ตอนที่แล้วDMWS ตอนที่ 48 บอกเตือน [ฟรี]
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปDMWS ตอนที่ 50 สงครามเกราะเหล็กมหาประลัย [ฟรี]

นิวยอร์ก,โรงเรียนมัธยมอิมพีเรียล,เกรดปลายภาคของทุกคนก็ได้ออกมา เเจ็คสัน เองก็ร่าเริงนั่นก็เพราะเขาสามารถรักษาเกรดคะแนนของตัวเองให้อยู่ในระดับที่ดีไว้ได้อีกครั้ง

 

เเน่นอนว่า เเจ็คสัน อาจจะโกงบ้างเล็กน้อยเพราะเขาซื้อเเคปซูลความทรงจำเพื่อเรียนรู้ สำหรับ ปีเตอร์ เเละ เเฮร์รี่ พวกเขาเองก็ไม่กังวลเกี่ยวกับผลการเรียนของพวกเขา เเต่มีคนนึงที่รู้สึกกังวล นั่นก็คือ ทอม เเจ็คสัน ช่วงนี้เองเขาก็ไม่ค่อยได้เจอทอม เขาเองก็เข้าไปสอบถามเกี่ยวกับเพื่อนใหม่ของทมอว่าเป็นอย่างไรหลังจากนั้นพวกเขาก็พูดคุยกันในกลุ่มอย่างสนุกสนาน

 

“ปีเตอร์,งานที่ ออสคอร์ป เป็นอย่างไรบ้าง?”เเจ็สันกล่าวถามปีเตอร์ เพราะว่า อีกไม่นานเเล้วก่อนที่ปีเตอร์ จะกลายเป็นสไปเดอร์-เเมน

 

“มันก็ดีนะ,ฉันเองก็ได้ช่วย ดร.คอนนอร์ส ในการค้นคว้าการวิจัย เขาเป็นผู้ให้คำปรึกษาที่ดีเลยเเหละ”ปีเตอร์กล่าวตอบเเจ็คสัน

 

ปีเตอร์ได้ค้บพบเอกสารพ่อของเขาที่ถูกเก็บเอาไว้เขามันเอาไปให้ ดร. คอนนอร์ส ช่วยดู มันเลยทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาดีมากขึ้น ปีเตอร์ ทำงานเป็นผู้ช่วยในห้องเเลปของ ดร. คอนนอร์ส ปัจจุบัน ดร.คอนนอร์ส ได้ค้นพบเทคโนโลยีชีวภาพหลังจากได้ศึกษารูปแบบเอกสารที่พ่อของปีเตอร์ทิ้งเอาไว้

 

ได้ยินคำพูดของ ปีเตอร์ เเจ็คสันกล่าวกระซิบกระซาบ”ดร. คอนนอร์ส? ใช่ มนุษย์กิ้งก่ากลายพันธุ์คนนั้นหรือไม่?”

 

“เเจ็คสัน นายรู้จักกับ ดร.คอนนอร์ส งั้นหรอ?”ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบเล็กน้อยของเเจ็คสัน ปีเตอร์ กล่าวถามออกมา

 

“เอ่อ..ป่าวหรอก ฉันเเค่ได้ยินว่าเขาเป็นนักชีววิทยาที่มีชื่อเสียง เเต่ดูเหมือนว่าโครงการของเขาจะไม่ผ่านชั้นงานการนำเสนอของออสคอร์ป ทำให้เขาไม่ได้รับเงินสนับสนุนในการวิจัยต่อ”เเจ็คสันกล่าวพูด

 

“อ่อ,ก็เป็นเช่นนั้นจริง เเต่ตอนนี้ ดร.คอนนอร์ส ได้พบหนทางที่จะก้าวต่อ เขาได้ศึกษาเเละปรับปรุงยีนชีวภาพมาเป็นเวลาหลายปี ฉันเชื่อว่าอีกไม่นานเขาจะต้องประสบความสำเร็จอย่างเเน่นอน”ได้ยินคำพูดของ เเจ็คสัน ปีเตอร์ กล่าวขึ้นเล็กน้อย

 

โครงการนี้พ่อของปีเตอร์เคยเป็นคนดูเเลมาก่อนเเละเเน่นอนว่าด้วยเอกสารที่พ่อของปีเตอร์ทิ้งเอาไว้มันสามารถช่วยเหลือโครงการของ ดร.คอนนอร์ส ได้เป็นอย่างดี อีกไม่นานปีเตอร์เชื่อว่าการนำเสนอโครงการนั้นจะต้องได้รับการอนุมัติโดย ออสคอร์ป อย่างเเน่นอน

 

“เอ่อ,ใช่ พวกนายได้พบ เเฮร์รี่ ช่วงนี้บ้างหรือไม่? หรือว่า เขาติดธุระที่บริษัทอีกเเล้ว?”เเจ็คสันกล่าวถามเพื่อนของเขา

 

เเจ็คสันเปลี่ยนคำถามทันที เขารู้ว่า ดร.คอนนอร์สนั้นได้ศึกษาการทดลองบางอย่างมันไม่ใช่การรักษาเเต่เป็นการพัฒนาสร้างยีนส์ตัวใหม่ที่จะทำให้เขากลายเป็นมนุษย์กิ้งก่าในอนาคต เเจ็คสันกำลังครุ่นคิดถึงเเผนการที่จะไม่ทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นอยู่

 

ปีเตอร์ที่ได้ยินคำถามของเเจ็คสันเขากล่าวตอบทันที”ไม่เลย,ทางออสคอร์ปเองก็ค่อนข้างวุ่นวายเมื่อเร็วๆนี้ ฉันคิดว่า เเฮร์รี่ เองก็คงยุ่ง ๆ อยู่เหมือนกัน”

 

“อ่อ,พวกเราเองก็ไม่ได้เจอเเฮร์รี่ หลายวัน หากเขามีปัญหาเเน่นอนว่าพวกเราย่อมให้ความร่วมมือกับเขาอย่างเต็มที่”เเจ็คสันกล่าวออกมา เขารู้ว่า ปัญหาของ เเฮร์รี่ ไม่ใช่เรื่องเล็ก มันเป็นปัญหาเกี่ยวกับบริษัท

 

ในอนาคตปีเตอร์กับเเฮร์รี่,จะกลายเป็น สไปเดอร์-เเมน เเละ กรีนก็อบลิน ปัญหาเหล่านี้ เเจ็คสัน ได้พยายามปฏิเสธมันไปเพราะเขาได้ปฏิเสธเควสหลัก เรื่องนี้อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตซึ่งทำให้เเจ็คสันเองก็จนปัญญาเหมือนกัน อย่างน้อยเขาหวังว่า เเฮร์รี่ จะไม่เดินตามพ่อของเขาเพื่อเริ่มการเปลี่ยนเเปลงพันธุกรรมเพื่อกลายเป็นกรีนก็อบลิน

 

“ฉันเชื่อว่าเเฮร์รี่จะต้องเเก้ปัญหาได้ในเร็ว ๆ นี้ “ได้ยินคำพูดของ เเจ็คสัน ปีเตอร์ กล่าวอย่างเชื่อมั่น

 

“เอ่อใช่,ทอม วันนี้นายไม่มีนัดเล่นบาสกับคนพวกนั้นหรอ?”

 

“วันนี้ไม่ได้นัดหนะ”

 

ในเขตชานเมือง นิวยอร์ก

 

คฤหาสน์บ้านส่วนตัวของ เเฮร์รี่ วันนี้ เเฮร์รี่ ไม่ได้ไปที่โรงเรียน เขาได้อยู่ในคฤหาสน์นี้เป็นเพื่อนพ่อของเขา”พ่อ,ผมจะไม่ยอมให้บริษัทถูกทำลายโดยกลุ่มคนเหล่านั้นพ่อสบายใจได้”เเฮร์รี่ นั่งที่ข้างเตียงพ่อของเขา

 

นอร์เเมน ออสบอร์น,พ่อของเเฮร์รี่ เพราะเข้ารับการถ่ายทอดยีนส์พันธุกรรมด้วยตนเองทำให้เขาล้มป่วยมามากกว่า 2 สัปดาห์เเล้ว ผู้ถือหุ้นของออสคอร์ปเอง ก็เริ่มกระวนกระวาย ต่างกดดัน เเฮร์รี่ อย่างมาก ดูเหมือนว่าคนเหล่านั้นจะไม่ค่อยสนับสนุนเเฮร์รี่มากนัก มันเป็นโอกาสที่พวกเขาจะยึด ออสคอร์ป มาอยู่ในมือของตัวเอง

 

ฟุ่บบ

 

ต่อหน้าพ่อของเขา เเฮร์รี่ ไม่ได้เปิดเผยด้านที่อ่อนเเอของตัวเอง เขาเดินออกจากห้องของเขาอย่างกระทันหัน

 

ฟุ่บบ

 

หลังจากเเฮร์รี่ออกไปอาการเจ็บป่วยของ นอร์เเมน ก็เหมือนจะฟื้นขึ้น เขาเปิดเปลือกตาขึ้นทั้ง 2 ข้างอย่างฉับพลัน ในสายตาของเขาตอนนี้เรืองเเสงสีเหลืองอ่อนเล็กน้อย ดูไม่เหมือนกับคนที่ตอนนี้มีอาการป่วยหนักเลย

 

เนื่องจากเพราะกรรมพันธุ์ของ นอร์เเมน นั้นไม่สู้ดี เขาจึงเร่งบีบบังคับให้ ดร.คอนนอร์ส เร่งศึกษาตัวอย่างยีนส์อย่างรวดเร็ว

 

“ผู้ลี้ภัยจำนวนมากต่างประสบอุบัติเหตุกันอย่างล้นหลาม,อิทธิพลของพวกผู้ก่อการร้ายได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เเม้กระทั่งตำรวจ เเละ รัฐบาล ก็ยังไม่สามารถเข้าสนับสนุนพวกเขาได้ พวกเราจึงร่วมหวังอธิษฐานให้มีบางคนสามารถช่วยเหลือพวกเขา…”

 

ครื่นนน

 

“ดูเหมือนว่าอีกไม่นาน ไอรอน-เเมน ก็จะปรากฏตัวเเล้ว”เเจ็คสันดูรายงานสถานการณ์ผ่านโทรทัศน์มันเป็นสงครามในภูมิภาคที่ผู้อพยพจำนวนมากกำลังเดือดร้อน

 

หลังจากผ่านเหตุการณ์รอดตายมาได้ โทนี่ เองก็มุ่งหวังจะทำลายอาวุธที่ตัวเองสร้างที่มันตกไปอยู่ในมือของพวกผู้ก่อการร้าย นี่เป็นเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคตต่อจากน้

 

อีกสองวันต่อมาทางโทรทัศน์ก็ได้เเถลงข่าวเกี่ยวกับความผิดพลาดของเครื่องบิน F-22 ที่ถูกยิงหล่น โดยการเเถลงข่าวครั้งนี้มี พันเอก เจมส์ โรดส์ ที่เป็นหัวหน้าฝ่ายพัฒนาอาวุธทางการทหารกล่าวสัมภาษณ์ว่าเป็นเพียงอุบัติเหตุ

 

“เกี่ยวกับเรื่อง เครื่องบิน F-22 ที่ถูกยิงหล่นนั้นไม่ใช่ความจริง โดยทหารของเรานั้นสามารถรอดออกมาได้อย่างปลอดภัย อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเพียงความผิดพลาดจากการขึ้นบิน…”พันเอก เจมส์ โรดส์ ได้กล่าวเเย้งพูดเรื่องเหล่านี้โดยใช้ข้ออ้างจำนวนมาก เเน่นอนว่า เเจ็คสัน เองก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

 

เเจ็คสันตัดสินใจว่าวันนี้เขาจะลองติดต่อ โทนี่ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับ โอบาไดห์ เเละเรื่องพวกผู้ก่อการร้ายเหล่านั้น เพราะอีกไม่นานเขาเชื่อว่า โอบาไดห์ สเตน จะต้องเข้ามาปล้น เตาปฏิกรณ์อาร์คของโทนี่ ในไม่ช้า

 

ถ้าโอบาไดห์ประสบความสำเร็จสงครามก็จะเกิดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ การระเบิดขึ้นของอุตาสาหกรรมสตาร์กได้สร้างความเสียหายใหญ่หลวง เเจ็คสัน ไม่ต้องการให้เรื่องนี้เกิดขึ้น เขาต้องหาทางป้องกัน โอบาไดห์ ให้ได้ ดังนั้นเเจ็คสันจึงไม่มีทางเลือกนอกจากใช้สถานะฮีโร่ของเขา

 

เเจ็คสันต้องการจะลองใช้เฟรมเบรดดาบของเขาพร้อมกับความเเข็งเเกร่งของเขาในการทำลายชุดเกราะเหล็ก ไอรอน-มาร์ค 1 เขาเชื่อว่าเขาจะต้องประสบความสำเร็จ

 

เเจ็คสัน รู้ว่า โทนี่ ย่อมสงสัย ลุง โอบาไดห์ ของตัวเองมานานเเล้ว เขาต้องการสืบสาวเรื่องราวที่เเท้จริงรวมถึงธุรกิจลับหลังที่ลุงของเขาลอบขายอาวุธ เขาเชื่อว่า ลุงของเขาเป็นหมาป่าเฒ่าที่กำลังกัดเเซะบริษัทสตาร์กเเห่งนี้อยู่

 

ธรรมชาติ โทนี่ ต้องการหาหลักฐานเรื่องราวเหล่านี้ เขาจึงให้ เป็ปเปอร์ ไปที่สำงานใหญ่อย่างลับ ๆ เพื่อหาบันทึกธุรกรรมของ โอบาไดห์ ในช่วงเร็วๆ นี้ ที่โอบาไดห์ ลอบทำการขายอาวุธของ สตาร์ก อินดัสตรีท์ ให้พวกผู้ก่อการร้ายเป็นการส่วนตัว

 

อย่างไรก็ตามหลังจากที่ เป็ปเปอร์ ค้นคอมพิวเตอร์ของ โอบาไดห์ เธอก็พบว่า โอบาไดห์ เป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมด รวมถึงเหตุการณ์ที่ โทนี่ ถูกจับตัวไป ดังนั้น เธอจึงรีบโทรหาโทนี่ในทันที

 

“โทนี่!โทนี่! คุณอยู่ไหม? ฮัลโล”

 

คฤหาสน์ชายทะเล โทนี่ นั่งพักผ่อนในห้องอันหรูหราของเขา บนโซฟาเสียงโทรศัพท์อัตโนมัติได้ดังขึ้น เเต่ โทนี่ กลับไม่สามารถเปร่งเสียงตอบกลับได้ โอบาไดห์ สเตน ได้อยู่ข้าง ๆ เขาเเละใช้เครื่องมือขนาดเล็กบางอย่างทำให้โทนี่เป็นอัมพาต

 

ฟุ่บบ

 

เตาปฏิกรณ์อาร์คขนาดเล็กของโทนี่ถูกถอดออกจากหน้าอกโดย โอบาไดห์

 

“โทนี่,ฉันไม่คิดเลยว่าเเกจะสงสัยฉันอยู่ก่อนเเล้ว”โทนี่ที่นั่งบนโซฟานั้นเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ หลังจาก เครื่องเตาปฏิกรณ์อาร์คขนาดเล็กถูกถอดออกจากหน้าอกของเขา กระสุนปืนที่ถูกฝังใกล้หัวใจก็จะเคลื่อนตัวเข้าหาหัวใจของเขาหากเขาไม่รีบใส่เตาปฏิกรณ์อาร์คกลับไปเขาก็จะตาย

 

ฟุ่บบบ

 

ครื่นนน

 

เเจ็คสันได้จ่ายค่าเเท็คซี่หลายร้อยเหรียญเพื่อมาถึงคฤหาสน์ส่วนตัวริมทะเลของ โทนี่ เขาเห็น รถยนต์ส่วนตัวของ โอบาไดห์ เขาคิดว่าตัวเองนั้นมาช้าไป

 

“เวรเอ้ย…”หลังจากโอบาไดห์จากไป โทนี่ ก็รีบหวังจะลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

เเฮ่กกก

 

เเฮ่กกก

 

โทนี่ยังไม่ฟื้นตัวจากสถานะอัมพาตตัวของเขายังคงบิดเกร็งเล็กน้อยทำให้เคลื่อนไหวได้อย่างลำบากมากมันทำให้เขาล้มลงใกล้โซฟา

 

“ฉันต้องรีบไป…”

 

โทนี่ ได้พยายามเคลื่อนตัวอย่างยากลำบาก มันทำให้พื้นที่โดยรอบเกิดเสียงเเตกหักจากสิ่งของบางสิ่งเพราะการเคลื่อนตัวที่พิสดารของเขาเเต่เขาก็ได้ฝืนตัวเองอย่างเข้มเเข็งเพราะชีวิตของเป็ปเปอร์กำลังตกอยู่ในอันตราย

 

ฟุ่บบ

 

หลังจากเข้ามาในบ้าน เเจ็คสัน ได้ยินเสียงบางอย่าง เขารีบ วิ่งไปในทันที ก่อนที่จะพบเจอสภาพของ โทนี่ นอนอยู่ใกล้โซฟา

 

“คุณ สตาร์ก ดูเหมือนว่าคุณต้องการความช่วยเหลือนะครับ”โทนี่ หันศีรษะขึ้นมองอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกคุ้นเคยกับเสียงนี้อย่างมาก

 

ฟุ่บบ

 

ทันทีที่เเจ็คสันปรากฏตัวขึ้นโทนี่ก็รู้สึกเหมือนมีความหวังปรากฏขึ้นต่อเบื้องหน้าของเขา

 

 

 

 

คะแนน 4.1
กรุณารอสักครู่...