ตอนที่แล้วบทที่ 222 กำจัด!
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปบทที่ 224 เล่ห์เหลี่ยมของไป๋!

แสงสีดำกระจายออกไปทุกทิศทาง แต่มันก็ไม่ได้เป็นอันตรายต่อซวนหยวน อย่างไรก็ตามมันก็ยังน่าเกรงขามอย่างมาก

 

แสงสีดำยังคงพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงจากนั้นก็เผยให้เห็นดาบสีดำที่อยู่บนพื้น มันเป็นเพียงดาบธรรมดาและไร้ซึ่งความหรูหราทั้งยังมีสนิมขึ้น แต่กลิ่นอายที่มันปลดปล่อยออกมาน่าหวาดกลัวอย่างมาก

 

 “ฮ่าๆ สำเร็จ! เจ้าก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิแล้วและแปรเปลี่ยนจากกริชเป็นดาบกลืนกิน!” เจ้าหมูโห่ร้องอย่างมีความสุข แม้แต่เฒ่าโลภมากก็ยังหัวเราะด้วยความตื่นเต้น ดาบทรงพลังมากกว่ากริช เพียงแค่มองซวนหยวนก็รับรู้ถึงความแข็งแกร่งของมันได้ในทันที

 

 “ประเสริฐ พวกเราจะมีโอกาสเอาชีวิตรอดมากขึ้นเมื่อเข้าไปในดินแดนแห่งความมืด” ซวนหยวนเก็บดาบเข้าไปในแหวนและออกจากสุสานคลั่ง เขาต้องการที่จะตรวจสอบว่ามีเหมืองคริสตัลหรือแหล่งพลังงานจำนวนเท่าใดที่คอยคุ้นจุนรูปแบบ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ตระหนักได้ว่ามันเป็นพลังที่มาจากการเก็บสะสมของพลังงานหลายพันปี ดังนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการไปภูเขามังกรดำและค้นหาแหล่งพลังงานหัวใจมังกร ยิ่งรวดเร็วเท่าไหร่ก็จะยิ่งรักษาอาการของพ่อของหยินเฉินลู่ได้เร็วขึ้นเท่านั้น

 

 “เร็วเข้า ส่งพวกเราไปยังดินแดนแห่งความมืด” ซวนหยวนที่กำลังอยู่บนหลังของโหย่วเสวี่ยในร่างของมังกรออกคำสั่งกับเจ้าหมู

 

“โฮ่ง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า ในที่สุดข้าก็ได้กลับมามีชีวิต ข้าอยากจะใช้เวลาเพื่อที่จะท่องเที่ยวไปรอบๆ” เจ้าหมูกล่าวอย่างขุ่นเคือง

 

 “บัดซบ เจ้าหมูโง่ พวกเราจะบินไปที่นั่นก็ได้” ซวนหยวนหงุดหงิด

 

 “ลองเจ้ากล้าด่าข้าอีกครั้ง! ข้าจะส่งตัวเจ้าไปให้กับพวกตระกูลไห่!”      

 

“ก็ทำสิ! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะทำได้!” ซวนหยวนท้าทาย

 

“ก็ดี จงดูให้เต็มตา!” เจ้าหมูเริ่มใช้พลัง ร่างกายของมันปกคลุมไปด้วยสัญลักษณ์จำนวนมาก

 

ซวนหยวนกรีดร้อง ทันใดนั้นเขาก็ถูกส่งมายังใจกลางสวนดอกได้ที่ดูแล้วน่าจะมีราคาแพง มีศาลาที่สวยงามซึ่งสร้างจากคริสตัลและหยกตั้งอยู่ ตระกูลไห่ได้ว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญด้านรูปแบบเพื่อก่อตั้งรูปแบบความสุขทั้งสามสิบหกและต้องใช้แหล่งพลังงานที่บริสุทธิ์อย่างน้อย 1 ล้านจินในการสร้างมันขึ้นมา

 

 “พวกมันร่ำรวยจริงๆ” ซวนหยวนลอยขึ้นกลางอากาศ “เจ้าหมู! เจ้าต้องการแหล่งพลังงานใช่หรือไม่? ที่นี่มีแหล่งพลังงานอย่างน้อย 3 แสนจิน… กินพวกมันให้หมด!”

 

เมื่อเจ้าหมูได้ยินเช่นนั้น ลิ้นของมันถึงกับห้อยออกมาและเลียริมฝีปากด้วยความตะกละตะกลาม จากนั้นแสงสีดำก็พุ่งออกมาจากร่างกายของมันและแทงลงไปบนพื้น เพียงเวลาไม่กี่วินาทีสีที่สดใสของศาลาและพื้นดินก็จางหายไป แทนที่ด้วยความจืดจางและสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน

 

ซวนหยวนเรียกมังกรไฟออกมาที่ด้านหลัง

 

 “เผาพวกมันซะ!” ซวนหยวนหัวเราะ ดอกบัวเพลิงขนาดมหึมาลุกโชนขึ้นในสวน พริบตาเดียว กองเพลิงขนาดยักษ์ก็บังเกิดขึ้นจนสามารถมองเห็นได้จากในระยะหลายกิโลเมตร “ไห่หยา เจ้าและตระกูลของเจ้ากล้าที่จะคุกคามข้า นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการลงโทษ! เมื่อข้ากลับมาจากดินแดนแห่งความมืด พวกเราจะตัดสินกัน!”

 

 “มีบางคนกำลังโจมตีพวกเรา! มันอยู่ในสวน! ระวังไฟนั่นด้วย!”

 

แทบจะไม่มีใครกล้าเข้าไปเพราะเปลวเพลิงจากบัวแดงอัคคี อย่างไรก็ตามเซียนจำนวนหนึ่งได้มาถึง พวกเขาใช้พลังของปราณธาตุน้ำเข้าชำระล้างเพลิงของบัวแดงอัคคี

 

 “คนๆนี้มีบัวแดงอัคคี! เป็นไปได้อย่างไรที่มันเข้ามาที่นี่โดยไม่มีใครสังเกตเห็น? เร็ว รีบไปตามล่ามัน!”

 

เมื่อซวนหยวนได้ยินเช่นนั้นเขารีบหันไปทางเจ้าหมู “เร็วเข้า พวกมันส่งนักสู้ขอบเขตเซียนมาแล้ว!”

 

 “รอก่อน เหลือแหล่งพลังงานอีกไม่กี่แสนจินเท่านั้น ไม่ต้องรีบ” เจ้าหมูกำลังเพลิดเพลินกับมื้ออาหารของมัน

 

 “เร็วเข้า! พวกมันกำลังมาแล้ว ข้าไม่น่าบอกเจ้าเกี่ยวกับแหล่งพลังงานพวกนี้เลย! พวกเราต้องถูกฆ่าแน่หากพวกมันมาพบเข้า!” ซวนหยวนต้องการเข้าไปบีบคอเจ้าหมู

 

“ไม่ต้องห่วง” เจ้าหมูเร่งความเร็วขึ้น อย่างไรก็ตามมีลำแสง 7 สายพุ่งมายังทิศทางของพวกเขา ซวนหยวนหวาดกลัวอย่างมาก

 

 “เจ้าเป็นใคร? กล้าดียังไงเข้ามาทำลายสมบัติของพวกเรา?!”

 

ซวนหยวนสัมผัสได้ถึงออร่าและรู้สึกหดหู่ พลังจากเพลิงของบัวแดงอัคคีลดลงเพราะพลังของเหล่าเซียน

 

 “ข้า.. ข้าเป็นใคร? ข้าก็คือข้า! จะเป็นคนอื่นไปได้อย่างไร?” ซวนหยวนเริ่มพูดเหลวไหล

 

นักสู้ขอบเขตเซียนคนหนึ่งยกแขนของเขาขึ้นและตั้งใจที่จะสังหารซวนหยวนด้วยเพียงแค่ปราณของเขา แต่ก่อนที่พลังปราณนั้นจะถึงตัวของซวนหยวน แสงสีดำก็แผ่ขยายออกมาจากร่างกายของซวนหยวนและเปลี่ยนสวนดอกไม้ให้เป็นทะเลพลังปราณ ปราณกลืนกินกวัดแกว่งไปมาและทำลายสิ่งปลูกสร้างรอบๆสวนดอกไม้ ขณะเดียวกันมันก็โจมตีไปที่นักสู้ขอบเขตเซียน กระดูกของพวกเขาถูกทำลายและทำให้พวกเขาเปียกชุ่มไปด้วยเลือด

 

พลังนี้ก็คือเฒ่าโลภมากนั่นเอง เหล่าเซียนต่างรู้สึกได้ถึงความหวาดกลัว

 

เจ้าหมูหัวเราะอย่างมีความสุข สัญลักษณ์ที่เหมือนกับก่อนหน้านี้ปรากฏขึ้นบนร่างกายของมัน “ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมจริงๆ! ไปกันเถอะ หมดธุระที่นี่แล้ว”

 

 “อย่าได้ใจนักนะ!” เหล่าเซียนคำรามออกมา พวกเขาพยายามปิดกั้นมิติด้วยเทคนิคต่างๆ

 

 “พวกเจ้าคิดหรือว่ากลกระจอกๆพวกนี้จะหยุดข้าได้?” เจ้าหมูเย้ยหยันและหายตัวไปในทันทีซึ่งทิ้งให้เหล่านักสู่ระดับเซียนยืนอย่างโง่งม

 

 “เจ้าหมูนั่นมันอะไรกัน? มันต่อต้านเทคนิคของพวกเราได้?”

 

 “ที่ยืนอยู่ด้านข้างของเจ้าหมูและผู้คุ้มกันมังกรสวรรค์คนนั้นจะต้องเป็นซวนหยวนแน่ๆ!

 

 “เป็นไปไม่ได้ ไม่ใช่ว่ามันอยู่ที่ชายแดน? มีคนมากมายกำลังต่อสู้กับมันอยู่”

 

 “ไม่มีใครรู้เรื่องนี้นอกจากพวกเราทั้ง 7 คน การที่ปล่อยให้มันหนีรอดไปได้เป็นความอัปยศยิ่งนัก!”

 

ซวนหยวนถูกส่งกลับมาที่ทุ่งหญ้า เขาหายใจอย่างหนักหน่วง เขาจ้องมองไปที่เจ้าหมูด้วยความโกรธและนำรูเล็ตห้าธาตุออกมา

 

 “เจ้าหมูโง่! เจ้าเกือบจะฆ่าพวกเราแล้ว!” ซวนหยวนพุ่งเข้าใส่เจ้าหมูและต้องการที่จะโจมตีมัน

 

 “อย่าล้ำเส้นให้มากนักเจ้าหนู!” หมูคำรามขึ้น เขาจำนวนหนึ่งปรากฏขึ้นที่หน้าผากของมันและโจมตีซวนหยวน

 

ซวนหยวนกรีดร้องออกมา ซวนหนวนโจมตีเขาของเจ้าหมูด้วยรูเล็ต อย่างไรก็ตามได้ปรากฏสัญลักษณ์ลึกลับบนเขาเหล่านั้นและกลายเป็นพลังเข้าโจมตีซวนหยวนและส่งซวนหยวนกระเด็นออกไปหลายเมตร

 

 “บัดซบ เจ้าแข็งแกร่งขึ้น?” ซวนหยวนแทบจะร้องไห้

 

 “แน่นอน ข้าอยู่ห่างจากขอบเขตจักรกรรดิอีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น! นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ข้าต้องการแหล่งพลังงานจำนวนมาก”

 

 “ก็ดี หากเจ้าต้องการแหล่งพลังงานมากขึ้น ก็จงทำงาน! มิฉะนั้นก็ลืมเกี่ยวกับมันไปได้เลย” ซวนหยวนกล่าวอย่างไม่ค่อยพอใจ

 

 “โฮ่ง! ตั้งแต่ที่เจ้านำของหวานมาให้กับข้า ข้าจะส่งเจ้าไปยังดินแดนแห่งความมืด” เจ้าหมูเริ่มใช้พลังอีกครั้ง พริบตาเดียวพวกเขาก็ถูกส่งมาที่สถานที่ต้องห้ามของดินแดนตะวันออก

 

ดินแดนแห่งความมืด

 

ติดตามได้ที่ – อ่าน Devouring The Heavens