain Dungeo ผมต้องการที่จะเอามันมาให้ตัวเองใช้ ถ้าไม่มีอากาศธาตุ โทเมอร์ จะไม่มีอาวุธ โทเมอร์ เป็นศัตรูคนสำคัญของเรื่องนี้ แน่นอนไม่มีอาวุธ เรื่องราวจะง่ายขึ้น ถ้าผมเอาอากาศธาตุมามันอาจส่งผลกระทบต่ออนาคตในทางที่ไม่รู้จัก ฉันกลัวความไม่แน่นอนแบบนี้…

 

“ดี กว่าไม่ทำอะไร”

 

โทเมอร์ แข็งแก่รงแม้ไม่มีอากาศธาตุ เมื่อดูค่าสถานะผมจะแกร่งขึ้นประมาณ 3 หรือ 4 เท่าถ้าผมได้มันมา ผมควรไปหา อากาศธาตุ

 

ดิ้งๆ

 

ผมรู้สึกข้อมือสั่นๆ ก็เห็นว่ามีข้อความเข้านั้นเอง

 

[ประกาศของชมรมท่องเที่ยว] 

– จะมีการเดินทางสั้นๆ ในวันอาทิตย์เพื่อเป็นการปฐมนิเทศน้องใหม่

 

“… โอ้ ลืมเลย”

 

นั่นคือสิ่งที่ต้องทำนี้หน่า ผมกำลังนึกถึงข้อมูลเกี่ยวกับชมรมข้อมือก็สั่นอีกครั้ง

 

[ประกาศของชมรมนักวิชาการ] 

– ในวันศุกร์จะมีการปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่

 

“นี่ก็ด้วยหรอ น่ารำคาญจริง”

 

ผมคิดว่าผมจะได้พักผ่อนบ้างในช่วงสุดสัปดาห์ แต่ดูเหมือนชมรจะเรียกตัวในช่วงสุดสัปดาห์ ไม่ต้องพูดถึงชมรมนักวิชาการในวันพรุ่งนี้เลย

 

**

 

การฝึกซ้อมต่อสู้ของ Cube จะจักเกิดขึ้นในวันอังคาร วันพุธและ

วันพฤหัสบดี อย่างนี้ผมควรจะได้พักผ่อนในวันจันทร์และวันศุกร์ แต่ในวันศุกร์อันมีค่านี้ผมกำลังเดินไปที่ห้องชมรมที่มี ยูยอนฮาผู้ทรงเสน่ห์

 

ห้องชมรมเป็นห้อง 304 

 

เมื่อผมเข้าไป ผมเห็นหลายคนตามที่ผมคาดคิด มีประมาณ 30 คนและ 23 คนเป็นผู้หญิง ส่วนใหญ่สวยราวสรรค์ประทานให้โชคดีจังแฮะ

 

หลังจากแอบย่องไปรอบๆห้องชมมรม ผมหันไปทาง ยูยอนฮาและ

นั่งข้างหลังเธอ ผมได้กลิ่นดอกไม้จากผมของเธอ หลังจากดมกลิ่นอยู่ 

5 นาที … ประธานสโมสรก็ปรากฏตัวขึ้น

 

“ยินดีที่ได้พบกันทุกคน ฉัน ยุนฮยอก ยินดีต้อนรับสู่ชมรมนักวิชาการ”

 

ประธานสโมสรคือ ‘ยุนฮยอก’ อยู่ปี 3 ผมไม่ได้เข้าชมรมนี้เพื่อยูยอนฮา

ยุนฮยอกเป็นปีศาจ ในไม่ช้าเหตุการณ์หลายอย่างจะเกิดขึ้นใน Cube รวมทั้งการบุกโจมตีของมอนสเตอร์ ยุนฮยอกเป็นผู้บงการเบื้องหลัง

แน่นอนว่าผมไม่มีเหตุผลที่จะทำให้ผมลำบากด้วยการตะโกนออกไปว่า “เขาคนนี้คือ ปีศาจ-!” แม้ว่ามันอาจทำให้ผมได้ SP เยอะก็ตาม

 

ไม่ว่าจะในกรณีใดๆ ยูนฮยอกก็ถูกจ้างให้เป็นปีศาจแห่งเวทมนตร์ลิลิธ เพื่อแลกกับการขายวิญญาณให้แก่ปีศาจ เขาได้รับความหล่อเหล่าและความสามารถที่เรียกว่า ‘เสน่ห์’ ตอนนี้เธอคงเล็งไปที่ยูยอนฮา นั่นคือเหตุผลที่ Lilith ให้ความสามารถระดับสูงเช่น เสน่ห์

“ตั้งแต่วันนี้ไปการปฐมนิเทศของเราจะกล่าวสั้นๆ ว่าชมรมของเราทำอะไรบ้าง”

 

เมื่อเสียงทรงเสน่ห์ดังขึ้นสายตาของนักเรียนนายร้อยสาวต่างก็เปล่งประกาย

 

“ใน Veritas เราได้ทำการวิจัยและหารือเกี่ยวกับการจำแนกประเภท

จุดอ่อน พฤติกรรมและลักษณะของมอนสเตอร์ หัวข้อรวมถึงการจำแนกมอนสเตอร์ว่าพวกมันมีประพฤติอะไน จุดอ่อนสำคัญพวกมันคืออะไร เราต้องหาวิธีการจัดการกับพวกมันอย่างมีประสิทธิภาพ “

 

สิ่งที่ยูนฮยอกกล่าวถึงเป็นหัวข้อที่สำคัญในสังคมสมัยใหม่ 

‘การวิเคราะห์มอนสเตอร์’ เป็นสาขาวิชาที่แข่งขันกันมากที่สุดแห่งหนึ่งของวิทยาลัยเป็นหน้าที่ของฮีโร่ที่ไหม่เหมือนฮีโร่พวกเขาจะเน้นไปที่การค้นคว้ามอนสเตอร์ ฮีโร่ผู้ไม่มีพรสวรรค์ออกสู้ยังคงได้รับการปฏิบัติเหมือนฮีโร่ถ้าเปล่งประกายในด้านนี้ได้

 

“ฉันจะยกตัวอย่าง ลองมาดูที่มอนสเตอร์ตัวนี้ ผมแน่ใจว่าพวกคุณรู้ว่ามันเป็นหอยเชลล์ โทเทม”

 

มีภาพโฮโลแกรมปรากฏขึ้น เช่นเดียวกับชื่อของมันหอยเชลล์โทเทมเป็นหอยเชลล์ที่ผลิตโทเทมออกมา มีสติปัญญาสูงและมีความสามารถในการใช้เวทมนตร์ หอยเชลล์โทเทม เป็นมอนสเตอร์ที่มีระดับกลาง 3 

โชคดีที่พวกมันมีความอ่อนโยนและไม่โจมตีตราบเท่าที่หนึ่งยังอยู่นอกอาณาเขตของตน เช่นเดียวกับไข่มุกที่ผลิตโดยหอยสามัญ หอยเชลล์มันก็ผลิตโทเทม

 

“ที่พวกเธอรู้เกี่ยวกับ หอยเชลล์ คือเป็นเรื่องที่ยากมากที่จะฆ่ามัน 

แต่การวิเคราะห์อย่างรอบคอบแสดงให้เห็นว่าพวกมันไม่แตกต่างจากหอยธรรมดา แต่เนื่องจากไม่มีมอนสเตอร์ตัวอื่นๆ ที่ความคล้ายคลึงกันมัน พวกเราจึงคิดว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะคาดเดาจุดอ่อนของมัน”

 

คำอธิบายของยุนฮยอกยังคงดำเนินต่อไป แต่เพราะทุกอย่างผมรู้อยู่แล้ว ผมเลยทำได้แค่หาวอย่างน่าเบื่อ

****************************

 

“เฮ้อออ..”

 

ทันทีที่คิ้วของ ยุนฮยอก ขมวดขึ้นนักเรียนนายร้อยคนอื่นๆต่างก็ส่งสายตาที่น่ากลัวมาที่ผม ผมจะไม่แปลกใจถ้าพวกเขาเข้ามาโจมตีผมจริงๆ มีแค่ ยูยอนฮา ที่ไม่สนใจ

 

“อะแฮ่ม”

ยุนฮยอก แกล้งไอเพื่อจะอธิบายต่อ

 

“เนื่องจากลักษณะและพฤติกรรมที่คลุมเครือจึงไม่มีการค้นพบจุดอ่อน

ของหอยเชล แต่สำหรับมอนสเตอร์ตัวอื่นๆ เช่น ‘อาชาสายฟ้า’… “

 

**

 

การบรรยายสิ้นสุดลง 40 นาทีหลังจากนั้น คราวนี้ผมลุกขึ้นอย่างเขินอายเพราะฉันไม่อยากถูกใครลอบทำร้ายตอนกลับ ผมกำลังจะกลับแต่ผมก็เห็น ยุนฮยอก ไปทักทาย ยูยอนฮา ทำให้ผมหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

 

“ยูยอนฮา”

 

“คะ?”

 

“คุณลืมนี่เอาไว้”

 

ยูนฮยอก ส่งกระดาษให้ ยูยอนฮา นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมเขียนลงไปในนิยายดังนั้นผมจึงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับกระดาษนั้น แต่ผมรู้ว่าเขากำลังวางแผนอะไรอยู่ ยุนฮยอก เสกกระดาษออกมาด้วยพลังวิเศษของเขา ยูยอนฮาไม่ได้ลืมอะไร

 

“อ้อ ใช่ขอบคุณคะ”

 

ยูยอนฮา รับกระดาษด้วยรอยยิ้ม ที่ดูเหมือนจะจับการพูดคุยกันแบบนี้สินะ

 

หลังจากออกจากห้องชมรมผมไปที่ตู้ขายสินค้าใกล้ๆ และมองดูโค้กและสไปรท์ มองไปที่ชื่อของพวกมันผมได้แต่หัวเราะ ฉันตั้งชื่อว่า 

Coin Cola และ Spring Sprite เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาเรื่องเครื่องหมายการค้าและนั่นก็คือชื่อที่ปรากฏบนกระป๋อง

 

ในขณะเดียวกัน ยูยอนฮาเองก็ออกจากห้องมาหลังจากนั้น

 

โค้กและสไปรท์อยู่ในมือผมที่ยืนอยู่ข้างหน้าเธอและยังปิดทางเดินเธอ อีก จากนั้นผมก็ส่งโค้กให้เธอ

 

“เอานี่”

 

“… ?”

 

ใบหน้าของ ยูยอนฮา เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

 

“เราอยู่ในห้องเดียวกัน ทีมเดียวกันและตอนนี้ชมรมเดียวกัน เป็นเรื่องบังเอิญที่ตลกดีว่าไหม? “

 

นี่เป็นการทดสอบ ผมเลยต่อสู้กับเธอเมื่อวานและผมได้มาเพียง 4 SP แล้วผมจะได้รับ SP มากแค่ไหนถ้าได้พูดคุยกับตัวละครหลักแบบเธอ?

 

“…นายคิดว่าฉันจะดื่มอะไรแบบนี้งั้นหรอ?”

 

คิ้วของ ยูยอนฮา ขมวดริมฝีปากของเธอยื่นออกมาราวกับกำลังโกรธ แต่เนื่องจากมันเป็นปฏิกิริยาที่ผมคาดเอาไว้แล้วเลยไม่ตกใจอะไร

 

“ผมแค่เอามันออกมาจากเครื่องขายนั้นเอง”

 

ยูยอนฮา ดึงดูดผู้ชายนิสัยไม่ดี แน่นอนว่าการ “หล่อเหลา” ก็เป็นสิ่งที่จำเป็นเช่นกัน

 

“ไม่ลองดูหน่อยหรอมันซ่าดีนะ” 

 

“ไม่เป็นไร ตามสบาย นอกจากนี้…”

 

ผมรู้สึกถึงความเป็นปรปักษ์จากสายตาของเธอ แต่นั่นเป็นความรู้สึกที่แท้จริง ที่ออกมาจากภายใต้หน้ากากตอนนี้ผมเข้าใกล้มันแล้ว

 

“อย่าพูดกับฉัน นี่เป็นคำเตือนครั้งแรก”

 

นั่นละตัวตนเธอ ยูยอนฮา เดินผ่านผมไปโดยไม่รอคำตอบ เมื่อผมเห็นสาวสวยแบบเธอเดินจากไป ผมก็เฉยๆและเปิดสไปรท์ดืมชิวๆ

 

อึก อึก, อึก

 

ไหล่ ยูยอนฮา กระตุก ตามการตั้งค่าของผม ยูยอนฮาชอบอาหารขยะอย่างเช่นพวกเครื่องดื่มน้ำอัดลม แฮมเบอร์เกอร์ ไก่ทอดและราเม็ง 

แต่เธอไม่สามารถซื้อพวกมันได้ เพื่อรักษาหน้าเอาไว้ ดังนั้นเธอจึงให้

พ่อบ้านหรือผู้ดูแลส่วนตัวของเธอจัดหามาให้ แต่ก็เพียงสัปดาห์ละครั้ง

 

เหตุผลก็ง่ายๆ ไม่เพียงแต่เธอต้องรักษาหน้าเอาไว้ แต่แม่ของเธอก็เกลียดอาหารขยะเพราะมันไม่มีประโยชน์

 

เพื่อความสนิทสนมผมเลยล่อเธอด้วยสิ่งนี้ ผมเห็นเธอแบบนี้ก็ดูตลกดี ผมเลยโยนโค้กเข้าไปในกระเป๋าแบรนด์หรูของเธอ และเข้าไปในนั้นอย่างสวยงาม

 

“ครั้งต่อไปเดียวผมจะทำเหมือนเดิม”

 

คำพูดเหล่านี้เป็นของ ยูยอนฮา ที่เหลือบมองกลับมา จากนั้นเธอก็เดินออกไปและพึมพำเงียบๆ กับตัวเอง แต่ผมได้ยินเสียงเธอได้ดี

 

ชายคนนี้บ้าหรือเปล่า?

 

* * * *

 

ไม่นานความรู้สึกของ ยูยอนฮาก็เปลี่ยนไปเมื่อเธอสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในกระเป๋าของเธอ น้ำจากพื้นผิวของโค้กทำให้หนังสือในกระเป้าของเธอเปียก

 

“…เจ้าบ้า”

 

ยูยอนฮา ดึงเอาโค้กออกมาพร้อมขมวดคิ้ว เขาใส่มันเข้ามาเมื่อไหร่กัน? 

 

“เฮ้อออออ”

 

หลังจากถอนหายใจสั่นๆ ยูยอนฮา ก็ใช่พลังเวทมนต์ของเธอแยกความชื้นออกจากหนังสือเรียนอย่างง่ายดาย

 

“หึ”

 

ยูยอนฮา ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ การใช้พลังเวทมนตร์ที่เธอแสดงให้เห็นเป็นเรื่องยากมากสำหรับฮีโร้ที่จะแยกความชื้นหรืออากาศ ดูเรียบง่าย แต่ก็เป็นทักษะที่ลึกลับและยากมาก

 

“ถ้าฉันเจอนายอีกละก็…”

 

หลังจากภาคภูมิใจเธอก็โกรธ ยูยอนฮา คิดขณะที่เธออยากสั่งสอน

ไอ้บ้าคนนึง ‘ไอ้คนงี่เง่า ฉันบอกไปแล้วนะอย่าทำแบบนี้…’

 

แต่ความคิดนั้นกินเวลาเพียงชั่วครู่เท่านั้น เธอมองไปที่โค้กในกระเป๋าของเธอ ก่อนที่เธอจะมองไปรอบๆ และไม่มีใครอยู่ใกล้ๆแล้วตอนนี้

 

แคกๆ เธอแกล้วไอและเธอหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าของเธอเพื่อห่อโค้กเอาด้วยก่อนที่จะใส่มันลงในกระเป๋า

 

“เรียบร้อย”

 

จากนั้นเธอก็ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเธอรีบเดินกลับห้องทันที

 

คะแนน 4.6
กรุณารอสักครู่...