ตอนที่แล้วตอนที่ 85: แรงผลักดัน
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 87: นกจ้องเขา

ตัวเหยินปาเชียนเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกหุนหันพลันแล่นเช่นนี้ แต่ความรู้สึกนี้ออกมาจากส่วนลึก และดูเหมือนว่าความปรารถนาที่ลึกที่สุดนั้นคล้ายคลึงกับความหุนหันพลันแล่น

 

ความอาฆาตพยาบาทของเขาบ่งบอกว่าจะมีแค่เขาเท่านั้นที่จะได้อยู่บนโลกนี้

 

ในตอนนี้ เหยินปาเชียนไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายมีความคิดเช่นเดียวกับเขาหรือไม่ เขายับยั้งเจตนาในการฆ่าเขาแล้วกำมือแสดงความเคารพ “ท่านคือเจ้าชายที่เจ็ดแห่งมหาจักรวรรดิเซี่ยใช่มั้ย ?”

 

เหยินปาเชียนไม่กล้าเปิดเผยเจตนาในการฆ่าของตนเลย ถ้าคนอย่างเจ้าชายที่เจ็ดต้องการจะฆ่าเขาล่ะก็ มันคงเป็นเรื่องกล้วย ๆ เลยล่ะ

 

“ข้าเอง” เจ้าชายที่เจ็ดเองก็ยับยั้งเจตนาในการฆ่าของตนไว้ในใจเช่นกัน และเผยให้เห็นสีหน้าอันประหลาดใจก่อนที่จะพยักหน้าช้า ๆ

 

เพียงแค่เสี้ยววินาที ทั้งคู่ก็ยกเลิกเจตนาในการฆ่าอีกฝ่ายไปพร้อมกัน

 

ข้อแตกต่างเล็กน้อยก็คือ นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เจ้าชายที่เจ็ดได้เห็นเหยินปาเชียน

 

เมื่อเจ้าชายที่เจ็ดเดินเข้าไปหาเหยินปาเชียนแล้วเผชิญหน้ากับเขา ผู้คนในบริเวณโดยรอบก็ได้มองทั้งสองคนแล้วก็พากันตกตะลึงจนพูดไม่ออกเลยทีเดียว

 

ไม่มีใครเคยคิดมาก่อนว่าทั้งสองคนจะมีรูปร่างคล้ายคลึงกันมากเพียงนี้

 

มีคนมากกว่าหนึ่งคนที่สงสัยว่าเจ้าชายที่เจ็ดมีพี่น้องฝาแฝดหรือเปล่า แต่หลังจากคิดถึงเรื่องนี้แล้ว มันเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้อย่างยิ่ง

 

“ข้ารู้สึกเหมือนกำลังมองตัวเองอยู่เลยนะ” เจ้าชายที่เจ็ดอุทานด้วยความแปลกใจออกมาอย่างนุ่มนวลหลังจากที่เขาจดจ้องไปที่เหยินปาเชียนอย่างรอบคอบ

 

“โลกนี้ช่างมหัศจรรย์อะไรเช่นนี้ ซิ่วอู่ ข้าพูดถูกใช่มั้ย ?”

 

คำพูดของเจ้าชายที่เจ็ดส่งตรงไปยังหญิงสาวที่งดงามอย่างน่าทึ่ง หญิงสาวคนนั้นเดินมาด้านข้างเจ้าชายที่เจ็ดแล้วมองไปที่ทั้งสองคน เธอปิดปากอย่างนุ่มนวล แล้วเผยสีหน้าอันประหลาดใจออกมา

 

เหยินปาเชียนปิดปากและไม่ได้พูดอะไรออกไป เขาเองก็พบว่ามันช่างมหัศจรรย์จริง ๆ ที่เขาได้ค้นพบคนที่ดูเหมือนกับเขาในต่างโลก

 

“ในอนาคต ท่านกับข้าจะต้องดีกันและสนิทสนมกันอย่างแน่นอน” เจ้าชายที่เจ็ดตบไหล่ของเหยินปาเชียนเบา ๆ ดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกยินดีกับเรื่องนี้

 

ราวกับว่าเหยินปาเชียนจะเชื่อคำพูดบ้าบอนี้ ถ้าหากว่าเขาเชื่อเจ้าชายที่เจ็ดล่ะก็ เขาคงจะดูโง่ทีเดียว

 

ถ้าหากว่าเหยินปาเชียนเป็นเจ้าชายที่เจ็ดแล้วได้พบกับด็อพเพลแกงเกอร์ข้างนอกล่ะก็ เขาจะมีตัวเลือกเพียงสองอย่างเท่านั้น ถ้าเขาไม่ฆ่าด็อพเพลแกงเกอร์ซะ ก็ชวนด็อพเพลแกงเกอร์มาอยู่ข้างเขา แล้วใช้เป็นตัวตายตัวแทนหรือแม้กระทั่งใช้เป็นโล่กำบังในสถานการณ์เลวร้ายซะเลย

[เกร็ดความรู้: ด็อพเพลแกงเกอร์ (Doppelgänger ในภาษาเยอร์มัน หรือ Double-Goer ในภาษาอังกฤษ) เป็นคำที่ใช้เรียกกรณีที่มนุษย์คนหนึ่งได้ปรากฏตัวตนเพิ่มขึ้นมาจากเดิมอีกคนหนึ่ง ซึ่งจะมีลักษณะภายนอกเหมือนกันทุกประการ]

 

เหยินปาเชียนคือข้าราชการของต้าเย่าในตอนนี้ นอกเหนือจากตำแหน่งข้าราชการนักเล่าเรื่องแห่งพระราชวังชิงซินแล้ว เหยินปาเชียนก็ยังดำรงตำแหน่งผู้รักษาการแทนหงหลู ตำแหน่งสำรองขั้นที่ 6 อีกด้วย เพราะฉะนั้น ตัวเลือกที่สองจึงทำได้ยากมาก ในกรณีนี้ ตัวเลือกเดียวที่สามารถทำได้ก็คือ ฆ่าเหยินปาเชียนซะ

 

นี่คือความเข้าใจในสถานการณ์ปัจจุบันของเหยินปาเชียน

 

ในตอนนั้นเอง เหยินปาเชียนก็ได้รับแรงผลักดันแบบนั้นเข้ามาในตัวเขาแล้ว คนที่มีสถานะสูงส่งอย่างเช่นเจ้าชายที่เจ็ดนั้น ยอมทนต่อร่างเลียนแบบของตนที่อยู่ต่างดินแดนได้ยังไงกัน

 

ไม่นานนัก เหยินปาเชียนก็ยิ้มให้ “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าหน้าตาของข้าจะคล้ายคลึงกับเจ้าชายแห่งมหาจักรวรรดิเซี่ยถึงขนาดนี้ โลกนี้ช่างมหัศจรรย์จริง ๆ บางทีซักที่ในโลกนี้ อาจมีคนอื่นที่หน้าตาคล้ายคลึงอีกก็ได้นะ

 

เจ้าชายที่เจ็ดหรี่ตาลงเล็กน้อย ถ้าหากมีคนเคยกล่าวไว้ในอดีต เขาก็คงจะไม่เชื่อ แต่ว่าตอนนี้เขาเชื่อแล้ว

 

“ได้โปรดตามข้ามา องค์ชาย… ข้าเรียกถูกต้องแล้วใช่มั้ยขอรับ ? ถึงองค์ชายจะมีสถานะที่สูงส่ง แต่ก็ยังมีขั้นตอนที่ท่านจะต้องทำนะขอรับ” เหยินปาเชียนพูดออกมาพร้อมกับเดินเข้าไปในตึก

 

แม้กระทั่งหลังจากที่พวกเขาเข้ามาในอาคาร ผู้คนที่อยู่ข้างนอกก็ยังไม่เชื่ออย่างสนิทใจนัก

 

ฉีเหิงกับฉีเซิ่งกำลังคุยกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ และใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ พวกเขาไม่เคยคิดว่าจะมีเรื่องบังเอิญเช่นนี้ในโลกนี้ เมื่อพวกเขากลับไปยังแคว้นของตน พวกเขาสามารถคุยโวเกี่ยวกับการได้เป็นพยานรู้เห็นในสถานการณ์เช่นนี้บนโต๊ะกินข้าวได้

 

บริวารของเจ้าชายที่เจ็ดยิ่งประหลาดใจกว่าฉีเหิงกับฉีเซิ่งซะอีก

 

คนที่มากับเจ้าชายที่เจ็ดตรงทางเข้า คือหญิงสาวที่มีชื่อว่าซิ่วอู่ และชายอีกคนหนึ่งซึ่งดูเหมือนแม่ทัพทหารม้าตามมาข้างหลัง

 

 

 

ระหว่างทางไปยังลาน เจ้าชายที่เจ็ดยังคงอุทานด้วยความแปลกใจถึงความลึกลับของโลกนี้ เขาพูดโพล่งออกมาในทันที “ข้าสงสัยจังว่าบ้านเกิดของบรรพบุรุษของผู้รักษาการเหยินอยู่ที่ไหนกันนะ ? บางทีอาจเป็นมหาจักรวรรดิเซี่ย หรือแม้กระทั่งมีเชื้อสายของราชวงศ์อยู่เบื้องหลังก็เป็นได้ ไม่งั้นแล้ว ก็เป็นไปไม่ได้แน่นอนว่าใครก็ตามที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับข้าที่ดูคล้ายกันถึงเพียงนี้”

 

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ เหยินปาเชียนก็คิดว่าบางทีถ้าหากเขาไม่ได้มาจากดาวโลก เขาก็คงจะเชื่ออย่างนั้น

 

แต่แล้ว เหยินปาเชียนก็พูดออกมา “ข้าไม่มีค่าพอที่จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ของท่านหรอก บรรพบุรุษรุ่นก่อนปู่ของข้าเป็นสามัญทุกคนเลย ไม่มีใครได้เป็นแม้แต่ข้าราชการด้วยซ้ำ”

 

เจ้าชายที่เจ็ดหันกลับมาแล้วมองไปที่เหยินปาเชียน จากนั้นเขาก็หันหน้ากลับไปอีกครั้ง และทำท่าราวกับว่าไม่มีอะไร

 

ซิ่วอู่ผู้ซึ่งอยู่ด้านข้างเขาขมวดคิ้ว เมื่อสักครู่นี้ เจ้าชายที่เจ็ดได้จับมือเธออย่างแรงและทำให้เธอเจ็บเล็กน้อย ไม่นานนัก เธอก็ได้จับมือของเจ้าชายที่เจ็ดอย่างนุ่มนวลและมอบความอบอุ่นในมือของเธอให้กับเขา

 

เมื่อมองไปที่ซิ่วอู่ซึ่งก้มหน้าลงบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยเอกสาร เหยินปาเชียนก็ได้นึกถึงงานที่จักรพรรดินีมอบหมายให้เขาแล้วพูดออกมา “ในอีกไม่กี่วัน จะเป็นการล่าครั้งใหญ่ประจำปี ข้าสงสัยว่าเจ้าชายที่เจ็ดสนใจจะเข้าร่วมมั้ยขอรับ ?”

 

“ข้าล่ะอยากจะเห็นความสามารถของคนรุ่นใหม่ในต้าเย่าซะจริง” เจ้าชายที่เจ็ดยิ้มกว้าง “แต่ก่อนหน้านั้น ข้าต้องการความช่วยเหลือจากผู้รักษาการเหยิน ให้รายงานว่าข้าอยากจะไปพบกับจักรพรรดินีของแคว้นที่โดดเด่นของท่าน”

 

เหยินปาเชียนพยักหน้า “ข้าจะทูลรายงานเรื่องนี้ต่อพระองค์ ส่วนพระองค์นั้นอยากจะพบท่านหรือไม่ ข้าไม่มั่นใจในเรื่องนี้เท่าไรนัก นอกจากนี้ จะมีคนแจ้งให้ท่านทราบเกี่ยวกับเวลาและสถานที่สำหรับการล่าครั้งใหญ่ขอรับ”

 

เจ้าชายที่เจ็ดพยักหน้า “ถ้าหากผู้รักษาการเหยินมีเวลาล่ะก็ ข้าอยากจะดื่มกับท่านซักหน่อย หวังว่าท่านจะไม่รังเกียจนะ”

 

เหยินปาเชียนยิ้มกว้าง “ช่วงนี้ข้าค่อนข้างยุ่งน่ะ ถ้ามีโอกาสในวันข้างหน้า ข้าจะเรียกหาท่านอย่างแน่นอน”

 

เมื่อเห็นว่าเหยินปาเชียนปฏิเสธคำขอของเขา เจ้าชายที่เจ็ดก็ไม่ได้พูดอะไรมาก และจากไปพร้อมกับซิ่วอู่หลังจากที่เธอกรอกแบบฟอร์มเสร็จสิ้นแล้ว

 

เหยินปาเชียนไม่ได้กล่าวอำลาเจ้าชายที่เจ็ด เมื่อเขาออกไปแล้ว เหยินปาเชียนก็นั่งลงบนเก้าอี้แล้วสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด

 

เขาแทบไม่สามารถยับยั้งเจตนาในการฆ่าเขาได้ในตอนนี้ มากจนทำให้เขาอยากจะบอกให้สงผีไปบดขยี้เจ้าชายที่เจ็ดในทันที อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าทำเช่นนั้น เขาไม่มั่นใจว่าอีกฝ่ายจะตายหรือไม่ตาย แต่เหยินปาเชียนก็มั่นใจว่าเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

 

นอกจากนี้ เขาก็ยังเป็นเจ้าชายของมหาจักรวรรดิเซี่ยซึ่งเดินทางมาตลอดทางจนถึงต้าเย่า เหยินปาเชียนไม่อาจเชื่อได้ว่าเจ้าชายที่เจ็ดจะไม่มีสุดยอดอยู่ข้างกายเขา

 

ในตอนนี้ สงผีกำลังตกตะลึง “ท่านผู้รักษาการ เค้าดูคล้ายกับท่านเลย ถ้าข้าอยู่นอกล่ะก็ ข้าจะไม่สามารถรับรู้ได้แน่เลยว่าคนไหนคือท่าน “

 

เหยินปาเชียนไม่สนใจเขา ไม่ต้องพูดถึงสงผี แม้กระทั่งตัวเขาเองก็ไม่สามารถรับรู้ตัวเองได้ด้วยซ้ำ

 

 

 

หลังจากที่เจ้าชายที่เจ็ดจากไปแล้ว เจตนาในการฆ่าที่เพิ่มขึ้นในเขาก็สงบลง

 

แม้เหยินปาเชียนจะรู้สึกแปลกใจที่เขามีปฏิกิริยาที่รุนแรงต่อเจ้าชายที่เจ็ดเช่นนี้ ก่อนที่จะมายังโลกนี้ เขาเป็นคนที่ไม่เคยแม้แต่ฆ่าไก่มาก่อนด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าเหยินปาเชียนได้สั่งให้สงผีฆ่าคนไปหลายคนในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา แต่เป้าหมายของเขาคือการข่มขู่คนอื่นที่เหลือ เขารู้สึกไม่สบายใจอยู่ลึก ๆ

 

นี่เป็นครั้งแรกที่เขามีแรงผลักดันในการฆ่าที่รุนแรงเช่นนี้ต่อคนแปลกหน้า

 

หลังจากที่ตกตะลึงไปชั่วขณะ เหยินปาเชียนก็นึกถึงหนังที่เขาเคยดูมาเมื่อไม่นานมานี้

 

มีเรื่องราวของผู้คนมากมาย ท่ามกลางโลกคู่ขนานที่หลากหลาย และแต่ละคนก็มีโชคชะตาที่แตกต่างกันไป

 

เขารู้สึกว่าเจ้าชายที่เจ็ดคือตัวเขาอีกคนในต่างโลก

 

มันเป็นเรื่องบังเอิญที่เหยินปาเชียนมายังโลกนี้ นอกจากนี้ เขายังได้พบกับตัวเขาอีกคนซึ่งเป็นคนของโลกนี้ด้วย

 

ถึงแม้ว่านี่จะเป็นแนวคิดอันเหลือเชื่อ แต่เขาก็รู้สึกว่าสถานการณ์ดังกล่าวไม่ใช่เรื่องที่จะเกิดขึ้นไม่ได้ซะทีเดียว

 

มิฉะนั้นแล้ว เขาก็จะไม่สามารถอธิบายถึงเจตนาในการฆ่าที่เพิ่มขึ้นภายในตัวเขาเมื่อครู่นี้ได้

 

ในหนังเรื่องนั้น การฆ่าตนเองทุก ๆ ตนที่มาจากโลกคู่ขนานต่าง ๆ จะทำให้บุคคลนั้นแข็งแกร่งขึ้น

 

ตามความเข้าใจของเหยินปาเชียน มันคือพลังชีวิตเดียวกันที่แบ่งออกเป็นหลายส่วนนับไม่ถ้วน หลังจากที่ฆ่าตัวเองในโลกคู่ขนานแล้ว ฝ่ายที่ได้ฆ่าก็จะได้รับพลังชีวิตของพวกเขาแล้วก็จะเริ่มแข็งแรงขึ้น

 

แน่นอนว่ามันเป็นแค่ความพยายามที่ไร้ประโยชน์ในโลกภาพยนตร์

 

แต่ทว่า อะไรจะเกิดขึ้นถ้าหากเจ้าชายที่เจ็ดตายไปล่ะ ?

คะแนน 3.8
กรุณารอสักครู่...