ตอนที่แล้วตอนที่ 699 ฆ่า
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 701 ซอมบี้โลหะ

สีหน้าของหวังเสี่ยวเสียวเปลี่ยนเป็นดำคล้ำทันที ความโกรธแค้นและความอัปยศพุ่งทะลักออกมา เธอเกลียดทุกอย่างที่เหนือการควบคุมของเธอ และในขณะเดียวกันเธอไม่คาดคิดเลยว่ากลุ่มคนที่ดูน่าจะเป็นแค่หนูในกำมือของเธอจะกลายเป็นคนที่มีความสามารถและยังฆ่าลูกน้องของเธอได้ง่ายๆในพริบตาอีก

 

เธอไม่ได้หลอกล่อกลุ่มมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ระดับสูง แต่เธอกลับไปหลอกกลุ่มหมาป่าในคราบลูกแกะมาแทนต่างหาก!

 

ทีมกุ้งเสือดำไม่ได้รู้สึกว่ามันมีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับตัวพวกเขา ในความคิดของพวกเขา ไม่ว่าจะมนุษย์หรือลูกผสมหรือซอมบี้หรือแม้กระทั่งสัตว์ที่หลูปิงเซ่อสื่อสารด้วย พวกเขาต้องระแวงทุกคนไว้ก่อนอยู่แล้ว มีเพียงแค่คนที่หัวหน้าจดจำว่าเป็นพรรคพวกเดียวกันเท่านั้นที่พวกเขาไม่ต้องระแวง คนที่ไม่อยากมาพัวพันกับเรา เขาจะต้องเดินผ่านไป แต่คนที่เข้ามาพัวพันคนพวกนั้นคือศัตรู

 

ทีมกุ้งเสือดำ ซึ่งพื้นฐานของการตั้งและฝึกตั้งแต่แรกนั่นเพื่อโจมตีและสร้างนักฆ่าขึ้นมาโดยเฉพาะ เมื่อเทียบกับทีมนักฆ่าขนนกที่ป่าเถื่อน ทีมกุ้งเสือดำคือหนึ่งในสามทีมที่เก่งด้านการสังหารจริงๆ!

 

ดังนั้น ในเวลานี้ใครก็ตามที่มาขวางทางพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มมนุษย์หรือลูกผสม ทุกคนคือเป้าหมายการฆ่าของทีมกุ้งเสือดำทั้งนั้น และยิ่งในเมื่อคนพวกนี้ร่วมมือกับลูกผสมเพื่อฆ่าเพื่อนมนุษย์ด้วยกันอีก

 

“ขวางทางพวกมันไว้! ตัดมือ เท้าพวกมันออกซะ!” เสียงกรีดร้องแหลมชัดออกมาจากปากของหวังเสี่ยวเสียวค เธอโกรธอย่างมากจนหน้าดำแดง

 

ลูกผสมยี่สิบตัวนั้นเองก็ตะลึงกับการเคลื่อนไหวอันน่าทึ่งของทีมกุ้งเสือดำ หากพวกมันก็รีบตอบรับคำสั่งของหวังเสี่ยวเสียวทันที พวกมันรีบพุ่งตัวเข้าหาทีมกุ้งเสือดำที่อยู่ตรงข้ามอย่างรวดเร็ว

 

ทว่าทีมกุ้งเสือดำนั้นไวกว่า ภายใต้การฝึกพิเศษของชูฮัน ความเร็วมักเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดของแผนการฝึก ไม่ว่าจะคนเดียวหรือเคลื่อนไหวเป็นทีม การเคลื่อนไหวของทุกคนต้องสอดคล้องและความเร็วเท่ากันทุกคน และความสามารถในการหลีกเลี่ยงและซ่อนตัวของทีมกุ้งเสือดำก็แข็งแกร่งที่สุดจากทั้งสามทีม

 

ทีมกุ้งเสือดำจัดการกลุ่มมนุษย์ชายร่างยักษ์ที่ยืนขวางบันไดและทางเดินอย่างรวดเร็ว เลือดสีแดงไหลนองไหลลงตามขั้นบันไดเป็นทางยาว และกุ้งเสือดำก็กระโจนหนีหายไปอย่างรวดเร็ว

 

“ไล่ตามพวกมัน จับพวกมันกลับมาให้ฉัน! พวกมันทั้งหมดเป็นมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ ฉันต้องได้กิน จับมันกลับมา!” อีกครั้งที่เสียงกรีดร้องดังออกมาจากปากหวังเสี่ยวเสียว

 

เธอโกรธอย่างมากที่สุดจนแทบจะคลั่ง เล็บแหลมคมจิกกระชากหน้ากากที่ปิดครึ่งซีกหน้าด้านขวาออก มองไปที่ร่างศพมนุษย์ที่พื้น สีหน้าเดือดจัด ถ้าเธอไม่สามารถนำกลุ่มมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ไปให้ท่านมู๋เย๋ เธอต้องตายแน่ๆ!

 

“ทำไมแกไม่ไป?” ทันใดนั้นหวังเสี่ยวเสียวก็หมุนตัวหันหลังอย่างเร็ว นัยน์ตาสีแดงสดจ้องเขม็งใส่ลูกผสมตัวหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ

 

“ผมกลัวว่าถ้าผมไปจะไม่มีใครดูแลท่านครับ” เสียงของลูกผสมหนุ่มดังขึ้น

 

“หึ!” หวังเสี่ยวเสียวยิ้มเยาะ “ออกคำสั่งเองได้ด้วยเหรอ? ไปเอาเนื้อวิวัฒนาการระยะ 5 ในนั่นมาให้ฉันกิน”

 

“ไม่ครับ” ลูกผสมหนุ่มส่ายหัว “ขอบคุณราชินีครับ แต่ผมจะอยู่ที่นี่”

 

“น่ารำคาญชะมัด!” หวังเสี่ยวเสียวกำหมัดแน่นกระแทกลงโต๊ะอย่างโกรธจัด ทันใดนั้นโต๊ะอาหารยาวก็หักออกเป็นสองท่อนในพริบตา อาหารมากมายที่วางเต็มโต๊ะหล่นหกกองระเนระนาดอยู่ที่พื้น ผสมกับเลือดของมนุษย์ที่นองอยู่จนเละเทะไปหมด

 

หน้าอีกครึ่งซีกของหวังเสี่ยวเสียวนั้นน่าเกลียดอย่างมาก ปากแหส่งเน่าเปื่อย ไหนจะเขี้ยวคมสองชั้น เธอทนไม่ไหวแล้วที่จะได้ฉีกกินหัวใจของพวกกลุ่มมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ทั้ง 50 คนนั่น เธอต้องการดูเหมือนคนปกติ เธอต้องได้กินหัวใจของวิวัฒนาการระยะ 5 ให้ได้ แม้มันจะยากแต่เธอจะไม่ยอมปล่อยกลุ่มมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ 50 คนหลุดมือไปง่ายๆแบบนี้แน่!

 

“ยังมัวรออะไรอยู่อีก?” เมื่อเห็นว่าลูกผสมหนุ่มยังคงอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน หวังเสี่ยวเสียวก็โมโหขึ้นมาอีกครั้ง เธอตบเข้าที่หน้าของอีกฝ่ายอย่างแรงจนอีกฝ่ายทรุดลงไปกองที่พื้น เลือดทะลักออกไป

 

หวังเสี่ยวเสียวมองอีกฝ่ายอย่างโกรธแค้น “ไป! ไปเอาตัวมันมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!”

 

“ครับ” ลูกผสมหนุ่มกุมหน้าตัวเองและหายตัวไปทางประตูหลัง

 

ด้านหลังประตูลับนี้ มันมีทางเดินมืดที่มีกรงเหล็กขนาดใหญ่ติดอยู่ทั้งสองฝั่ง ในอดีตมันเคยเป็นกรงสำหรับขังสัตว์ขนาดใหญ่ หากกลับกันในตอนนี้มันกลายเป็นมนุษย์ที่ถูกขังอยู่ในกรงแทน ทุกคนถูกมัดมือเท้าแน่น ทุกคนกำลังหลับกันอยู่ แน่นอนว่าคนพวกนี้คืออาหารที่เก็บไว้ของหวังเสี่ยวเสียว แต่ดูเหมือนว่าคุณภาพเนื้อของคนพวกนี้จะไม่ดีพอให้มู๋เย๋พอใจ 

 

ลูกผสมหนุ่มเดินไปตามทางเดินจนมาถึงกรงสุดท้าย มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ในกรง เขาก้มหัวค้างไว้โดยไม่ส่งเสียงใดๆ

 

กรงสุดท้ายมีเพียงแค่สองคนอยู่ด้านในเท่านั้น ผู้ชายหนึ่งคน ผู้หญิงหนึ่งคน ผู้ชายค่อนข้างอ้วนมาก เขาเชื่อว่าหยางไคเป็นวิวัฒนาการระยะ 5 ที่หวังเสี่ยวเสียวพูดถึงก่อนหน้านี้ ชายวิวัฒนาการระยะ 5 นั่งอยู่ที่มุมของกรงและไม่ปริปากใดๆ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวที่ชายคนนี้มีจากคนอื่นคืออาหารเพียงน้อยนิดที่หวังเสี่ยวเสียวให้ไม่มีผลกระทบต่อเขา ที่เขาอยู่ที่นี่เพราะการควบคุมของหวังเสี่ยวเสียว และถ้าเขาพยายามหลบหนีออกไปแล้วหีไม่พ้น มันจะยิ่งแย่กว่าเดิม ชายวิวัฒนาการระยะ 5 จึงตัดสินใจอยู่นิ่งๆเพื่อรักษาพลังงานตัวเอง

 

ส่วนหญิงสาวนั้นยังสาวมาก หากสภาพของเธอดูไม่ค่อยดี เธอนอนขดตัวสั่นอยู่ที่พื้น

 

“เธอยังมีไข้อยู่” หยางไคพุ่งเข้ามาหาลูกผสมหนุ่มที่ลงนั่งพื้นติดกับกรงและเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแปลกๆ “ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป เธอคงเป็นไข้ตายแน่ๆ”

 

ลูกผสมหนุ่มที่นั่งลงที่พื้นหยิบกล่องยาออกมาจากเสื้อคลุมและแอบลอบส่งเข้ามาในกรง “ไม่รู้ว่ามันหมดอายุรึยัง แต่ฉันหาได้แค่เท่านี้”

 

หลังจากหยางไครับยามา เขาก็รีบยัดเข้าปากของหญิงสาวทันที จากนั้นทำทุกอย่างเรียบร้อย เขาก็หันมาคุยกับลูกผสมหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านนอกกรง “ผู้หญิงบ้านั่นตบนายอีกแล้ว?”

 

“อืม” ลูกผสมหนุ่มดูไม่ค่อยจะตอบสนองเท่าไหร่

 

“เอาเถอะ” หยางไคยิ้มเยาะ “ข้างนอกเสียงดังมาก เกิดอะไรขึ้น?”

“กลุ่มคนนิสัยดีมากมาที่นี่ หวังเสี่ยวเสียวต้องการจับพวกเขาแต่อีกฝ่ายไหวตัวทัน ตอนนี้น่าจะหนีไปได้แล้ว” คำตอบที่เหมือนกับหุ่นยนต์ของลูกผสมหนุ่ม

 

“แล้วนายไม่อยากหนีไปกับพวกเขาเหรอ?” หยางไคถาม

 

ลูกผสมหนุ่มชะงักและเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะเอ่ยตอบ “ถ้าฉันไป ยู่เหว่ยจะตาย และเป็นเพราะความวุ่นวายก่อนหน้านี้ฉันถึงมีโอกาสหายาลดไข้มาได้”

 

หยางไคก็เพียงยิ้มและส่ายหัว “ทำไมนายถึงกินเนื้อมนุษย์ให้ตัวเองกลายเป็นลูกผสม?”

 

ทันทีที่คำถามถูกถามออกไป การสนทนาก็หยุดชะงักทันทีและเข้าสู่ความเงียบยาวนาน

 

หยางไคค่อนข้างอึดอัดและตัดสินใจที่จะเอ่ยขอโทศ หากลูกผสมหนุ่มกลับตอบขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสิ้นหวังเข้าซะก่อน “นายเคยถูกบังคับจับกินเนื้อมนุษย์เพื่อให้เป็นลูกผสมมั้ย? เคยเห็นมั้ย?”

 

หยางไคตะลึงค้าง เงียบไปพักใหญ่

 

คะแนน 4.4
กรุณารอสักครู่...