บันทึกประจำวันของชายผู้ถือบาปแห่งความเกลียดชัง

คะแนน 3.0
กรุณารอสักครู่...

ครั้งหนึ่ง สิ่งมีชีวิตอย่างมนุษย์เคยอยู่อาศัยกันอย่างไร้กฎระเบียบ ในช่วงแรกเริ่มของวิวัฒนาการ ทำให้ไม่มีข้อบังคับ ไม่มีกฎหมาย ไม่มีความแตกต่าง ทุกคนเหมือนกันทั้งหมด มนุษย์เริ่มเรียนรู้ที่จะสร้างกฎระเบียบขึ้น เพื่อขยายพื้นที่ในการปกครอง สิ่งที่เขาทำนั้นจะมีผลดีทั้งในด้านอำนาจ และอานาเขตที่กว้างไกล ไม่นาน ด้วยอำนาจและกฎมากมายก็ได้สร้างสิ่งที่เรียกว่า สังคม และอารยธรรม เมื่อทุกอย่างเริ่มลงตัว ผู้คนอยู่ภายใต้การปกครองโดยอำนาจเพียงหนึ่งเดียว ต่อไปนี้ สิ่งที่เรียกว่าความเห็นต่างก็เริ่มก่อตัวขึ้น ใช่ว่าทุกคนจะยอมตกอยู่ภายใต้การควบคุมของใครไปเสียทุกอย่าง ความวุ่นวายและสงคราม จึงเกิดขึ้น เพื่อแยงชิงดินแดน ขยายอานาเขตของตัวเองออกไป และท้ายที่สุด การฆ่ากันเองของมนุษย์ก็ได้เริ่มต้นขึ้นนับตั้งแต่นั้น

ในปัจจุบันที่ไม่มีความขัดแย้งในเรื่องอาณาเขตอีกต่อไป อย่างเช่นเราในทุกวันนี้ก็คงเห็นแล้วว่าทุกอย่างสวยงามและไร้ความขัดแย้งที่รุนแรงจนอาจก่อสงครามได้ แต่ทั้งนี้ สิ่งที่ยังคงติดตัวมาหลังจบความขัดแย้งในอดีตคือความแตกต่างที่ยังคงไม่หายไปไหน มนุษย์ทุกคนย่อมมีตัวตนที่เป็นของตัวเอง ทั้งภายนอกและภายใน ซึ่งความแตกต่างนี้คือความหลากหลายที่สวยงาม ก่อให้เกิดศิลปะ วรรณกรรม ดนตรี การแสดง องค์ความรู้ต่างๆที่ถูกสร้างขึ้นใหม่อย่างต่อเนื่อง เมื่อมีความหลากหลาย โลกทั้งใบก็ดูจะมีแต่ความสนุกสนาน มีแต่ความสุขต่อกัน แต่จงอย่าลืมว่า ความหลากหลายนั้น ยังคงอยู่ในกฎเช่นกัน

เมื่อความหลากหลายเริ่มมีมากเกินไป สังคมก็จะเริ่มเลือกว่าอันไหนดี ไม่ดี อันไหนถูกหรือไม่ถูกต้อง โดยเงื่อนไขบางประการนั้นก็ทำตามความรู้สึกส่วนรวม ทำให้ความแตกต่างบางประการ ถูกมองว่าไม่ควรมีอยู่ หรือ เป็นสิ่งที่ควรกำจัดออกจากสังคมไป คนเหล่านี้นั้น ส่วนมากแล้วจะเป็นคนที่มีจินตนาการกว้างไกลเกินกว่าที่คนทั่วไปจะเข้าใจ เพราะส่งที่มนุษย์ไม่เข้าใจ มนุษย์จะกลัวเสมอ เป็นคนที่คิดนอกกรอบสังคมจนเกินไป ไม่ก็เป็นคนที่มีความผิดปกติทางร่างกายหรือจิตใจ ส่งผลให้สังคมนั้นมองว่าคนกลุ่มนี้คือความแตกต่างที่น่ารังเกียจ และควรกำจัดให้หมดสิ้น

มาถึงตรงนี้แล้วคุณคงสงสัยกับตัวเอง ว่าที่ผ่านมา ตัวคุณนั้นเป็นคนฝั่งไหน ฝั่งที่เลือกให้ผู้อื่นแตกต่าง หรือเป็นฝ่ายถูกทำให้แตกต่างกันแน่ ถ้าคุณเคยผ่านช่วงเวลาวัยเด็กมา ลองมองย้อนกลับไป ว่าคุณเป็นผู้ที่ถูกรังแก หรือเป็นฝ่ายไปรังแกคนอื่น ถ้าคุณจำได้ และรู้แล้วว่าตัวเองนั้นเป็นฝ่ายเลือก ตัดสินคนอื่นโดยไม่สนใจความรู้สึกของเขา เพียงเพราะความสนุกสนาน หรือเพื่อความบันเทิงของกลุ่มพวกพองตัวเองแล้วล่ะก็ ทำไมไม่ลองโดนกระทำแบบนั้นดูบ้างล่ะ มาสิ ผมจะพาไปดู กับเรื่องราวในบันทึกประจำวันของชายผู้ถือบาปแห่งความเกลียดชัง แล้วคุณจะได้รู้ว่า การที่เกิดมาแล้วแตกต่างนั้น มันเป็นอย่างไร

 

รายชื่อตอน