ตอนที่แล้วบทที่ 4 ทาสยา
ทั้งหมดรายชื่อตอน

บทที่ 5 จิตวิญญานสายฟ้า

 

ฉื่อหยานลืมตาขึ้น จ้องไปที่ทาสยาคนอื่นที่อยู่รอบ ๆ

พวกทาสเหล่านั้นส่วนใหญ่มาจากครอบครัวยากจน เพื่อความอยู่รอด พวกเขาไม่มีทางเลือก ได้แต่ต้องทำสัญญากับ โม่หยานหยู และขาย ตัวเองเป็นทาส ถ้าพวกเขาโชคดีพอพวกเขาก็จะอยู่รอดได้หกในเดือนแรก ไม่เพียงแต่พวกเขาจะได้รับเสรีภาพ แต่พวกเขาจะยังได้รับเงิน 200 เหรียญคริสตัลสีม่วง ถ้าพวกเขาโชคร้าย และตายจากการทดลองยา ครอบครัวจะได้รับเงินแทน

ในแผ่นดินรุ่งเรื่องนี้ หนึ่งเหรียญคริสตัลดำ เท่ากับ 100 เหรียญคริสตัลม่วง ซึ่งเท่ากับ 10,000 เหรียญคริสตัลสีฟ้า รายได้ของประชาชนโดยเฉลี่ยต่อปีมีเพียง 5-6 เหรียญคริสตัลสีม่วง คริสตัลสีม่วงเกือบ 200 เหรียญเท่ากับการทำงานของพวกเขา 40 ปี

เมื่อทำสัญญา ครอบครัวของพวกเขาจะได้รับ 50 เหรียญคริสตัลสีม่วง ส่วนที่เหลือจะชำระภายใน 6 เดือน ถ้ามีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นกับครอบครัวของพวกเขา พวกเขาจะได้รับการชดเชย สำหรับบางคนมันอาจจะใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อให้ได้คริสตัลสีม่วง 200 เหรียญ แต่สำหรับการเป็นหนูทดลงยา พวกเขาเพียงแค่ทนความเจ็บปวดทรมานให้ได้เพียงหกเดือน ทั้งหมดนั้นล้วนคุ้มค่า อย่างน้อยนี่คือสิ่งที่พวกเขาคิด . . . . . . .

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาทำสัญญา มันไม่เคยเกิดขึ้นกับพวกเขาเลย การทดลองยานั้นโหดร้ายและทรมานทารุณอย่างมาก . ทุกสองสามวัน พวกเขาบางส่วนจะตกตายอย่างทรมานซึ่งนั่นเป็นเรื่องน่ากลัวที่สุด นี้ทำให้พวกเขากลัวและเริ่มที่จะวางแผนการลับบางอย่างของตน

แต่สัญญาคือสัญญา เมื่อพวกเขาลงนามในชื่อของพวกเขา มันไม่มีทางออก ในอีกหกเดือนต่อจากนี้ ตระกูลโม่นั้น เป็นเจ้าของชีวิตของพวกเขา หากพวกเขาพยายามจะฝ่าฝืนสัญญา หรือหนีจากครอบครัวโม่

ก็จะถูกพิพากษาให้ตายทันที

ไม่สามารถได้รับสิ่งของหรืออาหารมาโดยไม่เสียอะไร มันสายเกินไปสำหรับพวกเขาที่จะตระหนักถึงอันตรายของการทดลองยาเหล่านี้ พวกเขาไม่มีทางเลือก เพียงแต่ต้องยอมรับความเจ็บปวดทั้งหมด รวมถึงชะตากรรมที่น่าสงสารของพวกเขาด้วย

ฉื่อหยานรู้ว่าพวกทาสเหล่านี้ไม่สามารถทำมันได้ ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะตาย อาจเป็นพรุ่งนี้หรืออาจจะวันหลัง เขารู้ว่าเขาไม่มีพลังพอที่จะเปลี่ยนเรื่องทั้งหมดนี้ ดังนั้นเขาจึงหลีกเลี่ยงการติดต่อกับทาสเหล่านั้นและพยายามไม่รู้สึกเจ็บปวดใด ๆเมื่อพวกเขาตาย

ฉื่อหยานขมวดคิ้ว เขาเหลือบมองไปที่การูที่นั่งอยู่ในเฉลี่ยงที่หลังมังกรอย่างรวดเร็วพยายามไม่ให้ใครจับได้

มีขวดยาสีขาว 5 ขวดปักอยู่บนหน้าอกของ อาจารย์ การู นั่นหมายความว่าเขาเป็นนักกลั่นสกัดระดับ 5 . ในแผ่นดินรุ่งเรือง นักกลั่นสกัดนั้นแตกต่างและหายากกว่านักรบ

อีกทั้งนักกลั่นสกัดทุกคนนั้นล้วนเป็นนักรบ ยาของพวกเขาล้วนมีพลังที่บริสุทธิ์ ช่วยเพิ่มความสามารถของนักรบ มียาวิเศษจำนวนน้อยที่ ที่ถูกนักกลั่นสกัด สกัดขึ้นมา แล้วจะมีความสามารถในการเพิ่มพลังจิตวิญญานการต่อสู้

เมื่อเทียบกับนักรบระดับ 10 การจัดอันดับของนักกลั่นสกัดนั้นต้องมีความเชี่ยวชาญด้านการกลั่นสกัดยา มีนักกลั่นสกัดอยู่ด้วยกัน 5 ระดับในแผ่นดินรุ่งเรือง ; มฤตยู , ลึกลับ , วิญญาณ , ราชันย์และ เทพศักสิทธิ์ ในแต่ละระดับมีเจ็ดอันดับย่อย .

นักกลั่นสกัดทุกคนนั้นจะพกเหรียญตาที่บ่งบอกถึงทำแหน่งของพวกเขา นักกลั่นสกัดที่อยู่ใน

ระดับมฤตยูจะปักด้วยขวดยาสีขาวบนทรวงอกของตน

ระดับลึกลับจะปักด้วย เปลวไฟสีแดง ;

ระดับวิญญานจะปักด้วยรูป ยาสมุนไพร ;

ระดับราชันย์จะปักด้วยรูป เม็ดยาอัศจรรย์

ระดับเทพศักสิทธิ์จะปักด้วย รูปหม้อยา

มีขวดยาห้าขวดปักอยู่ที่หน้าอกของ อาจารย์การู ดังนั้นจึงเป็นที่ชัดเจนว่า เขามีความเชี่ยวชาญของนักกลั่นสกัดในช่วงที่ 5 ของระดับมฤตยู .

เนื่องจากยาที่ถูกกลั่นโดยนักกลั่นสกัดจะเพิ่มพูนพลังปราณลึกลับ คนกลุ่มน้อยเหล่านี้จึงจัดว่าเป็นผู้ที่ถูกนับถือโดยหมู่นักรบ เนื่องจากนักกลั่นสกัดมีจำนวนน้อย ทุกกลุ่มทุกตระกูลนั้นล้วนแต่ต้องการที่จะจ้างเหล่านักกลั่นสกัดที่ดี ซึ่งทำให้นักกลั่นสกัดยิ่งถูกเคารพนับถือมาก และโดดเด่นยิ่งขึ้น

การู นั้นเป็นนักกลั่นสกัดในช่วงที่ 5 ของระดับมฤตยู ได้ถูกรับเชิญโดยโม่หยานหยูจากหุบเขายาภายในจักวรรดิพรพระเจ้า เช่นเดียวกับตระกูลฉื่อ ตระกูลโม่ก็เป็นหนึ่งในห้าตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสมาคมการค้า ตระกูลโม่ขึ้นชื่อเรื่องจิตวิญญานต่อสู่ พวกเขานั้นล้วนมีจิตวิญญานสายฟ้า โดยธรรมชาติทุกคนในตระกูลโม่ที่เกิดมานั่นจะได้รับจิตวิญญานสายฟ้า ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างการเติบโตของวิชาที่พวกเขาใช้

โมหยานหยู่เป็นนักรบรุ่นเยาว์ที่ครอบครองจิตวิญญานสายฟ้าจากตระกูลโม่

 

ตระกูลโม่ได้ทำการค้าขายยาต่างๆในสมาคมการค้า พวกเขานั้นไม่เคยหยุดค้นหานักกลั่นสกัดมาช่วยไม่ว่านักกลั่นสกัดเหล่านี้จะมาจากไหน อย่างไรก็ตาม นักกลั่นสกัดส่วนใหญ่มีบุคลิกที่แปลกประหลาด และมีความต้องการแปลกๆ เหนือสิ่งอื่นใด พวกเขานั้นล้วนหยิ่งพยอง ในโลกนี้พวกเขามักจะเอาความคิดของตนนั้นเป็นใหญ่ ดังนั้น มีพวกเขาจำนวนน้อยมากที่จะยอมรับตระกูลที่มีอำนาจเช่นตระกูลโม่ และนั่นทำให้ตระกูลโม่นั้นประสบความล้มเหลวมากกว่าความสำเร็จเมื่อสรรหานักกลั่นสกัดเหล่านี้

แม้ว่าอาจารย์ การู เป็นเพียงนักกลั่นสกัดช่วงที่ 5 จากระดับมฤตยู , ตระกูลโม่ก็ยังต้องใช้ทุกวิธีทางเพื่อโน้มน้าวใจของมัน ไม่รู้ว่าโม่หยานหยูนั้นได้เสนออะไรในครั้งนี้ เพื่อชักชวนอาจารย์ การู ออกจากหุบเขายา แล้วมาทำงานกับพวกเขา

อย่างไรก็ตาม อาจารย์ การู ไม่ใช่คนประเภทที่จะเชื่อใจใคร เขาชื่นชอบการหักหลัง เขาใช้วิชาของเขาเพื่อสร้างพิษ อย่างไรก็ตาม การกลั่นยาพิษที่ดีที่สุดนั้นจำเป็นต้องทดลองยามากมาย และตัวทดลองนั้นจะต้องยังมีชีวิต , และจะต้องเป็นมนุษย์ที่หายใจอยู่ นี่คือเหตุผลของการมีอยู่ของทาสยา

” ไปได้แล้ว ! ” โม่หยานหยูสั่งจากระยะไกล เหล่านักรบที่พักผ่อนอยู่ยืนขึ้นและเตรียมตัวที่จะเดินทางต่อ ทาสยาที่อยู่บนเส้นทางก็ต้องรีบตื่น เพราะกลัวจะได้รับการลงโทษ พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับมันหากพวกเขาไม่ลุกขึ้น

ฉื่อหยานก็ลุกขึ้นยืน อย่างนิ่งและเงียบ เขายิ้มเยาะหญิงสาวที่มีรูปร่างเหมือนนางฟ้า แต่หัวใจกลับเหมือนอสรพิษ เขาไม่มีทางเลือก ได้แต่ติดตามไปอย่างเชื่อฟัง

ในสมาคมการค้า ความสัมพันธ์ระหว่าง ตระกูลโม่ กับ ตระกูลฉื่อนั้นไม่ค่อยราบเรียบนัก ลุงห้าของโม่หยานหยูถูกฆ่าโดยฉื่อหยางเมือสามปีที่ผ่านมา เนื่องจากข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิทำเหมืองที่ภูเขา หลังจากนั้นตระกูลโม่ก็เริ่มพยาบาทอย่างไม่หยุดยั้งกับครอบครัวฉื่อ นั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้ตระกูลฉื่อหลายสิบครอบครัวต้องตกตาย ความเกลียดชังนี้ถูกฝังลากลึกไปยังทั้งสองตระกูล มีความขัดแย้งและการต่อสู้ไม่สิ้นสุด

ฉื่อหยานเข้าใจดีว่าชะตากรรมของเขาต้องตกตายแน่หากนางรู้ว่าเขามาจากตระกูลฉื่อ

แต่โชคดีที่เจ้าของเดิมของร่างกายไม่มีชื่อเสียง เขาไม่ได้เป็นผู้สืบทอดจิตวิญญาณการต่อสู้ ไม่ได้ให้ความสนใจมากในวิชาการต่อสู้ และแทบไม่พบข้อมูลใด ๆในกิจการต่างๆของสมาคมการค้าเลย ดังนั้นจึงไม่มีทางที่โม่หยานหยูจะรู้จักเขา มิฉะนั้น ฉื่อหยานคงไม่โชคดีอยู่อย่างนี้

ตกกลางคืน พระจันทร์เหมือนจานสีเงินลอยในท้องฟ้ามืดยามค่ำคืน พร้อมกับดาวส่องแสงประกาย

 

คารานวานตระกูลโม่ได้หยุดพักตั้งแค้มที่ริมแม่น้ำ มังกรดินพักผ่อนอย่างเงียบๆ มีเพียงเสียงหายใจหนักไปดังขึ้นในอากาศ นักรบตระกูลโม่นั่งกินเนื้อแห้งของตัวเองและหัวเราะเสียงดังจากการนินทาเรื่องฉาวโฉ่ของสมาคมการค้าโสเภณีในซ่อง

เมื่อโม่หยานหยูละสายตาจากพวกมัน เหล่านักรบผู้ตาขาวมองร่างกายเซ็กซี่ของนางอย่างลับๆ พวกมันรู้สึกหื่นกระหายเมื่อมองไปที่นาง พวกมันรู้ระดับชั้นของพวกมันดี โม่หยานหยูนั้นอยู่สูงเกินไป ทั้งหมดนี้พวกมันทำได้เพียงแค่จินตนาการ

ฉื่อหยานนั่งอยู่อย่างเงียบๆ เมื่อเขาพร้อม เขาก็โคจรพลังปราณลึกลับในร่างกายของเขา เขาสังเกตเห็นโม่หยานหยูและอาจารย์ การู เดินมาหาเขาจากส่วนหน้าของคาราวาน

“บัดซบ ! ” ฉื่อหยาน รู้สึกได้ว่าเรื่องไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้น ใบหน้าของเขาก็เหมือนตกนรก

” พิษตัดลำไส้ นั้นแข็งแกร่งเกินไปสำหรับคนปกติ มันได้ฆ่าทาสไปแล้ว 6 คนในสองวันที่ผ่านมา ข้าคิดว่านักรบนั้นน่าจะทนผลของมันได้ เด็กนี้้แข็งแรงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากพลังปราณลึกลับของมันฟื้นฟูแล้ว มันสามารถเป็นหนูทดลองยาใหม่ของเราได้ ” อาจารย์ การู กล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาไป และมือซ้ายของเขาถือชามที่มีของเหลวสีดำเหนียวหนืดอยู่ข้างใน

” เยี่ยม ! อาจารย์ การู ได้โปรด ช่วยเหลือตัวเอง มันเป็นของท่านแล้ว ไม่ต้องเมตตา ข้าต้องการให้มันตายอย่างทรมานที่สุด ” โม่หยานหยูพูดพลางหัวเราะ

” ฮ่าๆ ไม่มีปัญหา แม่นางโม่ เจ้าสั่งข้ามาได้เลย ข้าสัญญาว่ามันจะไม่ได้ตายง่ายๆแน่ ตามที่เจ้าเห็นในการทดลองก่อนหน้านี้ของพิษตัดลำไส้ ทาสทั้งหมดตายด้วยเลือดเนื้อและผิวค่อยๆสลาย กระดูกพวกมันนั้นล้วนบิดไปมา เจ้าเด็กนี่ดูถ้าจะทนทาน ยิ่งนานไปยิ่งเจ็บปวดมากขึ้น ในขั้นตอนนี้เนื้อจะค่อยๆย่อยสลาย เราเพียงแค่รอดูและเพลิดเพลินกับมัน ! ” อาจารย์ การู ระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เหมือนกับฉื่อหยานที่อยู่ข้างหน้ามันนั้นไร้ซึ่งตัวตน

” นี่ยอดเยี่ยมนัก ! ” โม่หยานหยูยิ้มพลางนกนิ้วโป้ ตาของนางก็ส่องประกายความตื่นเต้น นางนั้นเกลียดชังฉื่อหยานยิ่งนัก

เพียงเวลาไม่นานพวกเขาก็มายื่นอยู่ข้างหน้าฉื่อหยาน อาจารย์ การู ไม่แม้แต่จะอธิบาย เขายื่นถ้วยที่ข้างในเป็นของเหลวเหนียวสีดำ และ สั่งด้วยเสียงเย็นชา ” กินมันซะ ! “

 

ในขณะที่โม่หยานหยูเอามือซ้ายของนางสร้างงูสายฟ้าวงรอบนิ้วมือ ปรากฏประแสสายฟ้าแล๊บไปมาที่ผิวละเอียดอ่อนของนาง นี้เป็นการรวมกันที่สมบูรณ์แบบของจิตวิญญานสายฟ้ากับพลังปราณลึกลับ พลังปราณเป็นเหมือนตัวเร่งปฏิกิริยาในอากาศ มันส่งเสียงระเบิดขนาดเล็กกระจ่ายไปรอบๆ

” วู้วว ! ” จอห์นสัน เยาะเย้ยจากข้างหลัง ” เด็กน้อย ถ้าเจ้ากล้าขัดขืน เจ้ารู้ใช่ไหมว่าอะไรจะเกิดขึ้น ? “

อาจารย์ การู ไม่สามารถหยุดความตื่นเต้นของเขา เขาตบมือของเขาและตะโกน ” เฮ้ เจ้าเด็กน้อย , ยาตัดลำไส้ นั้นจะให้ความสนุกสนานมากมายกับร่างกายของเจ้า มันจะค่อยๆย่อยสลายอภัยวะภายในของเจ้าทีละเล็กทีละน้อย . . . . . . . “

ตลอดเวลา โม่หยานหยูจ้องฉื่อหยานด้วยสีหน้าเย็นชาบนใบหน้าของนาง นางคิดว่าหากเขาขัดขืน นางวางแผนที่จะเตะก้นของเขาในทันที ด้วยประกายสายฟ้าบนนิ้วมือของนาง แสดงให้เขาเห็นว่าใครเป็นคนคุมที่นี่

ที่ผ่านมา เวลาที่นางหันไปมองเขา นางนั้นสัมพัสได้ถึงแต่ความอัปยศศ ช่วยไม่ได้ที่นางจะรู้สึกโกรธ แม้แต่คู่หมั้นของนางยังไม่กล้าทำกับนางแบบนี้ แล้วเจ้านี่เป็นใคร มันกล้าดียังไง ? ! นางจะไม่มีวันให้อภัยผู้ชายคนนี้

” ย่อมได้  ข้าจะกินมัน  . ” ฉื่อหยานกล่าวอย่างไม่สนใจ . เขาหยิบชามมา และดื่มมันลงไปอย่างไม่รีรอ

 

––––––––––––––––––––––––––––––

ปล. ตอนนี้กลุ่มลับแปลถึง 232 แล้วนะครับ ติดตามรายละเอียดได้ที่โพสปักหมุดของ https://www.facebook.com/ReadGOS/

 

 

 

2 ความคิดเห็น

  1. Hey very nice blog!! Man .. Beautiful .. Superb .. I’ll bookmark your website and take the feeds additionally?KI’m glad to seek out numerous useful info right here in the publish, we need work out extra strategies in this regard, thanks for sharing. . . . . .

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here