ตอนที่แล้วROSE : 61 เก็บความรู้สึก
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปROSE : 63 เรื่องบังเอิญ ?

ROSE : 62 วันที่รอคอย

 

         ในยามนี้เย่โย่วเป็นศิษย์ของสำนักอวิ๋นเซี่ยวดังนั้นนางย่อมแตกต่างจากคนธรรมดาทั่วไปหากเย่โย่วกลับมาร่วมงานฉลองวันเกิดอาวุโสหนึ่ง ผู้นำตระกูลทุกตระกูลในเมือง เมืองหลิน ย่อมต้องแสดงความเคารพนับถือต่อเย่โย่วมากกว่าอาวุโสสองและเย่หลิง

 

         อาวุโสหนึ่งโบกมือเบาๆ “นางเพิ่งเข้าร่วมสำนักอวิ๋นเซี่ยวและการฝึกบำเพ็ญตนเป็นสิ่งแรกที่นางต้องให้ความสำคัญ” เขาไม่เคยนึกใส่ใจผู้คนในตระกูลเย่ไม่ว่าเขาคิดจะทำสิ่งใด คนเหล่านั้นย่อมต้องเตรียมพร้อมรับมืออย่างเต็มที่อยู่แล้ว แม้ว่า เย่หลิง จะรู้ความจริงอยู่แก่ใจ แต่พวกเขาก็ไม่มีหลักฐานที่จะเอาผิดเขาได้

 

         เย่หลิง ส่งมือสังหารไปลอบฆ่า เย่หลิง และโยนความผิดให้ อาวุโสสอง แต่แล้วอย่างไรเล่า?


ในยามนี้เขาก็ยังคงเป็น อาวุโสหนึ่ง แห่งตระกูลเย่ เพราะ เย่หลิง ยังไม่มีหลักฐาน ดังนั้นตำแหน่งของเขาจึงไม่สั่นคลอน

 

         “ทราบแล้วเจ้าค่ะ” เย่ฉวิน พยักหน้าเบาๆ อย่างเชื่อฟัง

 

        

 

         อาการบาดเจ็บของอาวุโสสองไม่ได้ร้ายแรง พักฟื้นพียงสองสามวันก็กลับมาหายเป็นปกติอาจเป็นเพราะการกลับมาของอาวุโสสองจึงทำให้ท่าทางของเย่หลิงในยามนี้ดีขึ้นกว่าเดิมมาก

 

         ในช่วงบ่ายวันนี้เย่ชิงถางเดินทางไปยังคฤหาสน์ตระกูลซือเพื่อดูแลซือไป๋อย่างที่ทำมาโดยตลอด

 

         อาวุโสสองและเย่หลิงเฝ้ามองเย่ชิงถางออกไปจากคฤหาสน์ด้วยความสงสัยเป็นอย่างยิ่ง

 

         “เด็กคนนี้มีความสัมพันธ์กับตระกูลซือตั้งแต่เมื่อใดกัน? ข้าจำได้ว่าตระกูลซือเกลียดชังตระกูลเย่ของเราเป็นอย่างมากแต่หลังจากกลับมาที่นี่ ข้าได้ยินว่าเด็กคนนี้กับคุณชายสามแห่งตระกูลซือ…” อาวุโสสองมองเย่หลิงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจแม้ว่าซือไป๋จะร่างกายอ่อนแอแต่พรสวรรค์และความสามารถของเขานั้นมีมากกว่าต้วนเถียนเหราหลายเท่านักหากเย่ชิงถางสามารถหาบุรุษที่ดีพร้อมมาแต่งงานด้วยได้ อาวุโสทั้งสองคนนี้คงจะวางใจไปได้มาก

 

         เย่หลิงหัวเราะเบาๆและกล่าวว่า “ข้าเองก็ไม่แน่ใจ ดูเหมือนหลังจากสูญเสียรากเหง้าวิญญาณไป ถางถางจะกลายเป็นอีกคนไปเลย ในยามนี้นางทั้งรักอิสระและมีความมั่นใจมากขึ้นก่อนหน้านี้ข้าเองก็สงสัยในความสัมพันธ์ของนางกับคุณชายสามแห่งตระกูลซือเช่นกัน แต่นางก็กล่าวว่าไม่มีสิ่งใดดังนั้นข้าจึงไม่ได้ถามสิ่งใดอีก”

 

         อาวุโสสองพยายามครุ่นคิดอย่างหนัก

 

         ไม่นานหลังจากนั้นเย่ชิงถางก็มาถึงคฤหาสน์ตระกูลซือ

 

         ผู้นำตระกูลซือมองเย่ชิงถางและกล่าวว่า

 

         “ข้าได้ยินมาว่า อาวุโสหนึ่งเชิญเหล่าอาวุโสจากตระกูลต้วนไปรับอาวุโสสองในวันที่เขาสิ้นสุดการบำเพ็ญตนเป็นเรื่องจริงหรือไม่?”

 

         เย่ชิงถางประหลาดใจเล็กน้อย นางไม่คิดว่าผู้นำตระกูลซือจะรู้เรื่องนี้แต่นางก็พยักหน้ารับเบาๆ

 

         ผู้นำตระกูลซือหัวเราะเย้ยหยัน “แม้ข้าจะไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเกิดสิ่งใดขึ้นในวันนั้น แต่จากการกระทำของอาวุโสหนึ่งข้าคิดว่าคงไม่ใช่เรื่องดีเป็นแน่ โชคดียิ่งนักที่อาวุโสสอง กลับมาได้อย่างปลอดภัยหากมีเขาอยู่ในตระกูลเย่ อาวุโสหนึ่งย่อมไม่สามารถทำสิ่งใดตามใจชอบได้”

 

         ใบหน้าของผู้นำตระกูลซือในยามนี้เต็มไปด้วยความรังเกียจที่มีต่ออาวุโสหนึ่งเห็นเช่นนั้นแล้ว เย่ชิงถางก็อยากจะหัวเราะออกมา

 

         ผู้นำตระกูลซือมอง เย่ชิงถางอีกครั้งก่อนจะกล่าวว่า “จริงสิ ท่านมู่ซูจะมาถึงเมืองหลิน ในอีกสองวันข้างหน้า เจ้าอยากพบเขาที่ใดล่ะ?”

 

         ท่าทางของเย่ชิงถางเต็มไปด้วยความปิติยินดี

 

         อีกสองวันงั้นหรือ?

 

         นั่นไม่ใช่ว่าตรงกับวันเกิดของอาวุโสหนึ่งหรอกหรือ?

 

         เย่ชิงถางรีบตอบในทันที “รบกวนท่านปู่แจ้งให้ท่านมู่ซู ทราบว่าอีกสองวันหลังจากนี้ข้าจะรอพบเขาอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลเย่ในยามค่ำคืน”

 

         “เจ้าต้องการให้ท่านมู่ซูไปพบที่คฤหาสน์ตระกูลเย่งั้นหรือ?” ได้ยินเช่นนั้นใบหน้าของผู้นำตระกูลซือพลันเต็มไปด้วยความตกใจ

 

ติดตามตอนต่อไป……….

คะแนน 3.7
กรุณารอสักครู่...