ตอนที่แล้วบทที่ 221 สังหารขอบเขตจักรพรรดิ
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปบทที่ 223 ทำลายให้หมด

“ในโลกนี้นอกเหนือจากคริสตัลและแหล่งพลังงานแล้ว ผลึกระดับจักรพรรดิอันนี้เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่จะช่วยเจ้าในการฝึกฝนของเจ้า มันมีพลังชีวิตของนักสู้ขอบเขตจักรพรรดิและทักษะ เจ้าควรเก็บมันไว้” ชายผู้ที่ถูกเฒ่าโลภมากกำจัดหลงเหลือเพียงขี้เถ้า,แหวน,และผลึกสีแดง “พลังของนักสู้ขอบเขตจักรพรรดิถูกแบ่งออกเป็น 7 ระดับ คือ สีแดง,สีส้ม,สีเหลือง,สีเขียว,สีฟ้า,สีน้ำเงินและสีม่วง สูงสุดคือสีม่วงและอ่อนแอที่สุดในขอบเขตจักรพรรดิ คือ ระดับสีแดง”

 

“แต่เขายังคงมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ามังกร 6000 ตัว!” ซวนหยวนกรีดร้อง

 

“นั่นไม่ใช่เรื่องแปลก นักสู้ขอบเขตจักรพรรดิส่วนใหญ่จะไม่เปลี่ยนร่างอยู่ในร่างอสูร พวกเขาสามารถควบคุมพลังของผลึกของพวกเขาได้ ดังนั้นเมื่อเจ้าบรรลุขอบเขตจักรพรรดิเจ้าจะได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่! “

 

“ข้ารู้  นักสู้ขอบเขตจักรพรรดิจะต้องปรับแต่งผลึก และนักสู้ขอบเขตราชันย์ต้องผสานความคิดของสัตว์อสูรเข้าไปในจิตใจของตัวเองเพื่อที่จะบรรลุขอบเขตจักรพรรดิ ” ซวนหยวนเข้าใจ

 

“ใช่แล้ว นักสู้ขอบเขตราชันย์มีความเสี่ยงที่จิตใจของพวกเขาจะถูกทำลายโดยจิตใจของสัตว์อสูร การใช้ผลึกอสูรมันเป็นดาบสองคม มันสามารถช่วยเจ้าได้หรือจะฆ่าเจ้าก็ได้” เฒ่าโลภมากกล่าว “แต่เมื่อเจ้าปรับแต่งมันในจิตใจของเจ้า มันก็จะไม่ต่อต้าน เว้นเสียแต่ถ้ามันเป็นผลึกอสูรระดับเซียนหรือระดับพระเจ้ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่พวกมันจะยอมรับมนุษย์ อย่างไรก็ตาม ยิ่งผลึกอสูรแข็งแกร่งเท่าไหร่มันก็จะทำให้เจ้ายิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นเมื่อเจ้าบรรลุขอบเขตจักรพรรดิ”

 

เห็นได้ชัดว่า แม้จะมีความเสี่ยงแต่ซวนหยวนก็ต้องการปรับแต่งด้วยผลึกอสูรระดับเซียนหรือไม่ก็ระดับพระเจ้าเขาจะไม่ยอมให้ตัวเองมีขีดจำกัดความสามารถ

 

“ข้าเข้าใจแล้ว แต่ข้ายังไม่บรรลุขอบเขตนักพรตเลย ดังนั้นข้าจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้” ซวนหยวนกล่าว

 

“ฮ่าฮ่า ข้าแค่บอกเจ้าเฉยๆ!” เฒ่าโลภมากตะโกน มันไม่ได้มีงานเก็บเกี่ยวเช่นนี้บ่อยนัก “ข้าเกือบจะอยู่จุดสูงสุดของขอบเขตราชันย์แล้ว ไปหาเหยื่อมาอีก เจ้าหนู”

 

เป้าหมายต่อไปของเขาอยู่ด้านในรูปแบบกลืนกินปีศาจ ภายในมี ภูติผี จำนวนมาก ด้วยพลังของธาตุทั้งห้าทำให้พวกมันถูกสังหาร แม้แต่นักสู้ขอบเขตจักรพรรดิก็ไม่อาจมีชีวิตรอดได้ภายในรูปแบบ คนที่ได้รับผลประโยชน์ทั้งหมดคือซวนหยวน ผู้ที่ได้กลับมาทำงานที่เขาเชี่ยวชาญอย่างเก่าคือปล้นของจากศพคราวนี้เขาเป็นคนที่รับผิดชอบการตายของพวกเขา เมื่อข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้แพร่กระจายออกไปมันจะทำให้ทั่วทั้งดินแดนตะวันออกต่างตกใจ

 

เขาได้ใสพลังทั้งหมดของเขาค้ำจุนรูปแบบ ช่วยเจ้าหมูกลืนกินนักสู้ขอบเขตจักรพรรดิไปหลายคน แม้ว่าซวนหยวนจะเกลียดเจ้าหมู แต่มันก็มีประโยชน์อย่างมากเช่นกัน

 

ซวนหยวน, เจ้าหมูและโหย่วเสวี่ย รวมตัวกันอีกครั้งหลังจากการสังหารหมู่จบลง เมื่อโหย่วเสวี่ยมอบแหวนจำนวนมากและยุทธภัณฑ์ให้กับซวนหยวน ทำให้แววตาของเจ้าหมูเปล่งประกายไปด้วยความโลภ

 

“เร็ว! มอบแหล่งพลังงานบริสุทธิ์ให้ข้า!” เจ้าหมูเรียกร้อง แต่ซวนหยวนไม่ได้สนใจมัน เขามอบทุกอย่างให้เฒ่าโลภมากแทน

 

“ไม่มีทาง อย่าคิดว่าเจ้าจะได้”

 

“เจ้าโกหกข้า?” คางของเจ้าหมูเริ่มสั่น

 

“โกหก? เจ้ากินทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้าพบเจอ! หลายคนเป็นนักสู้ขอบเขตจักรพรรดิ เจ้าก็ได้ส่วนแบ่งไปแล้ว!” ซวนหยวนตะคอกเจ้าหมู

 

“นั่นเป็นราคาสำหรับการทำงานหนักของข้า! ถ้าข้าไม่ได้ส่งพวกมันเข้ามา เจ้าก็จะไม่ได้ทรัพย์สมบัติทั้งหมดนี่!” เจ้าหมูกรีดร้อง

 

“ถ้าข้าไม่ได้วางรูปแบบกลืนกินปีศาจ เจ้าก็จะไม่สามารถฆ่าเหล่านักสู้ขอบเขตจักรพรรดิได้! เจ้าไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ และอย่าได้หวังจะได้ส่วนแบ่งแหล่งพลังงานของข้า! โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจ้ายังอยู่ในรูปแบบของข้า!” ซวนหยวนตะโกน

 

“โฮ่ง…” เจ้าหมูตกใจเมื่อคิดว่ามันเป็นรูปแบบของซวนหยวน “ก็ได้ๆ ครั้งนี้ข้าโชคไม่ดีเอง แต่ครั้งหน้าข้าจะไม่ช่วยเจ้าอีกแล้ว!”

 

ซวนหยวนต้องการที่จะเตะก้นเจ้าหมูนี่มากมันสังหารนักสู้ขอบเขตจักรพรรดิไป 9 คน และแต่ละคนมีทรัพย์สมบัติมากกว่านักสู้ขอบเขตราชันย์ที่เขาสังหารไป  อย่างไรก็ตามเขาก็ยังคงสามารถหาเงินได้เป็นจำนวนมาก นอกเหนือจากอาวุธ ยุทธภัณฑ์และเม็ดยาที่เขาเก็บเกี่ยวมาได้ เขาได้แหล่งพลังงานบริสุทธิ์กว่า 2 แสน 7 หมื่นจิน และเงินกว่า 8 แสนล้านเหรียญกษัตริย์

 

นับตั้งแต่ที่เฒ่าโลภมากกลืนกินสิ่งของล้ำค่ามากมายที่พบในวงแหวน ทำให้เฒ่าโลภมากใกล้บรรลุจุดสูงสุดขอบเขตราชันย์ กริชถูกปกคลุมด้วยรังไหมสีดำ และเฒ่าโลภมากพูดคุยกับเขาภายในจิตใจ

 

“เจ้าหนู ข้าจะพยายามทะลวงผ่านขอบเขตจักรพรรดิ ถ้าข้าประสบความสำเร็จพวกเราก็จะปลอดภัยในดินแดนแห่งความมืด”

 

เจ้าหมูรู้สึกตื่นเต้น “ความโลภ รีบทะลวงให้ไว! ถ้าความทรงจำของเจ้ากลับคืนมา เจ้าอาจจะจำได้ว่าเจ้านายของพวกเราซ่อนสมบัติของเขาไว้ที่ไหน! “

 

ซวนหยวนถึงกับพูดไม่ออก เมื่อเจ้าหมูพูดกับเฒ่าโลภมาก

 

เขาวางกริชลง บนพื้นผิวของรังไหมสีดำ เริ่มมีสัญลักษณ์สีทองปรากฏออกมา  ทันใดนั้นคลื่นสีดำก็แผ่ขยายออกไปพร้อมกับกลิ่นอายที่ระงับพลังของรูปแบบ

 

“เจ้าหมู ข้าอยากจะถามเจ้าสักเรื่อง ถ้าข้าพอใจกับคำตอบของเจ้า ข้าจะให้แหล่งพลังงานบริสุทธิ์ทั้งหมดกับเจ้า” ซวนหยวนกล่าวล่อลวงเจ้าหมู

 

“จริงหรือ!?” เจ้าหมูเริ่มตื่นเต้น “ถามมาเร็วๆ! ข้ารู้ทุกอย่าง!”

 

ซวนหยวนพยักหน้า “จักรพรรดิแห่งการกลืนกินเคยถูกล่อลวงโดยผู้หญิงหรือไม่?”

 

“…… ” เจ้าหมูเงียบอยู่พักหนึ่ง “ข้าไม่รู้ เจ้าคิดว่าพวกเราสามารถพูดคุยเรื่องรักๆใคร่ๆของเขาได้หรือ? เหมือนกับเจ้าและหยินเฉินลู่, ไป๋โหย๋วเหนียง, ซือหว่าน, ม่อโฉว และจื่อเชี่ยน ข้ายังไม่รู้เลยว่าเจ้ารู้สึกกับพวกนางยังไง”

 

“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเขาคิดยังไง แต่เจ้าควรรู้ว่าเขาเคยถูกล่อลวงหรือไม่ เขาต้องเป็นเช่นนั้น!” ซวนหยวนล่อลวงเจ้าหมูต่อ “ข้ามีแหล่งพลังงานบริสุทธิ์ หลายพันจินเจ้าอยากได้ไหม? บอกข้ามา…”

 

“ข้าไม่สน เรื่องนี้ข้าไม่รู้อะไรเลย” เจ้าหมูเดินหนีไป

 

ซวนหยวนถอนหายใจเขาอยากจะรู้จริงๆ แต่ไม่มีใครบอกเขา

 

ทันใดนั้นสัญลักษณ์สีทองบนรังไหมดำก็หายไปและรังไหมก็แผ่ขยายออกไปยิงแสงสีดำที่สูงตระหง่านขึ้นไปบนท้องฟ้า ในทันทีทันใดมันก็ระเบิด

 

“มันเกิดอะไรขึ้น?” ซวนหยวนตะโกน

 

**************************************************

ติดตามได้ที่ – อ่าน Devouring The Heavens