ตอนที่ 1.1 ร่ายรำภายใต้สวรรค์

ทวีปเก้าสวรรค์  ท่ามกลางทะเลหมอก  ซึ่งเต็มไปด้วยสายลมและสายฟ้าอันเกี้รยวกราด ซึ่งเป็นส่วนของท้องฟ้า

 
นี่เป็นทวีปเก้าสวรรค์  สวรรค์ชั้นสามที่สูงขึ้นไป เป็นพื้นที่เต็มไปด้วยอันตรายมากมาย

 
” ชูหยางมอบดาบเก้าวิบัติมา !  เราจะละเว้นเจ้าจากความตาย! ”

 
” ชูหยางตอนนี้เจ้าอยู่ใกล้ความตายขนาดนี้ มอบดาบเก้าวิบัติมา !  ข้ากับคนอื่นๆ จะทำให้เจ้าตายแบบสบายๆ! ”

 
” ชูหยางดาบเก้าวิบัติ ดังกล่าวเป็นของที่ค่า มันไม่ควรคู่กับเจ้า ”

 
เสียงตะโกนดังมาจากทุกทิศทาง

 
ที่เป็นศูนย์กลางของสถานที่ ลมและสายฟ้า มีพื้นที่ยื่นออกมาเล็กน้อยจากก้อนหินขนาดใหญ่  บนก้อนหิน ชูยางสวมเสื้อสีดำที่ขาดเป็นชิ้นๆ ร่างทั้งร่างของเขาถูกอาบไปด้วยเลือดและผมของเขากระเซิง  แต่ใบหน้าของเขาปรากฏความไม่แยแสและในดวงตาของเขายังมีความเย็นชา  ร่างกายของเขา – ตั้งตรงเหมือนหอก !

 
คล้ายกับดาบที่อยู่ภายใต้มือของเขา เต็มเปี่ยมไปด้วยความตั้งใจที่จะไม่ยินยอม!

 
แม้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส!

 
ใต้เท้าของเขาภายในรัศมีหลายร้อยจาง ที่มีแขนขาที่นับไม่ถ้วนและชิ้นส่วนของร่างกายที่ถูกทับถมด้วยเลือด

 
เขามองไปที่กลุ่มของผู้เชี่ยวชาญโดยรอบที่กำลังตะโกนอยู่ ใบหน้าชูหยางเผยให้เห็นรอยยิ้มเหยียดหยามที่เต็มไปด้วยความหยิ่งและดูถูก!

 
ต้องเผชิญกับผู้เชี่ยวชาญจำนวนมาก แม้เขาจะถูกล้อมรอบโดยสมบูรณ์ แต่ไม่มีวี่แววของความต้องการหลบหนี ความตั้งใจของเขายังคงแนวแน่ !

 
คนเหล่านั้นทุกคนตระหนักได้ถึงสถานการณ์ที่กลื่นไม่เข้า พวกเขารู้ว่าชูหยางอยู่บนทางเลือกสุดท้าย แต่ก็ไม่มีใครกล้าที่จะเข้าใกล้ เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีที่จะทำให้พวกเขาทั้งสองจะตายด้วยกัน ไม่มีใครก็เต็มใจที่จะกลายเป็นแพะรับบาป พวกเขาทำได้แค่หวังว่าจะมีคนที่พยายามวิ่งเข้าไปตายสุ่มสี่สุ่มห้า แต่ไม่มีใครโง่พอที่จะทำเช่นนั้น นั่นคือเหตุผลว่าทำไมในขณะนี้พวกเขาได้มีมติเป็นเอกฉันท์ว่าจะหยุดตรงหน้าของชูหยาง

 
แม้ว่าระดับของการเพาะปลูกของพวกมันจะสูง แม้จำนวนของพวกมันจะเพิ่มมากขึ้น แม้ว่าพวกมันจะฆ่าข้าอีกหมื่นครั้งพวกมันก็ยังไม่มีค่าต่อการเป็นศัตรูของข้า!

 
ชูยางยังคงยิ้มแล้วค่อยๆเริ่มที่จะนั่งลง การแสดงออกบนใบหน้าของเขายังคงไม่แยแสและริมฝีปากของเขายังคงอยู่เงียบ ๆอย่างไรก็ตามในใจของเขาก็เต็มไปด้วยข้อสงสัย

 
เป็นไปยังไง เรื่องที่เขามีดาบเก้าภัยพิบัติได้ถูกเปิดเผยออกไป ?

 
เขาได้ตรวจสอบอย่างชัดเจนเป็นเวลาสามปี ก่อนที่จะพบว่า มีชิ้นส่วนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดาบเก้าภับพิบัต์อยู่ในทะเลพายุและสายฟ้า ในสวรรค์ชั้นสาม หลังจากใช้เวลานับไม่ถ้วน อย่างยากลำบากในที่สุดเขาก็ได้พบโอกาสและเสี่ยงชีวิตพนัน ทั้งทีที่มีโอกาสเพียงหนึ่งในสิบที่จะอยู่รอดที่จะมาถึงสวรรค์ชั้นสาม แต่เขาก็ได้พบกับการซุ่มโจมตีขนาดใหญ่ทันทีที่เขามาถึงที่นั้น

 
ในวันนั้นมันก็เป็นเพียงวันที่ห้านับตั้งแต่ที่เขาได้เข้ามาในสวรรค์ชั้นสาม นอกจากนี้เขาพบการซุ่มโจมตีในขณะที่เมื่อเขาได้เข้ามาใน ทะเลพายุและสายฟ้า!

 
ในวันนั้น ผลลัพธ์มีเพียงอย่างเดียวนั้นคือเขาจะตาย!

 
เขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงมาตลอดในด้านการเก็บความลับ ดังนั้นใครกันที่รู้แผนการของเขา?

 
ใครคือคนที่เข้าใจนิสัยของเขาขนาดนี้ ใครคือศัตรูที่ลึกลับ?

 
คำถามเหล่านั้นทำให้ชูหยางงเป็นเวลานาน

 
ใบมีดของดาบเก้าภัยพิบัติเป็นประกายและสะท้อนรังสีของดวงอาทิตย์จากท้องฟ้าเหนือภาพวาดสีรุ้ง ในช่วงกลางของอากาศ ทุกคนที่ได้เห็นฉากนี้ รู้สึกุคงความปรารถนาของพวกเขาลุกโชนและไม่สามารถรอที่จะมีอาวุทแห่งพระเจ้าไว้ในความครอบครอง

 
อาวุธโบราณชั้นสูงของพรเจ้า !  รายการอาวุธของพระเจ้าที่ได้รับการจัดอันเป็นอันดับหนึ่ง ในทวีปเก้าชั้นฟ้าทั้งหลาย!

 
ใครก็ตามที่ได้รับดาบเก้าภัยพิบัติจะอยู่ยงคงกระพันภายใต้สวรรค์! นั่นเป็นอยู่ยงคงกระพันภายใต้สวรรค์ ‘เป็นความลับขนาดใหญ่ภายในดาบเก้าภัยพิบัติ! ตามตำนานอำนาจของดาบเก้าภัยพิบัติไม่ได้ถูก จำกัดอยู่แค่นั้น

 
ดาบเก้าภัยพิบัติ ในเก้าสวรรค์ดาบเดียวที่จะทำลายโลก; เพื่อที่จะเป็นผู้ปกครองสูงสุด สำหรับพันแต้มจนนิรันดร์เกินสวรรค์เกินเก้าสวรรค์!

 
นั่นเป็นประโยคเดียวที่ส่งไปทั่วโลกเกี่ยวกับดาบภัยพิบัติเก้า ต้นกำเนิดของมันอาจจะไม่ได้รับการตรวจสอบ ดาบเก้าภัยพิบัติ เป็นเสมือนเพียงตำนาน ไม่มีใครคาดว่าภัยพิบัติเก้าดาบวันหนึ่งจะปรากฏต่อหน้าพวกเขา !
…………………………

 
ชูยางยังมีข้อสงสัย เกี่ยวกับดาบเก้าภัยพิบัติ เขาได้รับดาบเก้าภัยพิบัติเก้ามา นอกจากนี้โดยขั้นตอนที่เขาได้พบห้าชิ้นส่วนของดาบอย่างไรก็ตามเพื่อความผิดหวังของเขาเขายังค้นพบว่าพลังของดาบเก้าภัยพิบัติ ก็ยังไม่ดีเท่าที่เขาเคยคิด! นอกจากนี้ยังเสมือนมีช่องว่างระหว่างเขากับเก้าดาบภัยพิบัติ  ไม่ว่าถ้าเขาได้เทเลือดสดมากไปเท่าไหร่หรือเขาพยายามที่จะรับรู้ว่าผ่านความจริงใจ ก็ไม่ได้ผลแม้แต่น้อย ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น?

 
ทำไม? ทำไม?!

 
อารมณ์สูงสุดของเขามันคือดาบสุดยอด! เขาได้ทำลายความรู้สึกของเขาและแช่อยู่ในดาบแล้วจากวิถีแห่งดาบแช่อยู่ในวิถีแห่งศิลปะการต่อสู้และจากวิธีการของศิลปะการต่อสู้ขอวิถีแห่งสวรรค์ ราคาที่เขาจ่ายเงินคือชีวิตของเขา ความโดดเดียวของเขา ทั้งชีวิตที่เต็มไปด้วยการฆ่า เป็นวิธีที่เขาเชื่อว่านี้คือชีวิตของเขา แต่น่าเสียดายที่ในท้ายที่สุดแล้วเขาก็ยังไม่สามารถเข้าถึงขั้นสุดยอดของดาบเก้าภัยพิบัติและดังนั้นจึงไม่เข้าถึงศิลปะเก้าชั้นฟ้าทั้งหลาย !!

 
นี้เขาเลือกผิดรึเปล่า ? หรือนี้หนึ่งในเส้นทางของความผิดพลาดหรือไม่? หรือมันอาจจะกล่าวว่า …… เขาขาดอารมณ์มันจึงยังไม่เพียงพอที่จะได้รับการตอบสนองจากดาบเก้าภัยพิบัติ?

 
ความรู้สึกของนักดาบ ความรู้สึกของนักดาบ ถ้านักดาบที่มีอารมณ์ความรู้สึก ยังงั้นที่เขายังคงได้รับการพิจารณาให้เป็นนักดาบ? วิถีแห่งดาบ , วิถีของศิลปะการต่อสู้, วิถีแห่งสวรรค์ที่พวกเขาทั้งหมดขาดความรู้สึก …… แต่ทำไมความรู้สึกของเขาลังเลในขณะที่ปัจจุบันชีวิตอยู่ระหว่างความเป็นและความตาย ?

 
ดาบเก้าภัยพิบัติ อ๊า ดาบเก้าภัยพิบัติ อะไรคือความลับของมันกันแน่ ?!

 
มองไปรอบๆ เต็มไปด้วยผู้ที่ละโมบ หวังจะได้ครอบครองดาบเก้าภัยพิบัติ ชูยางแอบหัวเราะขมขื่น ทั้งหมดของพวกนั้นที่รู้คือว่าได้รับภัยพิบัตินี้เก้าดาบจะทำให้คุณอยู่ยงคงกระพันภายใต้สวรรค์ แต่พวกมันทั้งหมดไม่รู้ว่าเขาได้สูญเสียอะไรไปบ้างเพื่อดาบเก้าภัยพิบัติ?

 
ชูหยางไม่มีอะไรเหลือ

 
ความสนใจในสายตาของชูพยางค่อยๆห่างไกลออกไปเรื่อยๆ ……

 
เลือดสดไหลตามตัวและชูยางรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าชีวิตของเขาอยู่ได้อีกไม่นาน เขาได้ไล่ตามศิลปะการต่อสู้ตลอดชีวิตของเขา เพื่อจะเข้าสู่ความสัมพันธ์,ทำลายความสัมพันธ์, การออกจากความสัมพันธ์เช่นเดียวกับการทำลายอารมณ์ของเขาหลังจากที่กลายเป็นคนไร้อารมณ์ ในขณะที่อยู่บนปากเหวของความตาย เขามีความเสียใจเพียงแค่ว่าเขาไม่สามารถบรรลุระดับการต่อสู้ขั้นสูงสุด ซึ่งเขาได้ไล่ตามตลอดชีวิตของเขา

 
ด้วยร่างกายที่สวยงามในชุดเสื้อผ้าสีแดงหรูหราและกระพือว …… ผู้ที่มีการแสดงออกที่ไรที่ติ เบาสบายและสง่างาม, ความคิดของเขาเริ่มล่องลอย ทุกครั้งที่เขาหันกลับไปมองที่ตรงนั้นมันเป็นความรักสุดลึกล้ำดังมหาศสมุทร

 
โมชิงวู ผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำชูหยางเข้าสู้การมีความความรักและทำลายมัน!

 
“ข้าไม่เคยจริงๆที่จะทำลายความรักนั้น …… ” ชูหยางพึมพำกับตัวเอง มุมปากของเขาเผยให้เห็นรอยยิ้ม

 
ในใจของเขามีความสำนึกผิดที่เงียบงัน เริ่มที่จะกระจายตัวเหมือนควัน ห้อมล้อมจิตวิญญาณของเขา
ในขณะที่เขาไม่สามารถควบคุมจิตใจของเขาหรืออาจจะเป็นเพราะเขาไม่อยากควยคุมมัน……

 
ชิงวู! ถ้าข้าจะมุ่งหน้าไปยังนรกตอนนี้เป็นไปได้ไหมที่ข้าจะพบเจ้า ?

 
จิตใจของชูหยางเต็มไปด้วยความรู้สึกเสียใจ ……

 
“ทุกคนโจมตีมันด้วยกัน!  สำหรับดาบเก้าภัยพิบัติ มันจะไม่สายเกินไปสำหรับพวกเราที่จะค่อย ๆ เจรจาต่อรองในภายหลัง! “ชายคนหนึ่งตะโกนให้ดัง “มิฉะนั้นถ้าเขาได้รับการฟื้นฟู ก็จะกลายเป็นพวกเราที่ต้องสูยเสีย! ”

 
กลุ่มคนโดยรอบตะโกนเสียงดังรับขอเสนอ แล้วหยิบดาบออกจากฝักของพวกเขาและเคลื่อนที่เข้าไปล้อมรอบชูหยาง

 
ชูยางยังคงตกอยู่ในภวังค์ไม่เคลือนไหวใดๆ จ้องมองของดวงตาของเขาดูเหมือนจะมองไปที่อื่นที่ไหนสักแห่งข้างหน้าของเขา  ความเปล่าเปลี่ยวที่ได้รับ ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่สมัยโบราณเส้นทางของเขาถูกย้อมไปด้วยเลือดและโดดเดี่ยว…

 
การเต้นรำของบุคคลที่ภายในจิตสำนึของเขาก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นและได้กลายเป็นกลุ่มของเงาสีแดงหายวับไปอย่างไม่มีกำหนด แต่แทนที่ด้วยท้องฟ้าไม่มีที่สิ้นพี้อทผ้าไหมสีแดง ในเวลาเดียวกัน, เสียงที่สง่างามและน่าฟังเริ่มร้องเพลงท่ามกลางเงาสีแดง ……

 
“ ช่วงเวลาของชีวิต ไม่ใช่การเต้นรำที่อ่อนโยน

 
การเต้นรำเป็นช่วงเวลาที่ข่มขื่น

 
ข้าจะเต้นรำให้กับเจ้าในชีวิตนี้

 
ข่มขื่นหรือไม่ ข้าจะเต้นรำตลอดชีวิต ! ”

 
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
ติดตามข่าวสารได้ที่แฟนเพจ หนึ่งดาบสยบเก้าสวรรค์