ตอนที่แล้วLSG-บทที่ 134 คุ้นเคยและไม่คุ้นเคย
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปLSG-บทที่ 136 เม็ดยาหมื่นระทมและเม็ดยาสลายวิญญาณ

LSG บทที่ 135
แปลไทยโดย : SwordGod

**มีคำผิดต้องขออภัย**

ท้าทายอีกครั้ง

ดูเหมือนว่า ซรือฮงเตี๋ยน ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้

ซูหยุนดึงกระบี่พันลึกล้ำออกมาเงียบๆและจ้องเขม็งไปที่ร่างนั้น

ในส่วนลึกของป่าที่มืดทึบ มันเห็นคนผู้หนึ่งสวมเกราะสีเหลืองผอมๆเดินออกมา

คนผู้นี้อายุประมาณ40ปีมีเครารกรุงรังดูสกปรกมีคราบเลือดบนใบหน้าของเขา มือทั้งสองสวมถุงมือโลหะที่มีอัญมณีสีม่วงฝังอยู่ข้างในดูสดใสแพรวพราว

มันเดินไปด้วยฝีเท้าที่มั่นคงและเงียบกริบ ขณะที่มันสังเกตุสภาพแวดล้อมโดยรอบด้วยความระมัดระวังราวกับว่ามัน ใช้ความระมัดระวังกับบางสิ่งบางอย่าง

สภาพแวดล้อมเงียบสงบดั่งนรก ไม่มีลมแม้แต่น้อย

ซูหยุนจ้องตาแข็ง เขากระชับมือแน่นขึ้น และพร้อมจะเคลท่อนไหวได้ตลอดเวลา

แต่ ในขณะนั้นซรือฮงเตี๋ยนก้เดินผ่านไปและหยุดมันหันหัวไปทางซูหยุน

………

ซูหยุนใจเต้นระทึก

ในขณะนั้นมีวัตถุอัญมณีสีเขียวจำนวนมากอยู่ทั้งสองข้าง วัตถุเหล่านี้เป็นเหมือนปากของสัตว์อสูรและพวกมันพุ่งมาหาซูหยุน

ซูหยุนกระโจนขึ้น ตรึงขาทั้งสองข้างลงมาจากต้นไม้

ปากกัดกินอากาศคำใหญ่

ตูม!

เขาล้มลงกับพื้น

แต่ในอีกไม่กี่วินาทีภาพเงาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

จากนั้นลมกระโชกแรงที่แรงพอจะขยับภูเขาได้ลงมาสองหมัด

ลูกนัยน์ตาดำของซูหยุน พองตัวเล็กน้อยและรีบกันด้วยกระบี่พันลึกล้ำ

ตูม!ซู่ๆๆๆๆๆ!

หมัดสองกระแทกลงไปยังตัวกระบี่พันลึกล้ำ พลังมอันมหาศาลปะทุออกมาทำให้ทั้งสองลอยไปกระแทกต้นไม้ด้านหลังก่อนจะหยุด

“เคี้ยก เคี้ยก …”

ซูหยุนค่อยๆลุกขึ้นยืนช้าๆ

“เคี้ยก เคี้ยก เคี้ยก เคี้ยก ไม่เลว การตอบสนองดีนี่ ยังยืนขึ้นได้หลังจากรับหมัดของข้า แม้ว่าข้าจะมองไม่เห็นระดับพลังยุทธ แต่ข้าคิดว่ามันคงจะไม่ต่ำ

 

“ดูเหมือนว่าแกจะรู้ตำแหน่งของข้าตั้งแต่แรกแล้ว!”

ซูหยุนเช็ดเลือดออกจากปาก แล้วหยิบยาจากแหวนเก็บของแล้วกินมัน เขามองซรือฮงเตี๋ยนด้วสายตาแข็งกร้าว

“ตอนที่เจ้าศิษย์งี่เง่านั่นตาย ตำแหน่งของเจ้าก็ถูกข้าปิดล้อมแล้ว ข้าได้ทำเครื่องหมายหัวใจไว้ว่าเมื่อมันตาย เลือดที่เปื้อนตัวจ้าจะติดตามเจ้าไปทุกที่ที่เจ้าไป ข้าจะรู้ตำแหน่งของเจ้าทุกที่ จนกว่าเลือดสดจะแห้ง “

ด้วยเหตุนี้ซูนหยุนจึงตระหนักว่าวิญญาณสีเขียวจำนวนมากรอบตัวเขาเป็นเหมือนวิญญาณที่ล้อมรอบเขา พวกมันทั้งหมดมีประมาณยี่สิบดวงและอย่างน้อยระดับพลังยุทธ ผลิวิญญาณขั้นที่3

หลังจากที่เห็นแล้วซูหยุนก็เข้าใจ

“ในเมื่อแกเห็นตำแหน่งข้าชัดเจนแล้ว แต่แกกลับไม่ลงมือ ข้าเชื่อว่าแกจะต้องเตรียมพร้อมที่จะฆ่าข้า! “

“แม่นแล้ว!” ซรือฮงเตี๋ยนพยักหน้ารับ”เจ้าเป็นเหยื่อชั้นดี บางทีข้าอาจจะยกระดับพลังยุทธถึงระดับแก่นแท้วิญญาณขั้นที่5ได้ ยิ่งไปกว่านั้น พลังภูตของข้าจะต้องก้าวหน้าเป็นเท่าตัว หากข้าไม่เตรียมพร้อมแล้วปล่อยให้เจ้าหลุดมือไป ข้าไม่เสียดายแย่หรือ?

“โอ้!

ซูหยุนพยักหน้าแล้วสังเกตุรอบๆ “แกอาศัยของเหล่านี้เพื่อไม่ให้ข้าหนีไป?”

“มันยังไม่พอหรอ?”

“ก็ทำนองนั้น!”

ซูหยุนพึมพำ ทันใดนั้นเขาก็กวาดมือทั้งสองข้างของเขาและดึงกระบี่พันลึกล้ำและกระบี่มรณะออกมาทั้งสองรวดเร็วดุจดั่งมังกร พวกมันหมุนวนรอบตัวเขาและเจาะร่างของวิญญาณสีเขียว

ในวินาทีต่อมา รัศมีที่เปล่งออกมานั้นเป็นเหมือนกระบี่ที่พึ่งชกออกจากฝัก เยือกเย็น แหลมคม อำมหิต และไร้ความรู้สึก ทำให้เส้นผมของพวกเขาตั้ง

“ปราณวิญญาณกับลมที่รุนแรงนี้มันอะไรกัน!”

หน้าของซรือฮงเตี๋ยนเปลี่ยนไป มันไม่เคยเห็นวิชากระบี่ เชิงวรยุทธแบบนี้มาก่อน มันรีบดำเนินการกับวิญญาณทำให้พวกมันกลายเป็นแนวป้องกัน

สร้างกำแพงวิญญาณสีเขียวเพื่อป้องกันไม่ให้กระบี่เจาะทะลุเข้ามาได้

แต่กำแพงเหมือนแผ่นไม้ ฉึก ฉึก ฉึก…

มันถูกเจาะอย่างละเอียด วิญญาณล้มลงกับพื้นและสูญเสียกำลังของพวกมันที่จะต่อสู้

“ดูท่าจะไม่พอที่จะหยุดเจ้า!”

ซรือฮงเตี๋ยนแสดงสีหน้าเจ้าเล่ห์ออกมา ลูกบอลไฟโผล่ออกมาจากใต้เท้าของมันเหมือนลูกธนูไฟพุ่งออกไป

กำปั้นหนาๆที่ชั่วร้ายก็ผ่านเข้ามาอีกครั้ง

กลิ่นอายเดือดๆเหมือนภูเขาไฟที่ยังครุกรุ่น

“ฮึ!

ซูหยุนไม่มีความกลัว ด้วยการขยับนิ้วมือของเขา กระบี่พันลึกล้ำบินเข้ามาในมือของเขา จากนั้นด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ ปราณวิญญาณศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์ได้ถูกส่งผ่านไปยังกระบี่พันลึกล้ำที่บินไปทางสองกำปั้น

เปรี๊ยะ!

กระบี่และกำปั้นปะทะกันเหมือนกับอุกกาบาตที่ชนเข้ากับแผ่นดินโลกส่งผลให้คลื่นกระฉอกไปทั่วทุกทิศทุกทางและต้นไม้ทั้งหมดโค่นลง ป่าสัมบูรณ์ทั้งหมดถูกกวาดล้างไปทั้งพื้นที่

ทั้งสองเผชิญหน้ากัน

กระบี่พันลึกล้ำ ช่วงที่สอง!

ซูหยุนกัดฟันของมัน โดยปราศจากการป้องกันทันที แม้ว่าพลังและระดับการบ่มเพาะของเขาจะต่ำกว่า ซรือองเตี๋ยน แต่กระบี่พันลึกล้ำและความตื่นตัวของเขากดดันฝ่ายตรงข้ามให้ดี

“ย้าก?

ซรือฮงเตี๋ยน กรีดร้อง ปราณวิญญาณศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์ถูกบีบอัดเข้าไป มีเสียงโลหะดังสนั่นกระแทกกับอีกฝ่ายหนึ่งกระบี่พันลึกล้ำที่ไม่ยั้งพลังที่เพิ่มทวีขึ้น!

ซูหยุนรู้สึกว่ากระดูกของเขากำลังถูกผลักไปตามขีดจำกัด หากพวกเขาสามารถทนต่ออีกสักนาที พวกเขาจะแตกหัก

มันเป็นพลังภูตจริงๆ หากคนธรรมดาได้เจอพลังแบบนี้คงจะถูกบดเป็นเต้าหู้

ซูหยุนคิดจะใช้ประโยขน์จากกระบี่พันลึกล้ำช่วงที่สาม

ครืนนนน!

กระบี่พันลึกล้ำแผ่รัศมีขึ้น กระบี่เอ่อล้นไปด้วยปราณดาวไถแท้จริงปล่อยไปทางซรือฮงเตี๋ยน

แขนของซรือฮงเตี๋ยนสั่นสะท้านตะลึงกับประสบการณ์ที่น่าตกใจ

พลันมันก็ปรากฏรอยยิ้มบนใบหน้าของมัน

เป็นรอยยิ้มที่แสนเจ้าเล่ห์ แต่ซูหยุนกระโจนเข้าไป

หรือว่านี่จะเป็น?

“เจ้าต้องการสู้กับข้า? ดี! “ประเสริฐ!!” ข้าจะสงเคราะห์ให้เจ้าได้รู้ว่า พลังยุทธที่แท้จริงมันเป็นยังไง !! “

ด้วยเหตุนี้ซูหยุนรู้สึกว่าพลังในกระบี่พันลึกล้ำสลายไป!

มันแปลกมากๆ มันรู้สึกว่ามีรังสีที่งดงามของพลังที่ไร้ขีดจำกัดพุ่งทะลุเข้าไปในกระบี่พันลึกลล้ำและสลายพลังทั้งหมดเข้าสู่ร่างเขาอย่างรวดเร็ว

มันรีบปล่อยด้ามกระบี่และถอยกลับทันควัน

พลังว่องไวมาก?

“นี่คงเป็นพลังว่องไวที่เลื่องลือของแกสินะ?”

ซูหยุนขมวดคิ้ว

กำปั้นของซรือฮงเตี๋ยน พุ่งไปในแสงสว่าง แสงสีเขียวพุ่งกระฉูดออกมา

“เมื่อเราต่างก็ไม่อาจเพิ่มพลังได้มากกว่านี้ แล้วเจ้ายังจะสู้ต่ออีกหรือ?”

ซรือฮงเตี๋ยน หัวเราะ 

เกี่ยวกับพลังความไว คือมันไม่มีวันเสื่อมคลาย

มันไม่คิดที่ปล่อยเขาไป มันไม่ให้ซูหยุนมีเวลาคิดวิธีรับมือกับพลังที่ว่องไวนี้ มันเหวี่ยงหมัดของมันไปด้านหน้า

เต็มไปด้วยปราณดาวไถแท้จริง

ปราณดาวไถแท้จริงนั้นไม่ธรรมดาi ลมปราณสีเขียวมหาศาลหมุนวนตรงกลาง

มันเป็นพลังที่รวดเร็วสุดๆ

ซูหยุนหมุนตัวหลบกลิ้งไปหลายครั้ง

ซู่ม! ซู่ม!

ทุกครั้งที่ปราณดาวไถแท้จริงกระแทกพื้น มันก็ระเบิดทันที

หลังจากนั้นซูหยุนก็ปีนขึ้น ตอนนี้สภาพเขาแย่มาก

มันยากมากที่จะยับยั้งปราณดาวไถแท้จริงที่ผสานกับความเร็ว การป้องกันต่างๆอาจถูกทำลายโดยพลังความเร็ว! นอกเหนือจากการหลบแล้ว ไม่มีอะไรอย่างอื่นที่ทำได้

แก่นวิญญาณศิลาขนาดใหญ่ คนผู้นี้หินมาก ไม่ว่ายังไงก็ตาม พลังยุทธของเขานั้นสูงมาก การขว้างหินใส่เขามันก็แค่ชั่วคราว

เขาต้องพึ่งวิชากระบี่วายุ

เขามาที่นี่ก็เพื่อหาโอกาสฝึกวิชานี้และฝึกลมปราณ

ซูหยุนตั้งสามาธิและจ้องมองซรือฮงเตี๋ยน จากนั้นเขาทำให้มือทั้งสองคงที่เพื่อรอจังหวะโจมตี

ตูม!ซู่ๆๆๆๆๆ!

ซรือฮงเตี๋ยน โจมตีอีกครั้ง

ซูหยุนเค้นพลังลมปราณวิญญาณศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์ทั้งหมดในร่างหลบการโจมตีแล้วพุ่งเข้าใส่ซรือฮงเตี๋ยน

ความเร็วของเขาแปลกประหลาดมาก สามารถมองเห็นได้เพียงภาพเงาเท่านั้น เมื่อเขาเข้าใกล้ซรือฮงเตี๋ยนกระบี่มรณะที่อยู่ในอากาศและกระบี่พันลึกล้ำที่อยู่ในมือของเขาก็ได้กวัดแกว่งจ้วงแทงไปทางซรือฮงเตี๋ยน

“กระบี่หนึ่งเล่มที่ไม่ชักออกจากฝัก กับกระบี่ที่ไร้ลมปราณ นี่เจ้าคิดจะพึ่งพาของเหล่านี้มาสู้กับข้าหรือ? หึ นี่เจ้าคงสะกดคำว่าตายไม่เป้นใช่มั้ย !! “

ซรือฮงเตี๋ยน ไม่พอใจ  มันเหวี่ยงมือทั้งสองข้างลงสู่พื้นทำให้พลังกระจัดกระจาย มันรู้สึกประหลาดใจที่มันเห็นแถวของหินเรียงรายอยู่ด้านหน้ามัน

“กระจาย!”

เมื่อซูหยุนได้ยินเช่นนั้นเขาก็ขยับนิ้วขึ้น

วิชากระบี่ตัดสวรรค์ !.

กระบี่พันลึกล้ำและกระบี่มรณะแยกออกเป็นสองส่วนกลายเป็นรัศมีเงาของกระบี่ มันควงสว่านเล็งไปที่หัวของซรือฮงเตี๋ยน

“หืม?

ซรือองเตี๋ยน ตกใจมากแล้วมันก็รีบถอยอย่างเร่งด่วน มันผลักลมปราณดาวไถแท้จริงออกไปมหาศาลหวังจะโค่นกระบี่ลงมา แต่น่าเสียดายที่กระบี่ว่องไวคล่องแคล่วมาก พวกมันสามารถเลื่อนไปทางซ้ายและขวาเพื่อหลบการโจมตี

“อย่ามาดูถูกข้า !!”

ซรือฮงเตี๋ยน ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้อีกต่อไป มันแหกปากออกมากระทืบเท้าลงบนพื้นและยืนอยู่ในท่าม้า ด้วยเสียงคำรามผิวของมันส่องแสงออกมาฉาบผิวเหมือนดั่งชั้นของเกาะเต่า

แก้ง แก้ง แก้ง!

2กระบี่อันแก่กล้ากับ2เงากระบี่ปะทะกับร่างกายแต่ยากที่จะทะลุผ่าน เกิดประกายไฟสะท้อนกลับ

“พลังไม่ได้มีไว้แค่โจมตี! นอกจากนี้มันยังสามารถใช้เป็นการป้องกันได้! อย่าคิดว่าความเร็วของเจ้าจะรวดเร็วแล้วข้าจะทำอะไรเจ้าไม่ได้ แม้แต่จะทลวงผิวของข้ายังไม่ได้ แล้เจ้าจะทำอะไรข้าได้? “

ซรือฮงเตี๋ยนมองไปที่กระบี่ที่สะท้อนกลับไปอย่างเยอะเย้ย

ตูม!

ทันใดนั้นเองซูหยุนวิ่งเข้าไปและหยุดอยู่ตรงหน้าซรือฮงเตี๋ยนไม่กี่เมตร

เขาดูเครียด และในทันทีเขายกเสื้อคลุมขึ้นชี้นิ้วไปทางซรือฮงเตี๋ยนราวกับกำลังกระตุ้นอะไรบางอย่าง

ซรือฮงเตี๋ยนตกใจมาก มันรู้สึกว่ามันถูกล็อคเป้าหมายด้วยเส้นใยพลังปราณนับแสนภายในหนึ่งลมหายใจ

หัวใจ, สมอง, ร่างกายส่วนล่าง, ประตูสวรรค์ … จุดทั้งหมดมีโอกาศได้รับบาดเจ็บสาหัสทั้งหมดถูกติดตามด้วยลมปราณ!

“แย่แล้ว!”

หัวใจของซรือฮงเตี๋ยนหยุดลง มันรีบลุกขึ้นวิ่งไปหาซูหยุน

แต่ในเวลานั้นกระบี่มรณะได้พุ่งเข้าไปหาแล้วสับไปยังซรือฮงเตี๋ยนกระบี่พันลึกล้ำควงสว่านไปทางร่องรอยปราณที่โปร่งใส..

มันเข้าไปไกล้ทีละนิ้วๆ

ค่อยๆเข้าไป …

ขอบของคมกระบี่ที่แวววาวสดใสและเกือบจะเป็นส่วนหนึ่งของลมปราณ..

“อ้ากกกก”

ซรือฮงเตี๋ยนมีพลังมากพอที่จะดันกระบี่มรณะออกไป จากนั้นมันก็ยก2กำปั้นพร้อมกับลมปราณดาวไถแท้จริงในร่างทั้งหมดและกระโจนเข้าหาซูหยุน!

แต่… ในพริบตากระบี่พันลึกล้ำได้เข้ามาในร่องรอยปราณเรียบร้อยแล้ว

จากนั้น!

รังสีความร้อนของแสงสีขาวเหมือนสายฟ้าที่ยิงไปตามร่องรอย

ซรือฮงเตี๋ยนไม่เห็นสิ่งใด มันรู้ึกว่ามีภาพเงาลางๆของกระบี่นับพันรายล้อมรอบตัวมัน

มันเหมือนดอกหลิวเบ่งบาน!

แก้ง แก้ง แก้ง…

ผิวที่อาบไปด้วยลมปราณดาวไถแท้จริงอัดแน่นไปด้วยภาพเงากระบี่ เกิดประกายไฟกระเด็นออกมาจำนวนมากและคลื่นของปราณวิญญาณศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์

“อ้าา!!!! อ้าาาาาา !!!”

ซรือฮงเตี๋ยนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดขณะที่เขากำลังมีชีวิตอยู่ พวกมันเริ่มหั่นผิวดุจก้อนหินทำให้เนื้อและเลือดกระเด็นไปทั่วสถานที่ ผ่านไปหลายลมหายใจ ร่างทั้งร่างของมันถุกสับด้วยกระบี่นับพัน! มันกลายเป็นมนุษณย์เลือดและการป้องกันทั้งหมดถูกสับเละ…

แปลไทยโดย : SwordGod