ตอนที่แล้วตอนที่ 20 ลักลอบเข้า
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 22 แขนเทียม

ตอนนี้หาน เซี่ยวได้หลบหนีจากองค์กรต้นกำเนิด เขาไม่มีทรัพยากรเพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งอีกต่อไป การเข้าร่วมกับ6ประเทศคือทางแก้

หาน เซี่ยวมีแผนในใจอยู่แล้ว

ในกาแล็คซี่ เป็นที่รู้กันดีว่ามีสถานที่ลับอยู่ในเมืองหลวงตะวันตก

หาน เซี่ยวมาถึงประตูโรงงานที่ซ่อนอยู่ในตรอกซอย สถานที่นั้นไร้ชื่อ แต่มีโลโก้อยู่

มีโต๊ะหมากรุกตั้งอยู่ตรงทางเข้าโรงงาน ชายชราสองคนกำลังประทันหมากกันอยู่

รูปลักษณ์พวกเขาเป็นในทางตรงกันข้าม ชายชราที่เตี้ยกว่ามีหนวดและผมยาว ขณะที่ชายชราร่างสูงนั้นดูดีและเหมาะสม ทั้งคู่กำลังจ้องกระดานหมากรุกอย่างใจจดใจจ่อ

หาน เซี่ยวสังเกตเห็นว่าชายชราร่างสูงมีแขนที่หายไป

ทั้งคู่หันมาสนใจหาน เซี่ยวเล็กน้อยขณะที่เขาก้าวไปในโรงงาน

หาน เซี่ยวเดินไปดูกระดานหมากรุก พวกเขาดูเหมือนกำลังเล่นเกมหมากล้อม

ทันใดนั้น หาน เซี่ยวก็ตระหนักว่ามันไม่ใช่หมากล้อม!มันคือเกมห้าแถว!

พวกคุณจริงจังบ้าอะไรกันเนี่ย?

ผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏจากภายในโรงงาน”เจ้าต้องการซ่อมแซมอะไร?”
เธอมีผิวสวย แก้มสีกุหลาบ และสูงประมาณ1.65เมตร ผมเธอถูกมัดด้วยหมุดดำและอยู่ในชุดเสื้อกั๊กดำ กางเกงยีนส์ขาสั้น แม้เธอจะไม่ได้สวยจนน่าหลงใหล แต่เธอก็ยังมีใบหน้าที่น่าชมมอง เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่มีดวงตาอ่อนโยนและรอยยิ้มอบอุ่น เธอดูเหมือนจะอยู่ในวัย20กลางๆ-นี่ถือเป็นสเป็คของหาน เซี่ยวเลยก็ว่าได้

ผู้หญิงที่อายุ20ปีสามารถเทียบได้กับลูกพีช-ดูดีแต่ก็ยังไม่สุกงอม

ผู้หญิงวัย30ก็เปรียบเสมือนองุ่นสุก

แน่นอน สิ่งเหล่านี้มักเป็นเรื่องของรสนิยม

สำหรับผู้หญิงอายุ40….

หือ แล้ว50ละ?

ผู้หญิงอายุ50ปีไม่อาจอธิบายได้ว่าเป็นผลไม้อีกต่อไป!พวกเธอเป็นมันฝรั่ง!

 

“ข้าอยากรู้ว่าสถานที่นี้ต้องการเด็กฝึกงานหรือไม่?”หาน เซี่ยวถาม

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอดีใจที่ได้ยินคำพูดเขา เธอรีบกุมมือหาน เซี่ยวและลากเขาไปข้างใน ราวกับกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจ

“เข้ามาเลยเร็ว!เจ้าอาจเป็นหวัดได้”

 

หาน เซี่ยวเงยหน้ามองดวงอาทิตย์สว่างโชติช่วงและสงสัย ไข้หวัดที่นี่คือโรคheat stroke?

โรงงานเป็นสีดำและขาวซะส่วนใหญ่และมีชั้นสอง

ชั้นแรกเป็นพื้นที่ทำงาน และมันก็ค่อนข้างกว้าง มียานพาหนะมากมายและอุปกรณ์รวมถึงเครื่องจักรต่างๆ หาน เซี่ยวสามารถบอกได้จากร่องรอยบนโต๊ะทำงานว่ามันค่อนข้างเก่า นอกจากนี้มันยังมีชั้นวางของโลหะจำนวนมากเรียงรายอยู่ชิดกับผนัง

 

“ข้าชื่อลู่ เฉียน ข้าคือหัวหน้าของที่นี่ เจ้าสามารถเรียกข้าว่าพี่สาวเฉียนได้”เธอแนะนำ

“พี่สาวเฉียน”หาน เซี่ยวทักทาย”ข้าอยากฝึกงานที่นี่ มันมีข้อกำหนดใดบ้าง?”

“ลองบอกสถานการณ์เจ้ามาสิ”ลู่ เฉียนตอบกลับ ความประทับใจแรกเธอต่อหาน เซี่ยวค่อนข้างดี เธอชอบดวงตาตายด้านเขา-พวกมันทำให้หาน เซี่ยวดูเหมือนคนโง่

เขาอาจจะพอใจกับค่าจ้างแสนต่ำของเธอ เธอคิดกับตัวเอง

“ข้ามาจากที่ไกล ชื่อของข้าคือหาน เซี่ยว ข้าอายุ21ปีและมีทักษะช่างกลพื้นฐาน เจ้าสามารถเรียกข้าว่านายช่างหานได้”

นายช่างหาน?ความงุนงงปรากฏบนใบหน้าของลู่ เฉียน

“จากที่ไกล…หมายความว่าเจ้าไม่ได้เป็นนักเรียนของโรงเรียนหลวงตะวันตก?”

 

โรงเรียนหลวงตะวันตกคือโรงเรียนชั้นยอดที่มีเพียงไม่กี่คนจึงสามารถเข้าเรียนได้ มันเป็นหลักสูตรพิเศษที่อิงตามความรู้จากดาวเคราะห์อความารีนโดยอารยธรรมกาแล็คซี่ ที่นั่น นักเรียนจะได้รับการสอนให้เป็นนักสู้และช่างกล นักเรียนที่จบการศึกษาหลายคนจะกลายเป็นบุคคลสำคัญในมังกรดารา

อย่างไรก็ตาม มีน้อยกว่า1ในหมื่นที่จะครอบครองพลังเหนือธรรมชาติ

 

“ข้าเคยเรียนมาแค่ทฤษฏีเบื้องต้นเท่านั้น”หาน เซี่ยวตอบอย่างถ่อมตน

“นั่นน่าเสียดาย..”ลู่ เฉียนเสียใจ

“ขออภัย ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น”เธอกล่าวเสริม

“ไม่เป็นไร”

“ยังไงก็ตาม ข้าจะต้องทดสอบเจ้า ข้าต้องการผู้ช่วย แต่เจ้าจะต้องทำตามเกณฑ์ของข้าก่อน”

 

ลู่ เฉียนหยิบเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านที่พังขึ้นมาเพื่อทดสอบหาน เซี่ยว ก่อนหานเซี่ยวจะเริ่ม ชายชราตัวเตี้ยก็พูดขึ้น”เจ้าหนู ทำไมเจ้าถึงมาที่นี่?”

ลู่ เฉียนขมวดคิ้วอย่างสับสน ไม่ใช่ว่ามันก็แค่หางานทำ?

หาน เซี่ยวมองชายชราและตอบกลับ”ข้าแค่มาหางาน”

ด้วยเหตุผลบางอย่าง คำตอบเขาทำให้ชายชราโกรธและพลิกกระดานหมากรุก

“ข้าเป็นเจ้าของร้านนี้ ผ่านการทดสอบข้าให้ได้และข้าจะยอมให้เจ้าอยู่”

“ตาแก่หมาน เจ้าเป็นพวกขี้แพ้ชวนตีอีกแล้ว”ชายชราร่างสูงกล่าวขึ้น

“ข้ามีบางอย่างต้องทำ”เฒ่าหมานกล่าว

“ไร้ยางอาย”ชายชราร่างสูงตอบกลับอย่างโกรธเคือง

คะแนน 4.2
กรุณารอสักครู่...