ตอนที่แล้วภาคปฐมบท กำเนิด Dark War ตอนที่ 5 บุตรบุญธรรม
ทั้งหมดรายชื่อตอน

“อิคคิวลูกเดี๋ยวแม่ต้องไปส่งงานแล้วนะลูก ลูกอยู่คนเดียวได้ไหมครับ” หญิงสาวอายุประมาณสามสิบต้นๆเปิดประตูเข้ามาในห้องของอิคคิวผู้เป็นบุตรชายอย่างระมัดระวังก่อนจะบอกกับลูกชายว่าตนต้องไปทำงาน แต่ก็ยังอดห่วงลูกชายเพียงคนเดียวที่เป็นโรคแพ้แสงแดดขั้นรุนแรงอย่างอิคคิวไม่ได้

“อยู่ได้ครับแม่ มีเหตุด่วนให้กดโทรออกฉุนเฉินที่หมายเลขหนึ่ง แล้วแม่จะรีบกลับมา แต่ถ้าเป็นเหตุการณ์ร้ายแรงกว่าให้กดหมายเลขฉุนเฉินที่หมายเลขเก้าแล้วหน่วยกู้ภัยจะมาทันที รับทราบครับ” อิคคิวเด็กหนุ่มอายุสิบหกปีที่ชีวิตต้องทนอยู่แต่ในห้องสีเหลี่ยมที่มืดมิด เพราะต้นเป็นโรคแพ้แสงขั้นรุนแรงไม่สามารถออกไปเจอแสงข้างนอกได้ตอบกลับมาเพราะนั้นเป็นประโยคที่แม่องเขามักจะพูดทุกครั้งที่ต้องเดินทางออกไปไหนข้างนอกแล้วต้องทิ้งให้เขาอยู่ที่บ้านเพียงลำพัง

อิคคิวกับแม่อยู่ด้วยกันเพียงสองคนแม่ลูกเพราะพ่อแท้ๆนั้นเสียไปนานแล้วก่อนที่อิคคิวจะจำความได้เสียอีก แรกๆแม่ของตนก็ส่งให้เขาไปเรียนหนังสือร่วมกับคนอื่นๆแต่เพราะโรคที่ตนเป็นอยู่ทำให้ไม่สามารถไปเรียนร่วมกับคนอื่นๆได้ เพราะทุกครั้งที่ตนต้องเดินทางออกไปข้างน้อง เขาจะต้องแต่งตัวมิดชิด ปิดหน้าปิดตา จนเป็นที่สนใจและรังเกียจของคนรอบข้าง แม่ของเขาจึงตัดสินใจให้เขาเรียนหนังสือที่บ้าน โดยจะมีครูพิเศษมาสอนให้และเขาก็ค่อยไปสอบเทียบวัดระดับความรู้เอา ซึ่งตอนนี้เข้าก็สอบเทียบได้จนขึ้นชั้นมัธยมปลายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

แต่สิ่งที่อิคคิวชอบมากที่สุดคือคอมพิวเตอร์และวิทยาศาสตร์ เพราะตลอดเวลาที่เขาไม่สามารถเดินทางออกไปไหนได้ คอมพิวเตอร์เพียงเครื่องเดียวที่เขามีคือเพื่อนที่เขาสามารถอยู่ด้วยได้ ส่วนทางด้านวิทยาศาสตร์เนื่องจากเขาต้องการจะหาทางรักษาโรคที่ตนเองเป็นอยู่ให้หายขาดเขาจึงเริ่มศึกษาเรื่องราวเหล่านั้น แต่ก็ยังไม่สามารถหาวิธีการแก้ไขได้แม้แต่น้อย แต่เขาก็รู้วิธีการที่จะอยู่กับโรคที่เขาเป็นอยู่อย่างไรมากขึ้น

ทำให้ถึงแม้อิคคิวจะเป็นโรคแพ้แสง ไม่สามารถออกไปไหนได้ ทำให้เขาไม่มีเพื่อนที่ไหน แต่เขาก็ยังคงร่าเริงสดใสสมวัยเหมือนเช่นเด็กทั่วๆไป

“แม่ครับ” ก่อนที่แม่ของเขาจะปิดประตูอิคคิวก็ได้เรียกเอาไว้

“ขากลับแม่ซื้อขนมมาฝากผมด้วยนะครับ” อิคคิวบอกด้วยท่าทางเขินอาย

“เดี๋ยวก็อ้วนหรอกเจ้าตัวแสบ ดูสินี่พุงเริ่มมีแล้วนะ” แม่ของอิคคิวเดินเข้ามาหาลูกชายที่นั่งอยู่หน้าคอม ก่อนจะลูบหัวเสร็จแล้วก็ไปลูบพุงน้อยๆที่เริ่มจะนูนขึ้นมาหน่อยๆ

“แหะ…แหะ” เมื่อเห็นดังนั้นอิคคิวก็ถึงกับหัวเราะแหะแหะออกมา

“ได้จร้า แต่ทานแล้วต้องออกกำลังกายด้วยนา” แม่ของอิคคิวลูบผมลูกชายก่อนจะยิ้มออกมาอย่างใจดีและรับปากว่าจะซื้อขนมมาให้ตามที่อิคคิวขอ ก่อนจะขอตัวไปส่งงาน

แม่ของอิคคิวทำงานเป็นนักเขียน ทำให้เธอสามารถที่จะอยู่คอยดูแลและเป็นเพื่อนกับลูกชายได้ จะมีบ้างเวลาที่ต้องไปส่งงานหรือบรีฟงานจากทางสำนักพิมพ์ เหมือนเช่นวันนี้ที่เธอจะต้องนำต้นฉบับไปส่งให้ที่สำนักพิมพ์ ทำให้วันนี้อิคคิวต้องอยู่บ้านคนเดียว

“ต้องอยู่บ้านคนเดียวอีกแล้วล่ะเจ้า” อิคคิวหันไปพูดกับคอมพิวเตอร์คู่ใจของตนเอง

ก่อนจะเริ่มเข้าโปรแกรมเกมส์ เกมส์หนึ่งที่ทำให้เขาสามารถเข้าไปพูดคุยกับคนในเกมส์ได้ และเขาก็จะได้เรียนรู้วิธีการต่อสู้ต่างๆได้จากในเกมส์ เกมส์นั้นก็คือเกมส์ Dark war เป็นเกมส์การต่อสู้ในโลกของมาเฟียที่มีภาระกิจมากมายให้เขาต้องฝ่าฟัน และในเกมส์นี้เขาก็ได้รู้จักกับเพื่อนที่สนิทกันในเกมส์ถึงสองคนแต่เขาก็ไม่เคยเห็นใบหน้าที่แท้จริงหรือแม้แต่ชื่อจริงๆของพวกเขาเหล่านั้นเพราะในเกมส์เราจะใช้ฉายาในการเล่นกันและฉายาของเขาคือ…เคคิว

“หวัดดีเราเคคิวจะเริ่มเล่นเกมส์กันเลยไหม” เมื่อเข้าเกมส์ได้อิคคิวก็ทักทายเพื่อนร่วมทีมของตนทันที

“หวัดดีเคคิวเราเรนโบว์เดี๋ยวรออาโนก่อนนะ นั้นไงมาแล้ว” เพื่อนในเกมส์ของอิคคิวคนแรกทักกลับมา ก่อนจะบอกให้รอเพื่อนอีกคนของตนก่อนและไม่ช้าเพื่อนที่ว่าก็มาทันที

“หวัดดีเคคิว เรนโบว์ อาโนมาแล้วววว”

“ช้าตลอดเลยนะอาโน ฉันกับเคคิวมารอตั้งนานแล้วนะ” เรนโบว์พิมพ์ต่อว่าอาโนทันที

“อย่าทะเลาะกันเลย พวกนายสองคนชอบทะเลาะกันตลอดเลยนะ ไปทำภารกิจกันเถอะ” อิคคิวต้องห้ามทัพก่อนที่สงครามคีย์บอร์ดจะเริ่มขึ้นเสียก่อน

“วันนี้เป็นภารกิจพิทักษ์เพชรรัสเซีย แต่ภารกิจนี้ต้องเล่นถึงห้าคนเราต้องหาคนมาเพิ่มอีกสองคนนะ”เรนโบว์พิมพ์บอก

“เดี๋ยวฉันไปชวนผังอี้ กับเสี่ยวถังก่อน” อาโนอาสาไปหาสมาชิกมาเพิ่ม

“ทำไมใช้ชื่อในเกมส์ซะจีนเลย” เรนโบว์อดถามไม่ได้เมื่อได้ยินชื่อของเพื่อนสองคนของอาโนที่ฉายาที่ใช้เป็นชื่อจีน

“ไอ้สองคนนี้มันชอบดูหนังจีนมันก็เลยใช้ชื่อจีนกัน เป็นเพื่อนข้างบ้านของเราเอง เดี๋ยวไปตามพวกมันก่อนนะ” ว่าจบอาโนก็หายไปสักพักใหญ่ๆก่อนจะกลับมาพร้อมกับอีกสองคนที่ล็อคอินเข้าเกมส์มาอยู่ทีมเดียวกับตนเช่นกัน

“สมาชิกพร้อมแล้วก็ไปกันเลย”

หลังจากสมาชิกพร้อมแล้วเกมส์ก็เริ่มต้นขึ้นทันที โดยเกมส์เริ่มต้นด้วยการที่พวกเขาทั้งห้าคนจะต้องกดยืนยันเพื่อรับภารกิจและเลือกทีมเดียวกัน หลังจากนั้นตัวละครในเกมส์ซึ่งเป็นตัวแทนของทั้งห้าคนก็เริ่มออกวิ่งไปยังฐานทัพที่เพชรรัสเชียซึ่งเป็นภารกิจที่พวกเขาต้องปกป้องนั้นถูกเก็บซ่อนไว้

“นายมากับฉันเคคิว ส่วนอาโนกับพวกนายสองคนอ้อมไปทางด้านหลัง” เรนโบว์สั่งความ ตอนนี้พวกเขาทั้งห้าคนเปิดเสียงในเกมส์แล้ว ทำให้พวกเขาทั้งห้าคนสามารถพูดจาสื่อสารกันได้ ไม่ต้องคอยพิมพ์เหมือนตอนก่อนเล่นเกมส์

“เคคิวตามฉันมา” เมื่อคุยกันในเกมส์ทำให้รู้ว่าเรนโบว์นั้นเป็นผู้เล่นผู้หญิงเพียงคนเดียวในทีม แต่เธอกับมีความฉลาด ภารกิจที่ผ่านๆมาก็ได้เรนโบว์นี่แหละเป็นคนวางแผนการเล่นจนทำให้พวกเขาเอาชนะภารกิจนั้นๆมาได้

หลังจากทั้งห้าคนแบ่งทีมเพื่อประจำที่เตรียมรับมือกับศัตรูฝ่ายตรงข้ามแล้ว สักพักศัตรูของพวกเขาก็เริ่มเข้ามา ตัวละครฝ่ายศัตรูจะอยู่ในรูปของชายชุดดำ เป็นตัวแทนของพวกมาเฟียที่ต้องมาขโมยเพชรรัสเซียที่พวกเขาทั้งห้าคนจะต้องพิทักษ์รักษาไว้ไม่ให้พวกมันสามารถขโมยไปได้เกมส์ดำเนินต่อไปอย่างสนุกสนาน ทั้งสองฝ่ายผลัดกันรุกผลัดกันรับอย่างสนุกสนาน แต่ในที่สุดพวกของอิคคิวก็สามารถเอาชนะภารกิจปกป้องเพชรรัสเซียจากเหล่ามาเฟียฝ่ายตรงข้ามเหล่านั้นได้

“ไชโย…เยส” เสียงของอิคคิว

“ชนะแล้วโว๊ย สนุกเป็นบ้าเลย” เสียงของอาโน

“ไว้มาเล่นด้วยกันอีกนะพวกนาย” เสียงของผังอี้

แล้วทั้งหมดก็ล็อคเอ้าออกจากเกมส์

ยังไม่มีการให้คะแนน
กรุณารอสักครู่...