ตอนที่แล้วตอนที่ 52: ลูกตบเดียวตายคาที่
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 54: เปลี่ยนเป็นเรื่องห้องสิน

“จบแล้วสินะ ?”

 

เมื่อมองไปที่ฝูงชนที่กำลังกระจายตัว เหยินปาเชียนก็รู้สึกว่ามีใครบางคนข้าง ๆ เขาล้มลงหลังจากที่เขาพูดจบ เขาแทบจะล้มลงกับพื้น

 

“ท่านผู้ดูแลฉี ? เป็นอะไรไป ?” เหยินปาเชียนช่วยพยุงผู้ดูแลฉีขึ้นมาพร้อมกับถามด้วยเสียงอันประหลาดใจ ก่อนหน้านี้ผู้ดูแลฉียังสบายดีอยู่แท้ ๆ ไหงเขาเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ ?

 

หน้าของผู้ดูแลฉีชักกระตุก และเขาก็ไม่พูดอะไรออกมาสักที

 

“เค้าตื่นเต้นมากเกินไปจนหัวใจวายเหรอ ? หรือว่าเป็นโรคสโตรกกันแน่ ?” เหยินปาเชียนกังวลเล็กน้อย ผู้ดูแลฉีนั้นเป็นคนดี และเหยินปาเชียนก็ไม่ต้องการให้อะไรเกิดขึ้นกับเขา

 

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองเข้าไปใกล้ ๆ เขาก็ได้รู้ว่าผู้ดูแลฉีไม่ได้ทรมานจากอาการหัวใจวายหรืออาการสโตรกแต่อย่างใด ผู้ดูแลฉีดูสบายดี เว้นเสียแต่ว่าเขามองมาที่เหยินปาเชียนด้วยใบหน้าชักกระตุก

 

ผู้ดูแลฉีมีท่าทางเหมือนกับถงเจี่ยเมื่อเช้านี้

 

เมื่อเหยินปาเชียนคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็ตกใจ เขาก้มหน้าลงและได้เห็นกระบองช็อตไฟฟ้าในมือ เขาต้องใช้สติเพื่อดึงมันออกหลังจากที่ตื่นตกใจในกลิ่นอายอันน่าเกรงขามของชายคนเมื่อครู่นี้

 

เขาเผลอกดปุ่มและทิ่มผู้ดูแลฉีด้วยความตกใจเมื่อกี้นี้เหรอ ?

 

ในตอนที่เขานึกถึงเรื่องนี้ และเมื่อเขามองไปดูสภาพของผู้ดูแลฉี เขาก็ยิ่งรู้สึกช็อกกับกระบองช็อตไฟฟ้าของตัวเอง

 

ด้วยสีหน้าที่อับอาย เหยินปาเชียนรีบยัดกระบองช็อตไฟฟ้าใส่กางเกง และช่วยพยุงผู้ดูแลฉีไปนั่งลงข้าง ๆ

 

หลังจากนั้นสักพักใหญ่ ๆ ผู้ดูแลฉีก็ฟื้นตัว ราวกับว่าเขาได้เห็นผีมา เขาถามเหยินปาเชียน “เมื่อกี้ท่านทิ่มข้าทำบ้าอะไรเนี่ย ?”

 

“ข้าไม่ได้ตั้งใจน่ะ ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ” เหยินปาเชียนหัวเราะเบา ๆ เพราะเมื่อครู่นี้เขายืนอยู่ใกล้ผู้ดูแลฉี ไม่มีทางที่เขาจะปฏิเสธได้หรอก

 

“มันคืออะไรกันแน่ ?” ผู้ดูแลฉีมองมาที่เหยินปาเชียนด้วยความโกรธเคือง

 

“นี่น่ะ” เหยินปาเชียนยิ้มและชูกระบองช็อตไฟฟ้าไปที่หน้าผู้ดูแลฉี ผู้ดูแลฉีคว้ามันออกจากมือของเขาอย่างปุบปับ

 

“ไอ้นี่คืออะไร ? เมื่อกี้นี้ ร่างกายของข้าชาและไม่สามารถขยับได้เลย ตอนนี้ข้าใช้แม้แต่กำลังยังไม่ได้เลย” ผู้ดูแลฉีหลงไหลไปกับกระบองช็อตไฟฟ้า เหมือนกับเด็กที่เพิ่งค้นพบของเล่นใหม่ไม่มีผิด ถึงแม้ว่ากระบองช็อตไฟฟ้าจะทำมาจากพลาสติกก็ตาม ผู้ดูแลฉีก็มองว่ามันเป็นสินค้าคุณภาพสูง

 

“นี่คือกระบองช็อตไฟฟ้า เป็นสมบัติล้ำค่าจากลัทธิของข้าน่ะ” เหยินปาเชียนคิดข้ออ้างได้อย่างแยบยล

 

“ท่านสังกัดลัทธิด้วยรึ ?” ผู้ดูแลฉีแสดงสีหน้าประหลาดใจ “นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ข้าได้ยินเรื่องนี้”

 

เหยินปาเชียนไม่ตอบเขา เขาไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องโกหกที่เขาเพิ่งโกหกไป

 

“ข้าจะใช้ไอ้นี่ได้ยังไง ?” ผู้ดูแลฉีถามอีกครั้ง เขายังคงหลงไหลไปกับกระบองช็อตไฟฟ้า

 

“ก็แค่กดปุ่มนี้…” ในตอนที่เหยินปาเชียนพูดจบ ทั่วทั้งร่างของเขาก็ชักกระตุกและเขาก็ทรุดตัวลงไปกับพื้น

 

ในที่สุดเขาก็ได้รู้ว่าเมื่อโดนกระบองช็อตไฟฟ้าช็อตแล้วจะรู้สึกอย่างไร ทั่วทั้งร่างของเขารู้สึกปวดชา หน้าท้องของเขารู้สึกราวกับว่ากำลังถูกแผดเผาด้วยคลื่นแห่งความเจ็บปวดที่แผ่ซ่าน ความรู้สึกนี้คงทนไม่ไหวจริง ๆ ลึก ๆ แล้ว เขาอยากจะร้องไห้ แต่ก็ไม่มีน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาของเขาเลย หม้อเซรามิกน่าจะแตกเมื่อนำมาใช้ตักน้ำจากบ่อ โดยทั่วไปคือการกำหนดอนาคตที่จะตายในสนามรบไว้แล้ว เขาพกกระบองช็อตไฟฟ้าเพียงวันเดียวและเขาก็ได้รับความทรมานจากมันแล้ว

 

ผู้ดูแลฉีดึงเหยินปาเชียนมาข้างเขา หลังจากที่หลงไหลไปกับกระบองช็อตไฟฟ้า เขาก็ยัดเข้ากางเกงของตัวเองอย่างมีความสุข

 

“ท่านเหยิน ข้าปฏิบัติกับท่านค่อนข้างดีเลยใช่มั้ย ? ข้าขอเล่นกับเจ้าสิ่งนี้ซักสองสามวันนะ แล้วเดี๋ยวข้าจะคืนให้ท่าน” ผู้ดูแลฉีพูดคุยเรื่อยเปื่อยอยู่ข้างเหยินปาเชียน

 

เหยินปาเชียนรู้สึกว่าเขาได้เผชิญหน้ากับโจร

 

ผู้ดูแลฉีใช้เวลาประมาณ 5 นาทีในการฟื้นตัวจากอาการช็อก ในขณะที่เหยินปาเชียนใช้เวลาประมาณ 15 นาทีในการฟื้นตัว

 

นอกจากนี้ ผู้ดูแลฉีก็เคาะเขาด้วยกระบองช็อตไฟฟ้าด้วย

 

ในที่สุดเหยินปาเชียนก็ขยับตัว ผู้ดูแลฉียืนขึ้นพร้อมกับสีหน้าที่หมดห่วง แล้วเขาก็ไม่สนใจเรื่องที่เหยินปาเชียนทิ่มเขาด้วยกระบองช็อตไฟฟ้าก่อนหน้านี้อีกเลย

 

เหยินปาเชียนลุกขึ้นมาจากพื้นและเหยียดแขนขาออก เมื่อเขาเห็นกระบองช็อตไฟฟ้าที่เอวของผู้ดูแลฉี และได้เทียบกับขนาดร่างกายของผู้ดูแลฉี เขาตัดสินใจซื้อกระบองเพิ่มอีกเมื่อเขากลับไปยังดาวโลก

 

 

 

ณ ตอนนี้ หน่วยทหารกำลังกลบหลุมขนาดใหญ่ที่อยู่ข้างหน้าพวกเขา เมื่อถูกผู้ดูแลฉีดึงไปที่ด้านข้าง เหยินปาเชียนก็สามารถเห็นลานกว้างได้อย่างชัดเจน ดูเหมือนหลุมนั้นจะมีร่างของผู้ท้าสู้คนนั้นถูกฝังอยู่ เมื่อเห็นสิ่งนี้ เหยินปาเชียนก็รู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

 

ความพยายามในการฝังศพเพื่อทำลายหลักฐานทุกอย่างที่จักรพรรดินีทำไว้เห็นได้โจ่งแจ้งมาก

 

อย่างไรก็ตาม วิธีการที่หลงว่านหลี่ล้มลงกับพื้นนั้น เหยินปาเชียนคิดว่าแม้แต่แอสโตรบอย เจ้าหนูปรมาณูยังถึงกับแตกเป็นเสี่ยง ๆ หากเกิดขึ้นกับเขาล่ะก็นะ แล้วนับประสาอะไรกับร่างกายมนุษย์ล่ะ

 

เหยินปาเชียนมีความเข้าใจเกี่ยวกับพลังขององค์จักรพรรดินีอย่างลึกซึ้ง พลังของนางอยู่ระดับเดียวกับไทแรนโนซอรัสเลยทีเดียว

 

เขาไม่รู้ว่าทำไมนางถึงมีพลังมากมายทั้งที่ยังสาวอยู่แท้ ๆ

 

ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกสงสารพ่อหนุ่มหลงว่านหลี่ เขาปรากฏตัวค่อนข้างดีทีเดียว ถึงแม้ว่าเหยินปาเชียนไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาได้ แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าหลงว่านหลี่เป็นคนที่ดูดีจากมุมมองด้านหลังของเขา โดยเฉพาะลีลาดาบของเขา ซึ่งทำให้เขาดูคล้ายกับเทวดาที่โบยบินผ่านฟากฟ้าเลยทีเดียว

 

น่าเสียดายที่เขาถูกซ้อมจนตายด้วยลูกตบเดียว แม้แต่ศพของเขาในตอนนี้ก็ถูกฝังอยู่ใต้ลานกว้างแล้ว

 

“ทำไมพวกเค้าไม่ฝังศพไปที่อื่นล่ะ ?” เหยินปาเชียนถามออกมา เขารู้สึกอึดอัดที่ศพนั้นถูกฝังอยู่ใต้ลานกว้าง

 

“แล้วทำไมพวกเค้าต้องทำอย่างนั้นด้วยล่ะ ? การฝังศพของศัตรูไว้ใต้ลานกว้างจะเป็นการเพิ่มโชคลาภของแคว้นต้าเย่าน่ะ” ผู้ดูแลฉีอธิบาย

 

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับว่า นี่เป็นหนึ่งในความแตกต่างทางวัฒนธรรมระหว่างดาวโลกกับโลกนี้

 

บนดาวโลก ผู้คนจะรู้สึกไม่สบายใจที่ยืนอยู่บนที่ที่มีศพถูกฝังอยู่ อย่างไรก็ตาม ในที่แห่งนี้อาจช่วยเพิ่มโชคลาภของแคว้นต้าเย่าก็เป็นได้ ด้วยเหตุผลนี้ทำให้เหยินปาเชียนถึงกับไม่พูดเลยทีเดียว

 

“แล้วใครจะมาล้างแค้นให้เค้าหรอ ?” เหยินปาเชียนถามอีกครั้ง

 

“พวกเราก็จะฝังศพคนนั้นไปพร้อมกับเค้ายังไงล่ะ” ผู้ดูแลฉีหัวเราะเบา ๆ เขาไม่สนใจในความไม่สบายใจของเหยินปาเชียนเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

หลังจากนั้นไม่นานนัก ทั้งคู่ก็กลับมายังสวนสัตว์ เหยินปาเชียนถูกเรียกตัวไปที่พระราชวัง

 

คนที่มาเรียกตัวเหยินปาเชียนคือคนที่เขาคุ้นเคย เขาคือฉีหู่นั่นเอง เขาเคยพบฉีหู่มาหลายครั้งแล้ว

 

“ข้ามีบางอย่างที่ข้าอยากจะนำเสนอต่อพระองค์น่ะ” เหยินปาเชียนเคาะเครื่องทำความเย็น

 

“นี่คืออะไร ?” ฉีหู่ถามออกมาด้วยความสงสัย

 

เหยินปาเชียนดึงสายไฟบนเครื่องทำความเย็น เมื่อพัดหมุน ลมเย็นก็พัดออกมาทันที

 

ฉีหู่มองไปที่เครื่องทำความเย็นด้วยความแปลกใจ “ดีกว่าพัดเป็นกองเลยนะเนี่ย”

 

“แน่นอนอยู่แล้ว” เหยินปาเชียนตอบกลับ ถึงแม้ว่าเครื่องทำความเย็นเครื่องนี้ไม่ใช่เทคโนโลยีขั้นสูงและผลิตได้ไม่ยากก็ตาม แต่มันก็ยังคงเป็นสิ่งที่คนยุคโบราณไม่สามารถคิดค้นขึ้นมาได้ เป็นของแปลกใหม่สำหรับพวกเขา ลมที่เกิดจากเครื่องนี้แรงและนากว่าพัด ซึ่งเบาและไม่สม่ำเสมอเลย

 

เหยินปาเชียนแบกเครื่องทำความเย็นตามฉีหู่เข้าไปในพระราชวัง ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เขากลับถูกพาไปยังห้องครัวหลวง

 

“ข้าจะรายงานต่อพระองค์ก่อน พระองค์อาจจะเรียกเจ้าทีหลัง” ฉีหู่บอกเหยินปาเชียนก่อนที่เขาจะออกไป

“ขอบคุณมาก” เหยินปาเชียนยิ้มให้

 

 

 

เมื่อเข้ามายังห้องครัวหลวงแล้ว เหยินปาเชียนก็วางเครื่องทำความเย็นไว้ที่มุมหนึ่ง เมื่อพ่อครัวได้เห็นของแปลกใหม่เข้า พวกเขาก็เข้ามาดู ทุกคนถูกเหยินปาเชียนถีบออกไป ทุกคนหัวเราะเบา ๆ ด้วยท่าทางที่ไม่แยแส

 

ถึงแม้ว่าชาวต้าเย่าดูท่าทางจะรุนแรง แต่พวกเขาก็ค่อนข้างเป็นมิตรและซื่อตรงต่อเขาเมื่อเขาได้รับการยอมรับจากพวกเขาแล้ว พวกเขาก็ไม่ถือสาอะไรเหยินปาเชียนที่ล้อเล่นกับพวกเขาเลย มันทำให้เหยินปาเชียนรู้สึกดีทีเดียว

 

พวกเขาเป็นคนดีและคุยง่ายกว่าคนยุคใหม่

 

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะได้พบกันเพียงไม่กี่ครั้ง แต่พวกเขาก็ได้รู้ถึงความสามารถของเหยินปาเชียนอย่างเต็มที่ หลังจากเขาได้นำเครื่องเทศเหล่านั้นออกมาและสอนการทำอาหารใหม่ ๆ

 

หากจักรพรรดินีไม่ได้มีข้อตกลงอย่างอื่นกับเหยินปาเชียน ผู้ดูแลโกวก็ต้องการย้ายเขามาที่ห้องครัวหลวง

 

เหยินปาเชียนมั่นใจว่าปลามังกรทอดตุ๋นทำมาจากปลาคาร์ปนั้นจะให้สัมผัสสองอย่าง เมื่อได้ลิ้มรสแล้ว เหยินปาเชียนไม่พบกลิ่นคาวเลย เนื้อของมันละลายเมื่อเข้าไปในปาก ในปากไม่มีอย่างอื่นนอกจากกลิ่นหอม

 

เขาตัดสินใจที่จะซื้อปลาชนิดนี้เมื่อเขากลับไปที่สวนสัตว์ มันอาจจะแพงไปบ้าง แต่ก็คุ้มค่ากับราคา

 

เนื้อผัดเปรี้ยวหวาน หมูสไลด์ผัด และต้มจืดเห็ดหูหนูขาว

 

เมื่อทำอาหารสี่อย่างแล้ว เหยินปาเชียนก็พัก ถึงแม้ว่าอาหารจะทำโดยพ่อครัวของห้องครัวหลวง แต่เขาก็รับผิดชอบในการให้คำแนะนำในการปรุงอาหาร ผู้ที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในครัวจะพากันคิดว่าเขาทำงานหนักเมื่อได้เห็นสีหน้าที่ดูเหน็ดเหนื่อยของเขา

 

เมื่ออาหารถูกเสิร์ฟไปยังจักรพรรดินีแล้ว ฉีหู่ก็กลับมาที่ห้องครัวหลวง และบอกกับเหยินปาเชียน “พระองค์ทรงเรียกเจ้าเข้าเฝ้า เอากล่องของเจ้ามาด้วย”

คะแนน 3.8
กรุณารอสักครู่...