ตอนที่แล้วอสูรวิญญาณสะท้านภพ บทที่ 26 แสงจันทร์แห่งความตาย
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปอสูรวิญญาณสะท้านภพ บทที่ 28 น้ำตาปีศาจ

อสูรวิญญาณสะท้านภพ บทที่ 27 คริสตัลจิตวิญญาณ

แปลโดย iPAT

 

ปุยขนสีเงินพัดปลิวขึ้นตามแรงลมและเปล่งประกายรัศมีอันเย็นชาออกมา

 

มองเห็นจันทร์เสี้ยวที่ส่องประกายขึ้น จ้าวเซิงโม่ตระหนักได้ถึงบางสิ่งและตะโกนออกมา “บัดซบ!”

 

จิตวิญญาณจันทรา!

 

ทักษะพิเศษของจิ้งจอกแสงจันทร์

 

ทักษะนี้จะใช้ได้ในเมื่อปรากฎดวงจันทร์ส่องสว่างอยู่บนท้องฟ้าเท่านั้น มันจะทำให้การต่อสู้อันดุเดือดที่ผ่านมาไร้ความหมายไปโดยสิ้นเชิง เพราะหลังจากอาบแสงจันทร์ นอกจากบาดแผลจะหายดี ความสามารถอื่นๆก็จะยกระดับขึ้นไปด้วย

 

“โมเซี่ย พลังจิต!” ฉูมู่ตะโกนออกไปขณะเดียวกันก็กำลังป้องกันตนเองจากการตะครุบด้วยขากรรไกรของหมาป่าเขี้ยวอสูร

 

ดวงตาของโมเซี่ยส่องประกายแสงหมุนวนราวกับดอกไม้ที่กำลังผลิบานก่อนที่ลำแสงสีเงินจะพุ่งเข้าไปในดวงตาของหมาป่าเขี้ยวอสูรราวกับเป็นกริชที่แหลมคม โดยไม่ทันตั้งรับ หมาป่าเขี้ยวอสูรถูกจู่โจมด้วยพลังจิตที่งดงามสายนั้นโดยไม่สามารถต่อต้านได้อีก

 

การโจมตีของหมาป่าเขี้ยวอสูรหยุดลงอย่างกะทันหัน ร่างกายของมันกลายเป็นแข็งค้าง ภายในดวงตาของมันว่างเปล่าราวกับถูกขโมยวิญญาณ

 

โจมตีใต้เงาจันทร์!

 

หลังจากความคิดของหมาป่าเขี้ยวอสูรเลือนหาย โมเซี่ยเคลื่อนไหวทันที ภายใต้พลังอำนาจของแสงจันทร์ ทักษะโจมตีใต้เงาจันทร์จึงยกระดับความเร็วของโม่เซี่ยเข้าสู่ระดับใหม่อย่างสิ้นเชิง ร่างกายของมันกลายเป็นลำแสงสีเงินพุ่งเข้าไปหาหมาป่าเขี้ยวอสูรอย่างในเสี้ยวพริบตา

 

คลื่นกรงเล็บ!

 

ลำแสงสีเงินที่แหลมคมสี่สายพุ่งผ่านอากาศในยามค่ำคืนอย่างเย็นชาก่อนจะโจมตีไปยังศีรษะของหมาป่าเขี้ยวอสูร

 

“ฉัวะ..ฉัวะ…”

 

เลือดสดๆพุ่งกระฉูดขึ้นสู่ท้องฟ้า ศีรษะของหมาป่าเขี้ยวอสูรหลุดกระเด็นออกจากลำคอ ร่างกายที่แข็งค้างของหมาป่าเขี้ยวอสูรที่สูญเสียศีรษะไปค่อยๆล้มลงบนพื้น

 

หัวที่เต็มไปด้วยเลือดของหมาป่าเขี้ยวอสูรกลิ้งไปหยุดอยู่ที่ปลายเท้าของจ้าวเซิงโม่ เมื่อเห็นเหตุการณ์อันเหี้ยมโหดชนิดนี้ จ้าวเซิงโม่กลายตกตะลึงไปชั่วขณะ

 

“ฆ่าเขา อย่าให้เขาหนีรอด” ฉูมู่เตะร่างของหมาป่าเขี้ยวอสูรออกไปด้านข้างพร้อมกับออกคำสั่งโมเซี่ย

 

ในจังหวะนี้จ้าวเซิงโม่พลันตระหนักได้ว่าความตายที่กำลังคืบคลานใกล้เข้ามาหาเขา ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นซีดขาวด้วยความหวากกลัว โดยไม่จำเป็นต้องคิดมากเขาใช้พละกำลังทั้งหมดวิ่งเข้าไปในป่าลึกอย่างรวดเร็ว

 

ปราศจากอสูรวิญญาณ ปราศจากทักษะวิญญาณ แล้วจ้าวเซิงโม่จะหลบหนีจากจิตมุ่งร้ายของโมเซี่ยได้อย่างไร

 

ฉูมู่ยืนอยู่อย่างยากลำบาก มือทั้งสองของเขาบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีของหมาป่าเขี้ยวอสูร แต่ถึงกระนั้นใบหน้าของเขากลับไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกเจ็บปวดใดๆออกมาทั้งสิ้น

 

“อ๊าก…”

 

เสียงกรีดร้องอันแหลมสูงดังกังวาลไปทั่วทั้งผืนป่า ส่งให้เหล่านกน้อยใหญ่แตกตื่นและกระพือปีกหลบหนีขึ้นสู่ท้องฟ้า

 

ฉูมู่จ้องมองเข้าไปในส่วนลึกของป่ากระทั่งเห็นดวงตาสีเงินคู่หนึ่งค่อยๆปรากฏขึ้น ดวงตาที่เย็นชาและไร้อารมณ์คู่นี้ใกล้เข้ามาหาฉูมู่อย่างช้าๆก่อนจะเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนเมื่อมันมาอยู่ต่อหน้าเขา

 

“วู้…วู้…” ดวงตาของโมเซี่ยส่องประกายระยิบระยับและเริ่มเข้ามาเลียบาดแผลบนมือของฉูมู่

 

“ข้าสบายดี เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?” ฉูมู่ลูบปุยขนที่อ่อนนุ่มของโมเซี่ยก่อนจะถอนหายใจออกมา

 

“วู้…วู้…”

 

“มาทางนี้ ข้าจะช่วยเจ้าทำแผล…ไม่เป็นไร มันไม่เป็นไร เจ้าเป็นผู้เดียวที่ต้องต่อสู้ รอยขีดข่วนบนมือของข้าไม่เป็นอุปสรรคอันใด” ฉูมู่ค่อยๆนำสมุนไพรออกมาทาแผลให้โมเซี่ยอย่างแผ่วเบา

 

“วู้…” โมเซี่ยเอนร่างเข้าสู่อ้อมกอดของฉูมู่ ความอบอุ่นและความสะดวกสบายจากสมุนไพรทำให้โมเซี่ยเริ่มรู้สึกง่วงนอน

 

การต่อสู้ที่พึ่งผ่านพ้นทำให้โมเซี่ยเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างมาก หลังจากพันแผลเรียบร้อย ฉูมู่จึงเริ่มบริกรรมคาถาเบาๆเพื่อส่งโมเซี่ยเข้าไปพักผ่อนอยู่ภายในพื่นที่จิตวิญญาณของเขา ภายในพื้นที่จิตวิญญาณ โมเซี่ยจะได้รับการฟื้นฟูที่รวดเร็วยิ่งขึ้น

 

หลังจากดูแลโมเซี่ยเรียบร้อยแล้ว ฉูมู่เองก็ไม่ได้สนใจกับบาดแผลบนมือของเขาหรือเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นของเขาแม้แต่น้อย สำหรับฉูมู่ บาดแผลเพียงเท่านี้ไม่ถือเป็นสิ่งใดแม้แต่น้อย หากเขายังไม่ตายเขาก็พร้อมที่จะสู้ต่อไป

 

ฉูมู่เก็บกริชของเขากลับคืนก่อนจะเดินไปยังซากศพของหมาป่าเขี้ยวอสูร เขาตัดผ่าร่างของมันและเก็บแก่นพลังวิญญาณของมันเอาไว้

 

แก่นพลังวิญญาณประเภทอสูรระดับแปด มันเพียงพอให้ปุยขนของโมเซี่ยเข้าสู่ระดับสุดท้าย จากนั้นพลังป้องกันของโมเซี่ยก็จะพัฒนาขึ้น ฉูมู่ตัดสินใจใช้มันเป็นอาหารของโมเซี่ยเมื่อมันตื่นขึ้นอีกครั้ง

 

จบจากหมาป่าเขี้ยวอสูร ฉูมู่จับจ้องไปยังจิ้งจอกหางเพลิงที่นอนอยู่บนพื้น มันตายจากการเสียเลือดอย่างรุนแรงตั้งแต่ก่อนการต่อสู้ของพวกเขาจะเริ่มขึ้น แน่นอนว่าฉูมู่ย่อมไม่ปล่อยให้ทรัพยากรล้ำค่าเช่นนี้กลายเป็นเพียงขยะเน่าเปื่อย

 

“โง่เขลาและดื้อรั้น กระทั่งตายก็ไม่ยอมติดตามมนุษย์” ฉูมู่ก้มลงมองร่างของจิ้งจอกหางเพลิงก่อนจะลูบคลำร่างกายของมันและนำกริชขึ้นมาชำแหละซากศพตรงหน้า

 

โดยปกติแล้วแก่นพลังวิญญาณจะอยู่ในตำแหน่งหัวใจของอสูรวิญญาณ ดังนั้นฉูมู่จึงเปิดหน้าอกของมันออกและค้นหาแก่นพลังวิญญาณอย่างรวดเร็ว

 

“แปลก แก่นพลังวิญญาณของมันแตกต่างไปเล็กน้อย” แก่นพลังวิญญาณของจิ้งจอกหางเพลิงส่องประกายสดใสออกมามากกว่าของหมาป่าเขี้ยวอสูรและรูปร่างของมันก็ยังแตกต่างกันอีกด้วย

 

แก่นพลังวิญญาณประเภทอสูรปกติแล้วก็คือหัวใจของพวกมัน พลังของพวกมันจะมารวมอยู่ที่นี้ อย่างไรก็ตามหัวใจของจิ้งจอกหางเพลิงไม่เหมือนกับที่ฉูมู่เคยเห็น มันเป็นคริสตัลที่งดงามและมีลวดลายแปลกประหลาดอยู่บนพื้นผิว ประกายแสงระยิบระยับเต้นรำไปมาอย่างน่าอัศจรรย์ภายใต้แสงจันทรา

 

เส้นแสงสองเส้น หนึ่งสีน้ำตาล หนึ่งสีแดง วิ่งวนเวียนอยู่ภายในก้อนคริสตัลชิ้นนี้

 

“แก่นพลังวิญญาณ…ไม่…นี่คือ…คริสตัลจิตวิญญาณ!”

 

“อย่าบอกข้าว่านี้เป็นคริสตัลจิตวิญญาณที่สามารถปรับแต่งพรสวรรค์ของอสูรวิญญาณได้ สีน้ำตาลกับสีแดง มันเป็นคริสตัลจิตวิญญาณประเภทอสูรและไฟ!!” ฉูมู่ถือสิ่งที่ส่องประกายงดงามชิ้นนี้เอาไว้ในมือและช่วยไม่ได้ที่เขาจะแสดงออกด้วยความตื่นเต้นยินดี