ตอนที่แล้วตอนที่ 85 พื้นที่
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 87 แผนการ(ตอนกลาง)

หลินหยางมองตามที่ผู้นำขบวนชี้ ข้างหน้าเป็นเมืองธรรมดาขนาดหนึ่งสนามฟุตบอลมีกำแพงล้อมรอบไม่แตกต่างจากเมืองของเขา แต่เมืองของเขาใหญ่กว่าเมืองตรงหน้าถึงสี่เท่า! พวกมันมิได้ขยายอาณาเขตของเมืองเลย

 

แต่รอบๆเมืองนี้มีเมืองอีกสี่เมืองที่ยังมีสภาพสมบูรณ์มิล่มสลาย เมืองพวกนั้นห่างจากเมืองฉือเฉียวไม่ถึงสามร้อยเมตรดูท่าจะเป็นเมืองภายใต้การปกครองของฉือเฉียว

เขาจึงเดินตามพวกมันไปยังเมืองแห่งนั้น

 

“พวกข้านำพวกมันมาแล้วไปเรียกพี่เฉียวมา” ชายคนนั้นกล่าวแก่ยามหน้าเมือง

ไม่นานฉือเฉียวก็เดินออกมา

 

“นั่นถังอะไร” ปฏิกิริยาของมันไม่ต่างจากคนอื่นเมื่อเห็นสิ่งที่ไม่ได้ตกลงกันไว้ปรากฏอยู่จึงถามออกไป

 

“พี่เฉียว ในถังนั้นเป็นสุรา พวกมันให้เป็นของกำนัล” ชายคนนั้นกล่าวใบหน้ายิ้มแย้ม

 

“ฮ่าๆ เยี่ยมมากไอหนู” ฉือเฉียวหัวเราะชอบใจ มันมองหลินหยางด้วยใบตื่นเต้นพลางมองหลินหยางและพวกอย่างดูถูก เพราะคิดว่าหลินหยางต้องการประจบประแจงจึงเนื่องเกรงกลัวต่อมันจึงได้นำสุราเพิ่มให้แก่มัน

 

“เอาเข้าไปในเมือง” ฉือเฉียวกล่าวคล้ายออกคำสั่งแก่หลินหยางและพวก

พวกเขาจึงตามน้ำไปขนสิ่งของเข้าไปไว้ในเมืองพวกมัน ก่อนจะเข้าภายในเมืองพวกมันยึดอาวุธทุกอย่างของพวกเขาจนสิ้นมิให้ไว้แม้แต่มีดด้ามเล็กๆ ดูท่าพวกมันจะระวังตัวไม่น้อย

 

ณ เมืองฉือเฉียว

 

หลินหยางและคนของเขากำลังนั่งอยู่บนพื้นโดยมีฉือเฉียวนั่งบนเก้าอี้ข้างหน้า บริเวณรอบๆมีคนยืนคุมอยู่กว่ายี่สิบคนพวกมันทำราวกับว่าหลินหยางเป็นนักโทษที่ถูกคุมตัวอยู่

“ของที่พวกแกนำมาช่างเป็นที่พอใจยิ่งนัก พวกแกพักที่นี่ได้หนึ่งคืนพรุ้งนี้ก็กลับไปได้” ฉือเฉียวกล่าวด้วยใบหน้าพึงพอใจ แสร้งทำหน้าที่ในฐานะเจ้าบ้าน

 

“อย่าลืมส่งอาหารสำหรับร้อยคนทุกเดือนรวมถึงสุราด้วย มิเช่นนั้นอย่าหาว่าไม่เตือน” มันพูดต่อด้วยความดุดัน

 

“ครับ” หลินหยางกล่าวอย่างนอบน้อม

คนของหลินหยางทำตามอย่างว่าง่ายมิบิดพริ้ว

 

“พาพวกมันไปที่พัก” ฉือเฉียวออกคำสั่งแก่คนของมัน เมื่อเห็นหลินหยางทำตามอย่างว่าง่ายมันยิ้มขึ้นมุมปาก

 

“ฮ่าๆ”

 

เมื่อหลินหยางและพวกเดินออกไป ผู้คนของฉือเฉียวที่ยืนเฝ้ารอบๆหัวเราะเสียงดัง

 

เมื่อพวกเขาตามคนของมันมาเจอเพิงพักโทรมๆหลังนึง มีเพียงท่อนไม้ล้อมสี่ทิศ หลังคามุงด้วยกิ่งก้านของต้นไม้

 

“นี้มันจะให้คนห้าสิบคนอัดกันอยู่ในนี้งั้นหรอ” จิ่นเหอที่เห็นสภาพ’ที่พัก’ตรงหน้าก็สบถออกมา

 

“เข้าไป ห้ามออกมาเพ่นพ่าน” ชายที่นำทางมากล่าวด้วยน้ำเสียงดูถูก

หลินหยางเดินนำเข้าไปคนแรก คนของเขาเมื่อเห็นเช่นนั้นจึงมิปริปากบ่นเดินตามเข้าไปภายในเช่นกัน

 

ณ ที่พัก

 

ภายในที่พักดูโทรมเสียยิ่งกว่าภายนอกเสียอีกบนพื้นมิมีสิ่งใดปูอยู่เลยแม้แต่ใบไม้พวกเขานั่งอยู่บนผืนหญ้า แม้แต่เจ้าเขียวหนึ่งถึงเจ็ดยังมีที่พักที่ดีกว่านี้เสียอีก

 

“พวกมันไปหรือยัง” หลินหยางกล่าวเสียงเบา

 

“ไปหมดแล้วพี่หยาง” คนของเขารายงานผล

 

“ดีเตรียมตัวให้พร้อม คืนนี้เราจะเริ่มทำตามแผนที่วางไว้” หลินหยางกล่าวกับคนของเขา

 

“ครับ!” พวกเขาตอบกลับอย่างพร้อมเพรียง ใบหน้าหายจากความเหน็ดเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งสีหน้าตื่นเต้นราวกับอดใจไม่ไหว เพราะพวกเขาจะได้เริ่มแผนต่อไปที่เสียที!

———————————————————————————————————————————-

ตอนนี้กลุ่มลับถึงตอนที่ 235 แล้วจ้า

สามารถติดตามรายละเอียดกลุ่มลับได้ที่แฟนเพจ เทพอสูรสยบโลกา

ขอบพระคุณที่ติดตามผลงาน