ตอนที่แล้วราชันย์เร้นลับ 53 : ผู้สดับ
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปราชันย์เร้นลับ 55 : นิมิต

ราชันย์เร้นลับ 54 : ลูกค้าดูดวงคนแรก

 

   เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของไคลน์ แอนเจลิก้าเริ่มสัมผัสได้ว่า สิ่งที่เธอเข้าใจอาจยังไม่ถูกต้อง

 

   “ไม่ใช่หรือคะ? มิสเตอร์กลาซิสระบุว่า คุณสามารถบ่งชี้ความผิดปรกติเกี่ยวกับปอดของเขาอย่างง่ายดายเพียงสำรวจด้วยตาเปล่า…”

 

   เสียงเธอค่อยลงจนกระทั่งเงียบไป

 

   สำรวจตาเปล่า? หว่างคิ้วคล้ำน่ะหรือ?

 

   ไคลน์เข้าใจสถานการณ์ทันที มันกล่าวพลางอมยิ้ม

 

   “มิสเตอร์กลาซิสคงเข้าใจผิดไป”

 

   ขณะชายหนุ่มกำลังจะโกหกแอนเจลิก้าว่านั่นเป็นเพียงการเดาสุ่ม แต่เมื่อฉุกคิดว่าตนยังไม่มีลูกค้าดูดวงแม้แต่รายเดียว สมองของมันเริ่มประมวลผลอย่างหนัก

 

   เพื่อให้เป้าหมายสวมบทบาทเป็นนักทำนายบรรลุผล ไคลน์ตัดสินใจโกหกคำโต

 

   “ผมระบุได้จากการทำนายครับ”

 

   “ทำนาย? แต่มิสเตอร์กลาซิสบอกว่าคุณแค่สำรวจด้วยตาเปล่า นั่นก็เป็นการทำนายหรือคะ?”

 

   แอนเจลิก้าไต่ถามน้ำเสียงฉงนปนทึ่ง

   

   ไคลน์อมยิ้ม มันแจกแจง

 

   “ในฐานะสมาชิกสโมสร คุณคงรู้จักศาสตร์ดูดวงด้วยลายมือใช่ไหม?”

 

   บนโลกเก่า ศาสตร์ดูลายมือไม่เพียงนิยมในอาณาจักรคลั่งอาหาร แต่อินเดียและทวียุโรปก็มีศาสตร์ดูดวงที่คล้ายคลึงกัน ทว่า ในโลกที่เต็มไปด้วยผู้วิเศษ การทำนายด้วยลายมือไม่ค่อยได้รับความนิยมมากนัก

 

   “เคยได้ยินค่ะ แต่คุณไม่ได้ดูลายมือเขา… หรือว่าแอบดูโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว?”

 

   แอนเจลิก้ายังคงแสดงสีหน้าเคลือบแคลง

 

   “ผมอ่านจากลักษณะใบหน้าแทนครับ”

 

   ไคลน์โกหกอย่างต่อเนื่อง

 

   “เป็นศาสตร์ที่มีพื้นฐานคล้ายคลึงการดูลายมือมาก”

 

   “งั้นหรือคะ?”

 

   แอนเจลิก้ายังคงฉงน

 

   เพื่อจะพัฒนาตัวเองบนเส้นทางนักทำนาย ไคลน์ไม่มีทางเลือกมากนัก มันแสยะยิ้มพลางแสดงสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะเลื่อนปลายนิ้วขึ้นมาสัมผัสหว่างคิ้วสองหน

 

   เพียงแค่จ้องมอง แสงออร่าของแอนเจลิก้าก็บ่งบอกทุกสิ่ง ช่วงศีรษะสีม่วง ช่วงแขนขาสีแดงสด ช่วงลำคอสีฟ้าคราม…

 

   ไม่มีปัญหาด้านสุขภาพ เว้นแต่บางจุดที่หมองกว่าปรกตินิดหน่อย แต่นั่นสามารถเกิดได้จากภาวะเหนื่อยล้าตามปรกติ

 

   ถัดมา ไคลน์เพ่งมองไปยังสีของอารมณ์และได้พบกับแสงส้มผสมกลมกลืนแดงและฟ้า หมายถึงอบอุ่น ตื่นเต้น และครุ่นคิด

 

   ดีจัง… เมื่อตระหนักว่าสตรีเบื้องหน้ามีสุขภาพแข็งแรงและอารมณ์ปรกติ ไคลน์เตรียมจะออกจากเนตรวิญญาณ แต่ทันใดนั้น มันเหลือบเห็นความมืดอันเข้มข้นหลบซ่อนอยู่ในส่วนลึกสุดของสีอารมณ์

 

   แถมยัง… สีขาวของอารมณ์ยังจางกว่าคนปรกติค่อนข้างมาก แสดงถึงการขาดแรงจูงใจเพื่อพัฒนาตัวเอง

 

   ไคลน์พลางฉีกยิ้มกว้าง

 

   “มิสเตอร์โมเร็ตติ คุณกำลังอ่านสีหน้าของดิฉันหรือคะ?”

 

   เมื่อเห็นสุภาพบุรุษหนุ่มในชุดดำเบื้องหน้าเงียบงันและเอาแต่จ้องมอง แอนเจลิก้าเริ่มสัมผัสถึงความผิดปรกติ เธอไต่ถามด้วยน้ำเสียงสงสัยเจือกังวล

 

   ไคลน์ไม่ตอบกลับทันที ตรงกันข้าม มันแอบสัมผัสหว่างคิ้วตนเองสองครั้งเบาๆ พร้อมกับแสร้งทำสีหน้าใคร่ครวญ

 

   ขณะแอนเจลิก้าเริ่มกระสับกระส่าย ชายหนุ่มกล่าวด้วยเสียงอ่อนโยน

 

   “มาดามแอนเจลิก้าครับ ในบางครั้ง ความเศร้าและความเจ็บปวดไม่ควรถูกเก็บงำไว้ในใจนานเกินไป”

 

   ทันใดนั้น นัยน์ตาสาวงามพลันเบิกโพลงพร้อมกับริมฝีปากที่อ้ากว้าง แต่เธอมิได้กล่าวสิ่งใดต่อ

 

   หล่อนเอาแต่จ้องมองไคลน์ที่สวมหมวกทรงกึ่งสูงและมีบรรยากาศคล้ายนักวิชาการอย่างไม่กระพริบตา

 

   เสียงอันลุ่มลึก อบอุ่น และเป็นกันเองของชายหนุ่มดังแว่วข้างหู

 

   “คุณควรไปออกกำลังกายบ้างนะครับ ไม่ว่าจะเป็นการปีนเขา ตีเทนนิส หรือกิจกรรมอื่นที่เรียกเหงื่อ ในบางครั้ง ปล่อยให้น้ำตาไหลไปตามธรรมชาติโดยไม่ฝืนหยุด ในบางครั้ง ลองปล่อยตัวปล่อยใจตะโกนให้สุดเสียง พรั่งพรูอารมณ์ที่สุมในอกออกไปให้หมด

 

   “แบบนั้นจะดีกับสุขภาพของคุณมากกว่า”

 

   เมื่อไคลน์กล่าวจบ แอนเจลิก้าพลันตัวแข็งทื่อประหนึ่งรูปปั้น ร่างกายลุกยืนขึ้นเองโดยไม่รู้ตัว

 

   เธอพยายามกระพริบตาถี่ๆ พร้อมกับก้มหน้าครุ่นคิด ก่อนจะเงยขึ้นมากล่าวกับไคลน์

 

   “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ…”

 

   “ดูเหมือนวันนี้จะมีสมาชิกเยอะนะครับ”

 

   ไคลน์รีบเปลี่ยนบทสนทนา ราวกับไม่เคยทำนายสิ่งใดให้แอนเจลิก้า ชายหนุ่มชำเลืองมองไปทางประตูห้องประชุมที่อยู่สุดทางเดิน

 

   “บ่ายวันอาทิตย์… อย่างน้อยห้าสิบคน”

 

   เสียงแอนเจลิก้าค่อนข้างแหบพร่า เธอกล่าวสั้นห้วนโดยเน้นเพียงคำสำคัญ

 

   หล่อนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะได้สติกลับคืนประหนึ่งวิญญาณประทับร่าง

 

   “จะรับกาแฟหรือชาดีคะ?”

 

   “ชาดำซิบป์”

 

   ไคลน์พยักหน้าเบาๆ  มันบรรจงถอดหมวกและเดินตรงไปตามทาง

   

   ในวินาทีที่ชายหนุ่มหายลับเข้าไปในห้องประชุม แอนเจลิก้าถอนหายใจยาวอย่างช้าๆ

 

   …

 

   ห้องประชุมของสโมสรพยาการณ์มีขนาดค่อนข้างใหญ่ กว้างกว่าห้องเรียนของไคลน์สมัยมัธยมราวสองเท่าเห็นจะได้

   

   ในคราวก่อน มีสมาชิกเพียงห้าถึงหกคนที่นั่งเรียนด้านใน ส่งผลให้ให้ดูโหวงเหวงพิกล แต่มาวันนี้ หมอดูหลายสิบกำลังนั่งกระจัดกระจายไปตามจุด ทุกคนช่วยเติมเต็มห้องประชุมกว้างขวางให้สมบูรณ์

 

   แสงแดดส่องเข้ามาด้านในผ่านมุขหน้าต่างสองสามบานริมผนัง สมาชิกส่วนใหญ่ หากไม่สนทนาเสียงค่อยด้วยกันเองก็จะตั้งคำถามแก่เฮเนส·วินเซนต์ผู้รับหน้าที่บรรยาย บางส่วนนั่งทบทวนบทเรียนตามลำพังและฝึกฝนศาสตร์ทำนาย บางส่วนนั่งดื่มชากาแฟไปพร้อมอ่านหนังสือพิมพ์โดยไม่รบกวนผู้ใด

 

   ฉากเบื้องหน้าทำให้ไคลน์หวนนึกถึงช่วงเวลาสมัยเรียนบนโลกเก่า จุดที่แตกต่างคือเสียงเอะอะโวยวายซึ่งดังมากกว่า มิได้เงียบสงบและเปี่ยมด้วยบรรยากาศผู้ดีเหมือนกับห้องประชุมแห่งนี้

 

   ชายหนุ่มกวาดสายตามองรอบ แต่ก็ไม่พบใบหน้าที่คุ้นเคยอย่างเอ็ดเวิร์ดหรือกลาซิส ด้วยเหตุนี้ มันเดินไปหยิบหนังสือทำนายบนชั้นวางด้วยท่าทางไม่รีบร้อน หามุมสงบนั่งลง ก่อนจะใช้มือพลิกหน้ากระดาษเปิดอ่านอย่างผ่อนคลาย

 

   เพียงไม่นาน แอนเจลิก้าเดินถือถ้วยชาเข้ามาและวางลงบนโต๊ะตรงหน้า    

 

   ขณะหล่อนกำลังรีบเดินกลับ เธอเหลือบเห็นมิสเตอร์โมเร็ตติปลดโซ่เงินแววาวออกจากข้อมือซ้าย สุดปลายโซ่มีบุษราคัมแท้สีเหลืองทองห้อยอยู่

 

   เขาคิดจะทำอะไร?

   

   แอนเจลิก้าลดฝีเท้าลงและชำเลืองมองการกระทำไคลน์ด้วยใจจอจ่อ

 

   ชายหนุ่มถือโซ่เงินด้วยมือซ้ายและปล่อยให้ปลายบุษราคัมลอยเหนือถ้วยชาชิบป์ อีกนิดเดียวก็จะสัมผัสกับของเหลวด้านล่าง

 

   ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ไคลน์หรี่ตาลงและเปลี่ยนบรรยากาศรอบตัวให้เงียบงัน

 

   บุษราคัมเริ่มขยับเบาๆ ไปพร้อมกับโซ่เงินในทิศทางทวนเข็มนาฬิกา

 

   เมื่อเห็นเช่นนี้ แอนเจลิก้าพบว่ามิสเตอร์โมเร็ตติช่างลึกลับซับซ้อนและเต็มไปด้วยปริศนา

 

   “ชาดำที่คุณชงมีคุณภาพดีมาก”

 

   ไคลน์กล่าวเสียงเบาหลังจากลืมตาขึ้นและอมยิ้ม …มันจงใจให้แอนเจลิก้าเห็นพฤติกรรมเมื่อครู่ทั้งหมด!

 

   หากต้องการได้ลูกค้าดูดวง การแนะนำจากปากแอนเจลิก้าคือสิ่งสำคัญยิ่งยวด!

 

   ในมือต้องการสวมบทบาทเป็นนักทำนาย ไคลน์จำเป็นต้องงัดลูกไม้ทั้งหมดออกมาใช้ โดยเฉพาะการแสดงให้อีกฝ่ายประจักษ์

 

   “ใช่ค่ะ มิสเตอร์เฮเนสมักจู้จี้เรื่องคุณภาพชาเสมอ”

 

   แอนเจลิก้ากล่าว สีหน้ายังคงเจือความทึ่ง

 

   ไคลน์พันลูกตุ้มวิญญาณกลับเข้าที่เดิมรอบข้อมือ ถัดมาเป็นการชูถ้วยชาที่มีลวดลายดอกไม้ขึ้น มันแสยะยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะหันไปมองแอนเจลิก้าและขยิบตาแสดงมารยาบุรุษ

 

   …

 

   แอนเจลิก้าเดินกลับมานั่งประจำตำแหน่งในห้องรับแขก แต่เธอไม่มีอารมณ์จะอ่านนิตยสารอีก หล่อนนั่งเหม่ออยู่เช่นนั้น มองออกไปยังจุดห่างไกล ไม่มีใครทราบได้ว่ากำลังคิดสิ่งใด

 

   เป็นอยู่นานจนกระทั่งใครบางคนออกแรงเคาะบานประตูไม้ แอนเจลิก้าได้สติกลับมาและรีบมองไปยังทางเข้า ภาพที่เห็นคือสุภาพสตรีเลอโฉมในเดรสสีฟ้าอ่อน

 

   หญิงสาวปริศนาถอดหมวกที่ติดกับผ้าคลุมข่ายออก สีหน้าของเธอสงบนิ่งแต่เจือความเศร้าโศกไว้หลายส่วน

   

   “สายันห์สวัสดิ์ค่ะ คุณสุภาพสตรี ต้องการจะเข้าร่วมสโมสรพยากรณ์ หรือต้องการดูดวงคะ?”

 

   แอนเจลิก้าไต่ถามชัดถ้อยชัดคำ

 

   “ดูดวงค่ะ”

 

   สตรีปริศนามีคู่นัยน์ตาที่งดงามแต่อัดแน่นด้วยความเศร้า เธอกัดริมฝีปากเล็กน้อยขณะตอบ

 

   แอนเจลิก้าส่งภาษากายให้หล่อนนั่งลงบนโซฟ้าพร้อมกับอธิบายขั้นตอนการดูดวงของสโมสรพยากรณ์โดยละเอียด

 

   เธอหยิบอัลบัมรูปภาพขึ้นมาวางและเปิดกางออก

 

   “เลือกใครก็ได้ค่ะ”

 

   ด้วยท่าทีท้อแท้ สตรีเดรสฟ้าใช้มือบรรจงพลิกหน้าอัลบัมพลางมองสำรวจ แต่วันนี้เป็นวันอาทิตย์ซึ่งมีจำนวนสมาชิกค่อนข้างมาก ตัวเลือกของหมอดูจึงมหาศาล ส่งผลให้เธอออกอาการไม่พอใจ

 

   “ช่วยแนะนำให้หน่อยได้ไหม? จากบรรดาหน้าเหล่านี้”

 

   เธอชี้ไปยังหน้าบริเวณกึ่งกลางอัลบัม ซึ่งหมายถึงหมอดูที่คิดค่าบริการในช่วงกลาง คือแพงกว่าสี่เพนนี แต่ถูกกว่าสองซูล

 

   แอนเจลิก้าหยิบสมุดอัลบัมกลับไปและกวาดสายตามองราวสองสามนาที ก่อนจะเรียบเรียงคำตอบ

 

   “ฉันขอแนะนำสุภาพบุรุษท่านนี้”

 

   สตรีเดรสฟ้าสีหน้าเศร้าสร้อยชำเลืองสายตามองปลายนิ้วแอนเจลิก้า หล่อนได้พบหมอดูที่มีชื่อว่า ‘ไคลน์·โมเร็ตติ’

 

   “มิสเตอร์โมเร็ตติเพิ่งเข้าสโมสร… ผลการทำนายจะเชื่อได้จริงหรือ?”

 

   เธอถามสีหน้ากังวล

 

   แอนเจลิก้ารีบผงกศีรษะหนักแน่น

 

   “สมาชิกท่านอื่นและตัวดิฉันเองได้เห็นพ้องต้องกันว่า มิสเตอร์โมเร็ตติเป็นหมอดูที่เก่งกาจ หากไม่เพราะเพิ่งเข้าร่วมสโมสร ค่าบริการของเขาคงไม่มีทางถูกขนาดนี้แน่”

 

   “เข้าใจแล้วค่ะ”

 

   สตรีหน้าเศร้าผงกศีรษะ

 

   “เลือกมิสเตอร์โมเร็ตติค่ะ”

 

   “กรุณารอสักครู่นะคะ”

 

   แอนเจลิก้าเก็บอัลบัมและเดินไปที่ห้องประชุมใหญ่

 

   เธอเข้าไปหาไคลน์พลางกล่าวด้วยเสียงกระซิบกระซาบ

 

   “มิสเตอร์โมเร็ตติ มีลูกค้าต้องการใช้บริการดูดวงค่ะ คุณจะใช้ห้องไหน?”

 

   ได้ผลทันตาเห็น…

 

   ‘ธรุกิจ’แรกของตนมาถึงจนได้สินะ ไคลน์วางถ้วยชาลงและพยักหน้าอย่างสุขุม

 

   “ห้องบุษราคัม”

 

   “ค่ะ”

 

   แอนเจลิก้าเดินนำไคลน์ไปยังห้องบุษราคัมก่อนจะเปิดประตูออก

 

   ชายหนุ่มนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับประตู บนโต๊ะมีอุปกรณ์สำหรับดูดวงหลายชนิดวางเรียงราย หลังจากรอไม่ถึงนาที สตรีในเดรสฟ้าอ่อนเดินเข้าห้องมาด้วยสีหน้าหดหู่และเศร้าหมอง

 

   ฉวยโอกาสที่หล่อนกำลังปิดประตู ชายหนุ่มรีบแตะหว่างคิ้วสองครั้ง

 

   สีเหลืองที่ช่องท้องหม่นหมองไปสักหน่อย… สีห้วงอารมณ์มีความมืดเจือปนในปริมาณมาก หลักๆ จะเป็นความกังวลและกระสับกระส่าย ไคลน์พิจารณาครู่หนึ่งก่อนจะเอนหลังพิงเบาะ มันแอบเลื่อนมือขึ้นแตะหว่างคิ้วเพื่อออกจากภาวะเนตรวิญญาณ

 

   “สวัสดีค่ะ มิสเตอร์โมเร็ตติ”

 

   สตรีเดรสฟ้าอ่อนนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

 

   “สายัณห์สวัสดิ์ครับ ผมควรเรียกคุณว่าอย่างไรดี?”

 

   ไคลน์ไต่ถามตามมารยาท มิได้หวังคำตอบสักเท่าไร

 

   ในฐานะนักรบคีย์บอร์ด มันทราบดีกว่าผู้คนจำนวนมากไม่ต้องการใช้ชื่อจริงสำหรับดูดวง

 

   “เรียกแอนนาก็ได้ค่ะ”

 

   แอนนาถอดหมวกที่ติดกับตาข่ายวางลงบนตัก เธอจ้องมองไคลน์ด้วยสีหน้าคาดหวังผสมเคลือบแคลง ก่อนจะกล่าว

 

   “ดิฉันต้องการทำนายเกี่ยวกับสถานการณ์ของคู่หมั้นที่เดินทางไปยังทวีปใต้ในเดือนมีนาคมเพื่อเจรจาธุรกิจ เขาส่งโทรเลขหาครอบครัวและฉันครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่สามของเดือนก่อน ใจความระบุว่ากำลังจะโดยสารเรือกลับ แต่ก็ไร้วี่แววหลังจากผ่านไปยี่สิบวัน

 

   “ในตอนแรก ดิฉันเชื่อว่าการเดินทางอาจล่าช้าเพราะสภาพอากาศอันเลวร้ายของ‘ทะเลคลั่ง’ แต่จวบจนปัจจุบัน เวลาได้ล่วงผ่านมานานกว่าหนึ่งเดือน เรือโดยสารที่เขานั่งกลับ อัลฟัลฟ่า ก็ยังไม่จอดเทียบท่าเรือเอ็นมาร์ทสักที”

   

   มหาสมุทรที่กั้นแบ่งทวีปเหนือและใต้ออกจากกันมีชื่อว่า‘ทะเลคลั่ง’ ขึ้นชื่อด้านความโหดร้ายของสภาพอากาศและกระแสน้ำเชี่ยวกราก หากไม่เพราะจักรพรรดิโรซายริเริ่มส่งคนออกค้นหาเส้นทางเดินเรือที่ปลอดภัย อาณาจักรทวีปเหนือและทวีปใต้ก็คงยังไม่เข้าสู่ยุคล่าอาณานิคมเฉกเช่นปัจจุบัน อย่าว่าแต่เทคโนโลยีส่งโทรเลขข้ามทวีปเลย

 

   ไคลน์จ้องมองลูกค้าคนแรกในอาชีพนักทำนายของตนครู่หนึ่ง ก่อนจะไต่ถาม

 

   “คุณต้องการให้ผมทำนายด้วยวิธีใด?”

 

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

ตอนฟรีลงทุกวันอังคาร – เสาร์

ติดตามผู้แปลได้ที่ : www.facebook.com/bjknovel/

 

คะแนน 4.3
กรุณารอสักครู่...