ตอนที่แล้วตอนที่ 40 ดาบผ่ามิติ
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 42 สัตว์อสูรลึกลับ

ฉู่ชิงหยุนเดินไปที่ลำธารพร้อมกับดาบผ่ามิติที่อยู่ในมือ

 

เขากลั้นหายใจและรวบรวมสมาธิ

 

เส้นสายพลังปราณไหลเข้าไปในดาบผ่ามิติ ทำให้มันเริ่มสั่นไหวเล็กน้อยเหมือนกับว่ามันกำลังสะสมพลังอยู่

 

หลังจากนั้นไม่นาน ฉู่ชิงหยุนก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน และสะบั้นดาบออกไปทันที และคมดาบวายุของเขาก็พุ่งออกไปด้วยความเร็วเทียบเท่าสายฟ้า

 

ตู้ม!

 

เกิดเสียงระเบิดดังขึ้น และลำธารก็ถูกแยกออกเป็นสองส่วนโดยคมดาบวายุของดาบผ่ามิติทำให้มองเห็นด้านล่างของลำธาร

 

“ไม่เลว” ฉู่ชิงหยุนรู้สึกพึงพอใจเล็กน้อย ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เขาสามารถแสดงพลังของคมดาบวายุได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น ถ้าเขาแข็งแกร่งกว่านี้ เขาจะสามารถผ่าลำธารได้อย่างง่ายดาย

 

จากการประเมินของฉู่ชิงหยุน การโจมตีครั้งนี้น่าจะเทียบได้กับการโจมตีสุดพลังของจอมยุทธระดับจิตวิญญาณขั้นสาม แต่ถ้าเขาใช้คมดาบวายุสุดพลัง แม้กระทั่งจอมยุทธระดับปฐพีก็อาจรู้สึกได้ถึงภัยคุกคาม

 

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าคมดาบวายุของดาบผ่ามิติจะทรงพลัง แต่ผลข้างเคียงของมันก็แสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน ซึ่งเขาต้องใช้พลังปราณจำนวนมากในการโจมตีออกมา

 

ตอนนี้ฉู่ชิงหยุนเป็นแค่จอมยุทธระดับหลอมกายาขั้นเจ็ดเท่านั้น หลังจากที่เขาทดลองโจมตีออกไปเมื่อครู่ มันทำให้พลังปราณภายในร่างกายของเขาถูกใช้จนหมด และต้องการเวลาพักสักเล็กน้อยเพื่อฟื้นคืนพลังปราณ

 

“หืม?” ในขณะนั้น ดูเหมือนว่าฉู่ชิงหยุนจะเห็นอะไรบางอย่าง ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่มันทันที

 

ในสายตาของเขา มันมีรอยแยกขนาดใหญ่อยู่ที่ด้านล่างของลำธาร

 

รอยแยกนั่นน่าจะเกิดขึ้นจากการโจมตีของเขาเมื่อครู่ แต่ถ้ามองให้ดีก็จะเห็นว่ามันมีแสงสว่างที่เลือนลางเล็ดลอดออกมาจากรอยแยก

 

หากฉู่ชิงหยุนไม่จ้องมองมันให้ดี เขาก็อาจมองข้ามแสงสว่างที่เลือนลางนั่นได้อย่างง่ายดาย

 

หลังจากที่พลังปราณฟื้นคืนกลับมาได้เล็กน้อย ฉู่ชิงหยุนก็กระโดดเข้าไปในรอยแยกที่อยู่ด้านล่างของลำธารทันที

 

ฉู่ชิงหยุนเห็นก้อนหินก้อนหนึ่งที่อยู่ใกล้กับรอยแยกแปลกประหลาดกว่าก้อนหินก้อนอื่น ราวกับว่ามันถูกนำมาวางเอาไว้

 

เขาจึงเอื้อมมือออกไปและกดไปที่ก้อนหินก้อนนั้นเบาๆ

 

ทันใดนั้น เกิดเสียงอึกทึกดังขึ้นเหมือนกับกลไกบางอย่างกำลังทำงาน และน้ำในลำธารเริ่มกระเพื่อมไปมาอย่างรุนแรง

 

จากนั้นภายใต้แววตาที่ตกใจของฉู่ชิงหยุน รอยแยกของลำธารแยกออกจากกันและมีเส้นทางลับปรากฏขึ้น ซึ่งไม่รู้ว่ามันจะพาเขาไปที่ไหน

 

“เส้นทางลับ!” ฉู่ชิงหยุนมองไปที่เส้นทางลับที่อยู่ตรงหน้าเขาและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

 

ในอดีตเขาเคยเข้ามาในถ้ำแห่งนี้มาก่อน และเมื่อเขาได้ของที่ต้องการแล้ว เขาก็ออกไปทันทีโดยที่ไม่ได้สำรวจอะไรทั้งนั้น

 

ยิ่งไปกว่านั้น ถึงแม้เขาจะสำรวจอย่างละเอียดก็อาจจะไม่พบเส้นทางลับนี้ ใครจะคิดกันล่ะว่าจะมีเส้นทางลับซ่อนอยู่ใต้ลำธาร?

 

เมื่อเขาเดินเข้าไปในเส้นทางลับ กำแพงทั้งสองฝั่งถูกฝังด้วยลูกปัดแสงที่ให้แสงสว่างเล็กน้อย

 

นอกเหนือจากแสงแล้ว ฉู่ชิงหยุนยังรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่แข็งแกร่งที่กดทับร่างกายของเขา ราวกับว่ามันกำลังขัดขวางเขาไม่ให้เดินต่อไปข้างหน้า

 

แต่ว่ายิ่งมันแปลกประหลาดมากเท่าไหร่ ฉู่ชิงหยุนก็ยิ่งรู้สึกสนใจมันมากยิ่งขึ้น และช่วยไม่ได้ที่เขาจะรีบเร่งฝีเท้า

 

ปลายทางของเส้นทางลับ มีประตูหินขนาดใหญ่สองบานปรากฏอยู่ตรงหน้า และบนประตูหินมีอักขระที่ดูแปลกประหลาดถูกจารึกเอาไว้ ดูเหมือนว่ามันจะเป็นรูปแบบอาคมบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกได้ถึงแรงกดดัน มันน่าจะถูกปล่อยออกมาจากรูปแบบอาคมนี้

 

“รูปแบบอาคมเก้าหยวนผสาน!”

 

ดวงตาของฉู่ชิงหยุนหดแคบลงและจ้องมองไปที่รูปแบบอาคมที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ เขาถึงขั้นขยี้ตาตัวเองเพื่อให้แน่ใจว่ามันไม่ใช่ภาพลวงตา

 

รูปแบบอาคมเก้าหยวนผสานเป็นรูปแบบอาคมที่มีชื่อเสียงมาก มันคือรูปแบบอาคมระดับแปด

 

หากวางรูปแบบอาคมที่ไหนก็ตาม มันจะทำให้สถานที่แห่งนั้นได้รับการป้องกัน แม้กระทั้งจอมยุทธระดับจักรพรรดิยังต้องใช้เวลาสามวันสามคืนเพื่อทำลายมัน

 

ฉู่ชิงหยุนเคยเห็นรูปแบบอาคมเก้าหยวนผสานมาก่อน และเขารู้สึกประทับใจมันมาก ดังนั้นเพียงแค่เหลือบมองก็รู้ได้ทันที

 

แต่ฉู่ชิงหยุนไม่คิดเลยว่าเขาจะได้เจอรูปแบบอาคมเก้าหยวนผสานที่นี่

 

“แปลกมาก ข้าตรวจสอบถ้ำอย่างละเอียดแล้ว และด้วยการตัดสินใจของข้า เจ้าของถ้ำไม่น่าจะแข็งแกร่งขนาดนั้น มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะสร้างรูปแบบอาคมระดับแปดขึ้นมาได้”

 

ฉู่ชิงหยุนมองรอบๆอย่างระมัดระวัง และพบว่ากำแพงทั้งสองด้านนั้นทำมาจากหินหยกทองคำที่มีความแข็งเป็นอย่างยิ่ง ในขณะที่ประตูลับนั้นทำมาจากหินหยกเขียวที่พบได้ทั่วไป

 

“ข้าเข้าใจแล้ว!” ฉู่ชิงหยุนยิ้มเล็กน้อย ในที่สุดเขาก็เข้าใจเรื่องทุกอย่างแล้ว

 

ตามการคาดเดาของเขา ประตูหินนี่น่าจะอยู่มาเป็นพันๆปี

 

เมื่อเจ้าของถ้ำค้นพบประตูลับ เขาเองรู้สึกว่าประตูหินนี่ไม่ธรรมดา และเพื่อที่จะเข้าไปข้างใน เขาจึงสร้างถ้ำขึ้นมาเพื่อซ่อนมันเอาไว้

 

อักขระโบราณที่ปรากฏอยู่บนผนังถ้ำมีโอกาสสูงมากที่จะเกี่ยวข้องกับประตูหินนี้!

 

“เจ้าของถ้ำเองก็น่าจะคิดแบบนั้น ถ้าข้าไม่ได้ค้นพบเส้นทางลับใต้ลำธารล่ะก็ ถึงแม้ข้าจะค้นหาไปทั่ว ข้าก็คงไม่มีวันหามันเจอ” ฉู่ชิงหยุนถอนหายใจเล็กน้อย

 

ฉู่ชิงหยุนเดินไปที่ประตูหินอย่างช้าๆ และตรวจสอบรูปแบบอาคมเก้าหยวนผสาน

 

หลังจากผ่านไปหลายพันปี ทำให้พลังของรูปแบบอาคมอ่อนลงไปมาก และแก่นอาคมเกือบจะทั้งหมดได้ถูกทำลายไปแล้ว

 

หลังจากใช้เวลาไปประมาณครึ่งชั่วโมง ฉู่ชิงหยุนก็เปิดประตูหินสำเร็จจากแก่นอาคมที่ได้รับความเสียหาย และปรากฏเส้นทางที่ทอดยาวลงไปใต้ดินอยู่ตรงหน้าเขา

 

เวลานี้ฉู่ชิงหยุนระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้น เขาพบว่าอักขระโบราณที่ถูกจารึกไว้บนกำแพงทั้งสองด้านคล้ายกับอักขระโบราณที่อยู่นอกถ้ำมาก นี่เป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่าการคาดเดาก่อนหน้านี้ของเขานั้นถูกต้อง

 

หลังจากที่เดินไปตามทางเดินได้ไม่นาน ในไม่ช้าเขาก็เดินมาถึงพื้นที่โล่งว่างเปล่าไม่มีอะไรเลยนอกจากแท่นบูชา

 

ด้านข้างของแท่นบูชามีเสาหินขนาดใหญ่สองต้นตั้งอยู่ บนเสาหินทั้งสองต้นถูกแกะสลักเป็นภาพของภูเขาและแม่น้ำที่ให้ความรู้สึกเหมือนจริงมาก ราวกับมีสัตว์อสูรอาศัยอยู่ที่นี่จริงๆ

 

ส่วนตรงกลางของแท่นบูชานั้นมีหินรูปวงรีลอยอยู่ในอากาศ มันมีขนาดประมาณหัวของผู้ใหญ่ และส่องแสงประกายระยิบระยับเหมือนกับแก้ว

 

ฉู่ชิงหยุนมองไปที่หินก้อนนั้นอย่างไม่ละสายตา

 

นอกเหนือจากพลังปราณแล้ว เขาสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตถึงแม้จะอ่อนมากก็ตาม แต่ก็เป็นของจริง

 

“หรือว่ามันก้อนหินนั่นจะเป็นไข่ของสัตว์อสูร?” ฉู่ชิงหยุนพูดพึมพัม และทันใดนั้นเองแววตาของเขาก็เปล่งประกาย และไม่อาจระงับความประหลาดใจที่อยู่ในใจไว้ได้อีกต่อไป

คะแนน 4.1
กรุณารอสักครู่...