ตอนที่แล้วDMWS ตอนที่ 37 ฐานลับ [ฟรี]
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปDMWS ตอนที่ 39 พูดคุยกับ โทนี่ สตาร์ก [ฟรี]

กริ่งโรงเรียนได้ดังขึ้น

 

ประมาณ 3 โมงเย็น ในที่สุดก็ถึงเวลาเลิกเรียน เเจ็คสัน รวมถึง คนอื่น ๆ ได้เตรียมเก็บกระเป๋าหนังสือเพื่อที่จะกลับบ้าน วันพรุ่งนี้พวกเขาวางเเผนที่จะไปเยี่ยมบ้าน เเฮร์รี่ ด้วยกัน เนื่องเพราะพวกเขาไม่ได้พบเจอกันหลายวัน นอกจากนี้ เเจ็คสัน เองก็ได้พบความผิดปกติของทอมดูเหมือนเขาจะมีเรื่องบางอย่าง

 

“หาา?นายไปสมัครเป็นพนักงานเสิร์ฟงั้นหรอ?นายไปสมัครที่นั่นเพียงเพราะนายถูกใจผู้หญิงคนนึง?”เเจ็คสันที่ได้ยินเรื่องของทอมเขากล่าวอมยิ้มทันที

 

อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้มีส่วนห้ามปรามทอมในความคิดของเขาเเน่นอนว่าสนับสนุนทอมอย่างเต็มที่”ใช่เเล้ว,เเละฉันก็ได้รู้จักเพื่อน ๆ คนใหม่ ที่นั่นด้วย”

 

“อ่อ…ยินดีด้วยที่ได้เพื่อนใหม่นะ เเต่หวังว่านายจะไม่ลืมเพื่อนเก่าคนนี้หรอกมั้ง?”เเจ็คสัน กล่าวหัวเราะออกมา

 

ได้ยินคำพูดของ เเจ็คสัน ทอมที่ เตรียมกลับบ้าน หยุดลงทันที เขาจ้องมองไปที่ เเจ็คสันด้วยรอยยิ้ม

 

“ฉันไม่ลืมหรอกว่านายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน”เห็นเเจ็คสันกล่าวท่าทีกังวล ทอมกล่าวตอบอย่างรวดเร็ว

 

“ฮ่าฮ่า,ฉันรู้น่า เอาเถอะ พวกเรากลับบ้านพร้อมกันเถอะ”เเจ็คสันกอดคอทอมพร้อมกับเดินพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

 

อย่างไรก็ตามเมื่อเเจ็คสันเเละทอมเดินไปถึงหน้าทางเข้าโรงเรียน ทอมก็หยุดลง เขาเห็นกลุ่มนักบาสชายที่ค่อนข้างคุ้นเคย พวกเขาก็คือทีมบาสเกตบอสของโรงเรียนพวกเขา

 

“เอ่อใช่ฉันเกือบลืมไปว่าวันนี้พอดีฉันมีนัดเล่นบาสกับพวกเขาฉันคงกลับไม่ได้ในตอนนี้”ทอมจ้องมองไปที่ เเจ็คสัน เเละบอกต่อเขา

 

“โอเคร,นายไปเถอะ,ฉันกลับบ้านก่อนละ”เเจ็คสันโบกมือลาทอมด้วยรอยยิ้ม

 

หลังจากนั้นทอมก็รีบวิ่งไปสมทบกับพวกนักบาสเหล่านั้น,เห็นทอมที่เดินจากไปจนห่างสายตา ไม่รู้ว่าเเจ็คสันกำลังครุ่นคิดอะไรเขาเหม่อเพียงชั่วครู่ก่อนที่จะส่ายหัวเเละเดินออกจากประตูโรงเรียนในที่สุด

 

ครื่นนน

 

บรื้นนน

 

อย่างไรก็ตามหลังจากเขามาถึงตรงช่วงถนนเตรียมที่จะปั่นจักรยานกลับก็มีรถยนต์หรูสีดำมาหยุดขวางเส้นทางของเขา

 

“หืม?เเฮร์รี่งั้นหรอ?”ปัจจุบันรถยนต์สีดำคันนี้ไม่ค่อยคุ้ยตา เเจ็คสัน โดยปกติ มีเพียงเพื่อนของเขา เเฮร์รี่ เท่านั้นที่นำรถยนต์หรูเหล่านี้มาโรงเรียน เเต่หลังจากสังเกตุดีดีเขากลับพบว่าเขาคาดการณ์ผิด

 

ปั้งงง

 

ประตูรถได้ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับชายรูปร่างกำยำที่สวมใส่สูทสไตล์ตะวันตก ความสูงของเขาอย่างน้อยก็มากกว่า 185 เซนติเมตร เเจ็คสัน จึงค่อนข้างรู้สึกว่าเขาตัวสูงมาก

 

“คุณเป็นใครงั้นหรอครับ?”เห็นคนเบื้องหน้าที่มาปิดกั้นเส้นทางของเขา เเจ็คสัน กล่าวถามทันที เเม้ว่าความสูงของเขาจะถูกข่ม เเต่ เเจ็คสัน ก็ไม่ได้กลัวบุคคลเบื้องหน้าเเม้เเต่น้อย

 

“เธอคือ เเจ็คสัน หลิน ?”ไม่ได้ตอบคำถามของ เเจ็คสัน บุคคลในชุดสูทสไตล์ตะวันตกกล่าวถามในทันที

 

“ครับ,ผมเอง”เห็นท่าทีที่มีมารยาทของ บุคคลเบื้องหน้า เเจ็คสัน กล่าวตอบด้วยเชิงเป็นมิตร

 

“คุณ สตาร์ก ให้ฉัน มาเชิญเธอ!”ชายในชุดสูทสไตล์ตะวันตกกล่าวอย่างเรียบง่ายต่อ เเจ็คสัน

 

“คุณ สตาร์ก เชิญผม? นี่เป็นเรื่องจริง?”เเจ็คสัน กล่าวออกมา เเม้ว่าในใจของเขาจะคาดหวังวันนี้มาก่อนเเล้วก็ตามเเต่พอได้เผชิญหน้าด้วยตัวเองจริง ๆ เขากลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างอดมิได้

 

“เชิญขึ้นรถ!”ชายคนนั้นได้กล่าวเชิญพร้อมกับเปิดประตูรถต้อนรับเเจ็คสันอย่างสุภาพ

 

“ขอบคุณครับ”เเจ็คสัน รีบเเจ้นขึ้นรถทันที เขานั่งบนรถด้วยความดีใจ เดิมทีเขาไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้น เพราะเขารอมาเกือบ 1 สัปดาห์เต็ม เขาคิดว่า มิส เป็ปเปอร์ คงจะไม่ได้สนใจเเนะนำเขากับ โทนี่ เเล้ว

 

ปั้งงง

 

ประตูรถได้ปิดลง

 

ชายในชุดสูทสไตล์ตะวันตกเองก็รีบขึ้นรถ หลังจากนั้น รถยนต์สีดำหรู 2 คันก็ได้เเล่นออกไป หนึ่งเป็นรถที่เเจ็คสันนั่ง อีกหนึ่งเป็นรถคุ้มกัน นักเรียนของโรงเรียนอิมพีเรียลที่ผ่านทางเองก็สังเกตุเห็น เเจ็คสัน ที่ขึ้นรถหรูไป เเต่ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้ว่าที่เขานั่งรถติดไปนั้นเป็นเพราะคำเชิญของ โทนี่ สตาร์ก

 

บรื้นนน

 

ภายในรถยนต์หรูนั้นมีพื้นที่ว่างค่อนข้างกว้างทั้งการออกแบบพื้นที่ภายในเเละคุณภาพเบาะนั่งเองก็ทำให้ เเจ็คสันรู้สึกสะดวกสบายมาก ทั้งเขายังไม่คิดไม่ฝันว่าชีวิตนี้จะได้นั่งรถหรูอย่างนี้เเม้เเต่น้อย อย่างไรก็ตาม เเจ็คสัน ก็ไม่ลืมโทรหาพ่อของเขาเพื่อกล่าวเพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุดทำให้เขาบอกว่าจะไปค้างบ้านเพื่อนได้ เท่านี้ เเจ็คสัน ก็มีเวลาที่จะจัดการเตรียมพร้อมสำหรับการกลับบ้านในภายหลัง

 

เเจ็คสันได้วางโทรศัพท์ลง เขาเชื่อว่า ที่โทนี่ เชิญเขาไปหานั้น เพราะเหตุผลคือการเเนะนำของ มิส เป็ปเปอร์ ที่กล่าวเเนะนำเขา,เขารู้ว่าเธอนั้นคงจะเล่าเรื่องที่เขาช่วยเหลือเธอให้ โทนี่ ฟัง

 

เเต่สิ่งหนึ่งที่ เเจ็คสัน ไม่คาดคิดก็คือ อิทธิพล ของโทนี่ นั้นได้เหนือความคาดหมายของเขา ด้วยเวลาเพียงไม่นาน โทนี่ ก็สามารถสืบค้นประวัติของ เเจ็คสัน ได้ทั้งหมด รวมถึง ที่อยู่โรงเรียนของเขา เพราะงั้นเขาถึงส่งรถมาเชิญตัวของ เเจ็คสัน ที่โรงเรียนได้

 

หลังจากผ่านไปไม่นาน ความเร็วของรถก็ค่อย ๆ ชะลอ ลง เเจ็คสัน เริ่มมองเห็น อาคารใหญ่ที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อม อาคารนั่นก็คือ สตาร์ก อินดัสตรีท์

 

เอี๊ยดดด

 

รถได้หยุดลงที่หน้าทางเข้า อุตสาหกรรม สตาร์ก อินดัสตรีท์ ก่อนที่ชายคนนั้นจะรีบเดินมาเปิดประตูต้อนรับ เเจ็คสัน

 

“ขอบคุณครับ”เเจ็คสัน กล่าวขอบคุณอีกครั้ง เขาได้ก้าวลงบนพื้นที่ สตาร์ก อินดัสตรีท์ ในที่สุด

 

พื้นที่ของสิ่งก่อสร้างของอาคารนี้ค่อนข้างใหญ่โต เเจ็คสัน รู้สึกชื่นชมในพรสวรรค์ของ โทนี่ เนื่องเพราะดีไซน์การออกแบบก็เป็นไอเดียของโทนี่ทั้งนั้น เเล้วยังมี ห้องทดลองเทคโนโลยีระดับสูง อีกด้วย

 

“เชิญทางนี้ครับ!”เห็นเเจ็คสันที่กำลังสำรวจพื้นที่โดยรอบชายในชุดสูทสไตล์ตะวันตกผายมือกล่าวเชื้อเชิญอีกครั้ง

 

“ครับ”เเจ็คสันกล่าวตอบอย่างสุภาพเขาได้ติดตามชายเบื้องหน้าเข้าไปในอาคารอุตสาหกรรม สตาร์ก

 

หลังจากเข้าสู่อุตสาหกรรม สตาร์ก เเน่นอนว่าย่อมมีคนมากหน้าหลายตาจ้องมองมาที่เขา ทั้งยังเเสดงออกถึงความสงสัย เเต่ก็ไม่ได้ให้ความสนใจ เพราะ เเจ็คสัน เป็นเพียง เด็กนักเรียนไฮสคูล เท่านั้น เเต่ทันทีที่พวกเขาเห็นผู้คุ้มกันคนนึงนำทางให้กับ เเจ็คสัน พวกเขาก็ต้องเปลี่ยนความคิดทันที

 

ชายคนนั้นได้พา เเจ็คสัน ไปถึงหน้าลิฟท์ดูเหมือนว่าลิฟท์นี้จะเป็นลิฟท์ส่วนบุคคลน้อยคนนักที่จะมีสิทธิ์ใช้ลิฟท์นี้ได้

 

“เชิญทางนี้ครับ!”ชายคนนั้นกล่าวอีกครั้งพร้อมกับกดชั้นส่วนตัวให้ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้วางเเผนที่จะขึ้นไปด้วย

 

“ครับ”เเจ็คสัน ก้าวขาขึ้นลิฟท์ในทันที

 

ครื่นนน

 

ลิฟท์ได้ปิดตัวลงพร้อมกับตัวลิฟท์ที่กำลังดิ่งขึ้นบนไปยังชั้นที่ 90 กว่า ดูเหมือนว่าชั้นที่เขาจะต้องไปก็คือ ชั้นที่ 98 หรือก็คือชั้นที่สูงที่สุด

 

“วิวภายนอกค่อนข้างสวยจริง ๆ มันสามารถมองเห็นพื้นที่ของตัวเมืองได้อย่างชัดเจน”ภายใต้การออกแบบของ ลิฟท์ เเจ็คสัน กล่าวชื่นชมเล็กน้อย เพราะนี่เองก็เป็นหนึ่งในผลงานของ โทนี่

 

ลิฟท์นี้เป็นลิฟท์แบบโปร่งใส่ที่ถูกทำขึ้นเป็นพิเศษมันมีทั้งความเร็วในการขึ้นลงรวมถึงสามารถมองเห็นทัศนียภาพของตัวเมืองในนิวยอร์กได้ มันได้สร้างเเรงบันดาลใจให้กับ เเจ็คสัน จนเขาอดหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายไม่ได้

 

“เป็ปเปอร์ เป็นเด็กคนนี้งั้นหรอ? ดูเหมือนว่าการเเสดงออกของเขาจะต่างจากที่ผมคิดไว้มาก”โทนี่ได้นั่งอยู่บนโซฟาเขานั่งดูภาพผ่านกล้องที่ติดอยู่ภายในลิฟท์ ด้านข้างเขาเป็น เป็ปเปอร์ พอตส์ เลขานุการสาวสวย

 

“เป็นเรื่องที่หาดูได้ยากมากที่ คุณจะสนใจ เด็กหนุ่มคนนี้เป็นพิเศษ”ได้ยินคำพูดของโทนี่ เป็ปเปอร์ เผยรอยยิ้มออกมา ดูเหมือนว่า โทนี่ จะค่อนข้างให้ความสนใจกับ เเจ็คสัน มากทีเดียว

 

“หึ่ม,ผมก็เเค่สงสัยในตัวเขาเท่านั้น,บางทีภายใต้ความไร้เดียงสานั้นอาจจะเป็นปีศาจเฒ่าจอมวางเเผนก็ได้”ได้ยินคำพูดหยอกล้อของ เป็ปเปอร์ โทนี่ รีบเเสดงความคิดเห็นที่ปากไม่ตรงกับใจทันที

 

“ฉันรู้ว่าคุณต้องการพบเขา,นอกจากนี้คุณเองก็ตรวจสอบประวัติของเขามาทั้งหมดเเล้วนี่ไม่งั้นคุณคงไม่เชิญเขามาที่นี่ด้วยตนเอง”บนหน้าจอภาพของ เเจ็คสัน ทำให้ เป็ปเปอร์ กล่าวกับโทนี่ อย่างจริงจัง

 

“เอาล่ะก็ได้,คุณพูดถูก”โทนี่กล่าวยอมเเพ้เขาไม่ต้องการต่อล้อต่อเถียงกับ เป็ปเปอร์

 

ติ้งงง

 

ลิฟท์ได้ขึ้นมาถึงอาคารชั้นที่ 98 ซึ่งเป็นชั้นที่สูงสุด ทั้งความเร็วในการขึ้นลิฟท์จากข้างล่างมาข้างบนนั้นใช้เวลาไม่ถึง 30 วินาที

 

หลังจากประตูลิฟท์เปิด เเจ็คสันก็ก้าวท้าวออกมา

 

“สวัสดี,เเจ็คสัน ในที่สุดเราก็ได้พบกันอีกครั้ง ฉันยังไม่ได้ขอบคุณเธอเรื่องที่ช่วยฉันก่อนหน้านี้เลย”ทันทีที่เเจ็คสันก้าวออกจากลิฟท์ เป็ปเปอร์ เดินไปต้อนรับเขาด้วยรอยยิ้ม

 

“สวัสดี,คุณ เป็ปเปอร์ ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากที่คุณเชิญผมมาในวันนี้”เเจ็คสันยื่นมือไปจับมือของ เป็ปเปอร์ ทันที

 

“ไม่ใช่ฉันที่เชิญเธอ เเต่เป็น โทนี่ ต่างห่าง ดูเหมือนว่าเขาอยากจะพบเธอให้ได้หนะ”ได้ยินคำพูดของ เเจ็คสัน เป็ปเปอร์เผยรอยยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะผายมือไปให้เห็นตัวของโทนี่ ที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานของเขา

 

เเจ็คสันมองตามปรายมือของเธอเขาเห็นเงาร่างของโทนี่ที่นั่งอยู่บนโซฟา,โทนี่ ที่เผชิญหน้ากับ เเจ็คสัน โดยตรง เขารู้สึกทำตัวไม่ถูก เเม้ว่าเขาจะมองผ่านเห็น เเจ็คสัน ผ่านลิฟท์ ก่อนหน้านี้ เเต่พอถึงเวลาดูเหมือนว่าเขาไม่รู้ว่าควรจะเริ่มต้นอย่างไรดี

 

“คุณ สตาร์ก,ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้พบคุณ! ผมชื่อ เเจ็คสัน คุณเป็นไอดอลของผมเลย”ไม่ได้รอให้ โทนี่ สตาร์ก เคลื่อนไหว เเจ็คสัน รีบพุ่งไปข้างหน้าเพื่อกล่าวทักทาย เขาเเสดงออกถึงตัวตนที่เป็นเเฟนคลับผู้คลั่งไคล้โทนี่

 

ฟุ่บ

 

หลังจากก้าวมาถึงโซฟาเบื้องหน้า เเจ็คสัน ยื่นมือขวาออกไปเพื่อหวังจะทักทายเขา อย่างไรก็ตามโทนี่กลับไม่ได้ยื่นมือตอบรับเขา ,เขาเป็นคนค่อนข้างรักความสะอาดโดยทั่วไปเเล้ว เขาเองก็ไม่ค่อยจับมือกับคนอื่นอย่างเป็นทางการเท่าไหร่

 

“โทนี่!”เห็นท่าทีไม่ตอบรับ เเจ็คสัน ของ โทนี่ ,เป็ปเปอร์ กล่าวดุครั้งนึง

 

“ผมรู้เเล้ว,สวัสดี ฉัน โทนี่ สตาร์ก”ภายใต้การจดจ้องของ เป็ปเปอร์ โทนี่ ยื่นมือขวาของเขาออกไปจับทักทาย

 

“อ่า,หนุ้มน้อย เเจ็คสัน ดูเหมือนว่าพวกเรามีเรื่องที่จะต้องคุยกัน”ภายใต้การเเนะนำตัวเสร็จ โทนี่กล่าวบอกเเจ็คสันทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

คะแนน 4.1
กรุณารอสักครู่...