ตอนที่แล้วเล่ม 4 ตอนที่ 1 : สมาคมเวทมนตร์กิรัน (4) [อ่านฟรี]
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปเล่ม 4 ตอนที่ 2 : นักล่าเงินรางวัล (2) [อ่านฟรี]

ติดตามการแจ้งเตือนตอนใหม่ก่อนใครได้ที่แฟนเพจ

Facebook Fanpage กดเลย

==========

เล่ม 4 ตอนที่ 2 : นักล่าเงินรางวัล (1)

อาร์คยังไม่ค่อยรู้เรื่องพื้นที่แถวกิรันมากนัก กระทั่งว่าเขากางแผนที่ออกมาสำรวจดู ส่วนใหญ่แล้วมันก็แทบจะถูกปกคลุมเอาไว้ด้วยหมอกสีดำ สถานที่แรกที่เขาเดินทางมายังกิรันคือเส้นทางสันเขาสีเทา และหลังจากนั้นเขาก็เก็บตัวใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่จัดงานประมูลมืดบอดหลายวัน จากนั้น ภารกิจอีเวนท์ก็เริ่มต้นขึ้น เพราะฉะนั้นแล้วเขาจึงยังไม่เคยออกไปสำรวจนอกเมืองกิรันว่ามันมีอะไรให้ทำบ้าง นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาต้องมาหยุดอยู่ที่ร้านขายของชำก่อนออกจากกิรันเพื่อซื้อหาแผนที่มาใช้งาน ในกรณีของเมืองขนาดใหญ่อย่างกิรัน ถ้าหากซื้อหาแผนที่ภูมิประเทศจะได้ข้อมูลพื้นที่การออกล่าในละแวกใกล้เคียงแถมมาด้วย ข้อมูลใหม่ที่ได้รับมาจะถูกเพิ่มเข้าสู่ระบบแผนที่โดยอัตโนมัติ

ตามข้อมูลเหล่านี้ พื้นที่ให้ออกไปล่ารอบกิรันค่อนข้างมีความหลากหลายเอาการเลยทีเดียว มันมีทั้งป่า พื้นที่ราบ บึง กระทั่งพื้นที่ภูเขา แล้วก็ยังมีอีกหลายสิ่งตามเอกลักษณ์ของพื้นที่นั้น มอนสเตอร์ที่ปรากฏก็ค่อนข้างหลากหลายและมีช่วงเลเวลที่ค่อนข้างกว้างตั้งแต่ 50~100 เลยทีเดียว นับว่าเป็นสถานที่อันสมบูรณ์แบบสำหรับผู้เล่นเลเวลน้อยที่เพิ่งออกมาจากอาณาเขตแจ๊คสัน

‘ไหนดูกันหน่อย ป่าโบราณที่พวกแก๊งโจรลูกศรเงินอยู่…’

เมื่อเขาตรวจสอบแผนที่ จึงพบว่ามันเป็นพื้นที่ช่วงเลเวล 60~80

‘ก็เป็นเลเวลที่สมเหตุสมผลอยู่’

อาร์คในตอนนี้เลเวลอยู่ที่ 78 มันจึงทำให้เขาค่อนข้างคิดว่าน่าจะง่ายอยู่บ้าง ในเมื่อตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเอาแต่ล่ามอนสเตอร์ที่เลเวลสูงกว่ามาโดยตลอด แต่ตอนนี้เป้าหมายของเขาคือการรวบรวมข้อมูลและล่าเงินรางวัล ยิ่งง่ายมันก็ยิ่งดีกว่า

อาร์คเริ่มออกเดินทางไปยังเป้าหมายปลายทางดังกล่าวตามเส้นทางที่ได้รับจากแผนที่ เมื่อเขาได้เดินทางบนเส้นทางที่จัดทำไว้เป็นอย่างดี ผลลัพธ์เสริมความเร็วการเคลื่อนที่ 20% จึงส่งผลออกมา ดังนั้นแล้ว ช่วงเวลาที่เขาใช้เดินทางจึงนับได้ว่าเล็กน้อย ด้วยเหตุนี้อาร์คจึงมาถึงจุดหมายปลายทางได้ภายในเวลาเพียงแค่สามสิบนาที

ต้นไม้สูงใหญ่ลำต้นกว้างขวางนั้นเต็มเปี่ยมแทบจะเบียดแน่นอยู่ภายในป่าโบราณ ที่ซึ่งเป็นสถานที่ที่แก๊งโจรลูกศรเงินให้กบดาน

“เนื้อ…! มนุษย์… เนื้อมนุษย์!”

เมื่อเขาเข้ามาภายในป่า โทรลสามตัวจึงปรากฏขึ้นคล้ายกับกำลังรอคอยอยู่… ดวงตาของอาร์คทอแสงวูบในทันที

‘ดีเลย อยากลองทักษะพิษร้ายแรงก่อนจะเจอกับพวกแก๊งโจรพอดี’

“ฮึ่ม ตาย!”

ตึง!

โทรลเริ่มส่งเสียงร้องออกมาขณะเหวี่ยงตะบองของมันออก ทว่า เป็นเพราะมันเลเวลเพียง 70 กว่า โทรลพวกนี้จึงไม่อาจใช่คู่มือของอาร์คได้

“เดดริค เจ้ากะโหลก ไปยื้อเวลาให้หน่อย”

“หึหึหึ เล่นกับไอ้ตัวเชื่องช้าพวกนี้ไม่มีอะไรน่าสนุกสักนิด”

กรั่ก กรั่ก กรั่ก!

เดดริคและเจ้ากะโหลกตอบรับอย่างมาดมั่นขณะมุ่งเข้าไปโจมตีพวกโทรล ในเมื่อพวกมันเป็นฝ่ายโจมตีก่อน อาร์คจึงต้องหลบตะบองของมันขณะเริ่มถอยกลับ จากนั้น เขาจึงเริ่มป้อนเจ้างูด้วยวัตถุดิบที่เขายืนยันเรียบร้อยแล้วว่ามีพิษ สิ่งเหล่านี้เป็นเขารวบรวมมาตั้งแต่เริ่มเข้ามาในป่าแล้ว ไม่ช้าหลังจากนั้น แสงสว่างสีน้ำเงินเริ่มไหลหลั่งออกมาจากปลายเขี้ยวของเจ้างู มันคือพิษที่ถูกสร้างขึ้นโดยทักษะเตรียมการพิษร้ายแรง

วูบ ชิ้ง!

เมื่อเขาเริ่มอาบคมดาบของตนด้วยพิษเหล่านั้น ตัวดามจึงเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินพร้อมกับเสียงประกอบที่ดังออกมา

 

=====

ท่านได้ใช้งาน พิษทำลายประสาท (ขั้นต้น) กับดาบของแลนเซล

ถ้าหากศัตรูโดนโจมตีเข้า เส้นประสาทบริเวณที่โดนโจมตีจะโดนผลอัมพาตเป็นระยะเวลา 5 วินาที (ใช้งานได้ 5 ครั้ง)

=====

 

“เดดริค เจ้ากะโหลก ลากตัวอื่นออกไปก่อน!”

เมื่อพิษเริ่มส่งผลเตรียมพร้อมใช้งานแล้ว อาร์คจึงเริ่มบิดกล้ามเนื้อของตนขณะพุ่งตัวออกไปราวลูกศรหลุดจากคันศร

โทรลที่กำลังเหวี่ยงตะบองจึงตะโกนร้องออก ทว่า อาร์คเพิ่งเผชิญหน้ากับพวกที่มีการโจมตีประหลาดอย่างมอนสเตอร์เงาในแจ๊คสันเมื่อไม่นานมานี้ เขาจึงสามารถหลบเลี่ยงการโจมตีของโทรลที่เชื่องช้าได้แม้จะหลับตาก็ตาม อาร์คเพียงแค่เอียงศีรษะก็สามารถหลบการโจมตีของตะบองได้ พร้อมกันนั้นเขายังสามารถเสียดแทงดาบของตนเองเข้าใส่ การโจมตีสวนกลับพลันลั่นออกในทันทีขณะที่หลบเลี่ยงการโจมตีของโทรล

 

=====

ขาด้านซ้ายของโทรลเป็นอัมพาตจากผลของพิษทำลายประสาท!

=====

 

ขาข้างหนึ่งโดนผลอัมพาตไป ตัวของโทรลจึงเริ่มแข็งทื่อด้วยสภาพน่าเวทนา ทว่า อาร์คก็ไม่ใช่คนที่จะละเว้นมอนสเตอร์ไปเพียงเพราะแค่ความสงสาร โดยทันที เขาโรมรันดาบของตนเข้าใส่ขาอีกข้างของโทรล จากนั้น เมื่อเขาปล่อยลูกเตะเข้าใส่สีข้างของมันขณะหลบตะบองที่ฟาดใส่ ขาทั้งสองของโทรลที่เป็นอัมพาตจึงทำให้มันต้องล้มลงและอยู่ในสภาพไร้การป้องกันโดยสมบูรณ์!

นี่คือโอกาสการทำดับเบิลคริติคอล

“คมดาบแห่งความมืด!”

หลังปล่อยการโจมตีจนความเสียหายสว่างวาบขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่ช้า ร่างของโทรลก็หายไป

และโทรลอีกสองตัวที่เหลือก็มีชะตากรรมเดียวกัน แขนของโทรลถึงกับชะงักค้างถ้าหากมันโดนดาบของเขาโจมตีเข้าใส่ บางครั้ง เส้นประสาทไขสันหลังของมันก็ถึงกับเป็นอัมพาตเพราะเขาโจมตีแบบคริติคอลเข้าใส่ร่างของมัน

แน่นอนว่าอัตราการส่งผลไม่ใช่ 100% บางทีอาจเป็นเพราะมันคือพิษร้ายแรงขั้นต้น อัตราการสำเร็จเลยสมควรมีประมาณสัก 20% อัตราเช่นนี้นับได้ว่าสูงกว่าการเตะที่ยากลำบากพอสมควรเลยทีเดียว

แต่ว่า มันก็มีจุดหนึ่งที่อาร์คลืมนำมาคิดคำนวณด้วย ในกรณีเป็นลูกเตะ กับมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ดังเช่นโทรล มันค่อนข้างที่จะไม่ค่อยเกิดผลอะไรนัก ทว่า พิษนี้กลับสามารถทำงานด้วยอัตราการสำเร็จที่ค่อนข้างสูงแม้เผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ นอกจากนี้ มันยังไม่ได้สุ่มออกแบบลูกเตะที่จะสุ่มการติดสถานะออกมาตามแต่โอกาสและเงื่อนไข

นับได้ว่ามันส่งผลกับการต่อสู้ได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว อาร์คสามารถจัดการโทรลทั้งสามตัวได้ในเวลาเพียงแค่สองนาทีด้วยซ้ำ

“นี่ไม่ใช่ว่ามันมีประโยชน์จนน่าตกใจเลยหรือไงกันเนี่ย?”

ในระหว่างการต่อสู้ แม้เพียงแค่วินาทีเดียวก็ไม่อาจมองข้าม โดยเฉพาะในห้วงวิกฤต เพียงแค่ไม่กี่วินาทีที่จะนำเอาโพชั่นออกมาดื่ม มันสามารถตัดสินผลแพ้ชนะได้เลยทีเดียว ดังนั้นแล้ว ถ้าหากศัตรูโดนผลอัมพาตได้ถึงห้าวินาทีในอัตราการสำเร็จ 20% แล้วล่ะก็ มันดีจนไม่ต้องพูดกล่าวถึงอื่นใดอีก นอกจากนี้ ศัตรูยังสามารถติดผลอัมพาตได้นานมากสุดถึงสิบห้าวินาทีเพราะมันสามารถใช้งานได้ถึงห้าครั้ง

‘วัตถุดิบเรามีเสมออยู่แล้ว อีกทั้งวัตถุดิบมีพิษพวกนี้เรายังไม่ค่อยได้ใช้อะไรมันบ่อยนัก หรือก็คือ เราสามารถใช้งานมันเมื่อใดก็ได้ตามต้องการ!’

เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้ว อาร์คจึงแทบลืมเลือนดาบธาตุเยือกแข็งเล่มนั้นไปจนหมดสิ้น ไม่เหมือนกับดาบที่เขาจะขายมันไปได้หลังผ่านการใช้งานและได้รับไอเทมที่ดีกว่ามาทดแทน เขาสามารถใช้งานทักษะได้อย่างเป็นเวลานานยิ่งเมื่อได้เรียนรู้มันมา ถ้าหากมันเป็นทักษะที่มีประโยชน์มาก ดังนั้นแล้วมันย่อมต้องดีเลิศกว่าการได้รับไอเทมหายาก นับได้ว่าไม่เลวเลยทีเดียว

‘ทักษะนี้ถึงกับมีประโยชน์ยิ่งกว่าดาบหายากเล่มนั้นเสียอีก!’

ขณะเดินฮัมเพลงไป อาร์คก็เก็บเกี่ยวเอาวัตถุดิบมีพิษทั้งหลายที่อยู่โดยรอบพร้อมกับเริ่มทดสอบพวกมันไปทีละหนึ่งทีละหนึ่ง ทว่า เป็นเพราะทักษะยังคงเป็นขั้นต้น เขาทำได้เพียงแค่สร้างพิษจากวัตถุดิบที่มีพิษไม่รุนแรงมากนัก ส่วนใหญ่แล้วผลมันก็ค่อนข้างคล้ายกัน แต่ก็มีบางอย่างที่ค่อนข้างมีประโยชน์

 

=====

พิษลังเล สามารถลดความเร็วการเคลื่อนไหวของศัตรูได้ถึง 30% เป็นระยะเวลา 5 วินาที

พิษกรด สามารถสร้างความเสียหาย 30 หน่วยในทุก 10 วินาทีที่ผ่านไป ระยะเวลาส่งผล 1 นาที

พิษอ่อนแอ สามารถลดพลังป้องกันของศัตรูลงได้ 20% เป็นระยะเวลา 10 วินาที

=====

 

แม้ว่าพิษพวกนี้จะยากใช้งานเพราะความไม่แน่ไม่นอน แต่มันก็ยังสามารถนำไปใช้ในกรณีที่ต้องการใช้งานเพื่อสนับสนุนได้

ทว่า พวกมันก็ไม่ใช่ทักษะที่เขาจะใช้งานบุ่มบ่ามได้ เป็นเพราะผลลัพธ์ของมันไม่ได้ส่งผลเช่นเดียวกันในทุกมอนสเตอร์ ยกตัวอย่าง มันจะมีโอกาสสำเร็จต่ำหากเป็นมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ อีกทั้งระยะเวลาส่งผลจะลดน้อยลงด้วย ทว่า ด้วยพิษของพืชมีหนาม มันจะทำให้ส่งเกิดการติดสถานะเลือดไหล มันมีอัตราการติดสถานะสูงและมีระยะเวลาส่งผลที่ค่อนข้างนาน แต่ทว่า ถ้าหากเขาใช้งานพิษกรดกับมอนสเตอร์ที่เป็นธาตุกรดแล้วล่ะก็ มันจะกลับกลายเป็นการช่วยเพิ่มพลังชีวิตให้มันแทนที่จะสร้างความเสียหาย

‘หรือก็คือ เราจำเป็นต้องจำแนกธาตุของมอนสเตอร์ให้ดีก่อนที่จะใช้งาน!’

เขาจำเป็นต้องศึกษาถึงมอนสเตอร์และรูปแบบการโจมตีของมันเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานพิษ ทักษะนี้ค่อนข้างเหมาะสมกับวิธีการต่อสู้ของอาร์คพอสมควร

ถ้าหากจะมีอะไรไม่ดี ก็คงจะเป็นค่าใช้จ่ายสำหรับการนำมันมาใช้งานนับว่าไม่ค่อยดีนัก เนื่องด้วยวัตถุดิบมีจำกัด อีกทั้งเขายังต้องการสมุนไพรมีพิษเพื่อเอาไว้ใช้สำหรับการทำอาหารเพื่ออยู่รอดด้วย เขาไม่อาจใช้พวกมันทั้งหมดเพียงเพื่อผลิตพิษออกมา นอกจากนี้ พิษยังมีจำกัดจำนวนการใช้งานไม่เหมือนลูกเตะที่สามารถใช้งานได้โดยตลอด เมื่อพิษถูกใช้งาน จำนวนการใช้งานก็จะถูกลดทอนลงไป นับได้ว่าเป็นสิ่งสิ้นเปลืองอย่างหนึ่งเลยทีเดียว

‘แต่มันก็ค่อนข้างเหมาะกับเรา แม้ว่าทักษะนี้จะไม่สมบูรณ์จนเข้ากับเราได้เต็มที่ก็ตาม แต่มันก็เป็นอะไรที่สามารถใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพ’

ไม่มีเคล็ดวิชาใดสมบูรณ์แบบ เพื่อความสมดุล แน่นอนว่าพวกมันย่อมต้องมีจุดด้อยเป็นของตนเอง การใช้งานพวกมันอย่างไรแล้วก็ขึ้นอยู่กับฝีมือของผู้เล่น!

“ดีมากเจ้างู นี่มันค่อนข้างดีเลยทีเดียว แกทำได้ดีมาก”

ซื่อ ซื่อ!

ขณะที่อาร์คยกยิ้มให้ เจ้างูจึงเผยสีหน้ายินดีกลับ จากนั้นเดดริคจึงค่อนขอดออกมาด้วยสีหน้าไม่ยินดีสุด ๆ “เชอะ เชอะ เชอะ!”

“ว่าอะไร? อยากพูดอะไรหรือเปล่านะ?”

“ไม่นี่ขอรับ! ข้าจะพูดอะไรได้กับเจ้างูที่แสนวิเศษตนนั้นกัน ที่ข้าทำได้ก็มีเพียงแค่บินได้เองนี่? ที่ข้าทำได้ก็แค่เงียบปากแล้วออกไปลาดตระเวนเพียงแค่นั้น เชอะ” เดดริคสะบัดหัวอย่างแรงพร้อมสะบัดปีกบินจากไป

ขณะมองไป อาร์คจึงต้องยิ้มเก้กัง เดดริคคล้ายทำท่าทีว่าไม่แยแส แต่ที่จริงแล้วท่าทีพวกนั้นมันแสดงออกมาว่าอิจฉาเป็นอย่างยิ่ง

ขณะที่อาร์คเริ่มเข้าไปยังส่วนลึกของป่าไปพลางต่อสู้ไปบาง จนถึงจุดหนึ่ง จำนวนของมอนสเตอร์เกิดใหม่ฉับพลันก็เริ่มเบาบางลงจนรู้สึกได้ อาร์ครู้โดยทันทีได้จากประสบการณ์ว่าความเปลี่ยนแปลงนี้หมายถึงอะไร เป็นเขาได้ข้ามผ่านเขตแดนที่พวกมอนสเตอร์ครอบครองอยู่แล้ว ทว่า ในครั้งนี้ มันกลับไม่ใช่มอนสเตอร์ที่ง่าย เพราะพวกมันคือแก๊งโจรลูกศรเงินที่กบดานอยู่

‘พอมาคิดดูแล้ว นี่ก็เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่จะได้เผชิญหน้ากับมนุษย์’

พวกมันไม่ใช่มอนสเตอร์รูปลักษณ์มนุษย์ แต่พวกมันคือมนุษย์จริง แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งเสมือนจริงก็ตาม แต่ความรู้สึกที่มีนั้นแทบไม่มีอะไรแตกต่างกันเลย พอมาคิดเช่นนี้แล้ว เขาก็เริ่มรู้สึกไม่สะดวกใจอยู่บ้างเหมือนกัน ที่จริง มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จำต้องทำให้เขารู้สึกยุ่งยากใจเลยแท้ ๆ ทั้งที่เคยฆ่าทั้งลีโอและอันเดลมาก่อนหน้านี้แล้ว

‘พวกแก๊งโจรก็ไม่น่าต่างอะไรไปจากพวกมอนสเตอร์หรอกน่า’

อาร์คคิดเช่นนี้ขณะเคลื่อนมุ่งหน้าไปยัง แต่แล้วเขากลับได้ยินเสียงบางสิ่งที่แหลมคมกรีดอากาศจนดังขึ้น แสงสีแดงถึงกับกระจายออกต่อหน้าต่อตาเขาโดยทันที เมื่อมองต่ำลงไป เขาจึงได้เห็นลูกศรที่หนาเตอะกำลังสั่นไหวอยู่ที่ไหล่ของตนเอง

 

=====

ท่านโดนซุ่มโจมตี ได้รับความเสียหาย 200 หน่วย ไหล่ของท่านได้รับบาดเจ็บ ความเร็วการโจมตีจะลดลง 10%

=====

 

“เหอะ วันนี้นับได้ว่าโชคดีเสียจริง แขกผู้นี้ถึงกับมาเป็นเหยื่อด้วยตัวเองเลย”

“นี่ก็นานแล้วสินะที่พวกเราไม่ได้รับอันใดเลย นับได้ว่าแขกผู้นี้น่ายินดีต้อนรับเป็นอย่างยิ่ง”

“งั้นพวกเราก็ควรสร้างความสนุกสนานให้มันเสียหน่อย”

“เหอะ นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว งานสร้างความสนุกสนานคือแนวทางของพวกเรา”

‘หรือว่า… นี่คือแก๊งโจรลูกศรเงิน?’ อาร์คจ้องมองโดยรอบขณะเผยดวงตาตื่นตะลึง

เป็นเพราะป่าที่หนาทึบนี้มันหนาจนขนาดที่ว่าเขาไม่อาจมองเห็นท้องฟ้าได้ เขาได้ยินเพียงแค่เสียงของพวกโจรเหล่านี้ที่อยู่ที่ไหนสักแห่ง และมันไม่ใช่จากที่เดียวกันเสียด้วย เสียงพวกนี้ถึงกับมาจากรอบทิศทาง… พวกมันคงดักซุ่มรออยู่ก่อนแล้วเป็นแน่

น่าจะเป็นเขาโดนพบเห็นตอนกำลังทดสอบทักษะพิษร้ายแรงจนเผลอหย่อนการระวังตัวไป

‘ถึงแบบนั้นก็เถอะ แต่ถึงกับขนาดปล่อยให้พวกมันมาซุ่มโจมตีได้เนี่ยนะ…’

ไม่สิ พอมาคิดให้ดีแล้วก็คล้ายกับมันสมเหตุสมผลอยู่บ้าง คู่ต่อสู้ของคือคือแก๊งโจรเชียวนะ ดังนั้นแล้วจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกมันจะไม่เฝ้าระวังพื้นที่กบดานของตนเองเอาไว้ แต่กลับเป็นอาร์คเสียเองที่เผลอคิดว่าพวกมันไม่น่าจะต่างอะไรไปจากมอนสเตอร์จนปล่อยให้เรื่องราวนี้มันเกิดขึ้นมาได้ อย่างไรเสีย อาร์คก็ไม่ได้เป็นกังวลมากนักแม้ว่าสถานการณ์จะดูแล้วไม่ค่อยสู้ดีเสียเท่าไหร่ก็ตามที

 

คะแนน 3.9
กรุณารอสักครู่...