ตอนที่แล้วตอนที่ 6 คนราคาถูก
ทั้งหมดรายชื่อตอน
ตอนถัดไปตอนที่ 8 สองปีหลังจากนั้นที่บริษัทของเขา
ประเทศจีน……
“คุณหยู่ขอแสดงยินดีด้วยที่ท่านได้รับกลุ่มบริษัทโบเซน ผมขอถามว่าท่านวางแผนอนาคตกลุ่มบริษัทโบเซนยังไงบ้าง?”
“ท่านหยู่ตอนนี้กลุ่มบริษัทโบเซนเป็นกลุ่มบริษัทที่แข็งแกร่งที่สุดในจีน ท่านเชื่อว่าจรักษาการเติบโตให้แข็งแกร่งเท่ากลุ่มบริษัมเฟิงกับกลุ่มบริษัทการเงินบริษัทอื่นภายในสิบปีได้ไหมครับ?”
“สิบปี?” เมื่อเขาได้ยินคำถามของผู้สื่อข่าวหยู่โอวเทียนก็เผยรอยยิ้มชั่วร้ายและหยิ่งยโสออกมา “สองปีนั้นก็มากพอแล้ว” เขาเผยรอยยิ้มที่งามสง่าและสูงศักดิ์ออกมาแต่ดูเหมือนมันออกจะหยิ่งยโส แต่ดูเหมือนนักข่าวหญิงนั้นดูเหมือนจะชอบมันมาก
คนของหยู่โอวเทียนป้องกันนักข่าวไม่ให้เข้าไปเหมือนกับรั้วมนุษย์เพื่อให้เขาออกไปจากฝูงนักข่าวที่มาล้อมรอบนี้
“นายใหญ่หยู่กรุณาเข้าไปในรถด้วย” หยู่โอวเทียนแสดงสีหน้าที่แฝงความนัยออกมา ต่อคนๆนั้นเขารู้สึกว่าเขาทำผิดพลาดไป เขารีบเปลี่ยนวิธีพูด “ท่านซีอีโอหยู่กรุณาเข้าไปในรถ” (ceo=ประธานบริหาร)
“อืมม” เขาเผยรอยยิ้มที่พอใจออกมาแล้วก้าวเข้าไปในรถราคาแพงที่มีให้ไว้เฉพาะตัว
“พี่หยู่ดีใจด้วยที่ตอนนี้พี่กลายเป็นหนึ่งในนักธรุกิจจีน” ในรถสาวสวยคนหนึ่งพูดออกมา
“เหม่นไนว่ซี(มิซาโกะ) นี่เป็นวิธีที่เธอชมฉันเหรอ?” เขาแตะคอเธอแล้วเผยรอยยิ้มชั่วร้ายกับผู้หญิงที่อยู่ข้างๆเขา
“ไอหยา หยู่โอวเทียนคุณนี่มันไม่ดีจังเลย อ๊าในรถยังพี่หลี่ซางกับพี่หลงฉีอยู่นะ” หญิงสาวพูดแล้วทำท่าเอียงอายเมื่อมองไปที่ผู้ชายทั้งสองคนที่อยู่ข้างหน้า
หยู่โอวเทียนขมวดคิ้วแล้วดึงผมหญิงสาวคนนั้น “หากเธอไม่ต้องการก็ลงไปจากรถของฉัน” เขาไม่ใช่คนที่อดทนกับผู้หญิงได้มากเท่าใดนัก
“หยู่ หยู่โอวเทียนฉันขอ…โทษ ฉันผิดไปแล้ว” ผู้สาวคนนั้นกำลังทรมานกับความเจ็บปวดอยู่ หยู่โอวเทียนใช้เท้าเตะโดนหัวกับปากเล็กของเธอพอดี
“หืม” เขาสงสัยออกมาเป็นนัยว่าพอใจแล้ว
“โอวเทียนนายไม่พอใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้านายก ฉันแล้วก็หลี่ซางสร้างปัญหาใช่ไหม?” ตอนนี้หลงฉี่ยิ้มแล้วก็พูดออกมา
หยู่โอวเทียนขมวดคิ้วใครกันที่เขาควรจะตำหนิ? เขาเกือบจะ “กิน” ลูกแกะน้อย แต่ทันใดนั้นก็มีกรรมการจากบริษัทโบเซนมาเรียกให้เขามาเซ็นต์สัญญาทางธรุกิจ ทำให้เขาต้องรีบกลับประเทศจีนเพื่อทำสัญญา เขาต้องทนทรมานรุ่มร้อนเหมือน “ไฟ” เพียงคืนเดียวก็นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้เขาต้องต้องถอนหายใจออกมา
“หลงฉี่หากนายไม่อยากตายก็หุบปากไปซะ”
“กึก”เมื่อเห็นเขาโกรธหลงฉี่ก็ทำตามอย่างรวดเร็ว
“กริ๊ง กรี๊ง” ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา ฮันหลี่ซางกรับโทรศัพท์เมื่อเห็นหยู่โอวเทียนกำลังทำ “ธรุะ” เขาปัดเสื้อผ้าแล้วดึงโทรศัพท์มา
หลังจากที่ได้ยินข่าวจากโทรศัพท์ ท่าทางที่พอใจของเขาก็เปลี่ยนเป็นฉายแววโกรธ “พวกแกทั้งหมดมันเป็นขยะ แม้แต่เด็กผู้หญิงคนเดียวก็หาไม่ได้ พวกนายมันทำอะไรไม่ได้ยกเว้นแต่กินเหรอ?” เขาโยนโทรศัพท์ไปแล้วใช้หมัดชกกระจกรถ
คนที่อยู่ในรถช่วยไม่ได้ที่แสดงอาการแปลกใจออกมา….
“เรื่องอะไรที่ทำให้หยู่โอวเทียนโกรธมินาโกะรู้ไหม?” เขาถามหญิงสาวที่หลับตาอยู่ในอ้อมแขนของเขา
ใครตจะรู้ว่าเธอเพิ่งจะโดนหยู่โอวเทียนเตะและตบ “อย่าคิดว่าเธอนอนกับฉันครั้งเดียวแล้วจะกลายเป็นผู้หญิงของหยู่โอวเทียนจริงๆ”
“พี่โอวเทียน?” หญิงสาวคนนี้แสดงท่าทางไร้เดียงสาออกมาให้เห็น
ตอนนี้หลงฉีขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ “ผู้หญิงคนนี้น่ารำคาญ” เขาผลักประตูรถออกโดยที่หญิงสาวไม่ทันขอความเห็นใจ เขาดึงผมผู้หญิงคนนี้แล้วเตะลงไปจากรถ
“โอวเทียนสาวน้ยคนนั้นสำคัญมากเหรอ?” ในที่สุดฮันหลี่ซางที่เงียบและเย็นชาก็ถามขึ้นมา
ใบหน้าหล่อเหล่าเกินธรรมดาก็แสดงอาการผิดแปลกออกไปเขามองออกไปที่หน้าต่างรถ ดวงตาสีดำเข็มของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธแล้วพูดออกมาเบาๆ “สำคัญ…สำคัญมากๆ..”

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here