ตอนที่แล้วROSE : 17 ตำราโอสถบรรพกาล !
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปROSE : 19 สิ่งตอบแทน !

ROSE : 18 เปลี่ยนใจ !

 

         อาวุโสซือขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าจะแสดงท่าทางกับเรื่องราวที่เพิ่งขึ้นเช่นไรดี

         ในคราแรกเขาคิดว่าเย่ชิงถางมาที่นี่เพื่อทำร้ายหลานรักของเขา ใครจะไปรู้ว่า

 

         นางจะสามารถเขียนสูตรยาที่ใช้ในการขจัดพิษร้ายได้

 

         “ยกชามาให้คุณหนูเย่!” อาวุโสซือกล่าวขณะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

 

         เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหล่าข้ารับใช้ที่อยู่ในห้องโถงต่างก็รู้สึกแปลกใจไปตามๆกัน  ชายผู้หนึ่งที่สามารถทำความเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วและรีบวิ่งไปยกชามาให้เย่ชิงถาง

 

         “เชิญนั่ง” อาวุโสซือกล่าวขณะจ้องมองเย่ชิงถางแม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะฟังดูแข็งกระด้างแต่เขากลับกล่าวด้วยท่าทางที่โอนอ่อนลงมาก

 

         แม้ว่าเขาจะเกลียดชังตระกูลเย่เป็นอย่างมากแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าสูตรยาของ  เย่ชิงถางสามารถช่วยชีวิตซือไป๋ได้จริงๆ

 

         เย่ชิงถางรับถ้วยชามาถือไว้เมื่อสังเกตเห็นท่าทางที่เปลี่ยนไปของอาวุโสซือ นางจึงค่อยๆนั่งลงบนเก้าอี้

 

         ตำราโอสถบรรพกาลได้หายสาบสูญไปเป็นเวลานานแล้วอย่างไรก็ตามตำราเล่มนี้ได้ถูกค้นพบในอีกสามร้อยปีต่อมา เย่ชิงถางเปิดตำราทั้งเล่มอ่านและจดจำทุกสิ่งอย่างไว้ในสมองของนาง แน่นอนว่านางสามารถจดจำทุกสิ่งอย่างได้อย่างชัดเจนแม้ว่าพิษเย็นกัดกินภายในร่างกายของซือไป๋จะเป็นพิษที่แพทย์ในยุคปัจจุบันไม่อาจรักษาให้หายขาดได้ แต่หลังจากนี้อีกสามร้อยปี มันก็นับว่าไม่ใช่เรื่องยากเย็นอันใด

 

         ซือไป๋เองก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นเมื่อเห็นท่าทางที่เปลี่ยนไปของท่านปู่ เขาจึงหัวเราะเบาๆ และเดินกลับไปยังที่นั่งของตนเอง

 

         บรรยากาศภายในห้องโถงเต็มไปด้วยความอึดอัด อาวุโสซือยกชาขึ้นจิบเงียบๆอยู่ครู่หนึ่งขณะที่สายตาของเขาจังจ้องไปยังเย่ชิงถางราวกับต้องการค้นหาคำตอบบางอย่าง

 

         “เหตุใดเจ้าจึงช่วยหลานรักข้า?” ในที่สุดเขาก็เอ่ยถามขึ้น

 

         “เช่นเดียวกับสายน้ำและเปลวไฟตระกูลซือมีความเกลียดชังเป็นอย่างมากต่อ ตระกูลเย่และไม่มีทางกลับมาเป็นมิตรกันได้ ในฐานะคุณหนูแห่งตระกูลเย่เหตุใดเจ้าจึงมาช่วยตระกูลของเรา?” เขาตั้งคำถามในขณะที่เขาเชื่อมั่นในความถูกต้องของสูตรยาแต่เขากลับไม่เข้าใจเบื้องหลังของเหตุผลที่เย่ชิงถางมาช่วยเหลือตระกูลซือ

 

         เย่ชิงถางตอบว่า “ตระกูลเย่ในขณะนี้ไม่ใช่ตระกูลเย่ดังเช่นเมื่อก่อนอีกแล้ว”

         อาวุโสซือขมวดคิ้วเล็กน้อย

 

         “อาวุโสซือ เองก็น่าจะรู้ว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมาสุขภาพของท่านพ่อย่ำแย่ลงมาก ทั้งหมดเป็นเพราะว่าอาวุโสหนึ่งแห่งตระกูลเย่ต้องการแย่งชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลมาช้านานและเขาเห็นว่านี่เป็นโอกาสอันสมควรที่จะเข้ายึดอำนาจจากท่านพ่อของข้า ในยามนี้ท่านพ่อไม่ได้ควบคุมตระกูลเย่อีกต่อไปแล้วและคนส่วนใหญ่ภายในคฤหาสน์ล้วนเป็นคนของอาวุโสหนึ่งด้วยความทะเยอทะยานของอาวุโสหนึ่ง ทำให้ทั้งข้าและท่านพ่อกลายเป็นเสี้ยนหนามของเขาและเขาไม่ลังเลเลยที่จะกำจัดพวกเราไปให้พ้นทาง” เย่ชิงถางกล่าวอย่างไม่รีบร้อน นางจำเป็นต้องกล่าวความจริงมิเช่นนั้นนางอาจไม่สามารถบรรลุจุดประสงค์ของตนเองได้เพราะความเกลียดชังที่ตระกูลซือมีต่อตระกูลเย่

 

         หลังจากได้ยินคำว่า “อาวุโสหนึ่งแห่งตระกูลเย่” อาวุโสซือจึงขมวดคิ้วแน่นยิ่งขึ้น เป็นอาวุโสหนึ่งผู้นี้ที่ อาวุโสซือสงสัยว่าเขาเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการวางยาพิษแม่ของซือไป๋

 

         “วางแผนสังหารผู้นำตระกูลและทายาทของเขานับว่าเป็นความผิดร้ายแรง แม้ว่า อาวุโสหนึ่งแห่งตระกูลเย่จะต้องการทำร้ายเจ้าแต่เขาก็ต้องวางแผนอย่างระมัดระวัง หากข่าวนี้แพร่งพรายออกไป เขาย่อมไม่อาจขึ้นเป็นผู้นำตระกูลได้” อาวุโสซือกล่าวขึ้นเขาไม่คิดเชื่อคำพูดของเย่ชิงถาง ง่ายๆ

 

         เย่ชิงถางหัวเราะเบาๆและกล่าวว่า “หากเขาต้องการทำร้ายข้าจริงๆ มันก็เป็นเรื่องง่ายมาก ท่านไม่คิดเช่นนั้นหรอกหรือ?”

 

         นางเงียบไปครู่หนึ่งและกล่าวต่อว่า “เย่โย่ว เด็กสาวจากตระกูลเย่ซึ่งเป็นหลานสาวแท้ๆของอาวุโสหนึ่งเพิ่งได้ถูกเชิญให้เข้าร่วมกับสำนักอวิ๋นเซี่ยวเมื่อไม่กี่วันก่อน ข้าคงแปลกใจมากหากท่านไม่เคยได้ยินข่าวคราวเหล่านี้?”

 

         อาวุโสซือตกใจมากหลังจากได้ยินคำว่า “สำนักอวิ๋นเซี่ยว” สำนักอวิ๋นเซี่ยวเป็นสำนักขนาดใหญ่และมีชื่อเสียงโด่งดังอีกทั้งยังมีศิษย์มากมายที่มีความสามารถระดับสูงมากพอที่จะสามารถต่อกรกับราชสำนักได้!

 

         “ข้าเคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้าง”

 

         เย่ชิงถางหัวเราะเบาๆและกล่าวว่า “แล้วอาวุโสซือรู้หรือไม่ ว่าเหตุใดผู้นำแห่ง สำนักอวิ๋นเซี่ยวจึงชื่นชอบนาง?”

 

ติดตามตอนต่อไป………

คะแนน 3.6
กรุณารอสักครู่...