ตอนที่แล้วตอนที่ 15: เรารวยแล้ว
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 17: การล้อมกรอบ

เมื่อเดินออกมาจากออฟฟิศ เฉินชิ่งได้กอดคอเหยินปาเชียนและถามออกมา “แล้วจะเอาไงต่อ ?”

 

“หาอพาร์ทเม้นท์ไง !” เหยินปาเชียนตอบอย่างรวดเร็ว “เราจะย้ายไปอยู่ในที่ที่กว้างขวางและเงียบสงบกว่านี้”

 

เรื่องอื่น ๆ ก็ไม่ได้เร่งด่วนแต่อย่างใด แต่ต้องหาอพาร์ทเม้นท์ให้ได้ก่อน

 

อพาร์ทเม้นท์ที่เขาเช่าอยู่ในตอนนี้สภาพแวดล้อมไม่ดีเท่าไรนัก ห้องนอนและห้องนั่งเล่นหันหน้าไปทางดวงอาทิตย์ทั้งสามด้าน ทำให้ห้องนั้นร้อนระอุในช่วงฤดูร้อน แถมเจ้าของอพาร์ทเม้นท์ก็ยังอยู่ใกล้ห้องของเขาอีกด้วย เขากลัวว่าการหายตัวไปมาของเขาจะถูกใครซักคนพบเข้า

 

ตราบใดที่เขามีเงิน ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีกต่อไป ทั้งสองคนเดินทางไปคุยกับนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ และเน้นย้ำในสิ่งที่เหยินปาเชียนต้องการ คือ ห้องต้องกว้างขวาง สว่างสดใส มีเฟอร์นิเจอร์อย่างดี มีสภาพแวดล้อมที่ดีและเงียบสงบ

 

เมื่อได้ฟังสิ่งที่เขาต้องการแล้ว นายหน้าได้ให้รายละเอียดอพาร์ทเม้นท์กว่า 10 แห่งจากคอมพิวเตอร์ของเขาอย่างรวดเร็ว ซึ่งทั้งหมดนี้ตรงตามความต้องการของเหยินปาเชียน

 

มีระดับค่าเช่าตั้งแต่ 2,500 หยวนต่อเดือน จนถึง 10,000 หยวนต่อเดือน

 

เหยินปาเชียนดูตัวเลือกแต่ละแห่งและเลือกหาอันที่สะดุดตาเขา มันคือเพนท์เฮ้าส์ขนาดสองชั้นที่อยู่ชั้น 7 และ 8 ของตึก ชั้น 7 มีห้องนอน 2 ห้อง และห้องนั่งเล่น 2 ห้อง ในขณะที่ชั้น 8 มีห้องนอน 1 ห้อง มีห้องนั่งเล่น 1 ห้อง และระเบียงขนาดกว้างประมาณ 60 ตารางฟุต อพาร์ทเม้นท์หลังนี้ได้รับการออกแบบสไตล์ยุโรปที่ดูเรียบง่ายและดูสะดวกสบายมาก

 

นอกจากนี้ อพาร์ทเม้นท์แห่งนี้มีลิฟท์ ตั้งอยู่ในชุมชนขนาดเล็ก และดูเหมือนจะมีการบริหารจัดการที่ดีอีกด้วย

 

เหยินปาเชียนดูที่ป้ายราคา 7,500 หยวนต่อเดือน เขากัดฟันและตัดสินใจในทันที

 

ค่าเช่าหนึ่งปีเท่ากับ 90,000 หยวน และเมื่อรวมค่านายหน้าแล้วจะเท่ากับ 97,500 หยวน

 

เดิมทีเขาได้รับเงินเดือนเพียง 3,200 หยวน การเช่าพาร์ทเม้นท์ราคาสูงถึง 100,000 หยวนต่อปี โดยปกติแล้วจะต้องทำให้เขาขัดสนอย่างแน่นอน

 

แต่เขาก็จะไม่ขาดแคลนเงินอีกต่อไป นอกเหนือจากการร่วมธุรกิจครีมโคลนดำกับตระกูลเฉินแล้ว ยังมีสมบัติอีกมากมายนับไม่ถ้วนที่กำลังรอคอยเขาอยู่ในโลกอีกฝั่ง เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ทำให้เหยินปาเชียนรู้สึกดีขึ้นมาก

 

“ไปดูอพาร์ทเม้นท์กัน” เหยินปาเชียนเสนอแนะ

 

เมื่อเห็นความสนใจของเหยินปาเชียนที่จะเช่าอพาร์ทเม้นท์หลังนี้ ได้ทำให้หัวใจของนายหน้ากระโดดโลดเต้นด้วยความดีอกดีใจ เมื่อตกลงกันได้แล้วจะหักเป็นค่าคอมมิชชั่นครึ่งเดือนให้แก่เธอ เธอคว้ากุญแจทันทีและพาพวกเขาไปดูอพาร์ทเม้นท์

 

อพาร์ทเม้นท์ไม่ได้อยู่ใจกลางเมืองซะทีเดียว แต่ห่างออกไปเล็กน้อย เหยินปาเชียนไม่สนใจเรื่องนี้เนื่องจากเขาตั้งใจจะซื้อรถต่อ

 

เมื่อเข้าสู่ชุมชนขนาดเล็ก เหยินปาเชียนตกหลุมรักสถานที่แห่งนี้ทันที มีต้นไม้เขียวขจีเกือบทุกที่ในพื้นที่ชุมชนขนาดเล็กแห่งนี้ นอกจากนี้ ยังมีผู้คนเดินไปเดินมาจำนวนไม่มากนัก เขาได้เห็นผู้สูงอายุหลายคนเล่นหมากรุกและพูดคุยกันใต้ร่มเงา

 

เมื่อเขาฟังคำแนะนำนายหน้า เหยินปาเชียนได้เดินสำรวจรอบ ๆ อพาร์ทเม้นท์และเขาก็พอใจมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ระเบียงของเพนท์เฮ้าส์ที่เต็มไปด้วยดอกไม้และพืชพันธุ์

 

“เอาที่นี่แหละ” เหยินปาเชียนตัดสินใจในทันที

 

เมื่อได้ยินเหยินปาเชียนตัดสินใจเลือกอพาร์ทเม้นท์หลังนี้ นายหน้าก็ยิ้มออกมาอย่างร่าเริง อย่างน้อยที่สุด 2,000 หยวนก็จะเข้ากระเป๋าของเธอ

 

ต่อมาคือการเซ็นสัญญาและจ่ายค่าเช่า ค่าเช่าจะเก็บทุก ๆ 6 เดือน แต่เหยินปาเชียนจะจ่ายค่าเช่าไปก่อนเป็นเวลาหนึ่งปี เพราะว่าเขาต้องการหลีกเลี่ยงมิให้ผู้อื่นมารบกวนเขา

 

เมื่อถึงเวลาที่ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็เป็นตอนบ่ายพอดี เขาไปทานมื้อกลางวันกับเฉินชิ่งและจะไปซื้อรถต่อหลังจากนั้นทันที

 

รถยนต์นั้นเปรียบเสมือนภรรยาคนที่สองของลูกผู้ชาย ในอดีต เหยินปาเชียนไม่ได้ให้ความสำคัญกับรถยนต์เท่าไรนัก เนื่องจากเงินเดือนของเขาในขณะนั้น ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าเขาจะซื้อรถคันนึงได้ นอกจากนี้ เขาจะต้องอดข้าวอดน้ำเพื่อให้ได้มันมาอีกด้วย

 

ขณะที่กำลังใช้เงินที่เขาได้รับจากงานชั่วคราว เขาได้รับใบขับขี่ในช่วงปีที่ 4 ของมหาวิทยาลัย ในตอนนั้น เขาคิดจะเตรียมมันไว้เผื่อกรณีที่เขาจำเป็นต้องขับรถ และตอนนี้ ก็ถึงเวลาใช้มันแล้ว

 

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยรู้จักรถยนต์มากนัก แต่เขาก็มีแผนที่จะซื้อ Audi A6L มาก่อน ราคามันไม่ใช่ถูก ๆ เลย และเพราะฉะนั้น เขาจะไม่โดนใครดูถูกอีกต่อไป แต่ในตอนนี้ มันไม่แพงเกินไปสำหรับเขา และเป็นสิ่งที่เขาสามารถซื้อได้แล้วในตอนนี้

 

เขาเดินตรงไปยังโชว์รูม Audi S4 ทำประกันภัย และรับป้ายแดง (ป้ายทะเบียนรถชั่วคราว) หลังจากนั้น เขาก็รับรถและถอยออกมา

 

เหยินปาเชียนรู้สึกเสียใจเล็กน้อย มันเป็นความน่าละอายใจที่เขาไม่ได้พบกับคนรู้จักเลย มิฉะนั้น เขาคงจะแกล้งทำเป็นคนรวยและมองดูปฏิกิริยาของพวกเขาไปแล้ว หาได้น้อยมากที่เขาจะได้มีช่วงเวลาแห่งความสำเร็จเช่นนี้

 

น่าสงสารที่เขาไม่มีโอกาสเช่นนั้นเลย

 

เขาใช้เวลาไม่ถึง 15 นาทีในการดูรถตลอดจนทำรายการทั้งหมด เขาทำทุกอย่างให้เรียบง่ายที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

Audi A6L รถหรูรุ่นปี 2017 มีราคาเบ็ดเสร็จ 66,000 หยวน ราคาเต็มจำนวนของรถคันนี้มากกว่า 68,000 หยวนด้วยซ้ำ

 

หลังจากที่รับรถและขับออกจากโชว์รูมแล้ว ทั้งผู้จัดการและพนักงานขายก็ยังคงโบกมือให้จากด้านหลัง

 

ลูกค้าของพวกเขาส่วนใหญ่จะเป็นคนรวย เป็นคนง่าย ๆ และเป็นคนตรงไปตรงมา

 

หลังจากที่ได้รับรถแล้ว เหยินปาเชียนก็แยกกับเฉินชิ่ง “เราจะไปซื้อของใช้ประจำวันต่อ แล้วนายล่ะ ?”

 

“เราจะกลับไปทำงานที่ออฟฟิศละ เลยว่าจะขอกลับก่อนน่ะ ไว้คืนนี้มากินข้าวกัน”

 

“ได้เลยเพื่อน !”

 

หลังจากที่เฉินชิ่งขับรถออกไป เหยินปาเชียนก็ตรงไปยังห้างสรรพสินค้า เขาซื้อคอมพิวเตอร์ เครื่องนอน และของใช้ประจำวัน แล้วจึงขนขึ้นรถ

 

เหยินปาเชียนนั่งอยู่ในรถและรู้สึกมีความสุขอย่างมาก เขารู้สึกดีที่ได้เป็นคนรวยกับเค้าบ้าง เขาไม่จำเป็นต้องคิดเยอะเมื่อต้องการจะซื้อของ

 

ยิ่งไปกว่านี้ ในที่สุดเขาก็มีรถของตัวเองแล้ว

 

ส่วนโต๊ะคอมพิวเตอร์ มีอยู่ที่อพาร์ทเม้นท์ใหม่แล้ว และเขาไม่จำเป็นต้องลำบากขนมันกลับ

 

เขากลับไปที่อพาร์ทเม้นท์เก่าและเก็บสิ่งของที่เขายังต้องการอยู่ จากนั้นเขาก็โยนเข้าไปในรถและคืนกุญแจห้องให้เจ้าของอพาร์ทเม้นท์

 

เหยินปาเชียนไม่กังวลเรื่องเงินคืนในส่วนของค่าเช่าครึ่งเดือนที่เหลือ

 

“ผมขอโทษที่ทำให้ลำบากมาตลอดนะครับ” เหยินปาเชียนจับมือเจ้าของอพาร์ทเม้นท์เพื่อกล่าวอำลา

 

“คุณดูมีฐานะขึ้นนะ !” เจ้าของอพาร์ทเม้นท์ได้เห็นรถใหม่ป้ายแดงก่อนหน้านี้

 

“คุณมีเบอร์ติดต่อผมรึยัง ? ถ้าว่างเมื่อไหร่ก็กลับมาหาผมได้ ผมจะพาคุณไปเลี้ยงข้าวหรือเลี้ยงอะไรซักอย่างเอง !” เจ้าของอพาร์ทเม้นท์ตบเหยินปาเชียนเบา ๆ ในขณะที่เขาอำลา

 

เจ้าของอพาร์ทเม้นท์คนนี้เป็นคนที่ค่อนข้างดีทีเดียว เขามักจะช่วยเหลือเหยินปาเชียนเสมอเท่าที่เขาช่วยได้ ในเรื่องของค่าเช่านั้น เขาสามารถเลื่อนกำหนดจ่ายค่าเช่าให้วันสองวันได้ และแน่นอน หากจ่ายล่าช้ากว่านี้ เขาก็จะไล่เหยินปาเชียนออกจากอพาร์ทเม้นท์ด้วยเช่นกัน

 

หลังจากกล่าวอำลากับเจ้าของอพาร์ทเม้นท์แล้ว เขาก็ดูเวลาและโทรหาเฉินชิ่งเพื่อบอกจุดนัดพบก่อนจะตรงไปตามนัด

 

เขารออยู่ในรถก่อนที่เฉินชิ่งจะมาถึง

 

“วันนี้ นายได้ย้ายอพาร์ทเม้นท์และได้ซื้อรถใหม่ ได้โอกาสฉลองแล้ว ไปสนุกกันหลังมื้อเย็นเถอะ” เฉินชิ่งกอดคอเมื่อได้พบกับเหยินปาเชียน

 

“เราเพิ่งจะมีเรื่องกันไปสด ๆ ร้อน ๆ นายลืมไปแล้วหรอวะ ? ใช่สิ คนที่โดนแทงไม่ใช่นายนี่หว่า ?” เหยินปาเชียนอดที่จะพูดไม่ได้

 

“เฮ้ย..มั่นใจได้เลย พวกมันไม่กล้าโผล่มาอีกแล้วล่ะ พ่อเราเป็นห่วงมากหลังจากเหตุการณ์นั้น” เฉินชิ่งยิ้มออกมา

 

“นอกจากนี้ ถือว่านายได้เริ่มต้นธุรกิจของนายแล้ว เราจะไปฉลองให้กับนายไม่ว่ายังไงก็ตาม”

 

ในตอนท้าย เหยินปาเชียนรับประทานอาหารเย็นเสร็จ และตามเฉินชิ่งเพื่อหาบาร์และไปสนุกกับเขา

 

อย่างไรก็ตาม ดวงของเหยินปาเชียนไม่ดีในคืนนั้น ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้กลับมามือเปล่า แต่ก็มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ดูดีในทุกด้าน เขาไม่ค่อยสนใจอีกสองคนที่เหลือเท่าไรนัก

 

โธ่เอ๊ย เขาทำได้แค่มองไปที่เฉินชิ่ง ซึ่งได้หิ้วผู้หญิงคนนั้นเข้าโรงแรม ด้วยความไม่พอใจของผู้หญิงอีกสองคน เหยินปาเชียนจึงหาคนขับรถและกลับไปที่ห้องใหม่เพียงคนเดียว

 

หลังจากที่ถือทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาซื้อมาขึ้นไปชั้นบน เหยินปาเชียนนั่งที่ระเบียงสักพักหนึ่ง ดื่มด่ำไปกับความสงบสุขและลมที่พัดเป็นครั้งคราว เขาคิดกับตัวเอง “นี่แหละคือความสนุกสนานทั้งหมด”

 

ก่อนหน้านี้ เขาทำงานหนักอยู่ตลอดเพียงเพื่อความอยู่รอด

 

แถมเขายังโชคดีที่เขาสามารถถ่ายทอดข้อมูลระหว่างโลกนี้และโลกอีกฝั่งได้อีกด้วย มิฉะนั้น เขาอาจจะต้องทำตามแผนเดิมที่จะเป็นคนบ้าน ๆ ทั่วไป

 

ในวันรุ่งขึ้น เหยินปาเชียนได้พบกับบริษัทแม่บ้านและให้จัดการเกี่ยวกับงานบ้านสัปดาห์ละสองครั้งในช่วงเช้า เขาไม่ต้องการเห็นบ้านรกและเต็มไปด้วยฝุ่นหลังจากกลับมาจากอีกโลกทุก ๆ 9 วัน

 

อย่างไรก็ตาม ห้องนอนในชั้นที่สอง ไม่ได้ถูกทำความสะอาดแต่อย่างใด

 

 

ในขณะที่เขากลัวว่าจะมีใครบางคนเข้าไปในห้องของเขาตอนที่เขาไม่อยู่ เขาได้ติดตั้งกล้องเฝ้าระวังไว้รอบบ้านเป็นพิเศษ

 

ฟังก์ชันที่เจ๋งที่สุดคือการยับยั้งกีดขวางนั่นเอง

 

ตราบใดที่แม่บ้านรู้ว่ามีกล้องเฝ้าระวังอยู่ เธอก็ไม่กล้าเข้าไปในห้องของเขาถ้าเขาไม่อยู่ที่บ้าน

คะแนน 3.8
กรุณารอสักครู่...